Στην Αγγλία, στη χώρα όπου γεννήθηκε το ποδόσφαιρο θα ήταν αδυνατο να έχουν την ίδια θέαση και άποψη των πραγμάτων περί του δημιουργήματός τους!
Οι ιθύνοντες λοιπόν εκεί δεν βλέπουν τον επαγγελματία ποδοσφαιριστή ως υπάλληλο του επαγγέλματός του, αλλά της εθνικής τους ψυχαγωγίας! Και αν νομίζουμε πως αυτά τα δυο λιγο πολύ συνάδουν κάνουμε μεγάλο λάθος γιατί στην πράξη είναι εντελώς διαφορετικά και είναι καθαρά θέμα φιλοσοφίας της θέασης και οπτικής γωνίας του αθλήματος.
Τώρα που μπαίνει Δεκέμβρης και έρχονται οσονούπω οι γιορτές είπαμε να ρίξουμε μια ματιά στα πρωταθλήματα και στο πρόγραμμα πριν και μετά τις γιορτές. Γιατί έχουμε την άποψη πως και οι ποδοσφαιριστές άνθρωποι είναι, πρέπει να πάρουν την δικαιωματική άδεια τους να κάνουν γιορτές και να επιστρέψουν με γεμάτες μπαταρίες με το νέο έτος. Με μια πρώτη σκέψη το βλέπουμε λογικό, μιας και τον ποδοσφαιριστή τον έχουμε στο μυαλό μας ως άλλο υπάλληλο της ΔΕΗ, του ΟΤΕ ή άλλου δημόσιου ή ιδιωτικού κοινωνικού φορέα.
Βλέπουμε λοιπόν το πρωτάθλημά μας να σταματά στις 22 Δεκεμβρίου και να ξαναρχίζει στις 4 Ιανουαρίου. Παράλογο? Καθόλου.....Βλέπουμε και άλλα πρωταθλήματα το γερμανικό, το γαλλικό, το ιταλικό, το ισπανικό, πρωταθλήματα προηγμένα, πρωταθλήματα κλάσεις πάνω από το δικό μας και ευφησυχάζουμε. Αρχίζουν ίδια ημερομηνία, ίσως και αργότερα μερικά. Λέμε '' ε εντάξει, τι να κάνουν? Θα μας άρεσε εμάς να δουλεύουμε και στις γιορτές?? ''....Και με αυτή την βολευτική άποψη τα δικαιολογούμε όλα και περιμένουμε τα Φώτα για να ξαναδούμε ποδόσφαιρο και παράλληλα να αρχίσουμε και εμείς τις υποχρεώσεις μας, ως γρανάζια του κρατικού μηχανισμού , μαζί με τους ποδοσφαιριστές.....
Πάμε και στη μητέρα Αγγλετέρα ωστόσο και βλέπουμε μια παραλογία. Μια βαναυσότητα. Μια παλιανθρωπιά. Για τον αθλητή, για τον θεατή τα άκρως αντίθετα. Βλέπουμε λοιπόν εκεί ρεπό ΜΟΝΟ ανήμερα των Χριστουγέννων ( 25 Δεκεμβρίου ) και τις υπόλοιπες μέρες κανονικά αγώνες. Χωρίς δικαιωματικές άδειες, χωρίς υπαλληλίκια. Όλα προς τέρψην και ψυχαγωγίας του ποδοσφαιρόφιλου και οπαδού. Και το πιο οξύμωρο και αντιφατικό? Όχι μόνο τα σαββατοκύριακα, αλλά εκμεταλλευόμενοι το κενό εργασίας και αδειών σε πολλές κρατικές υπηρεσίες και την έλλειψη ευρωπαικών αγωνιστικών υποχρεώσεων, σεβόμενοι άριστα την θέληση του αδειούχου και φυσιολογικώς παραμένοντα στη χώρα φιλάθλου, υπάρχει ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ και το σαββατοκύριακο 21-22 Δεκεμβρίου και την επομένη των Χριστουγέννων Πέμπτη 26 Δεκεμβρίου και το επίσης σαββατοκύριακο 28-29 Δεκεμβρίου και ανήμερα της Πρωτοχρονιάς. Τουτ' έστιν 4 αγωνιστικές μέσα σε 10 μέρες μέσα στις γιορτές. Και για τις ομάδες που μετέχουν και στο Λιγκ Καπ 5 αγώνες μέσα σε 14 μέρες. Για παράδειγμα η Τσέλσι ή η Μάντσεστερ Σίτυ ή η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ που συμμετέχουν και στο Λιγκ Καπ θα δώσουν 5 αγώνες φωτιά από τις 18 Δεκεμβρίου μέχρι την 1η Ιανουαρίου. Η δε Άρσεναλ που αγωνίζεται στα πλαίσια της 17ης αγωνιστικής της Πρέμιερ Λιγκ την Δευτέρα στις 23 Δεκεμβρίου θα δώσει 4 αγώνες μέχρι την 1η Ιανουαρίου. Δηλαδή 4 παιχνίδια άκρως σημαντικά μέσα σε μόλις 8 μέρες και εν μέσω γιορτών για όλη την υπόλοιπη Ευρώπη αλλά και για την ίδια την Αγγλία, με τη σημαντική λεπτομέρεια πως οι γιορτές είναι έξω από τα γήπεδα. Ή μάλλον η τόσο συχνή αγωνιστική δράση και η περίοδος των γιορτών αποτελούν ένα ιδανικό πάντρεμα για τον ποδοσφαιρόφιλο Άγγλο, που μπορεί πιο άνετα και πιο ήρεμα από υποχρεώσεις να παρακολουθήσει από κοντά την αγαπημένη του ομάδα. Αυτό βεβαίως εκτός απο τα οικονομικά και ψυχαγωγικά οφέλη έχει και εθνικά θετικά αποτελέσματα. Ο Άγγλος, χειμώνα κιόλας, δεν θα σκεφτεί καν να πάει κάπου αλλού εκτός χωρας για τις διακοπές του και την εργασιακή του άδεια, παρά θα τις περάσει οικογενειακά με το χρήμα και τα έξοδα των γιορτινών ημερών να κάνουν τον κύκλο τους ουσιαστικά μέσα στο ίδιο το κράτος....
Επίσης, παιδιά με σχολικές και ακαδημαικές υποχρεώσεις κατα τη διάρκεια όλου του έτους θα έχουν την ευκαιρία τουλάχιστον τέσσερις φορές να επισκεφτούν το γήπεδο της αγαπημένης τους ομάδας χωρίς το βάρος ευθυνών, διαβάσματος, πρωινού ξυπνήματος! Και δεν είναι μόνο χριστουγεννιάτικο φαινόμενο, αλλά και το Πάσχα το ίδιο γίνεται εκεί! Το ποδόσφαιρο είναι κάθε αγωνιστική το κύριό τους μέλημα! Το εθνικό τους σπορ που καθηλώνει όλες τις ηλικίες και στα δύο φύλα!
Είναι αυτό που λέμε, η άλλη θέαση και οπτική γωνία! Η θέαση πως ο ποδοσφαιριστής είναι συνάμα ο βασικός πρωταγωνιστής του έθνους, της γιορτής αλλά και απόλυτος υπηρέτης της οχλικής ψυχαγωγίας! Της φιλαθλητικής τέρψης στην καλύτερη περίοδο για τον φίλαθλο! Είναι κάτι σαν παράσταση, σαν η τέλεια πινελιά στην ανεμελιά των διακοπων και όχι με την θλίψη πως όταν έρθει το ποδόσφαιρο τελειώνουν παράλληλα και οι γιορτές όπως στην υπόλοιπη Ευρώπη! Εκεί απλά και λαικά νιώθουν από την έννοια του ποδοσφαίρου! Που δεν είναι ένα πρόχειρο χόμπι, αλλά μία εννοιολογική και σεμιναριακή επιτομή της εθνικής ψυχαγωγίας.......
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου