Blackburn Rovers. Η τελευταία '' φτωχή '' πρωταθλήτρια!

Όταν στις 2 Μα'ί'ου 1992 στο Home Park του Πλίμουθ η Μπλάκμπερν Ρόβερς  αν και 6η στην Division Two κερδίζοντας την ομώνυμη ομάδα και εκμεταλευόμενη πλήρως αφενός την ήττα της συνδιεκδικήτριας Τσάρλτον, (την ίδια ώρα στο Μπρίστολ), αφετέρου την υπερτερία σε νίκες ανάμεσα στην 3η Ντέρμπι, την 4η Λέστερ και την 5η Κέμπριτζ ( μιας και τότε έτσι ήταν το σύστημα ανόδου 3ης με 6ης θέσης ), έπαιρνε πανηγυρικά το εισιτήριο της ανόδου στην Premier League έπειτα από 26 χρόνια ( τελευταία της συμμετοχή το 1966 ), σίγουρα κανείς από το Μπλάκμπερν δεν περίμενε αυτό που του επιφύλασσε το καμάρι της πόλης την επόμενη τετραετία και πως αυτή η χαρά θα ήταν η μικρότερη σχετικά με αυτές που θα ακολουθούσαν.....
Πόσο μάλλον ο δημιουργός αυτής της ομάδας, ο περίφημος Κέννυ Νταλγκλίς, που από τη Λίβερπουλ του χαμένου πρωταθλήματος από την Άρσεναλ και της αρχής της φθοράς, ήρθε στο Ίγουντ Παρκ ώστε να κάνει το προπονητικό '' αγροτικό '' του και να βρει και την '' ησυχία '' του, μετά από μια 20ετία γεμάτη πίεση και διεκδικήσεις τίτλων και περγαμηνών σε όλα τα επίπεδα στην πρώτη γραμμή με τη Λίβερπουλ. Το καλοκαίρι του '91 ήρθε λοιπόν στην Μπλάκμπερν Ρόβερς. Σε μια ομάδα που την σεζόν 1990-1991 είχε τερματίσει λίγο πιο πάνω από τη ζώνη του υποβιβασμού στην Division Three και ήταν έτοιμος να κατασκευάσει το πρώτο του εξ' ολοκλήρου αγωνιστικό δημιούργημα.....
Το βαρύ όνομα του προπονητή από τον μεγάλο πρόεδρο Τζακ Γουόκερ, έφερε τον κόσμο ξανα στις εξέδρες του ιστορικού Ίγουντ Παρκ και ο συνδυασμός του κουαρτέτου καυτή έδρα με την συσπείρωση του κόσμου από την διοίκηση - καλή φουρνιά ποδοσφαιριστών γηγενών και μη - ηρεμία στη δημιουργία της ομάδας με σωστά βήματα - Νταλγκλίς σε ρόλο μύστη και ειδώλου για τους νεαρούς ταλαντούχους ποδοσφαιριστές, συνεπώς άψογη σχέση και εμπιστοσύνη ανάμεσα σε παίκτες και προπονητή, έφεραν τόσο την άνοδο του 1992 στην Premier League, όσο στην διατήρησή της με εμφατικό τρόπο εκεί με την ανέλπιστη 4η θέση την περίοδο 1992-1993 και την ακόμα πιο ανέλπιστη 2η ( και μάλιστα με φοβερό ποδόσφαιρο που θύμιζε Λίβερπουλ δεκαετίας '80 ) την περίοδο 1993-1994 με εισιτήριο για το κύπελλο ΟΥΕΦΑ της επόμενης αγωνιστικής περιόδου. Αυτό όμως που έγινε το 1994-1995, δεν υπάγεται απλώς στα '' ανέλπιστα '' αλλά στα '' ποδοσφαιρικά και μη, θαύματα ''. Στις εποποιίες.....Η Μπλάκμπερν Ρόβερς του Κέννυ Νταλγκλίς, η Μπλάκμπερν Ρόβερς της Division Two το 1992, ήταν 3 χρόνια μετά ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΑ ΑΓΓΛΙΑΣ! Και μάλιστα, όχι εκμεταλευόμενη '' αυτοκτονίες '' ή  '' δώρα '' των αντιπάλων της αλλά με μια πραγματική μάχη με την νέα δύναμη του χώρου και πρωταθλήτρια 1992-1993 και 1993-1994 Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ του Άλεξ Φέργκιουσον  - μάχη που όμοιά της δεν υπήρχε, ούτε υπάρχει ως τις μέρες μας σε κούρσα τίτλου στην Αγγλία, άλλωστε η τελική βαθμολογική διαφορά ( Μπλάκμπερν 89 βαθμοί, Μάντσεστερ Γ. 88 ) καταδεικνύει το '' θρίλερ '' - και ταυτόχρονα ένα παραμύθι που εξελισσόταν μπροστά στο αγγλικό και όχι μόνο κοινό κάθε αγωνιστική από τις 20 Αυγούστου του 1994 ως τις 14 Μα'ί'ου του 1995, ημέρα ιστορική, ημέρα μαθηματικής κατάκτησης του πρωταθλήματος από την Μπλάκμπερν.....
Της τελευταίας ως τις μέρες μας '' φτωχής '' πρωταθλήτριας. Πρωταθλήτριας ρομαντικής, πρωταθλήτριας ποδοσφαιρικής. Χωρίς ειδικό βάρος φανέλας, χωρίς βαθιά ιστορία στο χώρο, χωρίς μπάτζετ.....
Πρωταθλήτριας ταλέντου, δεσίματος, προπονητή.
Πρωταθλήτριας, επειδή απλά, ποδοσφαιρικά και λα'ι'κά '' της βγήκε η ομάδα ''......!!! Και μεγαλούργησε.......


Πάμε να δούμε βήμα-βήμα την πορεία αυτή, που καθήλωσε τους απανταχού φίλους του ποδοσφαίρου και ανανέωσε το ενδιαφέρον τους για το ίδιο το άθλημα και το προ'ι'όν. Πάμε να δούμε την πορεία της τελευταίας '' φτωχής '' πρωταθλήτριας. Της Μπλάκμπερν του Κέννυ Νταλγκλίς.
Στα παιχνίδια, θα αναγράφεται στο πλάι, η διαφορά της Μπλάκμπερν Ρόβερς κάθε αγωνιστική από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στην απίστευτη μάχη για τον τίτλο.....


1) 20/8/1994 (Σεντ Μέρις) Σαουθάμπτον-Μπλάκμπερν 1-1,  -2
2) 23/8/1994 ( Ίγουντ Παρκ ) Μπλάκμπερν-Λέστερ 3-0,   0
3) 27/8/1994 ( Ίγουντ Παρκ ) Μπλάκμπερν-Κόβεντρι 4-0,  0
4) 31/8/1994 ( Χάιμπουρι ) Άρσεναλ-Μπλάκμπερν 0-0,  -2
5) 10/9/1994 ( Ίγουντ Παρκ ) Μπλάκμπερν-Έβερτον 3-0,  +1
6) 18/9/1994 ( Στάμφορντ Μπριτζ ) Τσέλσι-Μπλάκμπερν 1-2,  +1
7) 24/9/1994 ( Ίγουντ Παρκ ) Μπλάκμπερν-Άστον Βίλα 3-1,  +4
8) 1/10/1994 ( Κάροου ) Νόριτς-Μπλάκμπερν 2-1,  +1
9) 9/10/1994 ( Σεντ Τζέιμς Παρκ ) Νιούκαστλ-Μπλάκμπερν 1-1,  +2
10) 15/10/1994 ( Ίγουντ Παρκ ) Μπλάκμπερν-Λίβερπουλ 3-2,  +2
11) 23/10/1994 ( Ίγουντ Παρκ ) Μπλάκμπερν-Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ 2-4,  -1
12) 29/10/1994 ( Σίτυ Γκράουντ ) Νότιγχαμ Φόρεστ-Μπλάκμπερν 0-2,  -1
13) 2/11/1994 ( Χίλσμπορο ) Σέφιλντ Γουένσντε'ι'-Μπλάκμπερν 0-1,   -1
14) 5/11/1994 ( Ίγουντ Παρκ ) Μπλάκμπερν-Τότεναμ 2-0,  -1
15) 19/11/1994 ( Πόρτμαν Ρόουντ) Ίπσουιτς-Μπλάκμπερν 1-3,  -1
16) 26/11/1994 ( Ίγουντ Παρκ ) Μπλάκμπερν- Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς 4-0,   +1
17) 3/12/1994 ( Σέλχαρστ Παρκ ) Γουίμπλεντον-Μπλάκμπερν 0-3,  +1
18) 10/12/1994 ( Ίγουντ Παρκ ) Μπλάκμπερν-Σαουθάμπτον 3-2,  +1
19) 17/12/1994 ( Γουόκερ Παρκ ) Λέστερ-Μπλάκμπερν 0-0,  +2
20) Boxing Day, 26/12/1994 ( Μέιν Ρόουντ ) Μάντσεστερ Σίτυ-Μπλάκμπερν 1-3,  +2
21) 31/12/1994 ( Σέλχαρστ Παρκ ) Κρίσταλ Πάλας-Μπλάκμπερν 0-1,   +4
22) 2/1/1995 ( Ίγουντ Παρκ ) Μπλάκμπερν-Γουέστ Χαμ 4-2,   +6
23) 14/1/1995 ( Ίγουντ Παρκ ) Μπλάκμπερν-Νότιγχαμ Φόρεστ 3-0,  +6
24) 22/1/1995 ( Όλντ Τράφορντ ) Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ-Μπλάκμπερν 1-0,  +3
25) 28/1/1995 ( Ίγουντ Παρκ ) Μπλάκμπερν-Ίπσουιτς 4-1,   +5
26) 1/2/1995 ( Ίγουντ Παρκ ) Μπλάκμπερν-Λιντς 1-1,   +5
27) 5/2/1995 ( Γουάιτ Χαρτ Λέιν ) Τότεναμ-Μπλάκμπερν 3-1,   +2
28) 12/2/1995 ( Ίγουντ Παρκ ) Μπλάκμπερν-Σέφιλντ Γουένσντε'ι' 3-1,   +2
29) 22/2/1995 ( Ίγουντ Παρκ ) Μπλάκμπερν-Γουίμπλεντον 2-1,   +2
30) 25/2/1995 ( Ίγουντ Παρκ ) Μπλάκμπερν-Νόριτς 0-0,   +3
31) 4/3/1995 ( Βίλα Παρκ ) Άστον Βίλα-Μπλάκμπερν 0-1,   +3
32) 8/3/1995 ( Ίγουντ Παρκ ) Μπλάκμπερν-Άρσεναλ 3-1,   +3
33) 11/3/1995 ( Χάιφιλντ Ρόουντ ) Κόβεντρι-Μπλάκμπερν 1-1,   +3
34) 18/3/1995 ( Ίγουντ Παρκ ) Μπλάκμπερν-Τσέλσι 2-1,   +6
35) 1/4/1995 ( Γκούντισον Παρκ ) Έβερτον-Μπλάκμπερν 1-2,   +6
36) 4/4/1995 ( Λόφτους Ρόουντ ) Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς-Μπλάκμπερν 0-1,   +8
37) 15/4/1995 ( Έλαν Ρόουντ ) Λιντς-Μπλάκμπερν 1-1,   +6
38) 17/4/1995 ( Ίγουντ Παρκ ) Μπλάκμπερν-Μάντσεστερ Σίτυ 2-3,   +5
39) 19/4/1995 ( Ίγουντ Παρκ ) Μπλάκμπερν-Κρίσταλ Πάλας 2-1,   +5
40) 30/4/1995 ( Άπτον Παρκ ) Γουέστ Χαμ-Μπλάκμπερν 2-0,   +2
41) 8/5/1995 ( Ίγουντ Παρκ ) Μπλάκμπερν-Νιούκαστλ 1-0,   +2
42) 14/5/1995 ( Άνφιλντ ) Λίβερπουλ-Μπλάκμπερν 2-1,  +1


Στο παρακάτω βίντεο, βλέπουμε την τελευταία συγκλονιστική σε εξέλιξη αγωνιστική με διπλή εικόνα από τα γήπεδα που αγωνίζονταν οι 2 διεκδικητές. Άνφιλντ, Λίβερπουλ-Μπλάκμπερν 2-1 / Άπτον Παρκ, Γουέστ Χαμ-Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ 1-1.
Με νίκη η ομάδα του Άλεξ Φεργκιουσον στεφόταν παρά το -8, 6 αγωνιστικές πριν, για 3η συνεχόμενη χρονιά πρωταθλήτρια Αγγλίας....Το χαρακτηριστικό βίντεο δείχνει την εναλλαγή συναισθημάτων και έκφρασης που μόνο το ποδόσφαιρο μπορεί να προσδώσει με απόλυτο ρεαλισμό στα πρόσωπα των πρωταγωνιστών και κυρίως του Κέννυ Νταλγκλίς, αλλά και την απονομή των θριαμβευτών και παράλληλα ολοκλήρωση του θαύματος στο Άνφιλντ Ρόουντ. Τον τόπο, όπου η ιστορία έμελλε να γράψει για τον Νταλγκλίς πως τις ανείπωτες χαρές της ζωής τους - ολοκληρωμένα - μόνο εκεί θα τις ζούσε!

Μπλάκμπερν Ρόβερς, πρωταθλήτρια Αγγλίας 1994-1995!

http://www.youtube.com/watch?v=haR3liBeDgI



Βίντεο αφιερωμένο στην πρωταθλήτρια από τον τύπο της εποχής:

http://www.youtube.com/watch?v=2L0uuTzTuxg


Βίντεο με μερικά από τα γκολ της Μπλάκμπερν, την ιστορική περίοδο 1994-1995:

http://www.youtube.com/watch?v=E6Z-iqIcK6U


Βίντεο αφιερωμένο στον Άλαν Σίρερ, τον παίκτη-αποκάλυψη της Μπλάκμπερν και μετέπειτα έναν από τους διασημότερους Άγγλους ποδοσφαιριστές:

http://www.youtube.com/watch?v=-1I38bTlWt8


Βίντεο σε τρία μέρη από εκπομπη της εποχής αφιερωμένο στην κατασκευή αυτής της μεγάλης ομάδας από τον εμβληματικό και οραματιστή πρόεδρό της ως το καλοκαίρι του 1994, όπου και αποχώρησε λόγω προβλημάτων υγείας, Τζακ Γουόκερ:

http://www.youtube.com/watch?v=2ihTiAXQUOE

http://www.youtube.com/watch?v=SP40fTQE37E

http://www.youtube.com/watch?v=kOi99zPGj_s





Βαθμολογία, 1994-1995


1) Μπλάκμπερν Ρόβερς  89
2) Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ  88
3) Νότιγχαμ Φόρεστ  77
4) Λίβερπουλ  74
5) Λιντς 73
6) Νιουκάστλ  72
7) Τότεναμ  62
8) Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς 60
9) Γουίμπλεντον  56
10) Σαουθάμπτον  54
11) Τσέλσι  54
12) Άρσεναλ  51
13) Σέφιλντ Γουένσντε'ι'  51
14) Γουέστ Χαμ  50
15) Έβερτον  50
16) Κόβεντρι  50
17) Μάντσεστερ Σίτυ  49
18) Άστον Βίλα  48

19) Κρίσταλ Πάλας  45
20) Νόριτς  43
21) Λέστερ  29
22) Ίπσουιτς  27





Πρωταθλήτρια Αγγλίας 1995: Μπλάκμπερν Ρόβερς



Η σύνθεση της τελευταίας '' ρομαντικής '' πρωταθλήτριας, καθώς και των βασικών συντελεστών της συμμετοχών και τερμάτων,  την περίοδο 1994-1995 ήταν η εξής:

Τερματοφύλακες: Τιμ Φλάουερς ( 39 συμμ. ), Μπόμπι Μιμμς ( 3 συμμ. ), Σέι Γκίβεν ( 0 συμμ. )

Αμυντικοί: Τόνι Γκέιλ ( 15 συμμ.), Άλαν Ράιτ ( 5 συμμ.), Τζεφ Κέννα ( 9 συμμ. 1 γκολ ),
Κόλιν Χέντρυ ( 38 συμμ. 4 γκολ ), Γκρέιαμ Λε Σο ( 39 συμμ. 3 γκολ ), Ρίτσαρντ Βίτσχε ( 1 συμμ. ), Χέννινγκ Μπεργκ ( 40 συμμ. 1 γκολ ), Ίαν Πιρς ( 28 συμμ. )

Μέσοι: Τιμ Σέργουντ ( 38 συμμ.  5 γκολ ), Στιούαρτ Ρίπλει ( 37 συμμ, 1 γκολ ),
 Τζέισον Γουίλκοξ ( 27 συμμ. 5 γκολ ), Ρόμπι Σλέιτερ ( 18 συμμ.), Μαρκ Άτκινς ( 34 συμμ. 6 γκολ ), Ντέιβιντ Μπάτι ( 5 συμμ. ), Πολ Γουόρχερστ ( 27 συμμ. 2 γκολ )

Επιθετικοί: Κέβιν Γκάλαχερ ( 1 συμμ. 1 γκολ ), Μάικ Νιούγουελ ( 12 συμμ.), Κρις Σάτον ( 40 συμμ. 15 γκολ ), Άλαν Σίρερ ( 42 συμμ. 34 γκολ )


Προπονητής: Κέννυ Νταλγκλίς ( 4ο πρωτάθλημα, ως προπονητής < 1986,1988,1990, 1995 > )






# Το '' κόκκινο τριαντάφυλλο '' της Μπλάκμπερν Ρόβερς εκτός από το ότι θα μείνει για πάντα χαραγμένο στις μνήμες όλων και ειδικότερα εκείνων που έζησαν έντονα εκείνη την περίοδο, ταξίδεψε και στην Ευρώπη και στο Ίγουντ Παρκ την επόμενη περίοδο ( 1995-1996 ) κουνήθηκε και το '' σεντόνι '' του Champions League. Συμμετείχε μάλιστα, χωρίς προκριματική φάση, ως πρωταθλήτρια Αγγλίας απευθείας στους ομίλους, σε όμιλο μαζί με Σπάρτακ Μόσχας, Λέγκια Βαρσοβίας και Ρόζενμποργκ.
Χωρίς να τα πηγαίνει ωστόσο και ιδιαιτέρως καλά, μιας και τερμάτισε 3η.....
Ο Άλαν Σίρερ είχε κινήσει για άλλες πολιτείες ( Νιούκαστλ ) ενώ η κακη εντός και εκτός συνόρων πορεία και η παραδοχή πλέον όλων πως την περασμένη περίοδο η ομάδα έφτασε στο '' ταβάνι '' της, έφυγε και ο Κένυ Νταγκλίς μεσούσης της περιόδου αφήνοντας τη θέση του στον Ρέι Χέρφορντ. Μαζί με αυτή τη θέση, παραχωρήθηκε - εύκολα μάλιστα - και μια άλλη θέση. Αυτή της πρωταθλήτριας Αγγλίας στην δύναμη της δεκαετίας και του χώρου Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, με την ανάμνηση ωστόσο και στην ίδια και στον Σερ Άλεξ Φέργκιουσον πως κάποτε όχι μόνο την κόντραρε αλλά της πήρε και έναν τίτλο που στην αρχή της περιόδου φαινόταν '' παιχνιδάκι '' για την κλάση της, πόσο μάλλον αν της έλεγαν πως αντίπαλος της θα ήταν μια κάποια Μπλάκμπερν Ρόβερς, που πριν 3 χρόνια ανέβαινε από την Division Two, με μόνο κίνητρο την υπέρβαση και με μόνο πλεονέκτημα τον ενθουσιασμό και το ταλέντο......
Η πρωταθλήτρια Αγγλίας 1995, με λίγα ξεσπάσματα όπως η επάνοδος της το 2000 και η 5η θέση το 2001 όπως και η 6η θέση το 2006, δεν πλησίασε ποτέ καν το επίτευγμα εκείνη της χρυσής χρονιάς, βγαλμένης από όνειρο. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται στην νυν Division Two, την Championship, απομακρυσμένη από τις πρώτες θέσεις που οδηγούν εκεί που ανήκει. Εκεί που πριν 19 χρόνια έγραψε την πιο '' ρομαντική '' σελίδα του σύγχρονου ευρωπα'ι'κού ποδοσφαίρου σε συλλογικό επίπεδο!
Σελίδα που πολλές άλλες ομάδες με τα προσόντα της Μπλάκμπερν του '95 ( ταλέντο, χαμηλή δυναμική, χαμηλό μπάτζετ, ομοιογένεια ) προσπάθησαν να γράψουν ( όπως η Νιούκαστλ του '96, '97, '98, η Λιντς του 2000, 2001, η - προ Αμπράμοβιτς - Τσέλσι, η Τότεναμ των τελευταίων χρονων ή ακόμη και φέτος η εκπληκτική στην αρχή της χρονιάς Σαουθάμπτον ) όμως μάταια, μας απέδειξαν πανηγυρικά πως αυτό που κατάφεραν με τέτοιο ανταγωνισμό στο Μπλάκμπερν το 1995 αυτοί οι ήρωες παίκτες και ο μύστης-προπονητής Κέννυ Νταλγκλίς, ήταν μια εποποιία.....
Μια ρομαντική και κατα τα φαινόμενα ανεπενάληπτη '' διαφήμιση  του ποδοσφάιρου ''!!!



http://www.youtube.com/watch?v=04854XqcfCY

Boxing Day 2013

Η Αγγλία, η γενέτειρα του αθλήματος, είναι - όπως είχαμε αναφέρει σε προηγούμενο άρθρο, αφιερωμένο σε αυτή την ιδιοτυπία - η μόνη χώρα που σεβόμενη τον φίλαθλο, δεν διακόπτει κατά την περίοδο των εορτών τις αγωνιστικές υποχρεώσεις.
Μάλιστα η ημέρα αμέσως μετά τα Χριστούγεννα - 26 Δεκεμβρίου - είναι η μόνη ημέρα αργίας για όλα τα υπόλοιπα πόστα της βρετανικής καθημερινότητας που δεν αφορά όμως το ποδόσφαιρο, όπου παραδοσιακά υπάρχει αγωνιστική δραστηριότητα σε όλες τις κατηγορίες. Αυτή η μοναδική μέρα στο έτος ονομάζεται '' Boxing Day '' και υπάγεται πλέον στα αναφορικά σημεία της αγγλικής κουλτούρας.
Έτσι λοιπόν, θα γίνει αναλυτική μνεία σε αυτή τη  μοναδική μέρα για το τρέχον έτος, στις πρώτες κατηγορίες ( Premier League και Championship ) και επιγραμματική στις κατώτερες.




     - Premier League:

Ξεκινώντας χρονικά από το μεσημέρι, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ σε μια ανατροπή '' από τα παλιά '' κέρδισε σε ένα συγκλονιστικό παιχνίδι την Χαλ, με 2-3. Η γηπεδούχος ομάδα προηγήθηκε νωρίς νωρίς 2-0 με τέρματα του Τσέστερ στο 4' και του Μέιλερ στο 13' όμως η ομάδα του Ντέιβιντ Μόγες μη επιτρέποντας άλλη αμφισβήτηση ισοφάρισε γρήγορα με Σμάλινγκ στο 19' και Ρούνει στο 26' και πήρε τη νίκη με αυτογκόλ του σκόρερ του πρώτου γκολ της Χαλ, Τσέστερ.
Τελικό, Χαλ-Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ 2-3.
Συνεχίζοντας από τα ψηλότερα βαθμολογικά στρώματα στα κατώτερα βρίσκουμε την πρωτοπόρο πλέον Άρσεναλ να επιστρέφει στις νίκες με 1-3 εκτός έδρας στο Άπτον Παρκ επί της Γουέστ Χαμ, που προηγήθηκε με τον Κόουλ στο 46', όμως η ομάδα του Αρσέν Βενγκέρ με 2 γκολ του Γουόλκοτ ( 68' και 71' ) και άλλο ένα του Ποντόλσκι στο 79', πήρε τη νίκη με 1-3.
Η Τσέλσι με ένα γκολ του Αζάρ στο 29' έκαμψε την αντίσταση της σκληροτράχηλης Σουόνσι στο Στάμφορντ Μπριτζ και παρέμεινε στην 3η θέση.
Αντιθέτως η Έβερτον αντιβαίνοντας στην καλή της κατάσταση στο τελευταίο διάστημα ηττήθηκε στο Γκούντισον Παρκ από την ουραγό Σάντερλαντ με 0-1 χάρη σε ένα γκολ του Σουνγκ Γιονγκ Κι στο 25ο λεπτό, επιβεβαιώνοντας πως η ''Boxing Day '' είναι αρεστή πάντα και διαχρονικά σε εκπλήξεις.
Η Νιούκαστλ απ' την άλλη δεν έπεσε θύμα καμμιάς έκπληξης συντρίβοντας 5-1 την Στόουκ που αν και προηγήθηκε στο 29' με τον Ασσα'ι'ντί δεν μπόρεσε να σταματήσει την ασπρόμαυρη θύελλα αφού ο Ρεμί ( στο 44' και στο 56' ) και οι Γκουφράν στο 48', Καμπαγιέ στο 66' και Παπί Σισέ στο 80' διαμόρφωσαν το τελικό ευρύ σκορ στο Σεντ Τζέιμς Παρκ.
Η Τότεναμ έπεσε κατα κάποιο τρόπο και αυτή θύμα έκπληξης, αφού παραχώρησε ισοπαλία 1-1 στο Γουάιτ Χαρτ Λέιν στην Γουέστ Μπρόμιτς. Τα γκολ επετέυχθησαν μόλις μέσα σε 2 λεπτά αφού στο 36' ο Έρικσεν έκανε το 1-0 για την ομάδα του Σέργουντ ενώ στο 38' μετά από πάσα του Ντώσον, ο Όλσον ισοφάρισε για τους φιλοξενούμενους.
Η Σαουθάμπτον απ' την άλλη, ανέλπιστα όσον αφορά τον τρόπο που ήρθε, πέρασε ένα εύκολο απόγευμα στο Κάρντιφ, κερδίζοντας μέσα σε 13 λεπτά ( 14' με 27' ) την ομώμυνη ομάδα με 0-3 χάρη σε 2 γκολ του Ροντρίγκεζ ( 14' και 20' ) και 1 του Λάμπερτ στο 27'.
Στο Βίλα Παρκ η Άστον Βίλα υπέστη καρδιακή προσβολή, όταν - έχοντας τον έλεγχο του αγώνα και κυνηγώντας εκείνη το γκολ - στο 92' ο Γκάιλ άνοιξε το σκορ για λογαριασμό της Κρίσταλ Πάλας διαμορφώνοντας το τελικό 0-1, νίκη που ήρθε για την φιλοξενούμενη ομάδα, ως η πρώτη από το 1991 στην συγκεκριμένη έδρα.
Στο καυτό '' Κάρροου Ρόουντ '' του Νόριτς η τοπική ομάδα ηττηθηκε από την '' πεινασμένη '' για βαθμούς Φούλαμ με 1-2 χάρη σε γκολ των Καζαμι στο 33' και Πάρκερ στο 87'. Η ομώνυμη γηπεδούχος ομάδα είχε ανοίξει το σκορ στο 13' με τον Χόπερ.
Στο ντέρμπυ κορυφής στο Ίτιχαντ του Μάντσεστερ, η μέχρι πρότινος πρωτοπόρος Λίβερπουλ προηγήθηκε στο 24' 0-1 με τον Πορτογάλο τον Κουτίνιο, όμως η γηπεδούχος Μάντσεστερ Σίτυ αντεδρασε άμεσα και στο 31' ο Βινσέντ Κομπανί από πάσα του Νταβίντ Σίλβα και στις καθυστερήσεις του πρωτου μέρους ο Νεγκρέδο ύστερα από ασίστ του Χέσους Νάβας διαμόρφωσαν το τελικό σκορ ( 2-1 ) που έδωσε τη νίκη στους '' πολίτες '' του εορτάζοντα Μανουέλ Πελεγκρίνι.

Βαθμολογία ( σε 18 αγώνες )

1) Άρσεναλ 39
2) Μάντσεστερ Σιτυ 38
3) Τσέλσι 37
4) Λίβερπουλ 36
5) Έβερτον 34
6) Νιούκαστλ 33
7) Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ 31
8) Τότεναμ 31
9) Σαουθάμπτον 27
10) Στόουκ 21
11) Σουόνσι 20
12) Χαλ 20
13) Άστον Βίλα 19
14) Νόριτς 19
15) Γουέστ Μπρόμιτς 17
16) Κάρντιφ 17
17) Κρίσταλ Πάλας 16
18) Φούλαμ 16
19) Γουέστ Χαμ 14
20) Σάντερλαντ 13


Επόμενη αγωνιστική:

28/12/13: Γουέστ Χαμ-Γουέστ Μπρόμιτς
                Άστον Βίλα-Σουόνσι
                Χαλ-Φούλαμ
                Μάντσεστερ Σίτυ-Κρίσταλ Πάλας
                Νόριτς-Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
                Κάρντιφ-Σάντερλαντ
29/12/13: Έβερτον-Σαουθάμπτον
                Νιουκάστλ-Άρσεναλ
               Τσέλσι-Λίβερπουλ
               Τότεναμ-Στόουκ






- Championship:


Στη δεύτερη τη τάξη κατηγορία, με συγκλονιστική εξέλιξη φέτος σε όλες τις βαθμολογικές γραμμές της και ειδικά στην μάχη για την άνοδο στην Πρέμιερ Λιγκ, πάμε να δούμε τι έγινε:
Στο Ρίβερσάιντ, η Μίντλεσμπρο επικράτησε 1-0 την μέχρι πρότινος πρωτοπόρου Μπέρνλι και έτσι επέτρεψε στην Λέστερ που κέρδισε 1-0 επίσης την Ρέντινγκ εντός έδρας να περάσει πρώτη στον βαθμολογικό πίνακα.
Η Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς δεν μπόρεσε να βρεθεί μαζί με τη Λέστερ πρώτη στη βαθμολογία μιας και έχασε στο Σίτυ Γκράουντ από την πάλαι ποτέ δις πρωταθλήτρια Ευρώπης, Νότιγχαμ Φόρεστ με σκορ 2-0.
Η Ντέρμπι Κάουντι με την ισοπαλία στην έδρα της Χάντερσφιλντ με 1-1 δεν μπόρεσε να βρεθεί μόνη δεύτερη. Στο Μπλουμφιλντ Ρόουντ η Λιντς διατηρήθηκε σε τροχια ανόδου παρά την ισοπαλία 1-1 με την γηπεδούχο Μπλάκπουλ, όμως την πλησίασε η φιλόδοξη Ίπσουιτς με την εκτός έδρας νίκη της επί της Ντονκάστερ με 0-3.
Στο Βάλε'ι' η Τσάρλτον επιβλήθηκε 3-2 της Μπράιτον, την ώρα που η πρωταθλήτρια Αγγλίας 1995, Μπλάκμπερν Ρόβερς έμενε στο 0-0 με την Σέφλιντ Γουένσντε'ι'΄στο Ίγουντ Παρκ. Στο Γουότφορντ η τοπική ομώνυμη ομάδα συνέτριψε με 4-0 την Μίλγουολ και η Μπόρνμουθ στο '' Γκόλντσαντς '' , την Γέοβιλ με 3-0.
Γουίγκαν και Μπερμιγχαμ έμειναν στο 0-0 ενώ στο Ώκλγουελ η ουραγός Μπάρνσλε'ι' βυθίστηκε ακόμα πιο πολύ στον πάτο στην βαθμολογίας χάνοντας 0-1 από την Μπόλτον.


Βαθμολογία ( σε 22 αγώνες ):

1) Λέστερ 45
2) Μπέρνλι 43
3) Κουινς Παρκ Ρέιντζερς 42
4) Ντέρμπι Κάουντι 41
5) Νότιγχαμ Φόρεστ 36
6) Λιντς 35
7) Ίπσουιτς 34
8) Ρέντινγκ 34
9) Μπράιτον 32
10) Μπλάκπουλ 32
11) Μπλάκμπερν 31
12) Γουότφορντ 29
13) Γουίγκαν 29
14) Χάντερσφιλντ 28
15) Μπόρνμουθ 28
16) Μίντλεσμπρο 26
17) Μπόλτον 26
18) Μπέρμιγχαμ 25
19) Τσάρλτον 22
20) Μίλγουολ 21
21) Ντονκάστερ 20
22) Σέφιλντ Γουένσντε'ι' 18
23) Γέοβιλ 17
24) Μπάρνσλε'ι' 16


Επόμενη αγωνιστική ( 29/12/13 ) :

Λέστερ-Μπόλτον
Μπάρνσλε'ι'-Ντέρμπι Κάουντι
Μπόρνμουθ-Ίπσουιτς
Νότιγχαμ Φόρεστ-Λιντς
Τσάρλτον-Σέφιλντ Γουένσντε'ι'
Μίντλεσμπρο-Ρέντινγκ
Ντονκάστερ-Μίλγουολ
Γουότφορντ-Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς
Μπλάκμπερν-Μπέρμιγχαμ
Γουίγκαν-Μπέρνλι
Μπλάκπουλ-Μπράιτον
Χάντερσφιλντ-Γέοβιλ



League One:

Συνοπτικά τα σημερινά αποτέλεσματα στην τρίτη τη τάξη κατηγορία.

Κόβεντρι-Πιτέρμπορο 4-2
Μπρέντφορντ-Σουίντον 3-2
Καρλάιλ-Πρέστον 0-1
Τζίλιγχαμ-Λέιτον Όριεντ 1-2
Σριούσμπερι-Τρανμίρ 0-1
Μπρίστολ Σίτυ-Γουόλσολ 1-0
Πορτ Βέιλ-Νοτς Κάουντι 2-1
Κόλτσεστερ-Στίβενε'ι'τζ 4-0
Κρόουλι-Μίλτον Κέινς Ντονς 0-2
Μπράντφορντ-Ρόδεραμ 0-1
Γουλβς-Κρου Αλεξάντρα 2-0
Σέφιλντ Γιουνάιτεντ-Όλνταμ 1-1


Στη βαθμολογία στις θέσεις ανόδου είναι η Λέιτον Όριεντ και η Γουλβς με 47 βαθμούς καθώς και η Μπρέντφορντ με 46. Ακολουθούν Πρέστον 41, Πιτέρμπορο 39, Ρόδεραμ 38, Σουίντον, Γουόλσολ, Πορτ Βέιλ 33, Μίλτον Κέινς Ντονς 31......



League Two:

Συνοπτικά τα σημερινά αποτελέσματα στην τέταρτη και τελευταία τη τάξη επαγγελματικής κατηγορίας είναι τα εξής:

Γουίκομ-Νιούπορτ Κάουντι 0-1
Πόρτσμουθ-Ντάγκενταμ 1-0
Τορκί-Μπρίστολ Ρόβερς 1-1
Άκριγκτον-Γιορκ 1-1
Όξφορντ-Πλίμουθ 2-3
Μπέρι-Σκάνθορπ 2-2
Γουίμπλετον-Σάουθεντ 0-1
Τσέλτεναμ-Έξετερ 1-0
Τσέστερφιλντ-Χάρτπουλ 1-1
Μπέρτον Άλμπιον-Νορθάμπτον 1-0
Ρότσντε'ι'λ-Μάνσφιλντ 3-0
Μόρκαμ-Φλίντγουντ Τάουν 1-0


Στη βαθμολογία η Τσέστερφιλντ οδηγεί την κούρσα με 40 βαθμούς και ακολουθούν η Όξφορντ, η Σκάνθορπ και η Μπέρτον με 38, η Νιούπορτ Κάουντι, η Σαουθεντ και η Ρότσντε'ι'λ με 37, πιο κάτω η Φλίντγουντ Τάουν και η Μόρκαμ με 35, κ.ο.κ........




Conference National:

Στην πρώτη - και μοναδικής άξιας αναφοράς για την Boxing Day 2013- εθνική ερασιτεχνική κατηγορία, τα σημερινά αποτελέσματα είχαν ως εξής:

Κέμπριτζ-Μπρέιντρι Τάουν 1-0
Ντάτφορτν-Γέλινγκ Γιουνάιτεντ 1-2
Τάμγουορθ-Νουνίτον Τάουν 1-1
Λίνκολν-Γκρίσμπι 0-2
Μπαρνέτ-Λούτον 1-2
Φόρεστ Γκριν-Όλντερσοτ 3-1
Γκέινσχεντ-Χάλιφαξ 1-1
Κιντερμίστερ-Χέρεφορντ 2-1
Μάκλσφιλντ-Χάιντ Γιουνάιτεντ 3-0
Σάουθπορτ-Τσέστερ 0-0
Γουόκινγκ-Σαλίσμπερι Σίτυ 1-3
Ρέξαμ-Αλφέρτον Τάουν 2-3


Στη βαθμολογία των επιδιωκώμενων επαγγελματιών όσον αφορά τις πρώτες θέσεις, έχει ως εξής:
1) Κέμπριτζ 51, 2) Λούτον 50, 3) Γκρίσμπι 43, 4) Αλφέρτον Τάουν 43, 5) Κιντερμίστερ 42, 6) Νουνίτον Τάουν 40, 7) Μπαρνέτ 39, 8) Χάλιφαξ 38, 9) Σαλίσμπερι Σίτυ 37, 10) Γκρέιτσχεντ 36, κ.ο.κ........



Είχαμε αναφέρει στο προηγούμενο άρθρο-αφιέρωμα την αποκλειστική τύχη που έχουν οι Άγγλοι φίλαθλοι του ποδοσφαίρου, να μπορούν να παρακολουθούν το άθλημα που τους συναρπάζει και την ομάδα της προτίμησής τους και κατά τη διάρκεια των εορταστικών διακοπών, δείγμα άψογης κουλρούρας, επαγγελματισμού και σεβασμού προς το φίλαθλο κοινό από την κρατική ομοσπονδία.



# Αγωνιστική - ΜΟΝΟ στο βρετανικό νησί - υπάρχει και το προσεχές σαββατοκύριακο ( 28 και 29 Δεκεμβριου 2013 ), καθώς και ανήμερα της Πρωτοχρονιάς ( 1/1/2014 )....!!!!

Όμως, '' Boxing Day '', λογίζεται η αγωνιστική ημέρα αμέσως μετά τα Χριστούγεννα, γι αυτό και η ιδιαίτερη αναφορά......
Και του χρόνου, λοιπόν!!!!!



Καλή συνέχεια εορτών σε όλους, με υγεία και χαμόγελο!!!!
 Καλή Πρωτοχρονιά και ευτυχισμένο το νέο έτος για όλους μας!!!!!

Και όμως, έγραψε ιστορία.....

   

Τον Ιούλιο ενώ οι φήμες για την απόκτηση του '' ερυθρόλευκου '' Ράφικ Τζιμπούρ για τη θέση του σέντερ φορ πυροβολούσαν σαν Καλάζνικοφ, η ΠΑΕ ΠΑΟΚ δρώντας με άκρατο μυστικισμό και αφάνεια, διαλύει αυτές τις φήμες και φέρνει ως δανεικό για ένα χρόνο τον Τσέχο επιθετικό της ΤΣΣΚΑ Μόσχας, Τόμας Νέτσιντ.
      Ο 23χρονος πανύψηλος επιθετικός, μέχρι και πριν τους 2 σοβαρούς τραυματισμούς του, πριν 2 χρόνια θεωρούνταν ο πιο φέρελπις ποδοσφαιριστής του τσεχικού ποδοσφαίρου και που με τις εμφανίσεις του έθελξε για 2 καλοκαίρια το ενδιαφέρον μεγάλων συλλόγων όπως η Γιουβέντους, η Ρεάλ, η Λίβερπουλ, η Μπάγερν, η Μίλαν, ήρθε με περγαμηνές στον '' δικέφαλο '' και με τη λογική πως έτσι και επανέλθει έστω και στο 50% των στάνταρ του, θα ομιλούμε σίγουρα για ένα φοβερό στράικερ, που θα γράψει ιστορία στην ομάδα.....
     Τα μόλις 2 γκολ ( με το ένα εκ των 2, να είναι απέναντι στην Αναγέννηση Καρδίτσας για το κύπελλο, στην Τούμπα, ενώ και εκεί ακόμα ήταν από τους χειρότερους παίκτες της ομάδας ), όπως και γενικότερα, οι άσχημες και εκτός κλίματος και φόρμας εμφανίσεις του, δεν μας τον παρουσίαζαν ούτε καν ικανό - στα πλαίσια του ανεκτού - επιθετικό και δεν μας έδειξαν επουδενί και σε κανένα χρονικό σημείο, ότι μπόρεσε να επανέλθει και να βοηθήσει την ομάδα. Ήταν, όπως λέμε στην ποδοσφαιρική καθομιλουμένη, ένα '' παλτό ''.
       Ένα '' παλτό '' που ούτε (.....) χειμώνα τελικά δεν έβγαλε, αφού τα τυπικά απομένουν για τον δανεισμό του από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, στην Σλάβια Πράγας.
Παρόλ' αυτά, ιστορία έγραψε. Και δεν μιλάμε για δήθεν ιστορία εντυπώσεων, αλλά για πραγματική ιστορία. Ιστορία, το στατιστικό μέρος της οποίας ίσως είναι σημείο αναφοράς για όλη την ιστορία της ομάδας, αν γραφτεί ποτέ κάποιο τέτοιο βιβλιο, εμπεριεχομένων στατιστικών......
     Τον Αύγουστο λοιπόν και συγκεκριμένα στις 7 Αυγούστου 2013, στο επισκιασμένο από την επικείμενη τιμωρία της Μέταλιστ παιχνίδι-ρεβάνς στο Χάρκοβο, ο Τόμας Νέτσιντ σκοράρει το πρώτο από τα δύο του γκολ με τη φανέλα του ΠΑΟΚ στην 5μηνη παρουσία του στην ομάδα, ισοφαρίζοντας στο 83ο λεπτό του αγώνα στο τελικό 1-1.
     Αυτό το γκολ και ο ίδιος ο Νέτσιντ, θα γραφτούν στο '' βιβλίο ιστορίας και στατιστικής '' του ΠΑΟΚ για πάντα, αφού ο Τσέχος, ήταν Ο ΠΡΩΤΟΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΗΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΚΟΡΑΡΕΙ ΣΕ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗΣ, ΤΟΣΟ ΜΕ ΤΗ ΦΑΝΕΛΑ ΤΟΥ ΠΑΟΚ, ΟΣΟ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗ ΦΑΝΕΛΑ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥ ΟΜΑΔΑΣ, ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΟΚ!
     Συγκεκριμένα, ο Τόμας Νέτσιντ είχε σκοράρει κατά του ΠΑΟΚ στις 17 Φεβρουαρίου του 2011, με τη φανέλα της ΤΣΣΚΑ Μόσχας, στο γήπεδο της Τούμπας, στο πρώτο παιχνίδι της φάσης των ''32'' του Γιουρόπα Λιγκ 2010-2011, κάνοντας στο 29ο λεπτό της αναμέτρησης ΠΑΟΚ-ΤΣΣΚΑ Μόσχας το τελικό 0-1, που όπως αποδείχθηκε ήταν το μοιραίο γκολ του ζευγαριού αυτού, αφού ο '' δικέφαλος '' παρά την συγκλονιστική εμφάνιση στη Μόσχα, 5 μέρες αργότερα και το 1-1 εκεί, αποκλείστηκε από τη συνέχεια του θεσμού εξ' αιτίας της ατυχίας του και του εν λόγω γκολ του μετέπειτα παίκτη του, Τόμας Νέτσιντ.......!!!!

   Ο δεύτερος παίκτης που πέτυχε κάτι ανάλογο, ήταν ο Λούκας Πέρεθ, στον αγώνα ΠΑΟΚ-Άλκμααρ 2-2, πριν 8 μέρες ( 12 Δεκεμβρίου 2013 ), όταν με πέναλτυ ισοφάρισε σε 1-1 το παιχνίδι στο 37ο λεπτό. Ο Λούκας είχε σκοράρει κατά της νυν ομάδας του στις 25 Αυγούστου του 2011, στο '' Ουκράινα '' του Λβιβ, φορώντας την φανέλα της Καρπάτι, πάλι από την '' άσπρη βούλα '' στο 44ο λεπτό κάνοντας το 1-0, σκορ που δεν έμεινε μέχρι το τέλος αφού ο Σωτηρης Μπαλάφας ισοφαρίζοντας στο 55' έδωσε τέλος στις όποιες ελπίδες της τότε παρέας του Λούκας, για πρόκριση στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ 2011-2012!

    Όσοι και να ακολουθήσουν, ωστόσο, όπως και σε κάθε ιστορία, πάντα μένει και έχει ιδιαίτερη θέση ο πρώτος πράξας. Άρα, είτε μας αρέσει, είτε όχι, αυτό το 5μηνο '' παλτό '' που γηπεδικά δεν ακούμπησε, μπήκε -χωρίς πιστέυω και ο ίδιος να το ήξερε ή να το περίμενε ή να το προσδωκούσε - στο πάνθεον της πλούσιας στατιστικής ιστορίας αυτού του συλλόγου!!! Και όμως, λοιπόν, έγραψε ιστορία.....
    Από τις πολύ οξύμωρες συγκυρίες του '' βασιλιά των σπορ '' και της ένδειξης τρόπου γραφής της ιστορίας, σε ορισμένες περιπτώσεις!

Ψάξε για τηγανίτα....

   
     Στο δημοτικό στάδιο του Περιστερίου, σε μια έδρα που παραδοσιακά ο ΠΑΟΚ, όχι απλά δυσκολευόταν αλλά δεν έχει κερδίσει ποτέ από την επάνοδο του Ατρομήτου στα μεγάλα σαλόνια, μετά τη συγχώνευση με τη Χαλκηδόνα δηλαδή ( 8 χρόνια, από το 2005 ), εμφανίστηκε σήμερα το απόγευμα καλύτερος από κάθε άλλη φορά. Κυριαρχικός, μεστός με τάσεις αφεντικού κατά τη διάρκεια όλου του παιχνιδιού έδειξε στον Ατρόμητο πόσο άλλαξε από πέρυσι και από άλλες χρονιές αγωνιστικά και του κατέδειξε τον ρόλο του '' ποντικιού '' στο παιχνίδι.
      Με αυτή του την εμφάνιση, με τόση κατοχή, τόσες τελικές, 1-12 κόρνερ και με σαφή ανωτερότητα σε όλες του τις ενέργειες κατά μήκος και κατά πλάτος του γηπέδου, ο ΠΑΟΚ έδειξε καταφατικά πως η διαφορά της μίας βαθμολογικής θέσης από τον σημερινό του αντίπαλο, είναι τελικά μεγαλύτερη από όσο αρχικά φαινόταν. Ο προβληματισμός έγκειται στο γιατί '' καταφατικά '' και όχι '' εμφατικά ''? Χωρίς σε καμμιά περίπτωση να θέλω να υποτιμήσω τη δυναμική της ομάδας του Περιστερίου και τη μεγάλη προσπάθεια που κάνει για να έχει καταφέρει να είναι η 3η ποδοσφαιρική δύναμη αυτής της χώρας. Όταν μιλάμε για ποδόσφαιρο και δη για ένα συγκεκριμένο παιχνίδι, δεν είμαι λάτρης ούτε των διαφορών στα status kwo προέδρων, ούτε στην λογική της φανέλας, ούτε των μπάτζετ. Και αν πολλές φορές είμαι, είναι περί νόμιμου άμυνας ή στηλίτευσης της εικόνας της ομάδας. Είμαι όμως υπέρμαχος της κριτικής από αυτά που βλέπω στο γήπεδο......
       Είπε ο Παράσχος στην συνέντευξη τύπου '' ο ΠΑΟΚ δεν είναι ο περσινός ή προπέρσινος ΠΑΟΚ και έπαιξε πολύ καλύτερα, μας εγκλώβισε, εμείς αυτό το παιχνιδι μπορούσαμε να κάνουμε απέναντι σε τέτοια ομάδα, αυτό κάναμε. Έχει δεκαπλάσιο μπάτζετ και ποιότητα από εμάς, σήμερα παλεύαμε με θηρίο ''. Πολύ σωστός. Ο σκόρερ του ΠΑΟΚ, Γιώργος Τζαβέλλας είπε μεταξύ άλλων πως το γκολ του Ατρομήτου ήρθε κόντρα στη ροή του αγώνα, αποσυντόνισε την ομάδα, αλλά ενώ βρέθηκαν τα ψυχικά και αγωνιστικά αποθέματα, ο ΠΑΟΚ ήταν άτυχος και φυσικά δεν ικανοποιεί κανέναν η ισοπαλία. Ο Στέφενς αρκέστηκε να πει περί του αγώνος πως είναι όλοι πολύ απογητευμένοι για την νέα απώλεια βαθμών και μοιρασε συγχαρητήρια στους παίκτες του, όχι βέβαια για το αποτέλεσμα, αλλά για την προσπάθεια. Θεωρώ πως αυτές οι τρεις δηλώσεις, σε συνδυασμό με τα πιο πάνω αναφερθέντα στατιστικά, αντικατοπτρίζουν πλήρως την εικόνα του αγώνα......Και όμως ο ΠΑΟΚ στο Περιστέρι δεν κέρδισε.  Έφερε ισοπαλία 1-1 και μάλιστα ισοφάρισε στο 90', κάτι που σημαίνει πως ακόμα και με αυτή την εμφάνιση που συνοδέυτηκε με τόσες παραδοχές ανωτερότητας και τόσο καλή απόδοση υπάρχει στο πίσω μέρος του μυαλού και το '' πάλι καλά ''.....!!! Ποδοσφαιρική ουτοπία? Αγωνιστική αδικία? Γκίνια? Ή απλώς ΠΑΟΚ 2013-2014? Μοιρολατρικά, τα πρώτα, ποδοσφαιρικά το τελευταίο......
     Ένας ΠΑΟΚ που βγάζει απίστευτη και πρωτόγνωρη ενέργεια, με καλούς αυτοματισμούς, συνδυασμούς και πλουραλιστικό τρόπο ανάπτυξης, με πολύ καλά δουλεμένη φυσική κατάσταση, στερείται ορισμένες φορές τακτικής στην τελική πάσα, ποιότητας στο τελείωμα και καθαρού μυαλού.
Ένας ΠΑΟΚ με φοβερά ποσοστά κατοχής, τρομακτική άνεση διάσπασης μιας άμυνας και μπάσιμο στη μεγάλη περιοχή, τόσο που να αναγκάζει μια ποιοτική ομάδα με επιθετική έφεση και αρετές, όπως ο Ατρόμητος να παιζει σχεδόν 90 λεπτά όλος μέσα στη περιοχή του και μάλιστα στην έδρα του, ένας ΠΑΟΚ που με το που ισοφάρισε, παραλίγο να κερδίσει και το παιχνίδι αν εκεί στο λάθος του Καραμάνου η μπάλα πήγαινε 2 εκατοστά πιο καλά στο πόδι του έτοιμου για εκτέλεση Βούκιτς.
Και όμως αυτός ο ΠΑΟΚ δεν κέρδισε. Και όμως αυτός ο ΠΑΟΚ λίγο έλειψε να χάσει κιόλας.
Όπως λέει και ο σοφός λαός με μια διαχρονική ρήση του: '' Λάδι, λάδι και τηγανίτα τίποτα ''. Λάδι, δόξα τω Θεώ, υπάρχει άφθονο. Ο ΠΑΟΚ - εξαιρουμένου του παιχνιδιού στο Καραισκάκη - είναι σε ΟΛΑ τα ματς σε Ελλάδα και Ευρώπη μέσα στη περιοχή του αντιπάλου. Ο τρόπος για την τηγανίτα θα πρέπει να ψαχτεί και να βρεθεί άμεσα.....



    Για μένα το παιχνίδι κρίθηκε σε 4 σημεία:

 1) Στην τραγική αντίδραση της άμυνας στο γκολ του Παπαδόπουλου. Εκτός του ότι ο Κίτσιου ήταν ανεπαρκέστατος στα αμυντικά του καθήκοντα σε άλλη μία φάση και τον έκανε '' κουτό '' ο Γιαννούλης στην επέλασή του, όπου ξεκίνησε το γκολ, η άμυνα κοκκάλωσε και μάρκαρε με τα μάτια τόσο τον Ούμπιντες που έδωσε ανενόχλητη ασίστ στον Παπαδόπουλο, όσο και τον ίδιο τον σκόρερ που είχε τον χρόνο, τον τόπο και το πάτημα να πλασάρει τον Γλύκο και να κάνει ( κόντρα εντελώς στη ροή του αγώνα ) το 1-0. Πάλι καλά κιόλας που 5 λεπτά μετα το γκολ αυτό σε ένα κατέβασμα του ίδιου και σουτ με τη μία ( με την άμυνα πάλι κοιμώμενη ) δεν έγινε το 2-0 και να είχαμε τα του Αγρινίου.
2) Στην ανωριμότητα, δυστοκία και έλλειψη καθαρού μυαλού τόσο στην εκτέλεση όσο και την τελική κομβική πάσα με πρωτοστατούντες σε αυτά τους Λούκας, Ολίσε που δεν μπόρεσαν να ζευγαρώσουν τις κολλητές καλές εμφανίσεις τους. Δεν έκαναν ούτε τα μισά από όσα έκαναν την Κυριακή στη Νέα Σμύρνη ενώ αμφότεροι βρήκαν ελεύθερους χώρους, τους οποίους και δεν εκμεταλλέυτηκαν. Μόνος διασωθέντας ο Ζβόνιμιρ Βούκιτς του οποίου στην ουσία '' καίγονταν '' οι φάσεις και οι τελικές πάσες του έχοντας μπροστά του τον τραγικό σε άλλο ένα μεγάλο ματς φέτος, Δημήτρη Σαλπιγγίδη, που δείχνει εμφανή σημάδια κάμψης και '' συνήθειας '' στις κινήσεις που για τους έμπειρους αμυντικούς ειδικά του ελληνικού πρωταθλήματος να είναι προβλεπόμενες.
3) Στην κίνηση-ματ του Στέφενς που έδειξε άψογη διαχείριση, γνώση και πρακτικότητα του ρόστερ βάζοντας τον φρέσκο Λίνο, ο οποίος στα λίγα λεπτά που αγωνίστηκε εκτός της ασίστ στο γκολ του Τζαβέλλα, αναδείχθηκε σε μορφή του αγώνα και λίγο κόντεψε να '' πάρει '' το παιχνίδι μόνος του. Άποψή μου, παρά όλα αυτά, χωρίς Λίνο σήμερα γκολ δεν θα βάζαμε και μάταια θα χάναμε.
4) Στον ευκόλως παρατηρήσιμο και διαπιστώσιμο μη κίνδυνο που προκαλούσε η γραμμή κρούσης του ΠΑΟΚ ( με Σαλπιγγίδη ειδικά και Αθανασιάδη έπειτα ) στην άμυνα του Ατρομήτου. Παρακολουθώντας την πορεία, την τέχνη και τις κινήσεις μεγάλων επιθετικών μέσα στην περιοχή και εν Ελλάδι αλλά και στο εξωτερικό τόσο τωρινούς, όσο και παλαιότερους, διαπιστώνω πως δεν είναι η μόνη δουλειά του επιθετικού να βάλει γκολ και σε περίπτωση που δεν το βάλει ή έχει άτυχες στιγμές, του παίρνουμε το κεφάλι. Γιατί σχεδόν με μαθηματική ακρίβεια ( βγάζοντας πάντα το ποδοσφαιρικό απρόβλεπτο εκτός ανάλυσης ) σε μια ομάδα κατοχής της τάξεως του 63% όπως ο ΠΑΟΚ με τόση επιθετικότητα, τόσο εύκολη εισχώρηση στην περιοχή τόσο από τα άκρα όσο και από τον άξονα, τόσες τελικές, τόσες ευκαιρίες και τόσες στημένες μπάλες και ο επιθετικός να μη βάλει το γκολ, σίγουρα θα το βάλει καποιος άλλος. Αρκεί ο επιθετικός να έχει κάνει σωστά τη δουλειά του, που όπως είπαμε δεν είναι το γκολ. Ή πιο σωστά δεν είναι ΜΟΝΟ το γκολ. Αν ο επιθετικός με την κινητικότητά του, τις ενέργειές του, τον πλουραλισμό κινήσεων, τα πετάγματά του σε ένα τέτοιο παιχνίδι διαρκούς ανωτερότητας και κατοχής, έχει κουράσει τους αμυντικούς, τους έχει τρέξει, τους έχει αναγκάσει να βγουν από την άμυνα, να τον κυνηγήσουν και το σημαντικότερο να φορτίσει άγχος και εμπνεύσει φόβο στους αμυνόμενους πως δεν θα γλιτώσουν σε ενδεχόμενη αδράνεια, τότε σίγουρα, ξαναλέμε, αν δεν το βάλει αυτός το γκολ, θα το βάλει άλλος. Αυτό οφείλει να κάνει ένας επιθετικός. Πρέπει στο 80' με 85' το πολύ ο αμυντικός να είναι σκασμένος και να παρακαλάει να τελειώσει το ματς.
Εγώ λοιπόν, ΕΝΩ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΠΕΙ ΓΚΟΛ, όταν βλέπω μετά το παντελές χάσιμο του κέντρου από τον Ατρόμητο, την τόση κατοχή, τα τόσα '' μπασίματα '', τους αμυντικούς του Ατρομήτου στο 60' να είναι σε ψυχολογία, φόβο και κόπωση όπως ήταν στο 30' και στο 80' - 85' αντί να σέρνονται - εφόσον αυτό το πρέσσινγκ και κατοχικό παιχνίδι από τον ΠΑΟΚ συνεχιζόταν με αμείωτο ρυθμό - να είναι σαν να βρίσκεται το ματς στο 65'-70' τότε σε μια μίνι '' football & problem analysis '' διαπιστώνω το φλέγον ζήτημα στον φορ. Στον σέντερ φορ, είτε προωθημένο, είτε επιθετικό. Στην προκειμένη των περιπτώσεων στον Σαλπιγγίση αρχικά και σε Αθανασιάδη-Σαλπιγγίδη έπειτα. Είδα μια αντιπετώπιση χαλαρότητας και ανυπολογησίας στην γραμμή κρούσης του ΠΑΟΚ από την άμυνα του Ατρομήτου και όχι αδίκως αφού σε καμμιά περίπτωση δεν τρόμαξε αφενός και αφετέρου δόθηκε δικαίωμα και για ανάσες γιατί αλλιώς να παίζεται η μπάλα έξω από την περιοχή και αλλιώς μέσα.....
Και παρόλα τάυτα, γκολ μπήκε. Από αμυντικό πάλι βέβαια, αλλά μπήκε. Φανταστείτε πόσα θα μπορούσα να μπουν και πότε χρονικά αν μιλούσαμε για σωστή η έστω θετική δουλειά επιθετικών της ομάδας......



Δεδομένου λοιπόν του (4) και δεδομένου επίσης πως από τα φετινά γκολ του '' δικεφάλου '', εκτός του ότι ο αριθμός τους τείνει στο σταγονόμετρο ( 31 ), 5 έχει βάλει ο κεντρικός αμυντικός Βίτορ, άλλα 5 ο μέσος Λούκας, 4 οι επίσης μέσοι Στοχ και Βούκιτς, από ένα Κίτσιου, Κατσουράνης, Λάζαρ, Ολίσε, Τζαβέλλας και μόλις 6 η επιθετική γραμμή ( Σαλπιγγίδης 3, Αθανασιάδης 3, Νέτσιντ 0 ) - γεγονός τραγικό - όπως και από τα υπόλοιπα στοιχεία, μόλις έχω να κάνω μια εισηγητική γνωμοδότηση όσον αφορά τις μεταγραφές του Γενάρη. Με τις άκρως επιτυχημένες και άξιες συγχαρητηρίων αλχημείες Στέφενς στην άμυνα και δεδομένου πως τον Γενάρη στόπερ καλά δεν βρίσκεις, ορθώς το σχέδιο για μεταγραφή στόπερ ακυρώνεται. Οι κινήσεις που λέγονται είναι τρεις. Αμυντικού χαφ, χαφ-εξτρεμ, επιτελικού μέσου. Ίσως και επιθετικού.
Τελευταία βλέπω, ωστόσο, το κέντρο με την άμυνα και την ανάπτυξη να έχουν ομαλοποιηθεί και δέσει. Πλην Τζιόλη πάντα, που τον θεωρώ αργό και όσο κουράζεται να κάνει όλο και πιο πολλά λάθη. Γνώμη μου λοιπόν είναι να αποκτηθεί αμυντικός χαφ ναι. Ένας εκ των χαφ εξτρεμ ( γιατί σωστό αντι-Λούκας ή αντι-Στοχ δεν έχεις ) και προαιρετικά και σε ευκαιρία επιτελικό χαφ, αν βρουν για μένα.....

ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΟΜΩΣ ΦΟΡ. ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ. Σέντερ φορ εύκολα προσαρμόσιμο, με τα στοιχεία και τη φόρμα εππιθετικού που θα λύσει, έχοντας σωστό σύστημα από πίσω όπως δείχνει, διαπαντός το πρόβλημα του γκολ. Αλλιώς το θέμα αυτό του λαδιού αλλά της '' μη τηγανίτας '' θα τυραννά για όλη τη χρονιά το αγωνιστικό κομμάτι του συλλόγου, θα ταλαιπωρεί και εμάς, ειδικά σε παιχνίδια με ποιοτικούς αντιπάλους και ίσως στοιχίσει στην ομάδα μια πρόκριση, μια διάκριση ή ακόμα και έναν πιθανό τίτλο, εκθέτωντας παράλληλα άδικα αλλά μοιραία την δουλειά του προπονητή σε νοοτροπία που έχει προσδώσει στην ομάδα.....




ΥΓ1: Περαστικά και ταχεία ανάρρωση στον άτυχο της βραδιάς Μιγκέλ Βίτορ, ο οποίος δυστυχώς με θλάση β' βαθμού μένει έξω 1 περίπου μήνα.....

ΥΓ2: Ο άλλος, παλι έκανε τα δικά του. Αυτή τη φορά πιο αντιποδοσφαιρικά από ποτέ άλλοτε φέτος, σε μια σύγχρονη σφαγή του Δράμαλη.....Αυτή η ασύδοτη και αχρείαστη μπορώ να πω στις περισσότερες των περιπτώσεων αχορταγιά, απορώ που εν τέλει σκοπεύει και τι τελικά θα επιτύχει ως αντίκρυσμα σε όλο το ήδη απαξιωμένο προ'ι'όν!
 Μία Μάργκαρετ Θάτσερ ( καλή της ώρα ), νομίζω, θα μας χρειαζόταν, όσο ποτέ......

   

Το χρονικό μιας κατάρας και το φετινό '' όνειρο '' του εξορκισμού......

 


Κατάρα ενός θρύλου ή θρύλος μιας κατάρας? Αυτή η διττή απορία παίζει '' τέννις '' εδώ και 24 χρόνια, πάνω από το μεγαλύτερο λιμάνι του αγγλικού κράτους, ταλανίζοντας τους οπαδούς και φίλους της διαχρονικά ιστορικότερης και λαοφιλέστερης ομάδας στην ιστορία του βρετανικού νησιού....

Γιατί, παρά την παρατεταμένη εντός συνόρων παρακμή της και παρά του γεγονότος πως σε αυτά τα χρόνια κατάφερε να την περάσει ανά 2 πρωταθλήματα η κατά 12 λιγότερα το 1990, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, η Λίβερπουλ των 53 εγχώριων τίτλων και των 11 ευρωπαικών ( ανάμεσά τους 5 ευρωπαικά κύπελλα πρωταθλητριών ) και κυρίως του ομορφότερου ποδοσφαίρου που παρήγαγε ποτέ, μια αγγλική ομάδα στην 15ετία της απόλυτης κυριαρχίας της τόσο εντός, όσο και εκτός συνόρων, είναι και βάσει ραφιού μα και ποδοσφαιρικής συνειδήσεως η μεγαλύτερη όλων. Μια ομάδα που άλλαξε με τον τρόπο παιχνιδιού της, τον ρου του αγγλικού και ευρωπαικού ποδοσφαίρου και έχει μια ξεχωριστή θέση στο πάνθεον της ιστορίας, αλλά και στην καρδιά και θύμηση κάθε ποδοσφαιρόφιλου ανεξαρτήτως προτίμησης ή εντοπιότητας. Η πρώτη και μόνη αγγλική ομάδα που ξέφυγε από τα στενά ορια της σκληρότητας και αντοχής που χαρακτηριζε τις παραδοσιακές δυνάμεις του τόπου και μετέτρεψε με το πρωτόγνωρο και εφαρμοσμένο στα δεδομένα της μητέρας του αθλήματος χώρας, total football,  την σημερινή σύγχρονη εικόνα της Premier League, που λογίζεται ως το καλύτερο πρωτάθλημα στον κόσμο!
Η Λίβερπουλ του Σάνκλι, του Πέισλι, του Φάγκαν. Η Λίβερπουλ του Ρας, του Γκρόμπελααρ, του Κίγκαν, του Νταλγκλίς......

    Πολλοί υποστηρίζουν, με τα στοιχεία και '' στοιχειά '' να τους επαληθεύουν, πως η κατάρα ξεκίνησε από ύβρη απέναντι στο θεάρεστο και θε'ι'κό μέτρο των ίδιων των φανατικών οπαδών της Λίβερπουλ, όταν στα χρόνια του ύψιστου αγγλικού χουλιγκανισμού ( μάλιστα με κάθε αγγλική κωμόπολη και γειτονιά να διατηρεί σχολές που δίδασκαν την τέχνη και ψυχοσύνθεση ενός '' χούλιγκαν '' ), έδρασαν ως στυγνοί δολοφόνοι απέναντι στους αντίστοιχους της Γιουβέντους στο αιματοβαμμένο τελικό κυπέλλου πρωταθλητριών του 1985 στο κλειστό από εκείνη τη μαύρη μέρα '' Χέιζελ '' των Βρυξελλών. 29 Μα'ι'ου 1985. 39 νεκροί......
Η '' νέμεσις '' αποφάνθηκε μέσα από τις ψυχές των αδικοχαμένων αυτών προσώπων και των απαρηγόρητων συγγενικών τους προσώπων και η  '' τίσις '', η φυσική συνέχεια της ύβρεως σύμφωνα με τους αρχαίους Έλληνες ήρθε τραγικά, αργά και βασανιστικά. Μια τιμωρία που συνεχίζεται ως σήμερα, μιας και αποδεδειγμένα από εκείνη την νύχτα και με απαρχή τον χαμένο αυτόν τελικό επήλθε η παρακμή της κόκκινης αρμάδας από το Λίβερπουλ.
Μετά το τέλος την σεζόν και ενώ ο εγχώριος τίτλος χάθηκε από την μισητή συμπολίτισσα Έβερτον, η τότε πρωθυπουργός της Αγγλίας γνωστή και ως '' σιδηρά κυρία '' , Μάργκαρετ Θάτσερ, ντροπιασμένη από την εικόνα ασυδοσίας και ανέχειας χωρίς τρόπο αντιμετώπισης του κράτους της και αποφασισμένη για ολική κάθαρση τιμωρεί αυτό το ατόπημα ( σε συνέχεια πολλών άλλων ) με την εσχάτη των τιμωριών και ειδικά για ένα διαρκώς αναπτυσσόμενο επιτυχημένο κλαμπ με σοβαρή βάση, όπως ήτο η Λίβερπουλ εν έτει 1985. Πενταετής απαγόρευση δια νόμου των αγγλικών ομάδων στις ευρωπαικές διοργανώσεις. Ούτως ειπείν, μη ευρωπαικό κίνητρο στις εγχώριες δυνάμεις ασχέτως κατάκτησης τίτλων σε μια εποχή που η ιδέα του Champions League ήταν στις παρυφές του. Σαφές μειονέκτημα για τις ήδη ανεπτυγμένες ομάδες όπως η Λίβερπουλ ( ιδιαίτερα ) αλλά και η Έβερτον του Κόλιν Χάρβυ και η Νότιγχαμ Φόρεστ του Μπράιαν Κλαφ, που με φυσικό τρόπο έχασαν πολλούς και σημαντικούς στυλοβάτες τους που δεν διέκριναν πια κάποιο ενδιαφέρον αλλά και σαφές πλεονέκτημα για τις επερχόμενες δυνάμεις που λόγω ελαχιστοποίησης μεγεθών και αποστάσεων και με καλή δουλειά στις μικρές ηλικίες προετοίμαζαν το '' αύριο '' που τους ανήκε με παραδείγματα πολλά όπως η Λιντς Γιουνάιτεντ, η Μπλάκμπερν Ρόβερς, η Νιούκαστλ αλλά με χαρακτηριστικότερο και διαχρονικότερο παράδειγμα όλων η άφαντη επί δεκαετίες Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ του Σερ Άλεξ Φέργκιουσον που εκείνα τα χρόνια προετοίμαζε την επόμενη γενιά των τότε '' μπέμπηδων '' και αυτή η απόφαση της ήρθε '' κουτί '' με τα αποτελέσματα ιστορικά και γνωστά ως σήμερα! Η χειρότερη μορφή της προαναφερθείσας '' τίσις '' και η αρχή του τέλους και της κατάρας για μια μεγάλη ομάδα, αυτή της παντοκρατόρισσας - ως εκείνη τη στιγμή - Λίβερπουλ. Το '' αργά και βασανιστικά '', που λέγαμε......
Η συνέχεια οδυνηρή, από όλες τις απόψεις και πλευρές! Τα πρωταθλήματα του '86 και του '88 ήρθαν με φυσικό τρόπο, μιας και αντίπαλος εκείνες τις χρονιές δεν υπήρχε και η Γιουνάιτεντ ήταν ακόμα '' άγουρη '' προς διεκδίκηση των σκήπτρων. Με μη ευρωπαικές συμμετοχές όμως, το προ'ι'όν έχανε την αξία του.
 'Ωσπου φτάνουμε στην τραγικότερη στιγμή της τιμωρίας. Ως αντάλλαγμα των 39 δολοφονηθέντων του Χέιζελ, η μοίρα κλείνει 96 σπίτια οπαδών της Λίβερπουλ, όταν στις 15 Απριλίου του 1989 στο παλαιολιθικό και μοιράιο στάδιο της Σέφιλντ Γουέντσντε'ι', το περίφημο πια για τραγικό όμως λόγο, Χίλσμπορο, γράφεται η πιο τραγική, άδικη και πονεμένη ιστορία του αγγλικού και ίσως του παγκοσμίου ποδοσφαίρου. Στον ημιτελικό κυπέλλου με την Νότιγχαμ Φόρεστ, 96 ψυχές βρίσκουν τραγικό θάνατο όταν η οροφική κερκίδα του Χίλσμπορο '' υποφέρει '' απ' την υπεραριθμία οπαδών της Λίβερπουλ λόγω ανεύθυνης αμέλειας της αστυνομίας με αποτέλεσμα τη μοιραία στοίβαξη στην ελλιπέσταστη χωρητικότητας κερκίδα του κάτω διαζώματος.....Τραγωδία! Η μετάνοια της ύβρεως είναι πλέον εκτός χρόνου και εκτίμησης με τα αποτελέσματα, πιο τραγικά από όσο έβαζε στη φαντασία του ο ανθρώπινος νους!
Η κατάρα η αγωνιστική δεν έχει φανεί ακόμα καθαρά, αλλά 1 μήνα και 11 μέρες φάνηκε και αυτή. Τουλάχιστον η αρχή της. Στις 20 Μαίου στο Γουέμπλε'ι' η Λίβερπουλ κερδίζει στην παράταση την Έβερτον με 3-2 και κατακτά το κύπελλο Αγγλίας, ως ελάχιστο φόρο τιμής στους νεκρούς του Χίλσμπορο και ετοιμάζεται σε 6 μέρες να πανηγυρίσει, ούσα και πάλι και με διαφορά η καλύτερη ομάδα του πρωταθλήματος, το πρωτάθλημα, κάνοντας ένα από τα πολλά νταμπλ εκείνης της δοξασμένης 15ετίας. Αντίπαλος της στο Άνφιλντ, η Άρσεναλ που δεν φόβιζε καν, αν και προερχόταν από ανέλπιστο σερί που την είχε μαθηματικά έστω μέσα στη διεκδίκηση του τίτλου με 73 βαθμούς έναντι της θηριώδους γηπεδούχου Λίβερπουλ. Οι οπαδοί της Λίβερπουλ, ήθελαν να πανηγυρίζουν το πρωτάθλημα που επανέφερε εκείνους μετά τον 5ετή επώδυνο ευρωπαικό αποκλεισμό στο κύπελλο πρωταθλητριών. Στη χειρότερη αγωνιστικά ημέρα, όμως στο Άνφιλντ Ρόουντ η κοιμώμενη και αγνώριστη Λίβερπουλ του παίκτη-προπονητή Κέννυ Νταλγκλίς ηττάται από την αδύναμη μα ψυχωμένη Άρσεναλ με 0-2, σκορ που παίρνει και τη διαφορά τερμάτων από την Λίβερπουλ που πήγαινε για τρία αποτελέσματα μέσα στην έδρα της ( νίκη, ισοπαλια, ήττα με ένα γκολ ) και ήρθε το τέταρτο και οδυνηρότερο. Κρίση, παρακμή, γκρίνια. ΚΑΤΑΡΑ! Άρσεναλ πρωταθλήτρια 1988-1989.....Απίστευτο!
Ανασυγκρότηση, επανάκτηση ταυτότητας, βάρος φανέλας, εμπειρία, σεβασμός από τους αντιπάλους και φτάνει η πρωτομαγιά του 1990. Μια πρωτομαγιά που όσο και αν φαίνονταν τα σημάδια της παρακμής και η έλλειψη του παλιού μετάλλου της κόκκινης αρμάδας, ούτε ο πιο απαισιόδοξος φίλαθλος της Λίβερπουλ δεν θα περίμενε πως θα έχουν περάσει 23,5 χρόνια και ακόμα αυτή τη στιγμή δεν θα την έχει ξαναζήσει! Την 1η Μα'ι'ου του 1990 στο Άνφιλντ στο 81ο λεπτό του αγώνα Λίβερπουλ-Ντέρμπυ Κάουντι, ο Γκάρι Γκιλέσπι έκανε το τελικό 1-0 και εκμεταλευόμενος το στραβοπάτημα της διεκδικήτριας εκείνη τη χρονιά Άστον Βίλα ( 3-3 με τη Νόριτς στο Βίλα Παρκ ) έδινε την ευκαιρία στον Νταλγκλίς να σηκώσει στον ουρανό του Μέρσε'ι'σάιντ το 18ο και ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ως τις μέρες μας, πρωτάθλημα για τη Λίβερπουλ.......!!!
Η επόμενη χρονιά 1990-1991 επιφύλασσε την επίσημη αρχή του τέλους για την τελευταία φορά τρέχουσα πρωταθλήτρια Λίβερπουλ. Ο Κέννυ Νταλγκλίς αποχώρησε από την ενεργό δράση ως παίκτης ενώ και ακολουθώντας τους Γουόρκ, Λόρενσον, Μακ Ντόναλντ, Λι, Μπέγκλιν και άλλους την χρυσής παλιάς γενιάς έκλεισε πίσω του την πόρτα και ο αρχηγός Άλαν Χάνσεν αφήνοντας ως ένδοξους  '' παλιούς '' πλέον μόνο τους Γκρόμπελααρ, Γκιλέσπι, Γουίλαν και Ίαν Ρας! Το καλοκαίρι του 1990 δεν έγινε καμμιά μεταγραφή και η μόνη κίνηση ήταν η προώθηση του ταλαντούχου Στηβ Μακ Μαναμαν στην πρώτη ομάδα, ενός ποδοσφαιριστή σταθμού στα 9 πρώτα '' πέτρινα '' χρόνια της ομάδας. Η χρονιά άρχισε φανταστικά αφού ως πρωταθλήτρια η Λίβερπουλ έδειξε εμφατικά τον τρόο διατήρησης των σκήπτρων έχοντας στα 14 πρώτα παιχνίδια της 12 νίκες και 2 ισοπαλίες με Νόριτς και Μάντσεστερ Σίτυ. Ακολούθησε όμως η βαριά ήττα από την Άρσεναλ στο Χάιμπουρι με 3-0 και από την Κρίσταλ Πάλας πριν τη λήξη του πρώτου γυρου. Μετά τις ήττες από Λούτον με 3-1 και εντός από Άρσεναλ με 0-1 ο Νταλγκλίς απομακρύνθηκε και τη θέση του προσωρινά και μέχρι την εντός έδρας ήττα-σοκ 1-3 από την Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς πήρε ο Ρόνι Μόραν. Στις 16 Απριλίου 1991, μια μέρα μετά την τριετή επέτειο του Χίλσμπορο αρχίζει για την Λίβερπουλ η νέα εποχή. Η εποχή του Γκρέιαμ Σούνες στον πάγκο της. Ο τίτλος του 1991 χάνεται και μαθηματικά στο Σίτυ Γκράουντ του Νότιγχαμ με ήττα 3-1 από την Φόρεστ, η Λίβερπουλ περιορίζεται στη 2η θέση πίσω από την πρωταθλήτρια Άρσεναλ και ο Σούνες καλείται να δημιουργήσει τη νέα ομάδα που θα ανακτήσει τα σκήπτρα.....Μάταια, ωστόσο, όπως θα αποδειχθεί......
Περίοδος 1991-1992. Η διοίκηση αλλάζει. Ο Γκιλέσπι αποχωρεί και αυτός αφήνοντας όλο και λιγότερους από την παλιά ομάδα. Αποκτάται ο Τζέιμι Ρέντναπ και οι Τζόουνς ( Ρομπ και Μπάρυ ). Η εικόνα της ομάδας αποκαρδιωτική και η πάλαι ποτέ πρωταθλήτρια έδειχνε πρωτάρας, ειδικά στις εκτός έδρας δοκιμασίες της, έδρες που μερικά χρόνια πριν έμοιαζε με οδοστρωτήρα και έτσι η τιμητική 6η θέση στον βαθμολογικό πίνακα, 18 ολόκληρους βαθμούς πίσω από την πρωταθλήτρια Λιντς ήταν ότι απέμεινε ως στάχτη από την πρώτη καταστροφική χρονιά. Επούλωση στην ιστορία, στα ταμεία και στον ίδιο τον Σούνες η κατάκτηση του κυπέλλου στις 2 Απριλίου 1992 στο Γουέμπλε'ι' με αντίπαλο την Σάντερλαντ.
Την επόμενη περίοδο ( 1992-1993 ) και παρά τις πολύ καλές προσθήκες του μετέπειτα ηγέτη Ρόμπι Φάουλερ όπως και των Πολ Στιούαρτ, Τσάρνοκ και Μπτζόρνμπα'ι' η ομάδα πάει από το κακό στο χειρότερο. Οι μόλις 2 νίκες στα 12 πρώτα παιχνίδια και το γεγονός πως η προ τριετίας πρωταθλήτρια Λίβερπουλ ακροβατούσε μεταξύ ζώνης του υποβιβασμού και σωτηρίας μέχρι και στα μισά της σεζόν, κρίνουν της τελική 6η θέση στην κατάταξη άκρως επιτυχημένη, παρά το γεγονός πως απείχε 25 βαθμούς από τη νέα δύναμη του χώρου, την πρωταθλήτρια 1993, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ του Άλεξ Φέργκιουσον. Η Λίβερπουλ δεν βγαίνει στην Ευρώπη έπειτα από 22 συναπτά έτη γεμάτα επιτυχίες στα ευρωπαικά κύπελλα και κλεινει για πρώτη φορά μετά το 1975, τρεις σεζόν χωρίς να πάρει πρωτάθλημα. Η κρίση είναι βαθιά και η κατάρα αρχίζει να κάνει τα πρώτα της γερά αγωνιστικά βήματα....
1993-1994 και η διοίκηση της Λίβερπουλ δίνει άλλο ένα χρόνο ανέχεια και υπομονή στον Γκρέιαμ Σούνες. Παράλληλα τον βοηθά με δαπανηρές μεταγραφές ειδικά για την γραμμή κρούσης των κόκκινων του λιμανιού φέρνοντας τον Νάιτζελ Κλαφ από τη Φόρεστ και τον Νιλ Ρούντοκ από την Τότεναμ. Η αρχή πολύ καλή με μεγάλα σκορ και 3 στα 3, όμως η συνέχεια δυσανάλογη. Ο Σούνες απολύεται στις 28 Ιανουαρίου μετά τον ντροπιαστικό αποκλεισμό από την Μπρίστολ Σίτυ στο Άνφιλντ και τη θέση του αναλαμβάνει ο Ρόι Έβανς. Η 8η θέση και οι 32 βαθμοί απόστασης από την πρωταθλήτρια Γιουνάιτεντ, αποτελούν απλώς την συνέχεια της κατάρας. Μιας κατάρας που δεν γνωρίζει κανείς την δεδομένη χρονική στιγμή αν έχει και '' πιο κάτω ''......
Καλοκαίρι 1994 και αλλαγές μεγάλες στην ομάδα. Αποχωρεί ο συμβολικός τερματοφύλακας Μπρους Γκόμπελααρ, ο Στηβ Νίκολ και ο Ρόνι Γουίλαν, ως η τελευταίοι της παλιάς δοξασμένης γενιάς. Προστίθενται στο ρόστερ εκτός του Δανού Μάικλ Στένσγκαρντ μεγάλα ονόματα της τότε αγγλικής αγοράς όπως ο Φιλ Μπαμπ από την Κόβεντρι, ο Τζον Σκέιλς από τη Γουίμπλεντον και ο Μαρκ Κέννεντυ από τη Μίλγουολ. Με μπροστάρη τον ηγέτη Ρόμπι Φάουλερ αλλά και τον Στηβ Μακ Μάναμαν η Λίβερπουλ του Ρόι Έβανς δείχνει σημάδια ανάκαμψης και τερματίζει στην 4η θέση της Premiership, 15 βαθμούς πίσω από την πρωταθλήτρια Μπλάκμπερν, μένοντας πάλι όμως νωρίς από την διεκδίκηση που εκείνη τη χρονιά μονοπώλησε το ενδιαφέρον με την συγκλονιστικότητά της η κούρσα μεταξύ Μπλάκμπερν και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Παράλληλα κέρδισε και το Λιγκ Καπ κερδίζοντας στις 9 Μα'ι'ου 1995 στο Γουέμπλε'ι' την Μπόλτον 2-0 με 2 γκολ του Μακ Μάναμαν και έτσι η χρονιά ως μεταβατική και μόνο ως τέτοια χαρακτηρίστηκε ρεαλιστικά επιτυχημένη.....
Αισίως μια πενταετία χωρίς πρωτάθλημα και μια τετραετία χωρίς καν διεκδίκηση για την άλλοτε βασίλισσα του αγγλικού ποδοσφαίρου και το 1995-1996 φεύγοντας ως κυριολεκτικά ο τελευταίος των Μο'ι'κανών ο μεγάλος Ίαν Ρας η διοίκηση της Λίβερπουλ προβαίνει στις μεταγραφές του καλοκαιριού. Ο μεγάλος σταρ της εποχής, Σταν Κόλιμορ αφήνει την Νότιγχαμ Φόρεστ για το μεγάλο λιμάνι και η δέυτερη μεγάλη κίνηση λέγεται Τζέισον Μακ Ατίρ, ο Ιρλανδός ρολίστας της Μπόλτον. Δυστυχώς η κατάρα που λέγαμε χτυπά ξανά και ο Κόλιμορ αποδεικνύεται, παρά την αξία του, περισσότερο προβληματικός παρά βοηθητικός ο Μακ Ατίρ '' λίγος '' παρά τις περγαμηνές και το παχυλό συμβόλαιο και η Λίβερπουλ με σούπερ τον ατίθασο αλλά παικταρά Ρόμπι Φάουλερ βγαίνει τρίτη αποτυχαίνοντας ωστόσο άλλη μια χρονιά όχι μόνο να κατακτήσει αλλά να χτυπήσει στα ίσια και μέχρι τέλους το πρωτάθλημα, μένοντας 11 βαθμούς πίσω από τη Γιουνάιτεντ και 7 από τη Νιούκαστλ. Παράλληλα κλείνει 6 χρόνια δίχως πρωτάθλημα, στατιστικό γεγονός που έχει να συμβεί από το 1972.....
1996-1997. Οι δύο μεγάλες όπως αποδεικνύονται κινήσεις ήταν η προώθηση του Μάικλ Όουεν στην πρώτη ομάδα και η απόκτηση του Τσέχου φιναλίστ στο Euro '96 με την εθνική του ομάδα, Πάτρικ Μπέργκερ, από την Ντόρτμουντ. Η Λίβερπουλ ανασυγκροτείται αλλά παρόλο που διαθέτει την καλύτερη μεσοεπιθετική γραμμή της χώρας με Μπέργκερ, Φάουλερ, Ρέντκαπ, ΜακΜάναμαν, Μακ Ατίρ, Κέννεντυ, Κόλιμορ, Όουεν μιλά η '' κατάρα '' 2 φορές. Την πρωτη που παρά τις μεγάλες νίκες και εμφανίσεις σε όλα τα ντέρμπυ και ομολογουμένως παιζει την καλύτερη μπάλα στο '' νησί '', χάνει το κομβικό στο Άνφιλντ από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με 1-3 και έτσι ούσα πρώτη ακόμα και με ισοπαλία σε εκείνο το ματς και με 3 αγωνιστικές να απομένουν, δεν πάιρνει στις λεπτομέρειες το πρωτάθλημα. Την δεύτερη, πως μετά το χαμένο ματς-τίτλος αρχίζουν οι προστριβές με τους σταρς της ομάδας Κόλιμορ-Φάουλερ και διοίκησης με τους οπαδούς η ομάδα παραπαίει και στα επόμενα τρία παιχνίδια κάνει μόλις μία νίκη και έτσι ως κατώτερη στην ισοβαθμία και στα τέρματα από τις Νιούκαστλ και Άρσεναλ κατατάσσεται 4η και χάνει την ευκαιρία για την πρώτη της συμμετοχή στο Τσάμπιονς Λιγκ......
Το καλοκαίρι του 1997 γίνονται εκαθαρρίσεις. Φεύγει ο Σταν Κόλιμορ ενώ το σνομαρισμένο τα περασμένα χρόνια μοντέλο προώθησης ταλέντων εφαρμόζεται. Στην πρώτη ομάδα προωθούνται ο Τζέιμι Κάραγκερ, ο Ντέιβιντ Τόμπσον ενώ αποκτούνται εκτός των εγχώριων κινήσεων του Ντάννυ Μέρφι από την Κρου και του Λεόναρτσεν από την Γουίμπλεντον οι τεράστιες μεταγραφές με αίσθηση σε όλη την Ευρώπη του Γερμανού πρωταθλητή Ευρώπης την περασμένη σεζόν με την Ντόρτμουντ Καρλ Χάιντς Ρίντλε και του Πολ Ινς από την Ίντερ. Η Λίβερπουλ ξεκινά σαν πρώτο φαβορί για το πρωτάθλημα και το μεγάλο come back μετά από 8 χρόνια. Η χρονιά όμως δεν εξελίσσεται ορθώς, η Λίβερπουλ πληρώνει το πολύ κακό ξεκίνημα και τη μη χημεία των μεγάλων ονομάτων και καταλήγει και πάλι 3η, μακριά από τις 2 πρώτες Άρσεναλ και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
Το 1998-1999 συνεχίζεται η παραγωγή νέου υλικού. Προωθείται ο μετέπειτα πιο εμβληματικός αρχηγός της Λίβερπουλ, Στίβεν Τζέραρντ, στην πρώτη ομάδα, όπως και πολλοί άλλοι που δεν είχαν καν συγκρίσιμη πορεία και αποκτείται ο Ρίγκομπερτ Σονγκ από τη Σαρλενιτάνα και ο Τζίμι Τραορέ από τη Λαβάλ. Ο Έβανς πληρώνει το κακό ξεκίνημα και στις 12 Νοεμβρίου 1998 μετά την εντός έδρας ήττα από τη Ντέρμπυ Κάουντι δίνει τη θέση του στον Γάλλο '' νοικοκύρη ομάδων '' Ζεράρ Ουγιέ. Η ομάδα εκείνη τη σεζόν τερματίζει 7η. Σε 2 καλοκαίρια και αλλάζοντας όλη την προ διετίας ομάδα, με τις προσθήκες του Βέστερφελντ για το τέρμα, του Χάμαν, του Σμίτσερ, του Χίπια, του Χέσκε'ι', του Ανσό ( 1999 ), Τσίγκε, Μπίσκαν, Λιτμάνεν, Μακ Άλιστερ, Μπάρμπυ, Μπάμπελ (2000) και τις αποδεσμέυσεις των ΜακΜάναμαν ( Ρεάλ ), Τζέιμς, Κάσσιντι, Ινς, Ρίντλε, Σονγκ, Καμαρά, Μπτζόρνμπα'ι', Μπαμπ, Τόμπσον, Φρίντελ τερματίζει την επόμενη σεζόν ( 1999-2000 ) 4η και την αμέσως επόμενη, 2000-2001, 3η, παίρνοντας παράλληλα και το εισιτήριο για τα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ, 10 χρόνια μετά την τελευταία συμμετοχή στο κλαμπ των πρωταθλητών. Παράλληλα το 2001 ο Ουγιέ έγινε ο πιο πολυνίκης προπονητής της ομάδας στα '' πέτρινα χρόνια '' κατακτώντας σε μία σεζόν 4 τίτλους, το κύπελλο ΟΥΕΦΑ, το κύπελλο Αγγλίας, το Λιγκ Καπ και το Τσάριτι Σιλντ. Πρωτάθλημα πάντως δεν πήρε ούτε το διεκδίκησε με σοβαρους όρους και έτσι η '' κατάρα έφτασε αισίως τα 11 χρόνια.
2001-2002 και ένα μεγάλο κεφάλαιο που ΔΕΝ πήρε πρωτάθλημα κλείνει για την Λίβερπουλ. Ο Ρόμπι Φάουλερ αποχωρεί και υπογράφει στη Λιντς. Ένα μεγάλο πρόβλημα για τον '' νοικοκύρη '' Ουγιέ φέυγει όμως μαζί το φέυγει και ένας τεράστιος παίκτης που με λίγο καλύτερη διαχείριση της αθλητικής του ζωης θα έκανε πολύ μεγαλύτερη καριέρα, μιας και ο Φάουλερ, ήταν σπάνιος γνώστης της '' στρογγυλής θεάς ''. Μαζί του αποχωρούν και οι Κριστιάν Τσίγκε, Σάντερ Βέστερφελντ ενώ στο λιμάνι καταφθάνουν οι Ντούντεκ, Ρίισε, Μπάρος, Ξαβιέ και τον Δεκέμβρη ο Νικολάς Ανελκά. Η Λίβερπουλ κάνει εντυπωσιακή χρονιά, φτάνει ως τα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ όπου και αποκλείστηκε στις λεπτομέρειες από τη φιναλίστ Μπάγερ Λεβερκούζεν ενώ διεκδικεί μέχρι τέλους το πρωτάθλημα περνώντας για πρώτη φορά μετά το 1991 την Γιουνάιτεντ του Φέργκιουσον στη βαθμολογία όμως καταλήγοντας 2η, 7 βαθμούς πίσω από την πρωταθλήτρια Άρσεναλ. 12 τα χρόνια.....
Την επόμενη χρονιά 2002-2003, τα προβλήματα υγείας του προπονητή Ζεράρ Ουγιέ δεν αφήνουν τον Γάλλο να διαχειριστεί το υπέρογκο ρόστερ και αυτό έχει ως επακόλουθο κακή χρονιά και 5η θέση. Η χρονιά σώζεται, ωστόσο, όχι μόνο με την κατάκτηση του Λιγκ Καπ αλλά με την αξία του αντιπάλου που δεν ήταν άλλη από την πρωταθλήτρια Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ την οποία και κέρδισε με 2-0 χάρη σε γκολ των παιδιών της. Τζέραρντ και Όουεν. Τα χρόνια, 13, πάντως.....
2003-2004 και τα προβλήματα του τεράστιου ρόστερ χωρίς χρόνο συμμετοχής στα 3/4 αυτού είναι το μεγάλο πρόβλημα. Κακή χρονιά σε όλους του τομείς παρά την ενίσχυση της ομάδας με Στηβ Φίνναν και Χάρι Κίουελ. Η ομάδα εκτός διεκδίκησης από νωρίς και 4η. Η διοίκηση χωρίζει φιλικά με τον Ζεράρ Ουγιέ, ευχαριστώντας τον και προσλαμβάνει στη θέση του τον Ισπανό, πρωταθλητη Ισπανίας με την Βαλένθια, Ράφα Μπενίτεθ. Η 15ετία χωρίς πρωτάθλημα πλησίαζε και οι διοικούντες την λαοφιλέστερη ομάδα του νησιού ήθελαν να το προλάβουν......
Το 2004-2005 θα περάσει στην ιστορία ως η μακράν καλύτερη σεζον των πέτρινων χρόνων της Λίβερπουλ, ο Μπενίτεθ δίπλα στους Πέισλι και Φάγκαν και η φωτογραφία του εμβληματικού αρχηγού Στίβεν Τζέραρντ με το κύπελλο του Τσάμπιονς Λιγκ στον επικό σε εξέλιξη τελικό της Κωνσταντινούπολης με τη Μίλαν πλάι στις αντίστοιχες του Κίγκαν, του Χιουζ, του Σούνες, του Νταλγκλίς. Η Λίβερπουλ ήταν για πέμπτη φορά στην ιστορία της, πρωταθλήτρια Ευρώπης. Η Λίβερπουλ της ομάδας του Ουγιέ συν τις πινελιές και κομβικές προσθήκες του Μπενίτεθ. Τον Τσάμπι Αλόνσο, τον Λουίς Γκαρσία, τον Φερνάντο Μοριέντες, τον άτυχο Τζιμπρίλ Σισέ και τον Ντούντεκ να ντύνεται Γκρόμπελααρ στον συναρπαστικότερο και συγκλονιστικότερο τελικό όλων των εποχών αυτόν της 25 Μα'ι'ου του 2005 στο '' Κεμάλ Ατατούρκ '' της Πόλης. Το παραπάνω απίθανο και ίσως μυθώδες ( βάσει των θηρίων μπάτζετ, του Τσάμπιονς Λιγκ 2004-2005 ) επίτευγμα της Λίβερπουλ σε συνδυασμό με την 5η ( !! ) θέση στο πρωτάθλημα, αποδεικνύει του λόγου το αληθές. Πως ακόμα και τώρα και ενώ σε αυτή τη '' μαύρη '' 15ετία, η Λίβερπουλ έχει κατακτήσει οτιδήποτε μπορεί να χαρακτηριστεί '' τίτλος '' ( Λιγκ Καπ, Τσάριτι Σιλντ, Κύπελλο, Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, Τσάμπιονς Λιγκ ) εκτός από τον τίτλο του πρωταθλητή, σίγουρα πρόκειται για '' κατάρα ''......Και πως ότι τίτλος και αν κατακτείται, κατακτείται για να μην απογοητευτούν αυτά τα παιδιά τύπου Τζέραρντ και να μην περάσουν αδίκως στην ιστορία ως '' πλήρως αποτυχημένοι '', ενώ δεν φταίνε τα ίδια σε κάτι, αλλά βάσει κάρματος, τα λάθη των προγόνων τους......
2005-2006 και οι πρωταθλητές Ευρώπης, εφόσον το '' κατάφεραν '' και αυτό το προσωνύμιο για την τρέχουσα σεζόν, μπαινουν στη χρονιά με ένα και μόνο στόχο. Το πρωτάθλημα Αγγλίας. Στην ομάδα προστίθεται και ο καλύτερος Άγγλος επιθετικός Πίτερ Κράουτς και όλα είναι έτοιμα για τον Ράφα, να γραφτεί ξανά στην ιστορία. Η ομάδα πληρώνει το κακό ξεκίνημα και το 1-4 από την μετέπειτα πρωταθλήτρια Τσέλσι του Μουρίνιο στο Άνφιλντ και παρά το φοβερό ντεμαράζ με το νέο έτος μένει στην 3η θέση, 9 βαθμούς πίσω από τους '' μπλε ''. Τα χρόνια χωρίς πρωτάθλημα, 16 και η Λίβερπουλ έρχεται μοιραία αντιμέτωπη με την κατάρριψη ενός ακόμα αρνητικού ρεκόρ σε αυτή την '' κατάρα '' αυτή των 16 συνεχόμενων χρόνων χωρίς πρωτάθλημα, που κρατούσε από το 1963........Το κύπελλο με αντίπαλο την Γουέστ Χαμ στα πέναλτυ δεν είναι αρκετό για να κρύψει ούτε για λίγα λεπτά τον προβληματισμό!
2006-2007, ο Ρόμπι Φάουλερ επιστρέφει ως μύστης για το διπλό χτύπημα. Πρωτάθλημα και Τσάμπιονς Λιγκ. Με ποιοτικές και ουσιώδεις προσθήκες των Κάουτ, Άγκερ, Σισοκό, Αρμπελόα, Μασεράνο, Πέναντ, Φάμπιο Αουρέλιο στην πλαισίωση των ήδη υπαρχόντων τα δεδομένα ήταν μαζί τους. Στο Τσάμπιονς Λιγκ τα πάνε περίφημα και δεν καταφέρνουν να το κατακτήσουν ξανά, χάνοντας στις λεπτομέρειες από τη Μίλαν στον τελικό της Αθήνας. Στο περιβόητο πρωτάθλημα η ομάδα πληρώνει και πάλι όπως σχεδόν πάντα το κακό της ξεκίνημα και τερματίζει 3η, 21 ολόκληρους βαθμούς κάτω από την πρωταθλήτρια Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Θλίψη......
2007-2008 και ενώ η ομάδα αλλάζει διοίκηση, μία από τα ίδια. Κακό ξεκίνημα,  μηδενικη διεκδίκηση, ντεμαράζ που χρειάστηκε μόνο στην 4η προνονομιούχο θέση, μοιραία και δίκαια 4η και η αποχή από το πρωτάθλημα ενηλικιώνεται. ΔΕΚΑΟΧΤΩ!
2008-2009 και ενώ Μπεναγιούν, Ρόμπι Κιν εγκλιματίζονται καλύτερα, καλωσορίζουν και εγκλιματίζουν και τους Ντοσσένα, Ριέρα και η Λίβερπουλ του Ράφα Μπενιτεθ δεν δείχνει διατεθειμμένη να διευρύνει το κακό σερί της. Καλό ξεκίνημα, πρωτιά μέχρι τον Φλεβάρη, μεγάλες νίκες, φοβερή συγκομιδή και εμφατική νίκη 1-4 μέσα στο Ολντ Τράφορντ. Και όμως επαληθεύοντας την κατάρα στις 22 Απριλίου σε ένα παιχνίδι που αν το κέρδιζε με την υπέρ της ισοβαθμία κα το δύσκολο πρόγραμμα της Γιουνάιτεντ μετά ήταν κατά 90% πρωταθλήτρια υποχρεώνεται σε ισοπαλία 4-4 στο Άνφιλντ με αντίπαλο την Άρσεναλ. Έτσι μοιραία και αφού είχε βρει μπροστά της την καλύτερη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ όλων των εποχών σε θέμα συγκομιδής πόντων έμεινε για 19ο συνεχόμενο χρόνο δίχως πρωτάθλημα αφού τερμάτισε στη 2η θέση ( μετά από 18 χρόνια, τελευταία φορά το 1990-1991....!!! ) με 4 βαθμούς λιγότερους από την μεγάλη της αντίπαλο που την ισοφάρισε στον αριθμό πρωταθλημάτων, μια ομάδα που το 1990 είχε 6 με τη Λίβερπουλ στα 18. Τώρα ήταν στο 18-18.....
2009-2010 και η Λίβερπουλ εντυπωσιάζει με την μεταγραφή του Φερνάντο Τόρρες και την προηγούμενη ανταγωνιστική χρονιά γεννά προσδοκίες. Το αποτέλεσμα άκρως απογοητευτικό. 7η. Ίδια πάνω κάτω κατάληξη είχε και την επόμενη σεζόν ( 2010-2011, 6η θέση ) με τον Ρόι Χόγκσον να αντικαθιστά ανεπαρκώς τον Μπενίτεθ και τον προπονητη του τελευταίου πρωταθλήματος του 1990, Κέννυ Νταλγκλίς να τον αντικαθιστά στις αρχές του 2011. Προσθήκες για το άμεσο μέλλον πάντως ο ο Ουρουγουανός Λουίς Σουάρες από τον Άγιαξ και ο Άντι Κάρολ από την Νιούκαστλ, με τον τελευταίο να μη δικαιολογεί ποτέ το βασιλικό του συμβόλαιο.....21 τα χρόνια......Συν ότι το '11 την πέρασε και η Γιουνάιτεντ στις κατακτήσεις πρωταθλημάτων. 19.
2011-2012 και η Λίβερπουλ του Νταλγκλίς παρά το καλό ξεκίνημα με 4 στα 4, τερματίζει στη χειρότερη θέση της 50ετίας ( 8η ), μένει για 22η συνεχόμενη χρονιά χωρίς πρωτάθλημα και πιο απαξιωμένη από ποτέ. Το Λιγκ Καπ με αντίπαλο την Κάρντιφ στο Γουέμπλε'ι' και αυτό στα πέναλτυ κρίνεται ελάχιστο προς επούλωση πληγών. Ο '' μεγάλος Κέννυ '' αποχωρεί, δίνοντας τη θέση του στην τεχνική ηγεσία στον Μπρένταν Ρότζερς.
 Πέρυσι ( 2012-2013 ) παρά τις προσθήκες υπό εισήγηση του Ρότζερς των Στάριτζ, Στέρλινγκ,Σέλβε'ι', Χέντερσον η ομάδα ήταν μία από τα ίδια και ανέβηκε απλά μια θέση. Έβδομη και για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά εκτός Ευρώπης. Παράλληλα η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ πέρασε κατά 2 πρωταθλήματα την Λίβερπουλ από το -12 του 1990 και έσπασε και το τελευταίο εναπομείν αρνητικό ρεκόρ. Ισοφάριση των 23 συνεχόμενων χρόνων χωρίς πρωτάθλημα, που κρατούσε από το 1946. Πλήρης απαξίωση, ορισμός μιας κατάρας!!
 Και φτάνουμε στο περιζήτητο και γεμάτο απορίες και όνειρα 2013-2014. Το φέτος!  Στην ομολογουμένως πιο δύσκολη και πλουραλιστική Premier League όλων των εποχών με 5 ομάδες πανίσχυρες οικονομικά, κανείς δεν περίμενε την εκτοεβδομοόγδοη και επιρρεπή Λίβερπουλ να έχει φτάσει Δεκέμβρης, να έχει κερδίσει σχεδόν ότι ντέρμπυ τις έτυχε ( με το πρόσφατο 0-5 στ Γουάιτ Χαρτ Λέιν να αντιμετωπίζετε με δέος ),χωρίς να έχει βέβαια αποβάλλει τις παιδικές ασθένειες ( όπως αποδείχθηκε με την εκτός έδρας ήττα από τη Χαλ ) και να φιγουράρει σταθερά στην 2η θέση της βαθμολογίας, με το τρέχον σαββατοκύριακο και το Άρσεναλ-Τσέλσι να μοιάζει ιδανικό ώστε η Λίβερπουλ εντελώς ανέλπιστα να πατήσει κορυφή. Μια Λίβερπουλ πρωτόγνωρα κυριαρχική, ικανή να επιβάλλει και να κερδίσει τον χαμένο σεβασμό τοσο μέσα, όσο και έξω από το Άνφιλντ.Με έναν Σουάρες στην καλύτερη μακράν σεζόν της καριέρας του, έναν Στάριτζ να σκοράρει κατά ριπας, ένα κέντρο ακούραστο και ανίκητο, 2 άκρα άμυνας Γκλεν Τζόνσον από δεξια και Χοσέ Ενρίκε από αριστερά να κόβουν και να ράβουν και έναν ψυχωμένο και πεισματάρη συμβολικό ρομαντικό αρχηγό ( με όλη την έννοια της λέξης ) Στίβεν Τζέραρντ να επιθυμεί όσο ποτέ να κάνει το όνειρό του ( ως ίσως και πιο φανατικός στον κόσμο, οπαδός της Λίβερπουλ ) πραγματικότητα. Να πάρει αυτό που έλεγε, όταν δεν υπέγραφε ποτέ σε άλλη ομάδα και όταν ακόμα και τώρα στα 33 του ανανέωνε με την αγαπημένη του ομάδα, όντας ακόμα ο στυλοβάτης της. Να πάρει το πολυπόθητο πρωτάθλημα! Να σπάσει αυτή τη κατάρα, να τελειώσε εδώ αυτή την παρατεταμένη ουράνια τιμωρία. Ένα παιδικό όνειρο ενός άντρα και ταυτόχρονα εκαταμμυρίων φίλων της Λίβερπουλ απανταχού σε όλο τον κόσμο.....
Όπως κάθε '' εξορκισμός '' περιέχει σοκ και πόνο, ο Στίβεν και όλοι περιμένουν το αυτονόητο. Πως δεν πόνεσαν αρκετά και πως θα φτύσουν αίμα ομάδα και λαός μέχρι το τέλος της χρονιάς για αποτίναξη της βαριάς κατάρας. Όμως δικαιωματικά με αυτά που βλέπουμε φέτος στις 4 γραμμές του γηπέδου, το όνειρο είναι ένα.
Τον Μάιο, έπειτα από 24 καταραμένα χρόνια ανομβρίας και πηγών χωρίς νερό, ο Στίβεν Τζέραρντ να σηκώσει την κούπα της πρωταθλήτριας Αγγλίας στον ουρανό του ναού μίας από τις πέντε κολοσιαίες σε ιστορία, σε παραστάσεις και σε φρόνημα ομάδες του πλανητη, στο Άνφιλντ Ρόουντ του Λίβερπουλ!!!



YOU WILL NEVER WALK ALONE..............


http://www.youtube.com/watch?v=xx0Ru_1zPVk !!!!!

Football: The King!

    Στο σημερινό ΠΑΟΚ-Απόλλων 0-0 στο γήπεδο της Τούμπας διαπίστωσαμε πιο χαρακτηριστικά από όσο γινόταν τον λόγο που το άθλημα του ποδοσφαίρου καθηλώνει όλα τα βλέμματα σε όλο τον κόσμο και θεωρείται δικαίως '' βασιλιάς των σπορ ''! Διαπιστώσαμε και θυμηθήκαμε. Ευτυχώς δηλαδή ( για το άθλημα όχι για τον ΠΑΟΚ βέβαια ), γιατί στην Ελλάδα δύσκολα μπορούμε να θυμηθούμε εύκολα, κάτι τέτοιο......
     Ένας ΠΑΟΚ γεμάτος ενέργεια, ένας ΠΑΟΚ καλύτερος από ποτέ μέσα στη χρονιά και ένας Στέφενς με άψογη διαχείριση και του υλικού και του αγώνα που βρήκε μπροστά του το τείχος '' Τζόρβας ''  , μια λάθος απόφαση του διαιτητή Κύζα στο 95' και την υπερβολική ατυχία και έμεινε στο μηδέν με αντίπαλο την πιο παθητική ομάδα που εμφανίστηκε στην Τούμπα στην ιστορία της 'Α Εθνικής, με σύστημα καθολικής άμυνας από το 1ο μέχρι το 96ο λεπτό.
Ένας ΠΑΟΚ και μια δουλειά από μεριάς Χουμπ Στέφενς που έδωσε ενθαρρυντικά μηνύματα επιθετικότητας, κυριαρχίας, αφομοίωση της σωστής ομαδικότητας, πλουραλισμού κινήσεων, κλάσης των μονάδων του, σωματικής και ψυχικής αντοχής με συνεχές και αδιάκοπο τρέξιμο και σωστές επιλογές επί 96 λεπτά.....Ένας ΠΑΟΚ άλλος, από τον περσινό, ένας ΠΑΟΚ άλλοςαπό τον αντίστοιχος στην αρχή της χρονιάς, ένας ΠΑΟΚ άλλος από πριν το κάζο του '' Καραισκάκης ''.
    Ένας ΠΑΟΚ, ΟΜΑΔΑ. Με όλη τη σημασία της λέξης. Μια ομάδα που δεν έχει ουσία να σταθεί κάποιος σε μεμονωμένα αποτελέσματα για να κρίνει, αλλά μια ομάδα που η εικόνα της δίνει την σιγουριά για πολύ ευνο'ι'κό μέλλον και νίκες κυριαρχικές και αψεγάδιαστες όπως τις θέλει η ιδιοσυγκρασία αυτού του λαού και συμβόλου, αρχής γενομένης με το παιχνίδι της Πέμπτης κόντρα στους Ολλανδούς της Άλκμααρ στο γήπεδο της Τούμπας.
    Αλλωστε το παρατεταμένο χειροκρότημα όλου του γηπέδου προς τους παίκτες, μετά τη λήξη του αγώνας, τα λέει όλα....Χειροκρότημα με εντός έδρας 0-0 απέναντι στον Απόλλωνα Αθηνών?? Ε μόνο και μόνο αρκεί!
     Δεν έχει κανένα νόημα να αναλύσω τίποτα άλλο παρά στέκομαι μονο στο μεγαλείο του αθλήματος που όταν παίζεται με ίσα μετρα και σταθμά, ενδέχεται, οι 30-4 τελικές προσπάθειες, το 78-22 τοις εκατό κατοχή μπάλας, τα 21-1 κόρνερ, σε ένα παιχνίδι θα το λήξουν ισόπαλο χωρίς τέρματα. Πόσο μάλλον όταν αυτές οι τελικές, είναι οι 17 εντός εστίας και οι 9 εξ' επαφής και σχεδόν μέσα στο τέρμα, με τον καλύτερο ( για μένα και όπως αποδείχθηκε περίτρανα σήμερα ) Έλληνα τερματοφύλακα Αλέξανδρο Τζόρβα ( που απέχει έτη φωτός σε κλάση από τους βασικούς της Εθνικής Ελλάδας Καρνέζη, Σηφάκη, Καπίνο ) να βγάζει τα άπιαστα και κάνει την εποποιία του Ρομπέρτο στο ματς με την Μπενφίκα, πριν 33 μέρες, να μοιάζει άλμανακ και τον θρύλο του Ντουκαντάμ το '86 στο Στεαουα-Μπαρτσελόνα, απλή νουβέλα.
    Ένας Τζόρβας απίστευτος, ένας Τζόρβας τεράστιος που ανάγκασε τον συμπαίκτη του Πέτρο Κανακούδη να προβεί στην απίθανη μα άκρως περιγραφική δήλωση της πραγματικότητας, πως την ισοπαλία την έδωσε με τη σειρά, η Παναγία και ο Τζόρβας!!!! Απίστευτο......
     Αυτός ωστόσο είναι ο βασιλιάς των σπορ. Το ποδόσφαιρο, όσο και αν ζώντας στην Ελλάδα δεν το έχουμε πολυσυνηθίσει, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για κούρσες πρωταθλητισμού.....
     Το παρακάτω βίντεο από το μενού του novasports.gr, καταδεικνύει του λόγου το αληθές που δεν μπορεί να αναλυθεί και περιγραφεί με λόγια....Στα στιγμιότυπα, αυτά που θα δει το ανθρώπινο μάτι, είναι σίγουρα παραπάνω και από 1.000 λέξεις και σίγουρα για τους περισσότερους - όπως και για εμένα - τέτοιο κρεσέντο μονοτονίας και χαμένων ευκαιριών δεν θα έχουν ξαναδεί.....Αξίζει:

http://www.novasports.gr/MCPostGame.aspx?a_id=227391&mc_id=1523779#news_id=317101




ΥΓ1: Αληθινές και εύστοχες δηλώσεις Στέφενς περί κούρσας πρωταθλητισμού στην Ελλάδα και περί την έννοια της '' γκέλας ''......

ΥΓ2:  Γκολ στο ΠΑΟΚ-Απόλλων, μπήκε. Ακόμα και ενάντια σε όλα η μπάλα μπήκε στα δίχτυα. Το έβαλε ο Τόμας Νέτσιντ. Και ο ΠΑΟΚ έπρεπε έστω και στο 95' να κερδίσει.
Περί διαιτησίας απεύχομαι να ομιλώ αλλά επειδή μετά το ματς στα Γιάννενα πολλοί μίλησαν για αλλοίωση αποτελέσματος, εδώ σε αυτή την αγωνιστική είδαμε ένα κραχτό ψεύτικο πέναλτυ που δόθηκε χθες στον Ολυμπιακό με το σκορ στο 0-0 και στο 75' και ένα κακώς ακυρωθέν γκολ στο 95ο γκολ για ανύπαρκτο επιθετικό φάουλ χωρίς κιόλας να επηρεάζει την φάση στο ΠΑΟΚ-Απόλλων Αθηνών. Ο ΠΑΟΚ μπορεί ΑΝΕΤΑ λοιπόν και ΠΛΗΡΩΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΙΚΑ να μιλήσει οχι μόνο για αλλοίωση αποτελέσματος, αλλά και για αλλοίωση βαθμολογίας, αφού αν αφαιρέσουμε αυτά τα 2 κομβικά και προς ΜΙΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ διαιτητικά λάθη η τωρινή ( μεγάλη ) διαφορά του +8, θα μπορούσε ενδεχομένως να είναι +4.......
Και αυτό δεν είναι '' κλάμα ''....Δικαίωμα είναι και αλήθεια ΜΕ ΣΤΟΙΧΕΙΑ! '' Κλάμα '' είναι το δευτεριάτικο πρωτοσέλιδο της εφημερίδας '' ΓΑΥΡΟΣ '' , που τελικά όπως βλέπουμε έπιασε τόπο.....Όσο αχρείαστο, προκλητικό, εμετικό και γραφικό να το είδαμε στην αρχή, αυτοί ξέρουν τι κάνουν και τόπο έπιασε....
Αλλά είπαμε! Εμάς σήμερα μας άρεσε η ομάδα και όταν έχει ΟΜΑΔΑ και σωστή ΔΟΜΗ δεν φοβάσαι τίποτα! Αργά ή γρήγορα θα σου βγει....
'' Μακάκες '' πάντως δεν είμαστε και ούτε υπάλληλοι να κρατούμε πολιτική φίμωσης.....
Απλά απαιτούμε από τον Ιβάν Σαββίδη να φτιάξει μια ομάδα που είχε φτιάξει κάποτε στο μπάσκετ ο Νικος Βεζυρτζής! Ομάδα να κερδίζει ΚΑΙ τους διαιτητές......

ΥΓ3: Δηλωτή χωρίς ξερές ή '' Φιδάκι '' δίχως παγίδες δεν έχει ουσία, δεν έχει ενδιαφέρον και εν τέλει χάνει και το νόημα του, ως παιχνίδι......Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε......

Μόνο στην Αγγλία παίζουν μπάλα! Αλλού, απλά εργάζονται....

Στην Αγγλία, στη χώρα όπου γεννήθηκε το ποδόσφαιρο θα ήταν αδυνατο να έχουν την ίδια θέαση και άποψη των πραγμάτων περί του δημιουργήματός τους!
Οι ιθύνοντες λοιπόν εκεί δεν βλέπουν τον επαγγελματία ποδοσφαιριστή ως υπάλληλο του επαγγέλματός του, αλλά της εθνικής τους ψυχαγωγίας! Και αν νομίζουμε πως αυτά τα δυο λιγο πολύ συνάδουν κάνουμε μεγάλο λάθος γιατί στην πράξη είναι εντελώς διαφορετικά και είναι καθαρά θέμα φιλοσοφίας της θέασης και οπτικής γωνίας του αθλήματος.
Τώρα που μπαίνει Δεκέμβρης και έρχονται οσονούπω οι γιορτές είπαμε να ρίξουμε μια ματιά στα πρωταθλήματα και στο πρόγραμμα πριν και μετά τις γιορτές. Γιατί έχουμε την άποψη πως και οι ποδοσφαιριστές άνθρωποι είναι, πρέπει να πάρουν την δικαιωματική άδεια τους να κάνουν γιορτές και να επιστρέψουν με γεμάτες μπαταρίες με το νέο έτος. Με μια πρώτη σκέψη το βλέπουμε λογικό, μιας και τον ποδοσφαιριστή τον έχουμε στο μυαλό μας ως άλλο υπάλληλο της ΔΕΗ, του ΟΤΕ ή άλλου δημόσιου ή ιδιωτικού κοινωνικού φορέα.
    Βλέπουμε λοιπόν το πρωτάθλημά μας να σταματά στις 22 Δεκεμβρίου και να ξαναρχίζει στις 4 Ιανουαρίου. Παράλογο? Καθόλου.....Βλέπουμε και άλλα πρωταθλήματα το γερμανικό, το γαλλικό, το ιταλικό, το ισπανικό, πρωταθλήματα προηγμένα, πρωταθλήματα κλάσεις πάνω από το δικό μας και ευφησυχάζουμε. Αρχίζουν ίδια ημερομηνία, ίσως και αργότερα μερικά. Λέμε '' ε εντάξει, τι να κάνουν? Θα μας άρεσε εμάς να δουλεύουμε και στις γιορτές?? ''....Και με αυτή την βολευτική άποψη τα δικαιολογούμε όλα και περιμένουμε τα Φώτα για να ξαναδούμε ποδόσφαιρο και παράλληλα να αρχίσουμε και εμείς τις υποχρεώσεις μας, ως γρανάζια του κρατικού μηχανισμού , μαζί με τους ποδοσφαιριστές.....
     Πάμε και στη μητέρα Αγγλετέρα ωστόσο και βλέπουμε μια παραλογία. Μια βαναυσότητα. Μια παλιανθρωπιά. Για τον αθλητή, για τον θεατή τα άκρως αντίθετα. Βλέπουμε λοιπόν εκεί ρεπό ΜΟΝΟ ανήμερα των Χριστουγέννων ( 25 Δεκεμβρίου ) και τις υπόλοιπες μέρες κανονικά αγώνες. Χωρίς δικαιωματικές άδειες, χωρίς υπαλληλίκια. Όλα προς τέρψην και ψυχαγωγίας του ποδοσφαιρόφιλου και οπαδού. Και το πιο οξύμωρο και αντιφατικό? Όχι μόνο τα σαββατοκύριακα, αλλά εκμεταλλευόμενοι το κενό εργασίας και αδειών σε πολλές κρατικές υπηρεσίες και την έλλειψη ευρωπαικών αγωνιστικών υποχρεώσεων, σεβόμενοι άριστα την θέληση του αδειούχου και φυσιολογικώς παραμένοντα στη χώρα φιλάθλου, υπάρχει ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ και το σαββατοκύριακο 21-22 Δεκεμβρίου και την επομένη των Χριστουγέννων Πέμπτη 26 Δεκεμβρίου και το επίσης σαββατοκύριακο 28-29 Δεκεμβρίου και ανήμερα της Πρωτοχρονιάς. Τουτ' έστιν 4 αγωνιστικές μέσα σε 10 μέρες μέσα στις γιορτές. Και για τις ομάδες που μετέχουν και στο Λιγκ Καπ 5 αγώνες μέσα σε 14 μέρες. Για παράδειγμα η Τσέλσι ή η Μάντσεστερ Σίτυ ή η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ που συμμετέχουν και στο Λιγκ Καπ θα δώσουν 5 αγώνες φωτιά από τις 18 Δεκεμβρίου μέχρι την 1η Ιανουαρίου. Η δε Άρσεναλ που αγωνίζεται στα πλαίσια της 17ης αγωνιστικής της Πρέμιερ Λιγκ την Δευτέρα στις 23 Δεκεμβρίου θα δώσει 4 αγώνες μέχρι την 1η Ιανουαρίου. Δηλαδή 4 παιχνίδια άκρως σημαντικά μέσα σε μόλις 8 μέρες και εν μέσω γιορτών για όλη την υπόλοιπη Ευρώπη αλλά και για την ίδια την Αγγλία, με τη σημαντική λεπτομέρεια πως οι γιορτές είναι έξω από τα γήπεδα. Ή μάλλον η τόσο συχνή αγωνιστική δράση και η περίοδος των γιορτών αποτελούν ένα ιδανικό πάντρεμα για τον ποδοσφαιρόφιλο Άγγλο, που μπορεί πιο άνετα και πιο ήρεμα από υποχρεώσεις να παρακολουθήσει από κοντά την αγαπημένη του ομάδα. Αυτό βεβαίως εκτός απο τα οικονομικά και ψυχαγωγικά οφέλη έχει και εθνικά θετικά αποτελέσματα. Ο Άγγλος, χειμώνα κιόλας, δεν θα σκεφτεί καν να πάει κάπου αλλού εκτός χωρας για τις διακοπές του και την εργασιακή του άδεια, παρά θα τις περάσει οικογενειακά με το χρήμα και τα έξοδα των γιορτινών ημερών να κάνουν τον κύκλο τους ουσιαστικά μέσα στο ίδιο το κράτος....
     Επίσης, παιδιά με σχολικές και ακαδημαικές υποχρεώσεις κατα τη διάρκεια όλου του έτους θα έχουν την ευκαιρία τουλάχιστον τέσσερις φορές να επισκεφτούν το γήπεδο της αγαπημένης τους ομάδας χωρίς το βάρος ευθυνών, διαβάσματος, πρωινού ξυπνήματος! Και δεν είναι μόνο χριστουγεννιάτικο φαινόμενο, αλλά και το Πάσχα το ίδιο γίνεται εκεί! Το ποδόσφαιρο είναι κάθε αγωνιστική το κύριό τους μέλημα! Το εθνικό τους σπορ που καθηλώνει όλες τις ηλικίες και στα δύο φύλα!
     Είναι αυτό που λέμε, η άλλη θέαση και οπτική γωνία! Η θέαση πως ο ποδοσφαιριστής είναι συνάμα ο βασικός πρωταγωνιστής του έθνους, της γιορτής αλλά και απόλυτος υπηρέτης της οχλικής ψυχαγωγίας! Της φιλαθλητικής τέρψης στην καλύτερη περίοδο για τον φίλαθλο! Είναι κάτι σαν παράσταση, σαν η τέλεια πινελιά στην ανεμελιά των διακοπων και όχι με την θλίψη πως όταν έρθει το ποδόσφαιρο τελειώνουν παράλληλα και οι γιορτές όπως στην υπόλοιπη Ευρώπη! Εκεί απλά και λαικά νιώθουν από την έννοια του ποδοσφαίρου! Που δεν είναι ένα πρόχειρο χόμπι, αλλά μία εννοιολογική και σεμιναριακή επιτομή της εθνικής ψυχαγωγίας.......
   

Οι μεγάλες ομάδες έχουν και μικρά σφυρίγματα.....

     Στο χθεσινό ΠΑΣ Γιάννινα-ΠΑΟΚ στο εθνικό στάδιο Ιωαννίνων '' Ζωσιμάδες '' συνέβη ένα γεγονός τόσο αντιφατικό, όσο και οξύμωρο. Ο γνωστός και μη εξαιρετέος ρέφερι του συνδέσμου Πειραιά, Ηλίας Σπάθας, ΑΥΤΟΣ που θυμίζουμε ( για όσους αγνοούν ή και λοιδωρούν ) στέρησε το πρωτάθλημα του 2010 από τον ΠΑΟΚ με την περιβόητη σφαγή των σφαγών στο Χαριλάου, έγινε και πάλι - ηθελημένα η μη - το κεντρικό πρόσωπο της αναμέτρησης. Το αντιφατικό και οξύμωρο που αναφέραμε, είναι πως αυτή τη φορά ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών με τις αποφάσεις του, όχι στο στρατόπεδο του δικεφάλου αλλά στο αντίπαλο, αυτό του αντιπάλου του ΠΑΟΚ, ΠΑΣ! Απίστευτο? Και όμως ζήσαμε να το δούμε και αυτό......
    Εισχωρώ κατευθείαν στο θέμα. Πολύς ντόρος και συζήτηση, τόσο εκείνη την ώρα, όσο και στο τρίτο ημίχρονο μετά τη λήξη αλλά και σήμερα στον τύπο ( ειδικά τον κιτρινισμένο ) έγινε για το πέναλτυ που όπως φάνηκε έκρινε τον αγώνα στην ανατροπή του Τόμας Νέτσιντ από τον Μπέριο στο 81ο λεπτό και την απευθείας κόκκινη στον αμυντικό των γηπεδούχων, με το σκορ στο 0-0.
Μάλιστα είχαμε και δηλώσεις από τον προπονητή των Γιαννιωτών, Σάκη Τσιώλη, περί διαμόρφωσης και αλλοίωσης αποτελέσματος. Όχι......Συμφωνώ για την απόδοση του ΠΑΣ στο διάστημα 55' με 75' που ήταν καλύτερος του ΠΑΟΚ και θα μπορούσε ( πιο πολύ από λάθη της αμυντικής γραμμής των Θεσσαλονικέων ) να προηγηθεί. Συμφωνώ πως στο πρώτο ημίχρονο ο Ίλιτς και στο 68' ο Ντε Βιντσέντι έχασαν κλασσικές ευκαιρίες για γκολ, που ειδικά αν έμπαινε η δεύτερη σε εκείνο το χρονικό σημείο, μιλούσαμε για άλλο ματς. Συμφωνώ πως έτσι όπως ήταν στο τέλος το παιχνίδι πήγαινε για ένα λευκό '' Χ ''. Συμφωνώ πως ο ΠΑΣ Γιάννινα είναι μέσα στις 5 καλύτερες ομάδες του πρωταθλήματος. Όμως σε καμμία περίπτωση δεν συμφωνώ με τη φράση '' αλλοίωση αποτελέσματος ''.
     Σε ένα παιχνίδι - που όπως πολύ σωστά επισήμανε ο Στέφενς - οι παίκτες έρχονταν κουρασμένοι από ευρωπαικό παιχνίδι και μάλιστα στα σύνορα της Μογγολίας στην Αστάνα του Καζακστάν, 6.000 χιλιόμετρα μακριά από την βάση τους. Επίσης - όπως και πάλι σωστά επισήμανε ο Στέφενς - έπρεπε σε 3 μέρες μέσα να συνηθίσουν το χόρτο και τον κακό αγωνιστικό χωρο των Ζωσιμάδων από τον πλαστικό χλοοτάπητα που συνάντησαν την Πέμπτη στο ματς με την Σαχτέρ. Όλα αυτά μάλιστα απέναντι σε μία ομάδα αφενός από τις καλύτερες του πρωταθλήματος και σε δύσκολη έδρα αφετέρου με πάθος και δίψα για την νίκη. Πάθος και δίψα μέχρι παρεξηγήσεως αφού οι παίκτες του Τσιώλη έπεφταν πολλές φορές σαν καμικάζι πάνω στους παίκτες του ΠΑΟΚ και απορία μας προκαλεί ΑΝ και ΠΟΤΕ θα ξαναεπιδείξουν αυτή τη δίψα και αν το πάθος τους είναι γενικό και αξιοκρατικό στοιχείο του παιχνιδιού τους.....Παρόλο λοιπόν αυτές τις δυσκολίες ο ΠΑΟΚ του Στέφενς ξεκίνησε πιο δυνατά από ποτέ και μόλις στο 2ο λεπτό είχε ήδη 3 τελικές βαρβάτες κιόλας με τον Βελλίδη να βγάζει 2 σουτ το Στοχ και ένα σχεδόν τετ α τετ του Λούκας. Επίσης επί 25 λεπτά οι παίκτες του ΠΑΣ έδιωχναν την μπάλα από την περιοχή τους ΜΟΝΟ με τον ΠΑΟΚ να προσπαθεί με όλους τους τρόπους να νικήσει τον Βελλίδη. Ακόμα και στο καλό διάστημα του ΠΑΣ ( 55' με 75 ' ) ο ΠΑΟΚ έβγαλε 4 καλές φάσεις, μία με τον Σπυρόπουλο από πλάγια στο 55', με τον Σαλπιγγίδη στο 59', με το φοβερό σουτ έπειτα από ζάλη στην άμυνα του Στοχ στο 65' και την κεφαλιά του Τζαβέλλα στο αμέσως επόμενο λεπτό. Εκτός της τελευταίας που κατέληξε εξ' επαφής πάνω από τα δοκάρια όλα τα υπόλοιπα τα έβγαλε ο Βελλίδης. Όσο για την κατοχή μπάλας 42-58 τοις εκατό και τις τελικές 7-19 μέχρι το 80'. Για να φανταστείτε μία ή δύο από όλες αυτές τις ευκαιρίες να γινόταν γκολ....Τέλειωνε μάλλον και το ματς! Συν του γεγονότος πως ο Σπάθας χαρίστηκε πολλές φορές σε κάρτες αφού ο Λίλα πήρε κιτρινη στο 60' ενώ επί μία ώρα κλάδευε όποιον τολμούσε να τον πλησιάσει και ο Κολοβέτσιος με κίτρινη από το 25΄ έπαιζε με τη φωτιά σε κάθε φάση με τον Πειραιώτη ρέφερι να τον δικαιώνει στη μάχη αυτή! Άρα ποια αλλοίωση κύριε Τσιώλη?? Απλά δεν σου βγήκε ο κλεφτοπόλεμος......
    Και πάμε στην επεξήγηση του τίτλου τώρα. Που αφορά βεβαίως το πέναλτυ. Το οποίο ΗΤΑΝ! Βεβαίως ήταν. Ο Μπέριος άγαρμπα και χωρίς ουσία ( μιας και ο Νέτσιντ κατ' εμέ και φάτσα με το τέρμα να ήταν, γκολ δεν θα έβαζε ) ανατρέπει τον Τσέχο με το πόδι του να τον βρίσκει στον αστράγαλο. Εγώ σαν Τσιώλης με τον παίκτη μου θα τα έβαζα και όχι με τον Σπάθα που τό 'δωσε. Θα μιλούσαμε για άλλη μία σφαγή του ΠΑΟΚ από το εν λόγω άρχοντα του αγώνα αν δεν το έδινε. Ως τότε το ματς και με το πέναλτυ ως ψεγάδι μόνο το παιχνίδι διαιτητικά είναι ένα καθαρό 50-50. Αν τώρα έχουμε φτάσει στο σημείο το 50-50 στον ΠΑΟΚ να είναι τόσο ανυνήθιστο ώστε να θεωρούμε πως ευνοείται αυτό είναι αρρώστια του μυαλού και της κακής συνήθειας! Το πέναλτυ λοιπόν υπάρχει.....Εκεί που διαφωνώ είναι στην απευθείας κόκκινη, που για μένα την χρωστα από πριν, αλλά αυτό δεν αποτελεί ούτε βάσιμο επιχείρημα ούτε σοβαρή δικαιολογία. Ο Νέτσιντ σε προφανή θέση για γκολ βρίσκεται μόνο αν δεν υπήρχε κανένας αντίπαλος παίκτης και μάλιστα είναι και γυρισμένος πλάτη στην εστία. Άρα δεν είναι τελευταίος παίκτης, δεν είναι σε προφανή θέση για γκολ. Κίτρινη κάρτα στον Μπέριο και πολύ είναι.....Το πέναλτυ πάντως είναι και το 0-1 με τον Λούκας είναι δίκαιο. Δεν ξέρω αν με 11 εναντίον 11 μετά, ο καλύτερος του αγώνα Κοστίν Λάζαρ θα έβαζε αυτό το εκπληκτικό γκολ για το 0-2, πάντως όσον αφορά το πέναλτυ, υπάρχει και μέχρι το 83' και το 0-1 δεν υπάρχει υποψία αλλοίωσης! Τώρα αν ο κύριος Τσιώλης υποστηρίζει πως με 0-1 στο 83' και με μια ανώτερη ομάδα απέναντι, οι παίκτες του όντες 11 στον αγωνιστικό χώρο θα γίνονται φτερωτά άλογα Πήγασοι και θα το ανέτρεπαν ή έστω προλάβαιναν να ισοφαρίσουν, τότε μαζί του. Αλλοίωση!!! Αλλά '' δεν ''.....!!!
    Η λανθασμένη απευθείας κόκκινη λοιπόν στον Μπέριο πήγε το παιχνίδι από το απόλυτο 50-50 σε μια ενδεικτική και φανερή προδιάθεση του διαιτητή να τελειώσει τον ΠΑΣ από το παιχνίδι έτσι ώστε και αν ω μη γέννοιτο το πέναλτυ χανόταν ο ΠΑΟΚ να είχε το πλεονέκτημα νίκης και πάλι με παίκτη παραπάνω στα υπόλοιπα 7 λεπτά να βάλει το πολυπόθητο γκολ. Ναι έδειξε προδιάθεση. Ναι σφύριξε ΠΑΟΚ εκεί. Αλλά στην τελική καλά έκανε! Γιατί όπως λέγατε και εσείς και όλοι όταν ο ΠΑΟΚ σε χρόνια ισχνά και οικονομικά δύσκολα κατέβαινε στην Αθήνα ή έρχονταν οι πάλαι ποτέ τρεις μεγάλοι στην Τούμπα και κέρδιζαν ή στερούσαν νίκες από τέτοιες λεπτομέρειες, οι ΜΕΓΑΛΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΜΙΚΡΑ ΣΦΥΡΙΓΜΑΤΑ! Όχι μεγάλα, μικρά όμως σίγουρα.....Δεν θυμάμαι ( ούτε καν το 2010 στο Χαριλάου με την προαναφερθείσα σφαγή ) να πιστώσατε ποτέ στον ΠΑΟΚ αδικία. Δίκαιη διαμαρτυρία. Μόνο χυδαιότητα και απαξίωση στις προσπάθειες της κατά κόρον πιο αδικημένης ομάδας της χώρας από τους '' νταβατζήδες '' των Αθηνών. Άρα ναι. Οι μεγάλες ομάδες έχουν και μικρά σφυρίγματα. Μεγάλη ομάδα ο ΠΑΟΚ βάσει ιστορικού, παραστάσεων και απασχολούμενου κόσμου. Και αν αυτά αμφισβητούνται από κάποιους που κοιτούν μόνο την '' ταμπακιέρα '' ΜΕΓΑΛΗ ΟΜΑΔΑ και με την επενδυτική και οικονομική βούλα πλέον με Ιβάν Σαββίδη στην προεδρία, Χουμπ Στέφενς στον πάγκο και την πρωτοφανή για την εποχή ευρωστία στα οικονομικά. Άρα ως μεγάλη ομάδα έπρεπε - σύμφωνα με όλους εσάς και πρότερες δηλώσεις σας όταν δεν μπορούσαμε να βρούμε πουθενά το δίκαιο μας - να πάρει και το σφυριγματάκι. Επιτέλους. Και το πήρε. Γιατί οπως είπαμε το πέναλτυ ήταν. Η κόκκινη δεν ήταν. Άρα είναι μικρό σφυριγματάκι για μια μεγάλη ομάδα που λογίζεται πλέον σταθερά και δίχως αμφισβήτηση ο ΠΑΟΚ.
   Τώρα αν κάποιους τους χαλάει ή τους ξενίζει το γεγονός πως δεν ήρθε φέτος στην έδρα μόνο μία ομάδα να τους κερδίσει έτσι και εκεί όχι μόνο να μη γκρινιάξουν αλλά να υποκλιθούν στο μεγαλείο της, αυτό είναι άλλο ζήτημα! Να το λύσουν μόνοι τους με τον εαυτό τους και με τη μέθοδο της πονετικής και συνάμα διδακτικής κριτικής του καθρέφτη.
     Για τον ΠΑΟΚ η στάση '' Γιάννινα '' πέρασε για φέτος, ευτυχώς με απόλυτη επιτυχία σε μια καμπή της χρονιάς με πολύ κούραση, δυσκολία και σημασία για τη συνέχεια......



ΥΓ1: Λίγο προσοχή στην άμυνα και με 2-3 προσθήκες τον Γενάρη είμαστε μια χαρά! Η πανωλεθρία στο Καραισκάκη μας ξύπνησε όλους, ο Χουμπ πήρε για τα καλά τα ηνία, το μέταλλο νικητή επέστρεψε όπως και η κυριαρχία στο γήπεδο σε όλα τα παιχνίδια. Το χθεσινό διπλό σε μια τόσο δύσκολη έδρα και με τις υπάρχουσες συγκυρίες είναι κομβικής σημασίας για τη συνέχεια! Μπράβο στην ομάδα!!!!

ΥΓ2: Κοστίν Λάζαρ ο καλύτερος του γηπέδου με διαφορά! Ο Ρουμάνος μας θυμίζει το πρώτο του καλό εξάμηνο στην ομάδα και το γκολ που έβαλε στο τέλος είναι με διαφορά το καλύτερο της αγωνιστικής και ένα από τα καλύτερα της σεζόν!

ΥΓ3: Στοχ κινητικότατος και σαφώς βελτιωμένος.Από τους καλύτερους του αγώνα. Ένα γκολ θέλει να του σπάσει η γκίνια και ο Στοχ του Αυγούστου και του Σεπτεμβρίου - υγεία να έχει το παιδί - θα είναι πάλι εδώ!

ΥΓ4: Περαστικά στον Νίνη και γρήγορα πίσω! Το παιχνίδι στράβωσε άλλη μια φορά από πολλές πλευρές όμως ήταν άλλη μια νίκη του προπονητή μας, αφενός με τις κινήσεις του, αφετέρου με το μέταλλο που έχει δημιουργήσει στην ομάδα του ΠΑΟΚ. Ο Χουμπ Στέφενς είναι μεγάλο κεφάλαιο και σιγά-σιγά και όσο τον αφήνουν να δουλεύει όπως μόνο αυτός ξέρει, φαίνεται όλο και πιο πολύ στη διάθεση, στη ψυχολογία και κατ' επέκταση στον αγωνιστικό χώρο!

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Φαινόμενο Ατλέτικο......!!!!

     Μπορεί τα μεγαλύτερα κλαμπ, αποδίδοντας αυτά συνήθως καλύτερο ποδόσφαιρο και κατακτώντας τους τίτλους, να μας καθηλώνουν στην λατρεία, μύηση και διαρκή παρακολούθησή τους, όμως ξεχωριστή γοητεία έχει στο ποδόσφαιρο το '' ανέλπιστο ''. Αν μάλιστα αυτό συνοδεύεται με διάρκεια, ελκυστική απόδοση και εντυπωσιακά αποτελέσματα τότε ίσως αποτελέσει ισχυρότερο δέος και σημασία στις καρδιές των απανταχού ποδοσφαιρόφιλων. Χαρακτηριστικότατο παράδειγμα η φετινή πορεία της Ατλέτικο Μαδρίτης τόσο στην Primera Division, όσο και στο Τσάμπιονς Λιγκ, που με την '' γκέλα '' της Μπαρτσελόνα στη χώρα των Βάσκων χθες ( 1-0 από την Αθλέτικ του Μπιλμπάο ), να την κάνει να πρωτοπορεί πλέον άξια και στα δύο......
    Το καλοκαίρι και με την σαφή ενδυνάμωση Ρεάλ και Μπαρτσελόνα που έδειχναν πως θα μονοπωλήσουν όσο ποτέ άλλοτε μόνο αυτές το ενδιαφέρον σε Ισπανία και Ευρώπη από τις ομάδες της Ιβηρικής χερσονήσου, ούτε ο πιο αισιόδοξος οπαδός της δεύτερη τη τάξη ιστορικά και πληθυσμιακά ομάδα της ισπανικής πρωτεύουσας ( μετά τη βασίλισσα Ρεάλ ) δεν πίστευε ότι ο μήνας θα είναι Δεκέμβρης και η αγαπημένη του Ατλέτικο όχι απλώς θα πορευόταν ορθώς, αλλά απροσδόκητα θα ήταν πρώτη στον βαθμολογικό πίνακα της Πριμέρα Ντιβιζιόν, ισόβαθμη με την 10 φορές πλουσιότερη Μπαρτσελόνα και με συγκομιδή 3 βαθμών παραπάνω από την μισητή συμπολίτισσα και 12 φορές πλουσιότερη Ρεάλ και μάλιστα έχοντας την κερδίσει και μέσα στο Σαντιάγο Μπερναμπέου. Επίσης και να το φανταζόταν, θα το φανταζόταν αλλιώς. Πως μόνο με πολλά στραβοπατήματα των άλλων 2, η Ατλέτικο θα μπορούσε να βρεθεί πρώτη. Και όμως όχι. Σε 15 αγώνες η ομάδα αυτή έχει 13 νίκες, 1 ισοπαλία και 1 ήττα, με τέρματα 40-9. Και σαν μην έφτανε αυτό είναι η ΠΡΩΤΗ και ΜΟΝΑΔΙΚΗ ομάδα στην ιστορία του Τσάμπιονς Λιγκ που με τις 4 νίκες σε ισάριθμα παιχνίδια με Ζενίτ, Πόρτο και Αούστρια Βιέννης και με συνδυασμό αποτελεσμάτων των αντιπάλων έφτασε μόλις την 4η αγωνιστική των ομίλων όχι απλά να έχει εξασφαλίσει την πρόκρισή της στους '' 16 '', αλλά και να είναι πρώτη και μαθηματικά! Όνειρο?? Η μήπως ΟΜΑΔΑ?? Ιδού η απορία......
     Ο αρχιτέκτονας αυτής της αρμάδας ο 43χρονος Αργεντίνος Ντιέγκο Σιμεόνε, χαίρει δικαιότατα της άκρατης λατρείας, αφοσίωσης και εμπιστοσύνης τόσο των οπαδών όσο και της διοίκησης, διεκδικεί πλέον ως φαβορί τον τίτλο του προπονητή της χρονιάς και πιστεύει βάσιμα στην πιθανότητα επανάληψης αυτού που έζησε ως παίκτης της ομάδας με προπονητή τον Ράντομιρ Άντις το 1995-1996. Την κατάκτηση δηλαδή του πρωταθλήματος που λείπει από τότε από την τροπαιοθήκη του συλλόγου. Κατάκτηση επικότερη από ποτέ γιατί τότε δεν υπήρχαν τόσο ισχυρότεροι οικονομικά αντίπαλοι και η Ατλέτικο δεν αποτελούσε την έκπληξη που αποτελεί τώρα, αυτό που έχει καταφέρει στις 15 πρώτες αγωνιστικές. Ένας Σιμεόνε που προσελήφθει τον Δεκέμβριο του 2011 - στη θέση του Γκρεγκόριο Μανθάνο μετά την εντός έδρας ήττα από την Μπέτις και την κατρακύλιση του συλλόγου στην 12η θέση του βαθμολογικού πίνακα - με σκοπό να ηρεμήσει αρχικά τα πνεύματα ώστε να βγει η χρονιά και κατέληξε όχι μόνο να βγάλει την ομάδα 5η και να ανανεώσει τη συνεργασία του, όχι μόνο να απογαλακτίσει παίκτες και κόσμο απο τους '' πρώην '' Φορλάν και Αγκουέρο αλλά ανέλπιστα στο πρώτο του 6μηνο σε μια διαλυμένη ουσιαστικά ομάδα να κατακτήσει το Europa League της περιόδου 2011-2012 κερδίζοντας στον ισπανικό τελικό την Αθλέτικ Μπιλμπάο με 3-0. Ένας Σιμεόνε που πέρυσι με μεγάλο ανταγωνισμό και με παίκτες δευτέρας διαλογής ( με μια πρώτη εκτίμηση ) κέρδισε αφενός εύκολα την 3η θέση και την απευθείας έξοδο στο Τσάμπιονς Λιγκ, αφετέρου το Copa Del Rey και μάλιστα πιο γλυκά από ποτέ κερδίζοντας στην παράταση με το νικητήριο γκολ του Μιράντα την Ρεάλ. Ένας Σιμεόνε, που όχι μόνο δεν πτοήθηκε από τη φυγή του μεγάλου ηγέτη και κατά πολλούς πιο ολοκληρωμένου επιθετικού στον κόσμο, Ρανταμέλ Φαλκάο, το καλοκαιρί, αλλά με παίκτες που πολλοί τους αποκαλούσαν '' παλαιμάχους '', '' τελειωμένους '' και '' λοιμά άλλων '' όπως ο Ινσούα και ο Νταβίντ Βίγια κατάφερε να παίζει πιο ολοκληρωμένα, πιο θεαματικά και πιο αποτελεσματικά από ποτέ!!! Για μένα μακράν ο καλύτερος προπονητής στον κόσμο αυτή τη στιγμή και σαφώς μια δημιουργία ομάδας και ψυχολογίας απόλυτου κυριάρχου σε αυτήν που πρέπει να διδάσκεται σε σεμινάρια.....
    Πάμε λοιπόν να δούμε βημα-βήμα και περιγραφικά την εκπληκτική φετινή πορεία της Ατλέτικο και τις πρωτιές πλέον και σε Ισπανία και σε Ευρώπη με τον εκπληκτικό συνολικό απολογισμό 17 νικών, 2 ισοπαλιών και μίας ήττας μέχρι στιγμής......
    Αρχή της φρενίτιδας μια Δευτέρα, στις 19 Αυγούστου στην δύσκολη έξοδο για τον καθέναν, πόσο μάλλον για την μεσαίας δυναμικότητας Ατλέτικο Μαδρίτης. Σεβίλλη και Σαντσέθ Πιθχουάν. Το τελικό 1-3 με επιβλητική εμφάνιση φέρνει τα πρώτα χαμόγελα και το πρώτο ελαφρύ δέος για το συγκρότημα του Ντιέγκο Σιμεόνε. Δεύτερη αγωνιστική, 25 Αυγούστου και πρώτο ματς της χρονιάς στο Βιθέντε Καλδερόν με το τελικό 5-0 να σκορπά ενθουσιασμό. Τρίτη αγωνιστική ημέρα - 1η Σεπτεμβρίου - και στο Ανοέτα του Σαν Σεμπαστιάν η Ατλέτικο επικρατεί και της Ρεάλ Σοσιεδάδ με 1-2. Επιστροφή στο Καλδερόν στις 14 και νίκη 4-2 επί της Αλμερία. Ακολουθεί η πρώτη νίκη για το Τσάμπιονς Λιγκ 3-1 επί της Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης στις 18 του μηνός και η εκτός έδρας επικράτηση με 0-2 κόντρα στην Βαγιαδολίδ για την 5η αγωνιστική της Πριμέρα Ντιβιζιόν στις 21 Σεπτεμβρίου. Τρεις ημέρες μετά το 6 στα 6 γίνεται, μολονότι δύσκολα, απέναντι στην Οσασούνα στο Καλδερόν ( 2-1 ). Και φτάνουμε στη μεγαλύτερη μέρα του πολέμου μέχρι την επόμενη, βέβαια. 28 Σεπτεμβρίου 2013. Σαντιάγο Μπερναμπέου  με τη Ρεάλ στους 2 βαθμούς να επιδιώκει όχι μόνο την αμφισβήτηση της πρωτοπόρου συμπολίτισσας αλλά τον εξευτελισμό της. Η παρέα του Ρονάλντο, του Μπέιλ, του Μπενζεμά και των υπόλοιπων αστεριών της βασίλισσας ήθελε να '' χάψει '' την αδύναμη αλλά πρώτη - μαζί με τη επίσης μισητή Μπαρτσελόνα -  Ατλέτικο, έχοντας στην κατοχή της μια φοβερή παράδοση. Καμμία ήττα της Ρεάλ σε μαδριλένικο κλάσικο τα τελευταία 14 χρόνια, από το μακρινό 1999.......
Στο καθαυτό παιχνίδι όμως και κόντρα σε όλα τα προγνωστικά η θαυματουργή παρέα του Σιμεόνε με τον συνήθη ύποπτο Ντιέγκο Κόστα στο 11ο λεπτό κάνει το 0-1 που μένει ως το τέλος βυθίζοντας την υπεροπτική Ρεάλ στο -5 και δείχνοντας πόσο θα μας απασχολήσει φέτος. 7 στα 7. Σαν να μην έφτανε αυτό αυτή η ποδοσφαιρική μηχανή κάνει και δεύτερο σερί μεγάλο διπλό, 3 μέρες μετά, όταν ξανά κόντρα στα προγνωστικά που τη ήθελαν το πολύ να καταφέρνει να μη χάσει στο μεγάλο λιμάνι της Πορτογαλίας επικρατεί 1-2 μέσα στο Ντραγκάο της Πόρτο. Επιστροφή με  δάφνες από μια εκπληκτική εβδομάδας πίσω στη Μαδρίτη και στο Βιθέντε Καλδερόν ζορίζεται μεν, επικρατεί ξανά δε, αυτή τη φορά της αξιόμαχης Θέλτα με 2-1 κάνοντας το εκπληκτικό 8 στα 8, όσο και η μεγάλη Μπαρτσελόνα. Η ήττα όμως έρχεται μετά την διακοπή του πρωταθλήματος στις 19 Οκτωβρίου από την άσπονδη συμπολίτισσα της Μπάρτσα, την Εσπανιόλ του Μεξικανού πρώην προπονητή της Ατλέτικο, Χαβιέ Αγκίρε στη Βαρκελώνη με 1-0, μένοντας στο -1 από την Μπαρτσελόνα ( που γκέλαρε στην Παμπλόνα 0-0 με Οσασούνα ) και αφήνοντας την ταπεινωμένη Ρεάλ να πλησιάσει στο -2 στη δεύτερη θέση. Παρά την ήττα έδειξε τα ψήγματά της στη συνέχεια, καθαρίζοντας για την 3η αγωνιστική των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ την Αούστρια Βιέννης στο '' Έρνστ Χάπελ '' της ομώνυμης αυστριακής πρωτέυουσας με 0-3 και επιστρέφοντας στην Πριμέρα Ντιβιζιόν επικράτησε με το εντυπωσιακό 5-0 της Μπέτις στο Καλδερόν στις 27 Οκτωβρίου φτάνοντας τους 27 βαθμούς σε 10 ματς. Παράλληλα άφησε πάλι στο -5 την Ρεάλ, αφού η έτερη μαδριλένα έχασε στο Καμπ Νου από την Μπαρτσελόνα με 2-1. Συνέχεια με διπλό ( 1-2 ) μέσα στη Γρανάδα για το 10 στα 11, με νίκη εντός έδρας επί της Αθλέτικ Μπιλμπάο με 2-0 για το 11 στα 12 στις 3 Νοεμβρίου και με νίκη-πρόκριση και πρώτη θέση ( ως η μοναδική ομάδα που εξασφαλίζει ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ στην ιστορία του θεσμού ) στον 7ο όμιλο του Τσάμπιονς Λιγκ επικρατώντας 4-0 της Αούστρια στη Μαδρίτη, 3 ημέρες μετά. Στο Μαδριγάλ όμως, στα πλαίσια της 13ης αγωνιστικής της Πριμέρα Ντιβιζιόν η Ατλέτικο φέρνει ισοπαλία 1-1, μένοντας στους 3 βαθμούς μακριά από την κορυφή και την πρωτοπόρο Μπαρτσελόνα. Επιστροφή στις νίκες όμως , την επόμενη αγωνιστική, δυο εβδομάδες μετά ( 23 Νοεμβρίου ) όταν στο Καλδερόν η φανταστική ομάδα του Ντιέγκο Σιμεόνε σταμάτησε στα 7 απέναντι στη δύσμοιρη Χετάφε. Τρεις μέρες μετά ως τουρίστες πλέον στο Τσάμπιονς Λιγκ για τα ύο εναπομείναντα ματς ο Σιμεόνε παρέταξε την νεανική του δεύτερη ομάδα στο εκτός έδρας ματς με την καιόμενη για νίκη  Ζενίτ στην Αγία Πετρούπολη. Το τελικό 1-1 αδικεί τις προσπάθειες των νέων της Ατλέτικο με τους βασικούς της Ζενίτ ( που είχαν σχεδόν σίγουρη την νίκη ) να ευχαριστούν τον Θεό που κατάφεραν να αποσπάσουν έστω την ισοπαλία από την αδιάφορη αλλά με πολύ ταλέντο και δουλειά και στον πάγκο της, Ατλέτικο Μαδρίτης του μαέστρου Σιμεόνε. Ακολουθεί η δύσκολη έξοδος στο '' Μανουέλ Μαρτίνεζ Βαλέρο '' του Έλτσε όπου η Ατλέτικο επικρατεί στο δεύτερο ημίχρονο με 0-2 και σε συνδυασμό με την ήττα της Μπαρτσελόνα στο Σαν Μαμές πατά κορυφή σχεδόν στη λήξη του πρώτου γύρου και με την ημερομηνία να μη δείχνει ούτε Αύγουστο, ούτε Σεπτέμβρη, αλλά αισίως 1η Δεκεμβρίου 2013, με το Ατλέτικο Μαδρίτης-Μπαρτσελόνα το δεύτερο σαββατοκύριακο του 2014 να ορίζεται πλέον σαν το απόλυτο ντέρμπυ τίτλου στην ισπανική λίγκα, που αν και αυτό το πάρει η παρελαύνουσα αρμάδα του μύστη Ντιέγκο Σιμεόνε, νομίζω θα είναι η αρχή - επίσημα πλέον - ενός προαναγγελθέντος έπους, που θα καταλήξει τον Μάιο ανέλπιστα, άκρως ποδοσφαιρικά, θεμιτά και επιθυμητά ( για όσους αγαπούν το ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ποδόσφαιρο μιας ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΕΝΗΣ και ΑΡΙΣΤΑ ΧΤΙΣΜΕΝΗΣ ομάδας ) με το πρωτάθλημα ( και δεν ξέρουμε και τι άλλο, ακόμα.......) στον ουρανό του Καλδερόν, 18 ολόκληρα χρόνια από εκείνο το '' χρυσό '' σαββατιάτικο ανοιξιάτικο μεσημέρι της 25ης Μα'ί'ου 1996 και το 2-0 επί της Αλμπαθέτε, όπου όλη η Μαδρίτη βάφτηκε στα κόκκινα και μπλε.....!!!!!!
Για μένα, μακάρι.......Ειλικρινά......Όποια ομάδα και να υποστηρίζω, ως οπαδός των αληθινών ποδοσφαιρικών επαναστάσεων ( και όχι των ταμειακών ) και λάτρης του ίδιου του αθλήματος σε τέτοιες περιπτώσεις, με αυτά που έχω ως τώρα από αυτό το ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ και την αναταραχή που έχει προκαλέσει στους ευπατρίδεις τόσο της χώρας όσο και της ηπείρου, ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ και ΜΟΝΟ με τα κατορθώματά της μέσα στις 4 γραμμές ( σπανιότατο στις μέρες μας και ακόμα πιο σπάνιο μετέπειτα ) θα ήταν μικροψυχία και κομπλεξισμός να θέλω την πεπατημένη μη αλλαγή του ρου της ευρωπαικής ποδοσφαιρικής ιστορίας και να μη λέω με πλήρη συνείδηση: '' Viva Atletico - Viva Simeone '' .....!!!!!