Και αν του έβγαινε η πρόκληση?

 


Η απερχόμενη εβδομάδα άρχισε και έκλεισε με μείζον θέμα της ποδοσφαιρικής καθημερινότητας τις ονομαστικές ανακοινώσεις της ΠΑΕ ΠΑΟΚ. Με πειθαρχικό έλεγχο του ανεκδιήγητου Γιώργου Κομίνη και αναμένοντας άλλοι αισιόδοξα, άλλοι χειρότερα υποψιασμένοι για το άμεσο μέλλον της αντιμετώπισης του ΠΑΟΚ, ειδικά μετά τον αποκλεισμό του Ολυμπιακού από την Μάντσεστερ Γ. και την επικύρωση του ορισμού των παιχνιδιών του κυπέλλου στις κοντινές ημερομηνίες 2 και 16 Απριλίου. Κοντινές με την έννοια πως στην ουσία σε 9 μέρες διεξάγεται το πρώτο ματς, αυτό του Φαλήρου.....
Ο διαιτητής της χθεσινής αναμέτρησης, Μιχάλης Βοσκάκης, έδειξε με τον εμφατικότερο των τρόπων και μάλιστα στο πρώτο κιόλας ματς μετα τις ( δίχως προηγούμενο από ΠΑΕ ) ανακοινώσεις, τις προθέσεις του '' συστήματος '' στέλνοντας και αυτός όπως και ο Κομίνης ηχηρά ή μάλλον εκκωφαντικά μηνύματα εν όψει της σημαντικής συνέχειας. Και αν δεν ήταν η κατανοητή και από τον ίδιον ( μάλλον ) υπερβολικά αποτρόπαια και ειδεχθή συμπεριφορά του στο πρωτο ημίχρονο και αυτή η Τούμπα που δεν θύμιζε σε τίποτα την σχεδόν Τούμπα των προηγούμενων ( στερούμενων οράματος ) αγωνιστικών, ποιος ξέρει τι άλλο θα έκανε ο εν λόγω ρέφερι στο δεύτερο ημίχρονο για να ολοκληρώσει το βάσει αποτελέσματος και ελάχιστης τελικής ζημίας έργο του. Σύμφωνα με τα προσδωκόμενα, πάντα....

Αναλυτικά, έργα πρώτου ημιχρόνου σε ένα σχεδόν αδιαφορο βαθμολογικά παιχνίδι μεταξύ ΠΑΟΚ και ΠΑΣ Γιάννινα. Πέντε κίτρινες κάρτες σε παίκτες του ΠΑΟΚ, οι τέσσερις από αυτές αχρείαστες και οι τρεις απο αυτές σε παίκτες με νευραλγικές θέσεις στον αγωνιστικό χώρο. θέσεις που είσαι στη μάχη 90 λεπτά.
Κίτρινη στον Βούκιτς σε μία φάση που αν δεν ήταν πέναλτυ, σίγουρα δεν ήταν θέατρο. Κίτρινη σε Κίτσιου σε μαρκάρισμα που ήταν αντίθετο φάουλ και στην ίδια φάση κίτρινη στον Τζαβέλλα για διαμαρτυρία. Επίσης κίτρινη πιο μπροστά τον Αθανασιάδη, με τον Κλάους να φτάνει τις 11. Και όλα αυτά μέχρι το 25'. Απίστευτο.....
Ατιμώρητα επίσης μαρκαρίσματα πάνω στον Στοχ και τον Νάτχο. Η κόκκινη στον Βίτορ είναι-δεν είναι σωστή είναι δόλια και αυτή για 2 λόγους.
Πρώτον εκείνη την ώρα είχε εκνευρίσει τόσο τους ποδοσφαιριστές του ΠΑΟΚ οπότε ακόμα και μια αδικαιολόγητη ενέργεια έιναι φυσική, δεύτερον όλοι όσοι είδαν τον φάση αρχικά και τον Βοσκάκη να σπεύδει εκεί να επιληφθεί της φάσης, ξέραμε δια βεβαιότητος το έργο. Κίτρινη στον Κοροβέση, κόκκινη στον Βίτορ.
 Όπως έγραψα και στο Άρης-ΠΑΟΚ για την περίπτωση Κάτσε από τον Κομίνη έτσι θα πω και τώρα για αυτή του Πορτογάλου με τον Βοσκάκη. Ο Βοσκάκης έκανε την '' προσωπική του ευκαιρία - γκολ ''. Δηλαδή μετά τα όσα είχε κάνει του ήρθε η τεράστια ευκαιρία να τα τινάξει όλα στον αέρα και να γύρει την πλάστιγγα υπέρ των Ηπειρωτών και το έκανε. Και με την Τούμπα να κοχλάζει. Να βράζει. Να είναι έτοιμη - και όχι αδίκως - για όλα.
Στο β' μέρος διορθώθηκε με στροφή συμπεριφοράς 180 μοιρών, πιστεύω μόνο και μόνο γιατί φοβήθηκε μην γίνει καμμιά στραβή και δεν μπορέσει να φύγει καν από το γήπεδο.......Την δουλειά του όμως πρακτικά την είχε κάνει.
Το παιχνίδι κρίθηκε στο μοναδικό γεγονός που κράτησα θετικό από το παιχνίδι και μάλιστα το είχα κρατήσει από το πρώτο ημίχρονο και όχι εκ τους ασφαλούς. Από την πρωτοφανή - για την φετινή συνήθως άνευρη ομάδα - μαχητικότητα. Μια ομάδα με φοβερή βελτίωση στα τρεξίματα, απαράμμιλο σφρύγος και αντρικό ποδοσφαιρικό εγωισμό, νεύρο αλλά και νεύρα. Νεύρα όχι απείθαρχα, αλλά αντίστασης σε αυτό που βλέπουν να τους κάνουν. Νεύρα μη οσφυοκαμψίας.
Αυτή η ομάδα αρχίζει και θυμίζει ΠΑΟΚ.  Που ΠΑΟΚ δε σημαίνει απαραίτητα νίκη, απαραίτητα επιτυχία. Αυτά είναι για νήπια που έχουν τις ομάδες τους, ως έχουν. Ως αθλητικά σωματεία και μόνο δηλαδή, ό,τι και αν λένε. Με την νίκη νιώθουν βασιλιάδες, με την ήττα ψευτοστηρίζουν αρχικά και έπειτα ξενερώνουν βγάζοντας κόμπλεξ. Ο ΠΑΟΚ δεν είναι έτσι. Και επιτέλους αυτή η ομάδα θυμίζει αυτό που θέλουμε να βλέπουμε.
Αυτό - για να μη ξεγελιόμαστε - έγινε από τη μέρα απόλυσης του Χουμπ Στέφενς. Όχι, πως μεμφώ κατά του Ολλανδού. Κάθε άλλο. Όμως είναι ηλίου φαεινότερον, πως σε αυτούς τους παίκτες από τις 3 Μαρτίου και μετά τους έγινε μία απόλυτη ανάθεση ευθυνών. Με τα αποτελέσματα και κυρίως την πίστη και το σθένος τους στα 3 τελευταία ματς, να έχουν αποτυπωθεί στην εικόνα. Σε 3 παιχνίδια που και στα 3 το ματς στράβωσε......
Αγωνιστικά, ο Γεωργιάδης επέλεξε να εκμεταλλευτεί το δίχως ρίσκο παιχνίδι του Πετράκη και επέλεξε, μετά την αποβολή, απτόητος τον αρχικό στόχο. Το στραγγάλισμα του αντιπάλου.
 Ετσι με αυτό το 4-3-2, στην ουσία με ένα καθαρό ανασταλτικό μέσο ( Νάτχο ), με δύο εξαροοκτάρια ( Στοχ, Λουκας ), με 2 προωθημένους ( Κλαους, Χουσεν ) και με δεξί αμυντικό τον παίκτη Γεωργιάδη μετά το 0-1, κατάφερε σε ένα στραβωμένο εξ' αρχής και ειδικά από το 60' και μετά ματς, όχι μόνο να το γυρίσει αλλά να κάνει και άλλες 2-3 ευκαιρίες για μεγαλύτερο σκορ με την κατοχή του ΠΑΟΚ στο 10 εναντίον 11 να είναι της τάξεως του 61-39 %. Φοβερή επίδοση.
Επίδοση που οφείλεται, όπως είπαμε και πριν ωστόσο, στο πάθος, θέληση και άρνηση της ήττας σε αυτή την ομάδα. Στοχ αναγεννημένος ( με τρομερό γκολ και κίνηση ),  Νάτχο κινητήριος μοχλος, Τζαβέλλας, Σκόνδρας φερέγγυοι και παθιασμένοι όπως τους έχουμε συνηθίσει τελευταία. Γιατί το σύστημα από μόνο του δεν αρκεί. Πρέπει να τραβήξουν και τ' άλογα.........
Επίσης, ένας Χούσεν που ουσιαστικά, αυτός ξεκλείδωσε το παιχνίδι. Μάζευε μαρκαρίσματα, μοίραζε μπάλες, ήταν πρωταγωνιστής και στα δύο γκολ κρατώντας τη μπάλα και στο γκολ του Στοχ μα και στο γκολ του Λούκας πριν την ασίστ του Νάτχο ενώ είχε και μια μεγάλη ευκαιρία πριν το 2-1 να τελειώσει μόνος του το παιχνίδι είτε με γκολ στο τετ-α-τετ που του δημιουργήθηκε, είτε με πέναλτυ και κόκκινη αν έπεφτε εκεί από το μεμπτό μαρκάρισμα του αμυντικού του ΠΑΣ.
Δείγματα μεγάλου επιθετικού, όποτε αγωνίζεται ο Ολλανδός και η απορία μου είναι αυτή καθαυτή. Γιατί δεν παίζει συχνά? Ίσως να ξέρει η τεχνική ηγεσία καλύτερα........................................

Εκτός του Χούσεν η απορία μου είναι και άλλη. Πιο σοβαρή και πιο απτή.
Εντάξει του Βοσκάκη δεν του βγήκε η πρόκληση, όλα καλά? Όχι. Καθόλου καλά. Γιατί τι θα γινόταν αν πετύχαινε τον σκοπό του? Τι θα γινόταν αν τιμωρούσε τα δικαιολογημένα νεύρα του Τζαβέλλα μετά την άδικη κίτρινη ή την γενικότερη δυσφορία του Σκόνδρα, του Στοχ, του Κλαους από την αποβολή και μετά? Θα σας πω εγώ, άλλες 1-2 κόκκινες και με δεδομένες τις τιμωρίες από κάρτες που μερικοί παίκτες εκτίουν στα επόμενα 2 ματς ( Κλαους, Τζαβελλας ας πουμε )  δεν θα έπαιζαν με Ολυμπιακό.
Και ΑΝ γίνονταν όλα αυτά και εκτραχυνόταν η κατάσταση στην Τούμπα και είχαμε τίποτα επεισόδια? Πάλι υπάρχει η απάντηση. Οι εκ του λιμένος επιστήμονες θα μιλούσαν για '' Βουλγάρους '', για '' μπουγάτσες '', για '' ΜΠΑΟΚ '' και ό,τι άλλο προβατικό ή υποκριτικό θα κατέβαζε βολευτικά η κούτρα τους, η ΕΠΟ θα στεκόταν αν μη τι άλλο αμείλικτη και το καλύτερο που μπορούσε να επιβληθεί στον ΠΑΟΚ ήταν μία-δύο αγωνιστικές κεκλεισμένων των θυρών.
 Η απόφαση 100% θα έβγαινε μετά το ματς με την Καλλονή και έτσι ο ΠΑΟΚ θα στερούνταν τον κόσμο του στα ματς με Ατρόμητο και ΣΤΗΝ ΡΕΒΑΝΣ ΚΥΠΕΛΛΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ.

Τα ξέρουμε.......Μεταπτυχιακό και ντοκτορά έχουμε στις προβλέψεις της βρωμιάς και σπέκουλάς τους. Και επειδή λοιπόν τα ξέρουμε δεν πρέπει να πέσουμε θύματα.
Καταρχάς η ΠΑΕ να προβεί και σε επόμενο βήμα στοχοποίησης υπευθύνων προστατεύοντας την ομάδα ( γιατί ο Κομίνης, ο Βοσκάκης και ό, τι άλλο '' φρούτο '' δούμε από δω και πέρα, μηνύματα άλλων στέλνουν, γι αυτό και αυτές οι αχρείαστες - βαθμολογικά - σφαγές ασέβειας, για να μας πουν τι μας περιμένει στις 2 Απριλίου στο '' κρατικό λυόμενο '' ), δεύτερον οι παίκτες να βρουν την χρυσή λεπτή τομή του πάθους και των νεύρων με το μη κρέμασμα της ομάδας σε αγωνιστικό επίπεδο, τρίτον ο κόσμος όσο και αν προκαλείται να μην τιμωρήσει την ομάδα, προς τέρψην του εντεταλμένου υπαλλήλου για πρόκληση και μεταφορά μηνύματος για μελλοντική χρήση.
Με λίγα λόγια ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΧΑΡΗ.
Και με σωστά βήματα προστασίας του ισχυρού ανδρα της διοίκησής μας, σε συνδυασμό με την αγανάκτηση πολλών πλέον, αυτοί και τα μέσα τους δεν έχουν πολύ μέλλον. Το πράγμα έχει ξεφύγει. Φαίνεται αυτό. Και πάει μέχρι τέλους.........Ή δικό τους, ή του βιασμένου και εξαθλιωμένου ποδοσφαίρου μας......








ΥΓ1: Στην Κρήτη είδαμε μια παρωδία κομπλεξισμού και χαζών αποδείξεων.
Ενώ ( ας μην κοροιδευόμαστε ) είναι δική του ομάδα ο Εργοτέλης και ενώ αυτή η δική του ομάδα με νίκη ή ισοπαλία σώζεται, διάλεξε να μηχανευτεί άλλο τρόπο να την σώσει μόνο και μόνο για μην αμελήσει το επικοινωνιακό τρικ μετά το στραπάτσο ( το δικό του που αφησε γυμνη την ομαδα στην επιθεση ) στο Μάντσεστερ.
Να επιστρέψει δηλαδή στο πρόβατο και στο παιδί του προβάτου η εντύπωση πως η ομαδάρα αυτή βάζει τρία γκολ μέσα στο τέταρτο και τέσσερα στο μισάωρο εκτός έδρας με τα δέυτερα σε αδιαφορο ματς, δείχνοντας πως στο Ολντ Τράφορντ ήταν άτυχη.
Και έτσι όπως είχε δηλώσει καποτε και ο ίδιος,  την Δευτέρα να πάει περηφανος ο πρώτος στη δουλειά του και το δεύτερο στο σχολείο του......
Όπως σωστά εχει πει ένας φίλος, πλέον βγάζουν μόνο κόμπλεξ. Σε όλα τους τα πόστα, σε όλους τους κοινωνικούς τους και μη φορείς.
 Γι αυτό και στις 2 Απριλίου θα προσπαθήσουν πάρα πολύ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ να μη τους θιχτεί η ψευτοπερηφάνεια από αυτον τον αλλαγμένο σε φρόνηση και τσαμπουκά, ΠΑΟΚ......
Γιατί αν πάθουν και αυτό, ξέρουν πως τα ψέμματα τελειώσανε.....................

ΥΓ2: Ο Αλαφούζος, ο τζαμπατζής και λυκόφιλος του Σαββίδη, μετά την προσωπική μη συμμετοχή του πλέον πουθενά και την πρωτοφανή απάθειά του σε ό,τι συμβαίνει, όπως είδαμε και το Σάββατο τον '' έφτιαξε '' τον Βελλή.
Με όπλο για δικαιολογία την '' φανέλα '' και '' ιστορία ''.
Έχει κατατρομάξει ο Tweety, πως ενώ του '' βγήκε '' η ομάδα και δεν είναι εβδομοόγδοος - καθώς περίμενε - να κράζει, κινδυνεύει να μην πάρει αδειοδότηση, ακόμα και 2ος αν βγει. Και έτσι να γίνει ρόμπα της ρόμπας στην πράσινη κερκίδα και οικογένεια όπως και στην προσέλκυση νέων Μπεργκ και νέων Αμπέντ μετά και αυτό το στραπάτσο.
Οπότε εθελοτυφλεί, γλύφει ενίοτε εκεί που έφτυνε και παρακαλά εμμέσως αρχικά, πλην γίνει σαφως και ευθέως τον Σαρρή να κάνει τα αδύνατα, δυνατά.
Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα και ο φόβος φυλάει τα έρημα, δεν λέω, αλλά εμείς σανό δεν τρώμε.
 Ιβάν, προσοχή, από τέτοια ταγάρια..........

ΥΓ3: Ο πόλεμος συνεχίζεται. Αμείωτος και με αριθμητική πρόοδο.......

Δεν τον κέρδισε. Τον ΞΕΦΤΙΛΙΣΕ. - Δεν έπεσε. Τον ΕΡΙΞΕ.

Πριν το χθεσινό Άρης-ΠΑΟΚ, πολλοί μνημόνευαν τον ανεκδιήγητο Σπάθα που προ τετραετίας στέρησε με τον προκλητικότερο των τρόπων στο ίδιο γήπεδο το πρωτάθλημα του 2010 από τον ΠΑΟΚ, παίζοντας και αυτό και ο '' αδιάφορος '' βαθμολογικά Άρης καλά τον ρόλο του πιονιού, ο μεν για να ικανοποιήσει τα αφεντικά του, ο δε ευχαριστώντας τα, που έστειλαν τον Πειραιώτη διαιτητή και τους έπετρεψαν να κάνουν φιέστα που ο ΠΑΟΚ δεν θα τους μίκραινε και άλλο στη Θεσσαλονίκη, κατακτώντας το πρωτάθλημα.
Η διαιτησία της 14ης Μαρτίου του 2010 μας φαινόταν ό,τι χειρότερο μπορούσε να μας τύχει σε αυτό το γήπεδο και όσες και αν ήταν οι υποψίες μας για τον διαιτητή της χθεσινοβραδυνής αναμέτρησης, Γιώργο Κομίνη, δεν μπορούσαμε να φανταστούμε τίποτα από όσα συνέβησαν. Και όμως διαψευστήκαμε. Και όπως γίνεται συνήθως, διαψευσθήκαμε αρνητικά. Είδαμε για άλλη μια φορά εναντίον αυτής της ομάδας, πως εχθρός του κακού είναι το χειρότερο. Γιατί ο Θεσπρωτός ρέφερι έκανε τα πάντα για να καταρρίψει τον μύθο του Σπάθα. Και τα κατάφερε. Και ο Άρης ξανά σαν πιόνι, ακόμα και τώρα που όλοι τον πρόδωσαν, έκανε καλά αυτό που ήξερε και στον αγωνιστικό χώρο του '' Κλεάνθης Βικελίδης '' από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό επιδόθηκε σε ανθρώπινα εγκλήματα. Γιατί μόνο έτσι μπορούν να χαρακτηριστούν αυτά τα ατιμώρητα κατά τ' άλλα μαρκαρίσματα.
Συγκεκριμένα, πριν καν συμπληρωθεί το 1ο λεπτό του αγώνα, ο Τσουμάνης σκόπευσε να '' κόψει τη μπάλα '' από τον Στοχ με ένα ειδεχθές μαρκάρισμα, ίδιον του τι θα επακολουθούσε. Ο Κομίνης αντί να δείξει απευθείας την κόκκινη κάρτα, σφύριξε μόνο φάουλ, όπως έκανε και στο εγκληματικό, αντισυναδελφικό και απάνθρωπο παίξιμο του Βανγκέλι πάνω στον Λούκας στο 7ο λεπτό. Δεν ομιλούμε για απλά σκληρό παιχνίδι ή αντρικό εκατέρωθεν όπως το ντέρμπυ της περασμένης αγωνιστικής μεταξύ ΠΑΟΚ και Ολυμπιακού. Μιλάμε για φονικά μαρκαρίσματα που αν πετύχαιναν πλήρως οδηγούσαν σε κοπές καριέρας ή σε αναπηρίες για μακρό διάστημα. Και είμαστε ακόμη στο 7ο λεπτό, με τον Αρη να πρέπει να έχει μείνει με 9 παίκτες και τελικά να μη έχει δεχθεί ούτε κίτρινη κάρτα.
Οι παίκτες του Άρη αντιλαμβανόμενοι τις προθέσεις του διαιτητή συνέχισαν στον ίδιο ρυθμό με τον Κομίνη να κλείνει τα μάτια σε αντίστοιχα μαρκαρίσματα του Οικονομόπουλου, του Κύργια, του Σουνά, του Βανγκέλι ( ξανά ) και να επιλέξει να κάνει χρήση της κόκκινης κάρτας στη μόνη περίπτωση που είδε ευάλωτο σε αυτήν, παίκτη του ΠΑΟΚ. Στον Κάτσε που στην προσπάθειά του να χτυπήσει δυνατά τη μπάλα βρήκε το πόδι του αντιπάλου του, με τον ανασταλτικό μέσο του Δικεφάλου να '' μαζεύει '' το πόδι του στην αντίληψη της φάσης. Ο Κομίνης είδε πρόθεση και ως φανερά στημένος εναντίον του ΠΑΟΚ, δεν το άφησε ανεκμετάλευτο και έκανε την '' προσωπική του ευκαιρία, γκολ '' αφήνοντας με 10 παίκτες τους ασπρόμαυρους. Δύο λεπτά μετά ο Αγκάνθο έχοντας μία κίτρινη, χτύπησε τον Τζαβέλλα με τον Κομίνη να κάνει απλά συστάσεις κλείνοντας τα μάτια σε μια ακόμη κόκκινη, ΤΡΙΤΗ ΚΑΤΑ ΣΕΙΡΑ. Αδιανόητο.......
Επίσης δεύτερες κίτρινες, κόκκινες δηλαδή ήταν στον Καμινιώτη στο δεύτερο ημίχρονο για μαρκαρίσματα πάνω στον Νάτχο και στον Κατσουράνη, στον Αγκάνθο και στον Τάτο. Οι παίκτες του Άρη, φορτωμένοι σχεδόν όλοι με κίτρινες, έπαιζαν το ίδιο σκληρά, λες και δεν τις είχαν δεχθεί ποτέ. Χαρακτηριστικό οξύμωρο, που μαρτυρά από μόνο του τα πάντα..........
 Ο Κομίνης λοιπόν εθελοτυφλώντας και μα'ι'μουδίζοντας σε αυτές τις περιπτώσεις, έδωσε την πρέπουσα κόκκινη στον Αγκάνθο, στα '' χασομέρια '' στο 90ο λεπτό, εκεί που είχαν κριθεί όλα. Βέβαια ο ίδιος θα ήθελε να χάνει ο ΠΑΟΚ, αλλά τα θαύματα όσο και αν τα επιδιώξεις ορισμένες φορές παραμένουν θαύματα......
Αγωνιστικά και παρόλ' αυτά, όσο παίχτηκε ποδόσφαιρο δηλαδή, ο ΠΑΟΚ ήταν η μόνη ομάδα μέσα στο γήπεδο που θύμιζε αμιγώς ποδοσφαιρικό σύνολο και από δυστοκία και ατυχία στο πρώτο ημίχρονο δεν προηγούνταν με 2 γκολ διαφορά του αντιπάλου του. Ένα αυτογκόλ στην ουσία του Γλύκου στο 22' έδωσε το προβάδισμα στον Άρη και άλλο ένα του Οικονομόπουλου στο 43' διαμόρφωσαν το τελικό 1-1. Η κατοχή στο πρώτο ημίχρονο που ήταν της τάξεως του 35-65 τοις εκατό υπέρ του ΠΑΟΚ καταδεικνύει την αδιαμφισβήτητη ανωτερότητα του Δικεφάλου. Στο δεύτερο ημίχρονο με 11 εναντίον 10 πια, ο ΠΑΟΚ έκανε τις ευκαιρίες, ο ΠΑΟΚ τις τελικές ενώ η κατοχή '' έπεσε '' στο 40-60 τοις εκατο.
Η ποδοσφαιρική Ελλάδα - ό,τι και αν παραδεχτεί έπειτα - είδε έναν Κομίνη να σφάζει τον ΠΑΟΚ. Μια σφαγή κανονική, ούτε καν με το βαμβάκι. Η ποδοσφαιρική Ελλάδα είδε επίσης ένα σύνολο 10 παικτών μέσα στην ατιμώρητη τρομοκρατία του Χαριλάου να ΠΑΤΑΕΙ τον ανήμπορο σε πολλές φάσεις αντίπαλο επί 45 και πλέον λεπτά. Η ποδοσφαιρική Ελλάδα είδε γιατί υπάρχει τόσο μεγάλη διαφορά ανάμεσα σε αυτές τις 2 ομάδες, σε όλους τους τομείς. Από κουλτούρα μέχρι ποιότητα και από όγκο μέχρι βάρος συνείδησης. Τα είδε όλα αυτά. Όπως τα βλέπει και σε κάθε ΠΑΟΚ-Άρης, Άρης-ΠΑΟΚ σχεδόν από καταβολής ελληνικού πρωταθλήματος.
Πολύς λόγος έγινε για τον συγκλονιστικό κόσμο του Άρη. Πράγματι συγκλονιστικός. Ή καλύτερα συγκλονιστικά κομπλεξικός. Ένας κόσμος που πουλά την ψυχή και το σώμα του, παρέα με την ομάδα εξ' ιδρύσεως στα εκάστοτε αφεντικά για να ικανοποιηθεί ο μόνος στόχος και σκάλωμα που έχει. Να αποτύχει ο ΠΑΟΚ. Αυτό και μόνο τους νοιάζει, αυτό τους απασχολεί, αυτό είναι η έμμονη ιδέα τους. Με κάθε τρόπο, με κάθε τίμημα. Αυτό λοιπόν ο '' συγκλονιστικός '' κόσμος ήταν η επιτομή του χθεσινού εμέσματος με συνεχείς διακοπές του παιχνιδιού στις φάσεις ( είτε στημένες, είτε σε ροή αγώνα ) που είχε την μπάλα στα πόδια του ο ΠΑΟΚ. Αυτός ο '' συγκλονιστικός '' κόσμος έκοβε τον ρυθμό μιας ομάδας 10 παικτών απέναντι σε αυτή τη ζούγκλα και το αριθμητικό μειονέκτημα.
Συνοψίζοντας. 35-65 κατοχή στο 11 vs 11. 40-60, στο 11 vs 10. Τα δεδομένα του αγώνα όλα υπέρ του Άρη, ο Κομίνης προκλητικός, ειδεχθής και συμμέτοχος στα αγωνιστικά εγκλήματα και ο λαός με συνεχείς διακοπές του ρυθμού. Με τον Άρη να θέλει νίκη, για να έχει κάποια ελπίδα σωτηρίας και τον ΠΑΟΚ ουσιαστικά αδιάφορο. Και αντιθέτως έκαναν τόσες διακοπές, τόσα επεισόδια, τόσα ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΙΛΙΚΙΑ. Γιατί??? Για να πάρουν την ισοπαλία? Η απάντηση είναι '' ΝΑΙ ''. Για να πάρουν την ισοπαλία......
Συμπέρασμα: Ο ΠΑΟΚ ΔΕΝ ΚΕΡΔΙΣΕ ΤΟΝ ΑΡΗ. ΤΟΝ ΞΕΦΤΙΛΙΣΕ!!!!
Και ο Άρης δεν έπεσε. Γιατί με τόση τρομοκρατία υπέρ του, με αριθμητικό πλεονέκτημα για 45 λεπτά, με ατιμώρητα δολοφονικά μαρκαρίσματα, δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί πως δεν είχε όλα τα φόντα για μια θριαμβευτική ( για την λογική τους, πάντα ) βραδιά. Ο ΠΑΟΚ τον έριξε. Που με κόντρα όλα, από ΚΑΘΑΡΗ ΑΤΥΧΙΑ και ολιγωρία στην τελική προσπάθεια δεν έφυγε με το ιστορικότερο διπλό από εκεί. Με ένα διπλό-μαχαιριά για πάντα μέσα τους.......
Γιατί μια ομάδα οσφυοκαμψίας προς όφελος τρίτων για αποτυχία του συμπολίτη, μια ομάδα με τόσο καλή σχέση με την αστυνομία και μια ομάδα που έπαιζε φιλικά με τους Γερμανούς στην κατοχή, δεν μπορεί να έχει άλλο φρόνημα, δεν μπορεί να μην την πειράζει η αντρική συμπεριφορά, η αντρική νίκη κόντρα στην προπαγάνδα της, ακόμα και αν αυτή δεν στηρίζεται σε αυτούς αλλά σε συμφέροντα-μηνύματα άλλων προς την αντίπαλη ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ομάδα. Αυτούς όμως δεν τους πειράζει, το έχουν δείξει και στο παρελθόν. Είναι η διαφορά κουλτούρας που λέγαμε.......







ΥΓ1: Μην το παίζετε θιγμένοι. Ο Τζαβέλλας και ο Αθανασιάδης, σας είπαν την αλήθεια.

ΥΓ2: Σούλη, μη λα'ι'κίζεις και μη θέτεις θέματα ιστορίας, γελάει ο κόσμος. Μίλησες 19 λεπτά και ο Γεωργιάδης ( που σου πήρε και την ταυτότητα αγωνιστικά ) 22 δευτερόλεπτα. Οι άντρες δεν μιλούν πολύ, πόσο δε μάλλον οι ασφαλείς άντρες. Ασφαλείς πρώτα από όλα με τον εαυτό τους και δευτερον με αυτό που εκπροσωπούν.

ΥΓ3: Και από άλλες χρονιές είχα συνηθίσει σύσσωμη η υπόλοιπη Ελλάδα να υποστηρίζει τον Άρη στο '' μεταξύ '' μας. Το ερμήνευα φυσικώς, πως οι μεγάλες ομάδες έχουν εχθρούς, οι μικρές, συμπάθειες.
Το φετινό που παρά τα όσα διαδραματίστηκαν και του ΙΣΟΠΑΛΟΥ εν τελει αποτελέσματος, οι οπαδοί των άλλων ομάδων έκαναν ΚΑΖΟΥΡΑ στον ΠΑΟΚ και καζούρα μάλιστα που αν δεν είχες εικόνα του παιχνιδιού θα νόμιζες πως έληξε 4 και 5-0, ξεπέρασε κάθε προηγούμενο, ξεπερνά κάθε λογική μα και φαντασία. Καταδεικνύει βεβαίως του λόγου το αληθές. Πως ο ΠΑΟΚ πλέον δεν είναι γίγαντας, μόνο στα δικά μας μάτια.......
Και αυτό μόνο χαρά μπορεί να μας δώσει. Συμπαθητικοί δεν ήμασταν και ούτε ποτέ θα είμαστε. Συμπαθητικοί είναι αυτοί που πέφτουν και εκείνοι που βολεύουν. Η κινηματική δύναμη,  Π.Α.Ο.Κ., η ΜΟΝΗ ομάδα στον κόσμο με τόση δυσαναλογία όγκου ενεργού λαού και πρωτοφανούς μαζικής αφοσίωσης με '' ράφι '' ( γραμμένο στο βιβλίο ρεκόρ Γκίνες ), δεν τα είπε '' καλά '' ΠΟΤΕ και σε ΚΑΝΕΝΑΝ.......

ΥΓ4: Η ανακοίνωση της ΠΑΕ ΠΑΟΚ εκτός από πρέπουσα είναι και κόλαφος. Μπορεί να άργησε, να αποσιωποίησε μέχρι εκνευρισμού αλλά όπως και να το κάνουμε αυτή η ανακοίνωση είναι ό, τι πιο συγκεκριμένο και στοχευμένο έχει τυπώσει ποτέ ποδοσφαιρική ανώνυμη εταιρία στην Ελλάδα.
Όλα με ονόματα, όπως πρέπει. Λιτή και ουσιώδης, όσο καμμία άλλη.
Δεν πάει άλλο. Και η επικρότηση τέτοιων πράξεων πλέον, είναι μονόδρομος. Δεν αρέσει σε κανέναν αυτή η κατάσταση, που λυμαίνει τον ελληνικό ποδοσφαιρικό χώρο προς μονό όφελος.
Δεν αρέσει σε κανέναν αυτό που επικρατεί ΜΟΝΟ εδώ. Και σε όποιον αρέσει να ψάξει το μυαλό και τις αρχές του. Το θέμα έχει ξεφύγει από το οπαδικό. Έχει πάει στο νοητικό και ηθικό.
Η συνέχεια, μετά από αυτό, σίγουρα θα είναι μεγάλη. Το βέβαιο είναι πως δεν θα βαρεθούμε.
Ας κρατήσουν οι χοροί.......