Μπορεί τα μεγαλύτερα κλαμπ, αποδίδοντας αυτά συνήθως καλύτερο ποδόσφαιρο και κατακτώντας τους τίτλους, να μας καθηλώνουν στην λατρεία, μύηση και διαρκή παρακολούθησή τους, όμως ξεχωριστή γοητεία έχει στο ποδόσφαιρο το '' ανέλπιστο ''. Αν μάλιστα αυτό συνοδεύεται με διάρκεια, ελκυστική απόδοση και εντυπωσιακά αποτελέσματα τότε ίσως αποτελέσει ισχυρότερο δέος και σημασία στις καρδιές των απανταχού ποδοσφαιρόφιλων. Χαρακτηριστικότατο παράδειγμα η φετινή πορεία της Ατλέτικο Μαδρίτης τόσο στην Primera Division, όσο και στο Τσάμπιονς Λιγκ, που με την '' γκέλα '' της Μπαρτσελόνα στη χώρα των Βάσκων χθες ( 1-0 από την Αθλέτικ του Μπιλμπάο ), να την κάνει να πρωτοπορεί πλέον άξια και στα δύο......
Το καλοκαίρι και με την σαφή ενδυνάμωση Ρεάλ και Μπαρτσελόνα που έδειχναν πως θα μονοπωλήσουν όσο ποτέ άλλοτε μόνο αυτές το ενδιαφέρον σε Ισπανία και Ευρώπη από τις ομάδες της Ιβηρικής χερσονήσου, ούτε ο πιο αισιόδοξος οπαδός της δεύτερη τη τάξη ιστορικά και πληθυσμιακά ομάδα της ισπανικής πρωτεύουσας ( μετά τη βασίλισσα Ρεάλ ) δεν πίστευε ότι ο μήνας θα είναι Δεκέμβρης και η αγαπημένη του Ατλέτικο όχι απλώς θα πορευόταν ορθώς, αλλά απροσδόκητα θα ήταν πρώτη στον βαθμολογικό πίνακα της Πριμέρα Ντιβιζιόν, ισόβαθμη με την 10 φορές πλουσιότερη Μπαρτσελόνα και με συγκομιδή 3 βαθμών παραπάνω από την μισητή συμπολίτισσα και 12 φορές πλουσιότερη Ρεάλ και μάλιστα έχοντας την κερδίσει και μέσα στο Σαντιάγο Μπερναμπέου. Επίσης και να το φανταζόταν, θα το φανταζόταν αλλιώς. Πως μόνο με πολλά στραβοπατήματα των άλλων 2, η Ατλέτικο θα μπορούσε να βρεθεί πρώτη. Και όμως όχι. Σε 15 αγώνες η ομάδα αυτή έχει 13 νίκες, 1 ισοπαλία και 1 ήττα, με τέρματα 40-9. Και σαν μην έφτανε αυτό είναι η ΠΡΩΤΗ και ΜΟΝΑΔΙΚΗ ομάδα στην ιστορία του Τσάμπιονς Λιγκ που με τις 4 νίκες σε ισάριθμα παιχνίδια με Ζενίτ, Πόρτο και Αούστρια Βιέννης και με συνδυασμό αποτελεσμάτων των αντιπάλων έφτασε μόλις την 4η αγωνιστική των ομίλων όχι απλά να έχει εξασφαλίσει την πρόκρισή της στους '' 16 '', αλλά και να είναι πρώτη και μαθηματικά! Όνειρο?? Η μήπως ΟΜΑΔΑ?? Ιδού η απορία......
Ο αρχιτέκτονας αυτής της αρμάδας ο 43χρονος Αργεντίνος Ντιέγκο Σιμεόνε, χαίρει δικαιότατα της άκρατης λατρείας, αφοσίωσης και εμπιστοσύνης τόσο των οπαδών όσο και της διοίκησης, διεκδικεί πλέον ως φαβορί τον τίτλο του προπονητή της χρονιάς και πιστεύει βάσιμα στην πιθανότητα επανάληψης αυτού που έζησε ως παίκτης της ομάδας με προπονητή τον Ράντομιρ Άντις το 1995-1996. Την κατάκτηση δηλαδή του πρωταθλήματος που λείπει από τότε από την τροπαιοθήκη του συλλόγου. Κατάκτηση επικότερη από ποτέ γιατί τότε δεν υπήρχαν τόσο ισχυρότεροι οικονομικά αντίπαλοι και η Ατλέτικο δεν αποτελούσε την έκπληξη που αποτελεί τώρα, αυτό που έχει καταφέρει στις 15 πρώτες αγωνιστικές. Ένας Σιμεόνε που προσελήφθει τον Δεκέμβριο του 2011 - στη θέση του Γκρεγκόριο Μανθάνο μετά την εντός έδρας ήττα από την Μπέτις και την κατρακύλιση του συλλόγου στην 12η θέση του βαθμολογικού πίνακα - με σκοπό να ηρεμήσει αρχικά τα πνεύματα ώστε να βγει η χρονιά και κατέληξε όχι μόνο να βγάλει την ομάδα 5η και να ανανεώσει τη συνεργασία του, όχι μόνο να απογαλακτίσει παίκτες και κόσμο απο τους '' πρώην '' Φορλάν και Αγκουέρο αλλά ανέλπιστα στο πρώτο του 6μηνο σε μια διαλυμένη ουσιαστικά ομάδα να κατακτήσει το Europa League της περιόδου 2011-2012 κερδίζοντας στον ισπανικό τελικό την Αθλέτικ Μπιλμπάο με 3-0. Ένας Σιμεόνε που πέρυσι με μεγάλο ανταγωνισμό και με παίκτες δευτέρας διαλογής ( με μια πρώτη εκτίμηση ) κέρδισε αφενός εύκολα την 3η θέση και την απευθείας έξοδο στο Τσάμπιονς Λιγκ, αφετέρου το Copa Del Rey και μάλιστα πιο γλυκά από ποτέ κερδίζοντας στην παράταση με το νικητήριο γκολ του Μιράντα την Ρεάλ. Ένας Σιμεόνε, που όχι μόνο δεν πτοήθηκε από τη φυγή του μεγάλου ηγέτη και κατά πολλούς πιο ολοκληρωμένου επιθετικού στον κόσμο, Ρανταμέλ Φαλκάο, το καλοκαιρί, αλλά με παίκτες που πολλοί τους αποκαλούσαν '' παλαιμάχους '', '' τελειωμένους '' και '' λοιμά άλλων '' όπως ο Ινσούα και ο Νταβίντ Βίγια κατάφερε να παίζει πιο ολοκληρωμένα, πιο θεαματικά και πιο αποτελεσματικά από ποτέ!!! Για μένα μακράν ο καλύτερος προπονητής στον κόσμο αυτή τη στιγμή και σαφώς μια δημιουργία ομάδας και ψυχολογίας απόλυτου κυριάρχου σε αυτήν που πρέπει να διδάσκεται σε σεμινάρια.....
Πάμε λοιπόν να δούμε βημα-βήμα και περιγραφικά την εκπληκτική φετινή πορεία της Ατλέτικο και τις πρωτιές πλέον και σε Ισπανία και σε Ευρώπη με τον εκπληκτικό συνολικό απολογισμό 17 νικών, 2 ισοπαλιών και μίας ήττας μέχρι στιγμής......
Αρχή της φρενίτιδας μια Δευτέρα, στις 19 Αυγούστου στην δύσκολη έξοδο για τον καθέναν, πόσο μάλλον για την μεσαίας δυναμικότητας Ατλέτικο Μαδρίτης. Σεβίλλη και Σαντσέθ Πιθχουάν. Το τελικό 1-3 με επιβλητική εμφάνιση φέρνει τα πρώτα χαμόγελα και το πρώτο ελαφρύ δέος για το συγκρότημα του Ντιέγκο Σιμεόνε. Δεύτερη αγωνιστική, 25 Αυγούστου και πρώτο ματς της χρονιάς στο Βιθέντε Καλδερόν με το τελικό 5-0 να σκορπά ενθουσιασμό. Τρίτη αγωνιστική ημέρα - 1η Σεπτεμβρίου - και στο Ανοέτα του Σαν Σεμπαστιάν η Ατλέτικο επικρατεί και της Ρεάλ Σοσιεδάδ με 1-2. Επιστροφή στο Καλδερόν στις 14 και νίκη 4-2 επί της Αλμερία. Ακολουθεί η πρώτη νίκη για το Τσάμπιονς Λιγκ 3-1 επί της Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης στις 18 του μηνός και η εκτός έδρας επικράτηση με 0-2 κόντρα στην Βαγιαδολίδ για την 5η αγωνιστική της Πριμέρα Ντιβιζιόν στις 21 Σεπτεμβρίου. Τρεις ημέρες μετά το 6 στα 6 γίνεται, μολονότι δύσκολα, απέναντι στην Οσασούνα στο Καλδερόν ( 2-1 ). Και φτάνουμε στη μεγαλύτερη μέρα του πολέμου μέχρι την επόμενη, βέβαια. 28 Σεπτεμβρίου 2013. Σαντιάγο Μπερναμπέου με τη Ρεάλ στους 2 βαθμούς να επιδιώκει όχι μόνο την αμφισβήτηση της πρωτοπόρου συμπολίτισσας αλλά τον εξευτελισμό της. Η παρέα του Ρονάλντο, του Μπέιλ, του Μπενζεμά και των υπόλοιπων αστεριών της βασίλισσας ήθελε να '' χάψει '' την αδύναμη αλλά πρώτη - μαζί με τη επίσης μισητή Μπαρτσελόνα - Ατλέτικο, έχοντας στην κατοχή της μια φοβερή παράδοση. Καμμία ήττα της Ρεάλ σε μαδριλένικο κλάσικο τα τελευταία 14 χρόνια, από το μακρινό 1999.......
Στο καθαυτό παιχνίδι όμως και κόντρα σε όλα τα προγνωστικά η θαυματουργή παρέα του Σιμεόνε με τον συνήθη ύποπτο Ντιέγκο Κόστα στο 11ο λεπτό κάνει το 0-1 που μένει ως το τέλος βυθίζοντας την υπεροπτική Ρεάλ στο -5 και δείχνοντας πόσο θα μας απασχολήσει φέτος. 7 στα 7. Σαν να μην έφτανε αυτό αυτή η ποδοσφαιρική μηχανή κάνει και δεύτερο σερί μεγάλο διπλό, 3 μέρες μετά, όταν ξανά κόντρα στα προγνωστικά που τη ήθελαν το πολύ να καταφέρνει να μη χάσει στο μεγάλο λιμάνι της Πορτογαλίας επικρατεί 1-2 μέσα στο Ντραγκάο της Πόρτο. Επιστροφή με δάφνες από μια εκπληκτική εβδομάδας πίσω στη Μαδρίτη και στο Βιθέντε Καλδερόν ζορίζεται μεν, επικρατεί ξανά δε, αυτή τη φορά της αξιόμαχης Θέλτα με 2-1 κάνοντας το εκπληκτικό 8 στα 8, όσο και η μεγάλη Μπαρτσελόνα. Η ήττα όμως έρχεται μετά την διακοπή του πρωταθλήματος στις 19 Οκτωβρίου από την άσπονδη συμπολίτισσα της Μπάρτσα, την Εσπανιόλ του Μεξικανού πρώην προπονητή της Ατλέτικο, Χαβιέ Αγκίρε στη Βαρκελώνη με 1-0, μένοντας στο -1 από την Μπαρτσελόνα ( που γκέλαρε στην Παμπλόνα 0-0 με Οσασούνα ) και αφήνοντας την ταπεινωμένη Ρεάλ να πλησιάσει στο -2 στη δεύτερη θέση. Παρά την ήττα έδειξε τα ψήγματά της στη συνέχεια, καθαρίζοντας για την 3η αγωνιστική των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ την Αούστρια Βιέννης στο '' Έρνστ Χάπελ '' της ομώνυμης αυστριακής πρωτέυουσας με 0-3 και επιστρέφοντας στην Πριμέρα Ντιβιζιόν επικράτησε με το εντυπωσιακό 5-0 της Μπέτις στο Καλδερόν στις 27 Οκτωβρίου φτάνοντας τους 27 βαθμούς σε 10 ματς. Παράλληλα άφησε πάλι στο -5 την Ρεάλ, αφού η έτερη μαδριλένα έχασε στο Καμπ Νου από την Μπαρτσελόνα με 2-1. Συνέχεια με διπλό ( 1-2 ) μέσα στη Γρανάδα για το 10 στα 11, με νίκη εντός έδρας επί της Αθλέτικ Μπιλμπάο με 2-0 για το 11 στα 12 στις 3 Νοεμβρίου και με νίκη-πρόκριση και πρώτη θέση ( ως η μοναδική ομάδα που εξασφαλίζει ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ στην ιστορία του θεσμού ) στον 7ο όμιλο του Τσάμπιονς Λιγκ επικρατώντας 4-0 της Αούστρια στη Μαδρίτη, 3 ημέρες μετά. Στο Μαδριγάλ όμως, στα πλαίσια της 13ης αγωνιστικής της Πριμέρα Ντιβιζιόν η Ατλέτικο φέρνει ισοπαλία 1-1, μένοντας στους 3 βαθμούς μακριά από την κορυφή και την πρωτοπόρο Μπαρτσελόνα. Επιστροφή στις νίκες όμως , την επόμενη αγωνιστική, δυο εβδομάδες μετά ( 23 Νοεμβρίου ) όταν στο Καλδερόν η φανταστική ομάδα του Ντιέγκο Σιμεόνε σταμάτησε στα 7 απέναντι στη δύσμοιρη Χετάφε. Τρεις μέρες μετά ως τουρίστες πλέον στο Τσάμπιονς Λιγκ για τα ύο εναπομείναντα ματς ο Σιμεόνε παρέταξε την νεανική του δεύτερη ομάδα στο εκτός έδρας ματς με την καιόμενη για νίκη Ζενίτ στην Αγία Πετρούπολη. Το τελικό 1-1 αδικεί τις προσπάθειες των νέων της Ατλέτικο με τους βασικούς της Ζενίτ ( που είχαν σχεδόν σίγουρη την νίκη ) να ευχαριστούν τον Θεό που κατάφεραν να αποσπάσουν έστω την ισοπαλία από την αδιάφορη αλλά με πολύ ταλέντο και δουλειά και στον πάγκο της, Ατλέτικο Μαδρίτης του μαέστρου Σιμεόνε. Ακολουθεί η δύσκολη έξοδος στο '' Μανουέλ Μαρτίνεζ Βαλέρο '' του Έλτσε όπου η Ατλέτικο επικρατεί στο δεύτερο ημίχρονο με 0-2 και σε συνδυασμό με την ήττα της Μπαρτσελόνα στο Σαν Μαμές πατά κορυφή σχεδόν στη λήξη του πρώτου γύρου και με την ημερομηνία να μη δείχνει ούτε Αύγουστο, ούτε Σεπτέμβρη, αλλά αισίως 1η Δεκεμβρίου 2013, με το Ατλέτικο Μαδρίτης-Μπαρτσελόνα το δεύτερο σαββατοκύριακο του 2014 να ορίζεται πλέον σαν το απόλυτο ντέρμπυ τίτλου στην ισπανική λίγκα, που αν και αυτό το πάρει η παρελαύνουσα αρμάδα του μύστη Ντιέγκο Σιμεόνε, νομίζω θα είναι η αρχή - επίσημα πλέον - ενός προαναγγελθέντος έπους, που θα καταλήξει τον Μάιο ανέλπιστα, άκρως ποδοσφαιρικά, θεμιτά και επιθυμητά ( για όσους αγαπούν το ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ποδόσφαιρο μιας ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΕΝΗΣ και ΑΡΙΣΤΑ ΧΤΙΣΜΕΝΗΣ ομάδας ) με το πρωτάθλημα ( και δεν ξέρουμε και τι άλλο, ακόμα.......) στον ουρανό του Καλδερόν, 18 ολόκληρα χρόνια από εκείνο το '' χρυσό '' σαββατιάτικο ανοιξιάτικο μεσημέρι της 25ης Μα'ί'ου 1996 και το 2-0 επί της Αλμπαθέτε, όπου όλη η Μαδρίτη βάφτηκε στα κόκκινα και μπλε.....!!!!!!
Για μένα, μακάρι.......Ειλικρινά......Όποια ομάδα και να υποστηρίζω, ως οπαδός των αληθινών ποδοσφαιρικών επαναστάσεων ( και όχι των ταμειακών ) και λάτρης του ίδιου του αθλήματος σε τέτοιες περιπτώσεις, με αυτά που έχω ως τώρα από αυτό το ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ και την αναταραχή που έχει προκαλέσει στους ευπατρίδεις τόσο της χώρας όσο και της ηπείρου, ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ και ΜΟΝΟ με τα κατορθώματά της μέσα στις 4 γραμμές ( σπανιότατο στις μέρες μας και ακόμα πιο σπάνιο μετέπειτα ) θα ήταν μικροψυχία και κομπλεξισμός να θέλω την πεπατημένη μη αλλαγή του ρου της ευρωπαικής ποδοσφαιρικής ιστορίας και να μη λέω με πλήρη συνείδηση: '' Viva Atletico - Viva Simeone '' .....!!!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου