Ψάξε για τηγανίτα....

   
     Στο δημοτικό στάδιο του Περιστερίου, σε μια έδρα που παραδοσιακά ο ΠΑΟΚ, όχι απλά δυσκολευόταν αλλά δεν έχει κερδίσει ποτέ από την επάνοδο του Ατρομήτου στα μεγάλα σαλόνια, μετά τη συγχώνευση με τη Χαλκηδόνα δηλαδή ( 8 χρόνια, από το 2005 ), εμφανίστηκε σήμερα το απόγευμα καλύτερος από κάθε άλλη φορά. Κυριαρχικός, μεστός με τάσεις αφεντικού κατά τη διάρκεια όλου του παιχνιδιού έδειξε στον Ατρόμητο πόσο άλλαξε από πέρυσι και από άλλες χρονιές αγωνιστικά και του κατέδειξε τον ρόλο του '' ποντικιού '' στο παιχνίδι.
      Με αυτή του την εμφάνιση, με τόση κατοχή, τόσες τελικές, 1-12 κόρνερ και με σαφή ανωτερότητα σε όλες του τις ενέργειες κατά μήκος και κατά πλάτος του γηπέδου, ο ΠΑΟΚ έδειξε καταφατικά πως η διαφορά της μίας βαθμολογικής θέσης από τον σημερινό του αντίπαλο, είναι τελικά μεγαλύτερη από όσο αρχικά φαινόταν. Ο προβληματισμός έγκειται στο γιατί '' καταφατικά '' και όχι '' εμφατικά ''? Χωρίς σε καμμιά περίπτωση να θέλω να υποτιμήσω τη δυναμική της ομάδας του Περιστερίου και τη μεγάλη προσπάθεια που κάνει για να έχει καταφέρει να είναι η 3η ποδοσφαιρική δύναμη αυτής της χώρας. Όταν μιλάμε για ποδόσφαιρο και δη για ένα συγκεκριμένο παιχνίδι, δεν είμαι λάτρης ούτε των διαφορών στα status kwo προέδρων, ούτε στην λογική της φανέλας, ούτε των μπάτζετ. Και αν πολλές φορές είμαι, είναι περί νόμιμου άμυνας ή στηλίτευσης της εικόνας της ομάδας. Είμαι όμως υπέρμαχος της κριτικής από αυτά που βλέπω στο γήπεδο......
       Είπε ο Παράσχος στην συνέντευξη τύπου '' ο ΠΑΟΚ δεν είναι ο περσινός ή προπέρσινος ΠΑΟΚ και έπαιξε πολύ καλύτερα, μας εγκλώβισε, εμείς αυτό το παιχνιδι μπορούσαμε να κάνουμε απέναντι σε τέτοια ομάδα, αυτό κάναμε. Έχει δεκαπλάσιο μπάτζετ και ποιότητα από εμάς, σήμερα παλεύαμε με θηρίο ''. Πολύ σωστός. Ο σκόρερ του ΠΑΟΚ, Γιώργος Τζαβέλλας είπε μεταξύ άλλων πως το γκολ του Ατρομήτου ήρθε κόντρα στη ροή του αγώνα, αποσυντόνισε την ομάδα, αλλά ενώ βρέθηκαν τα ψυχικά και αγωνιστικά αποθέματα, ο ΠΑΟΚ ήταν άτυχος και φυσικά δεν ικανοποιεί κανέναν η ισοπαλία. Ο Στέφενς αρκέστηκε να πει περί του αγώνος πως είναι όλοι πολύ απογητευμένοι για την νέα απώλεια βαθμών και μοιρασε συγχαρητήρια στους παίκτες του, όχι βέβαια για το αποτέλεσμα, αλλά για την προσπάθεια. Θεωρώ πως αυτές οι τρεις δηλώσεις, σε συνδυασμό με τα πιο πάνω αναφερθέντα στατιστικά, αντικατοπτρίζουν πλήρως την εικόνα του αγώνα......Και όμως ο ΠΑΟΚ στο Περιστέρι δεν κέρδισε.  Έφερε ισοπαλία 1-1 και μάλιστα ισοφάρισε στο 90', κάτι που σημαίνει πως ακόμα και με αυτή την εμφάνιση που συνοδέυτηκε με τόσες παραδοχές ανωτερότητας και τόσο καλή απόδοση υπάρχει στο πίσω μέρος του μυαλού και το '' πάλι καλά ''.....!!! Ποδοσφαιρική ουτοπία? Αγωνιστική αδικία? Γκίνια? Ή απλώς ΠΑΟΚ 2013-2014? Μοιρολατρικά, τα πρώτα, ποδοσφαιρικά το τελευταίο......
     Ένας ΠΑΟΚ που βγάζει απίστευτη και πρωτόγνωρη ενέργεια, με καλούς αυτοματισμούς, συνδυασμούς και πλουραλιστικό τρόπο ανάπτυξης, με πολύ καλά δουλεμένη φυσική κατάσταση, στερείται ορισμένες φορές τακτικής στην τελική πάσα, ποιότητας στο τελείωμα και καθαρού μυαλού.
Ένας ΠΑΟΚ με φοβερά ποσοστά κατοχής, τρομακτική άνεση διάσπασης μιας άμυνας και μπάσιμο στη μεγάλη περιοχή, τόσο που να αναγκάζει μια ποιοτική ομάδα με επιθετική έφεση και αρετές, όπως ο Ατρόμητος να παιζει σχεδόν 90 λεπτά όλος μέσα στη περιοχή του και μάλιστα στην έδρα του, ένας ΠΑΟΚ που με το που ισοφάρισε, παραλίγο να κερδίσει και το παιχνίδι αν εκεί στο λάθος του Καραμάνου η μπάλα πήγαινε 2 εκατοστά πιο καλά στο πόδι του έτοιμου για εκτέλεση Βούκιτς.
Και όμως αυτός ο ΠΑΟΚ δεν κέρδισε. Και όμως αυτός ο ΠΑΟΚ λίγο έλειψε να χάσει κιόλας.
Όπως λέει και ο σοφός λαός με μια διαχρονική ρήση του: '' Λάδι, λάδι και τηγανίτα τίποτα ''. Λάδι, δόξα τω Θεώ, υπάρχει άφθονο. Ο ΠΑΟΚ - εξαιρουμένου του παιχνιδιού στο Καραισκάκη - είναι σε ΟΛΑ τα ματς σε Ελλάδα και Ευρώπη μέσα στη περιοχή του αντιπάλου. Ο τρόπος για την τηγανίτα θα πρέπει να ψαχτεί και να βρεθεί άμεσα.....



    Για μένα το παιχνίδι κρίθηκε σε 4 σημεία:

 1) Στην τραγική αντίδραση της άμυνας στο γκολ του Παπαδόπουλου. Εκτός του ότι ο Κίτσιου ήταν ανεπαρκέστατος στα αμυντικά του καθήκοντα σε άλλη μία φάση και τον έκανε '' κουτό '' ο Γιαννούλης στην επέλασή του, όπου ξεκίνησε το γκολ, η άμυνα κοκκάλωσε και μάρκαρε με τα μάτια τόσο τον Ούμπιντες που έδωσε ανενόχλητη ασίστ στον Παπαδόπουλο, όσο και τον ίδιο τον σκόρερ που είχε τον χρόνο, τον τόπο και το πάτημα να πλασάρει τον Γλύκο και να κάνει ( κόντρα εντελώς στη ροή του αγώνα ) το 1-0. Πάλι καλά κιόλας που 5 λεπτά μετα το γκολ αυτό σε ένα κατέβασμα του ίδιου και σουτ με τη μία ( με την άμυνα πάλι κοιμώμενη ) δεν έγινε το 2-0 και να είχαμε τα του Αγρινίου.
2) Στην ανωριμότητα, δυστοκία και έλλειψη καθαρού μυαλού τόσο στην εκτέλεση όσο και την τελική κομβική πάσα με πρωτοστατούντες σε αυτά τους Λούκας, Ολίσε που δεν μπόρεσαν να ζευγαρώσουν τις κολλητές καλές εμφανίσεις τους. Δεν έκαναν ούτε τα μισά από όσα έκαναν την Κυριακή στη Νέα Σμύρνη ενώ αμφότεροι βρήκαν ελεύθερους χώρους, τους οποίους και δεν εκμεταλλέυτηκαν. Μόνος διασωθέντας ο Ζβόνιμιρ Βούκιτς του οποίου στην ουσία '' καίγονταν '' οι φάσεις και οι τελικές πάσες του έχοντας μπροστά του τον τραγικό σε άλλο ένα μεγάλο ματς φέτος, Δημήτρη Σαλπιγγίδη, που δείχνει εμφανή σημάδια κάμψης και '' συνήθειας '' στις κινήσεις που για τους έμπειρους αμυντικούς ειδικά του ελληνικού πρωταθλήματος να είναι προβλεπόμενες.
3) Στην κίνηση-ματ του Στέφενς που έδειξε άψογη διαχείριση, γνώση και πρακτικότητα του ρόστερ βάζοντας τον φρέσκο Λίνο, ο οποίος στα λίγα λεπτά που αγωνίστηκε εκτός της ασίστ στο γκολ του Τζαβέλλα, αναδείχθηκε σε μορφή του αγώνα και λίγο κόντεψε να '' πάρει '' το παιχνίδι μόνος του. Άποψή μου, παρά όλα αυτά, χωρίς Λίνο σήμερα γκολ δεν θα βάζαμε και μάταια θα χάναμε.
4) Στον ευκόλως παρατηρήσιμο και διαπιστώσιμο μη κίνδυνο που προκαλούσε η γραμμή κρούσης του ΠΑΟΚ ( με Σαλπιγγίδη ειδικά και Αθανασιάδη έπειτα ) στην άμυνα του Ατρομήτου. Παρακολουθώντας την πορεία, την τέχνη και τις κινήσεις μεγάλων επιθετικών μέσα στην περιοχή και εν Ελλάδι αλλά και στο εξωτερικό τόσο τωρινούς, όσο και παλαιότερους, διαπιστώνω πως δεν είναι η μόνη δουλειά του επιθετικού να βάλει γκολ και σε περίπτωση που δεν το βάλει ή έχει άτυχες στιγμές, του παίρνουμε το κεφάλι. Γιατί σχεδόν με μαθηματική ακρίβεια ( βγάζοντας πάντα το ποδοσφαιρικό απρόβλεπτο εκτός ανάλυσης ) σε μια ομάδα κατοχής της τάξεως του 63% όπως ο ΠΑΟΚ με τόση επιθετικότητα, τόσο εύκολη εισχώρηση στην περιοχή τόσο από τα άκρα όσο και από τον άξονα, τόσες τελικές, τόσες ευκαιρίες και τόσες στημένες μπάλες και ο επιθετικός να μη βάλει το γκολ, σίγουρα θα το βάλει καποιος άλλος. Αρκεί ο επιθετικός να έχει κάνει σωστά τη δουλειά του, που όπως είπαμε δεν είναι το γκολ. Ή πιο σωστά δεν είναι ΜΟΝΟ το γκολ. Αν ο επιθετικός με την κινητικότητά του, τις ενέργειές του, τον πλουραλισμό κινήσεων, τα πετάγματά του σε ένα τέτοιο παιχνίδι διαρκούς ανωτερότητας και κατοχής, έχει κουράσει τους αμυντικούς, τους έχει τρέξει, τους έχει αναγκάσει να βγουν από την άμυνα, να τον κυνηγήσουν και το σημαντικότερο να φορτίσει άγχος και εμπνεύσει φόβο στους αμυνόμενους πως δεν θα γλιτώσουν σε ενδεχόμενη αδράνεια, τότε σίγουρα, ξαναλέμε, αν δεν το βάλει αυτός το γκολ, θα το βάλει άλλος. Αυτό οφείλει να κάνει ένας επιθετικός. Πρέπει στο 80' με 85' το πολύ ο αμυντικός να είναι σκασμένος και να παρακαλάει να τελειώσει το ματς.
Εγώ λοιπόν, ΕΝΩ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΠΕΙ ΓΚΟΛ, όταν βλέπω μετά το παντελές χάσιμο του κέντρου από τον Ατρόμητο, την τόση κατοχή, τα τόσα '' μπασίματα '', τους αμυντικούς του Ατρομήτου στο 60' να είναι σε ψυχολογία, φόβο και κόπωση όπως ήταν στο 30' και στο 80' - 85' αντί να σέρνονται - εφόσον αυτό το πρέσσινγκ και κατοχικό παιχνίδι από τον ΠΑΟΚ συνεχιζόταν με αμείωτο ρυθμό - να είναι σαν να βρίσκεται το ματς στο 65'-70' τότε σε μια μίνι '' football & problem analysis '' διαπιστώνω το φλέγον ζήτημα στον φορ. Στον σέντερ φορ, είτε προωθημένο, είτε επιθετικό. Στην προκειμένη των περιπτώσεων στον Σαλπιγγίση αρχικά και σε Αθανασιάδη-Σαλπιγγίδη έπειτα. Είδα μια αντιπετώπιση χαλαρότητας και ανυπολογησίας στην γραμμή κρούσης του ΠΑΟΚ από την άμυνα του Ατρομήτου και όχι αδίκως αφού σε καμμιά περίπτωση δεν τρόμαξε αφενός και αφετέρου δόθηκε δικαίωμα και για ανάσες γιατί αλλιώς να παίζεται η μπάλα έξω από την περιοχή και αλλιώς μέσα.....
Και παρόλα τάυτα, γκολ μπήκε. Από αμυντικό πάλι βέβαια, αλλά μπήκε. Φανταστείτε πόσα θα μπορούσα να μπουν και πότε χρονικά αν μιλούσαμε για σωστή η έστω θετική δουλειά επιθετικών της ομάδας......



Δεδομένου λοιπόν του (4) και δεδομένου επίσης πως από τα φετινά γκολ του '' δικεφάλου '', εκτός του ότι ο αριθμός τους τείνει στο σταγονόμετρο ( 31 ), 5 έχει βάλει ο κεντρικός αμυντικός Βίτορ, άλλα 5 ο μέσος Λούκας, 4 οι επίσης μέσοι Στοχ και Βούκιτς, από ένα Κίτσιου, Κατσουράνης, Λάζαρ, Ολίσε, Τζαβέλλας και μόλις 6 η επιθετική γραμμή ( Σαλπιγγίδης 3, Αθανασιάδης 3, Νέτσιντ 0 ) - γεγονός τραγικό - όπως και από τα υπόλοιπα στοιχεία, μόλις έχω να κάνω μια εισηγητική γνωμοδότηση όσον αφορά τις μεταγραφές του Γενάρη. Με τις άκρως επιτυχημένες και άξιες συγχαρητηρίων αλχημείες Στέφενς στην άμυνα και δεδομένου πως τον Γενάρη στόπερ καλά δεν βρίσκεις, ορθώς το σχέδιο για μεταγραφή στόπερ ακυρώνεται. Οι κινήσεις που λέγονται είναι τρεις. Αμυντικού χαφ, χαφ-εξτρεμ, επιτελικού μέσου. Ίσως και επιθετικού.
Τελευταία βλέπω, ωστόσο, το κέντρο με την άμυνα και την ανάπτυξη να έχουν ομαλοποιηθεί και δέσει. Πλην Τζιόλη πάντα, που τον θεωρώ αργό και όσο κουράζεται να κάνει όλο και πιο πολλά λάθη. Γνώμη μου λοιπόν είναι να αποκτηθεί αμυντικός χαφ ναι. Ένας εκ των χαφ εξτρεμ ( γιατί σωστό αντι-Λούκας ή αντι-Στοχ δεν έχεις ) και προαιρετικά και σε ευκαιρία επιτελικό χαφ, αν βρουν για μένα.....

ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΟΜΩΣ ΦΟΡ. ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ. Σέντερ φορ εύκολα προσαρμόσιμο, με τα στοιχεία και τη φόρμα εππιθετικού που θα λύσει, έχοντας σωστό σύστημα από πίσω όπως δείχνει, διαπαντός το πρόβλημα του γκολ. Αλλιώς το θέμα αυτό του λαδιού αλλά της '' μη τηγανίτας '' θα τυραννά για όλη τη χρονιά το αγωνιστικό κομμάτι του συλλόγου, θα ταλαιπωρεί και εμάς, ειδικά σε παιχνίδια με ποιοτικούς αντιπάλους και ίσως στοιχίσει στην ομάδα μια πρόκριση, μια διάκριση ή ακόμα και έναν πιθανό τίτλο, εκθέτωντας παράλληλα άδικα αλλά μοιραία την δουλειά του προπονητή σε νοοτροπία που έχει προσδώσει στην ομάδα.....




ΥΓ1: Περαστικά και ταχεία ανάρρωση στον άτυχο της βραδιάς Μιγκέλ Βίτορ, ο οποίος δυστυχώς με θλάση β' βαθμού μένει έξω 1 περίπου μήνα.....

ΥΓ2: Ο άλλος, παλι έκανε τα δικά του. Αυτή τη φορά πιο αντιποδοσφαιρικά από ποτέ άλλοτε φέτος, σε μια σύγχρονη σφαγή του Δράμαλη.....Αυτή η ασύδοτη και αχρείαστη μπορώ να πω στις περισσότερες των περιπτώσεων αχορταγιά, απορώ που εν τέλει σκοπεύει και τι τελικά θα επιτύχει ως αντίκρυσμα σε όλο το ήδη απαξιωμένο προ'ι'όν!
 Μία Μάργκαρετ Θάτσερ ( καλή της ώρα ), νομίζω, θα μας χρειαζόταν, όσο ποτέ......