Πριν το χθεσινό Άρης-ΠΑΟΚ, πολλοί μνημόνευαν τον ανεκδιήγητο Σπάθα που προ τετραετίας στέρησε με τον προκλητικότερο των τρόπων στο ίδιο γήπεδο το πρωτάθλημα του 2010 από τον ΠΑΟΚ, παίζοντας και αυτό και ο '' αδιάφορος '' βαθμολογικά Άρης καλά τον ρόλο του πιονιού, ο μεν για να ικανοποιήσει τα αφεντικά του, ο δε ευχαριστώντας τα, που έστειλαν τον Πειραιώτη διαιτητή και τους έπετρεψαν να κάνουν φιέστα που ο ΠΑΟΚ δεν θα τους μίκραινε και άλλο στη Θεσσαλονίκη, κατακτώντας το πρωτάθλημα.
Η διαιτησία της 14ης Μαρτίου του 2010 μας φαινόταν ό,τι χειρότερο μπορούσε να μας τύχει σε αυτό το γήπεδο και όσες και αν ήταν οι υποψίες μας για τον διαιτητή της χθεσινοβραδυνής αναμέτρησης, Γιώργο Κομίνη, δεν μπορούσαμε να φανταστούμε τίποτα από όσα συνέβησαν. Και όμως διαψευστήκαμε. Και όπως γίνεται συνήθως, διαψευσθήκαμε αρνητικά. Είδαμε για άλλη μια φορά εναντίον αυτής της ομάδας, πως εχθρός του κακού είναι το χειρότερο. Γιατί ο Θεσπρωτός ρέφερι έκανε τα πάντα για να καταρρίψει τον μύθο του Σπάθα. Και τα κατάφερε. Και ο Άρης ξανά σαν πιόνι, ακόμα και τώρα που όλοι τον πρόδωσαν, έκανε καλά αυτό που ήξερε και στον αγωνιστικό χώρο του '' Κλεάνθης Βικελίδης '' από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό επιδόθηκε σε ανθρώπινα εγκλήματα. Γιατί μόνο έτσι μπορούν να χαρακτηριστούν αυτά τα ατιμώρητα κατά τ' άλλα μαρκαρίσματα.
Συγκεκριμένα, πριν καν συμπληρωθεί το 1ο λεπτό του αγώνα, ο Τσουμάνης σκόπευσε να '' κόψει τη μπάλα '' από τον Στοχ με ένα ειδεχθές μαρκάρισμα, ίδιον του τι θα επακολουθούσε. Ο Κομίνης αντί να δείξει απευθείας την κόκκινη κάρτα, σφύριξε μόνο φάουλ, όπως έκανε και στο εγκληματικό, αντισυναδελφικό και απάνθρωπο παίξιμο του Βανγκέλι πάνω στον Λούκας στο 7ο λεπτό. Δεν ομιλούμε για απλά σκληρό παιχνίδι ή αντρικό εκατέρωθεν όπως το ντέρμπυ της περασμένης αγωνιστικής μεταξύ ΠΑΟΚ και Ολυμπιακού. Μιλάμε για φονικά μαρκαρίσματα που αν πετύχαιναν πλήρως οδηγούσαν σε κοπές καριέρας ή σε αναπηρίες για μακρό διάστημα. Και είμαστε ακόμη στο 7ο λεπτό, με τον Αρη να πρέπει να έχει μείνει με 9 παίκτες και τελικά να μη έχει δεχθεί ούτε κίτρινη κάρτα.
Οι παίκτες του Άρη αντιλαμβανόμενοι τις προθέσεις του διαιτητή συνέχισαν στον ίδιο ρυθμό με τον Κομίνη να κλείνει τα μάτια σε αντίστοιχα μαρκαρίσματα του Οικονομόπουλου, του Κύργια, του Σουνά, του Βανγκέλι ( ξανά ) και να επιλέξει να κάνει χρήση της κόκκινης κάρτας στη μόνη περίπτωση που είδε ευάλωτο σε αυτήν, παίκτη του ΠΑΟΚ. Στον Κάτσε που στην προσπάθειά του να χτυπήσει δυνατά τη μπάλα βρήκε το πόδι του αντιπάλου του, με τον ανασταλτικό μέσο του Δικεφάλου να '' μαζεύει '' το πόδι του στην αντίληψη της φάσης. Ο Κομίνης είδε πρόθεση και ως φανερά στημένος εναντίον του ΠΑΟΚ, δεν το άφησε ανεκμετάλευτο και έκανε την '' προσωπική του ευκαιρία, γκολ '' αφήνοντας με 10 παίκτες τους ασπρόμαυρους. Δύο λεπτά μετά ο Αγκάνθο έχοντας μία κίτρινη, χτύπησε τον Τζαβέλλα με τον Κομίνη να κάνει απλά συστάσεις κλείνοντας τα μάτια σε μια ακόμη κόκκινη, ΤΡΙΤΗ ΚΑΤΑ ΣΕΙΡΑ. Αδιανόητο.......
Επίσης δεύτερες κίτρινες, κόκκινες δηλαδή ήταν στον Καμινιώτη στο δεύτερο ημίχρονο για μαρκαρίσματα πάνω στον Νάτχο και στον Κατσουράνη, στον Αγκάνθο και στον Τάτο. Οι παίκτες του Άρη, φορτωμένοι σχεδόν όλοι με κίτρινες, έπαιζαν το ίδιο σκληρά, λες και δεν τις είχαν δεχθεί ποτέ. Χαρακτηριστικό οξύμωρο, που μαρτυρά από μόνο του τα πάντα..........
Ο Κομίνης λοιπόν εθελοτυφλώντας και μα'ι'μουδίζοντας σε αυτές τις περιπτώσεις, έδωσε την πρέπουσα κόκκινη στον Αγκάνθο, στα '' χασομέρια '' στο 90ο λεπτό, εκεί που είχαν κριθεί όλα. Βέβαια ο ίδιος θα ήθελε να χάνει ο ΠΑΟΚ, αλλά τα θαύματα όσο και αν τα επιδιώξεις ορισμένες φορές παραμένουν θαύματα......
Αγωνιστικά και παρόλ' αυτά, όσο παίχτηκε ποδόσφαιρο δηλαδή, ο ΠΑΟΚ ήταν η μόνη ομάδα μέσα στο γήπεδο που θύμιζε αμιγώς ποδοσφαιρικό σύνολο και από δυστοκία και ατυχία στο πρώτο ημίχρονο δεν προηγούνταν με 2 γκολ διαφορά του αντιπάλου του. Ένα αυτογκόλ στην ουσία του Γλύκου στο 22' έδωσε το προβάδισμα στον Άρη και άλλο ένα του Οικονομόπουλου στο 43' διαμόρφωσαν το τελικό 1-1. Η κατοχή στο πρώτο ημίχρονο που ήταν της τάξεως του 35-65 τοις εκατό υπέρ του ΠΑΟΚ καταδεικνύει την αδιαμφισβήτητη ανωτερότητα του Δικεφάλου. Στο δεύτερο ημίχρονο με 11 εναντίον 10 πια, ο ΠΑΟΚ έκανε τις ευκαιρίες, ο ΠΑΟΚ τις τελικές ενώ η κατοχή '' έπεσε '' στο 40-60 τοις εκατο.
Η ποδοσφαιρική Ελλάδα - ό,τι και αν παραδεχτεί έπειτα - είδε έναν Κομίνη να σφάζει τον ΠΑΟΚ. Μια σφαγή κανονική, ούτε καν με το βαμβάκι. Η ποδοσφαιρική Ελλάδα είδε επίσης ένα σύνολο 10 παικτών μέσα στην ατιμώρητη τρομοκρατία του Χαριλάου να ΠΑΤΑΕΙ τον ανήμπορο σε πολλές φάσεις αντίπαλο επί 45 και πλέον λεπτά. Η ποδοσφαιρική Ελλάδα είδε γιατί υπάρχει τόσο μεγάλη διαφορά ανάμεσα σε αυτές τις 2 ομάδες, σε όλους τους τομείς. Από κουλτούρα μέχρι ποιότητα και από όγκο μέχρι βάρος συνείδησης. Τα είδε όλα αυτά. Όπως τα βλέπει και σε κάθε ΠΑΟΚ-Άρης, Άρης-ΠΑΟΚ σχεδόν από καταβολής ελληνικού πρωταθλήματος.
Πολύς λόγος έγινε για τον συγκλονιστικό κόσμο του Άρη. Πράγματι συγκλονιστικός. Ή καλύτερα συγκλονιστικά κομπλεξικός. Ένας κόσμος που πουλά την ψυχή και το σώμα του, παρέα με την ομάδα εξ' ιδρύσεως στα εκάστοτε αφεντικά για να ικανοποιηθεί ο μόνος στόχος και σκάλωμα που έχει. Να αποτύχει ο ΠΑΟΚ. Αυτό και μόνο τους νοιάζει, αυτό τους απασχολεί, αυτό είναι η έμμονη ιδέα τους. Με κάθε τρόπο, με κάθε τίμημα. Αυτό λοιπόν ο '' συγκλονιστικός '' κόσμος ήταν η επιτομή του χθεσινού εμέσματος με συνεχείς διακοπές του παιχνιδιού στις φάσεις ( είτε στημένες, είτε σε ροή αγώνα ) που είχε την μπάλα στα πόδια του ο ΠΑΟΚ. Αυτός ο '' συγκλονιστικός '' κόσμος έκοβε τον ρυθμό μιας ομάδας 10 παικτών απέναντι σε αυτή τη ζούγκλα και το αριθμητικό μειονέκτημα.
Συνοψίζοντας. 35-65 κατοχή στο 11 vs 11. 40-60, στο 11 vs 10. Τα δεδομένα του αγώνα όλα υπέρ του Άρη, ο Κομίνης προκλητικός, ειδεχθής και συμμέτοχος στα αγωνιστικά εγκλήματα και ο λαός με συνεχείς διακοπές του ρυθμού. Με τον Άρη να θέλει νίκη, για να έχει κάποια ελπίδα σωτηρίας και τον ΠΑΟΚ ουσιαστικά αδιάφορο. Και αντιθέτως έκαναν τόσες διακοπές, τόσα επεισόδια, τόσα ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΙΛΙΚΙΑ. Γιατί??? Για να πάρουν την ισοπαλία? Η απάντηση είναι '' ΝΑΙ ''. Για να πάρουν την ισοπαλία......
Συμπέρασμα: Ο ΠΑΟΚ ΔΕΝ ΚΕΡΔΙΣΕ ΤΟΝ ΑΡΗ. ΤΟΝ ΞΕΦΤΙΛΙΣΕ!!!!
Και ο Άρης δεν έπεσε. Γιατί με τόση τρομοκρατία υπέρ του, με αριθμητικό πλεονέκτημα για 45 λεπτά, με ατιμώρητα δολοφονικά μαρκαρίσματα, δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί πως δεν είχε όλα τα φόντα για μια θριαμβευτική ( για την λογική τους, πάντα ) βραδιά. Ο ΠΑΟΚ τον έριξε. Που με κόντρα όλα, από ΚΑΘΑΡΗ ΑΤΥΧΙΑ και ολιγωρία στην τελική προσπάθεια δεν έφυγε με το ιστορικότερο διπλό από εκεί. Με ένα διπλό-μαχαιριά για πάντα μέσα τους.......
Γιατί μια ομάδα οσφυοκαμψίας προς όφελος τρίτων για αποτυχία του συμπολίτη, μια ομάδα με τόσο καλή σχέση με την αστυνομία και μια ομάδα που έπαιζε φιλικά με τους Γερμανούς στην κατοχή, δεν μπορεί να έχει άλλο φρόνημα, δεν μπορεί να μην την πειράζει η αντρική συμπεριφορά, η αντρική νίκη κόντρα στην προπαγάνδα της, ακόμα και αν αυτή δεν στηρίζεται σε αυτούς αλλά σε συμφέροντα-μηνύματα άλλων προς την αντίπαλη ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ομάδα. Αυτούς όμως δεν τους πειράζει, το έχουν δείξει και στο παρελθόν. Είναι η διαφορά κουλτούρας που λέγαμε.......
ΥΓ1: Μην το παίζετε θιγμένοι. Ο Τζαβέλλας και ο Αθανασιάδης, σας είπαν την αλήθεια.
ΥΓ2: Σούλη, μη λα'ι'κίζεις και μη θέτεις θέματα ιστορίας, γελάει ο κόσμος. Μίλησες 19 λεπτά και ο Γεωργιάδης ( που σου πήρε και την ταυτότητα αγωνιστικά ) 22 δευτερόλεπτα. Οι άντρες δεν μιλούν πολύ, πόσο δε μάλλον οι ασφαλείς άντρες. Ασφαλείς πρώτα από όλα με τον εαυτό τους και δευτερον με αυτό που εκπροσωπούν.
ΥΓ3: Και από άλλες χρονιές είχα συνηθίσει σύσσωμη η υπόλοιπη Ελλάδα να υποστηρίζει τον Άρη στο '' μεταξύ '' μας. Το ερμήνευα φυσικώς, πως οι μεγάλες ομάδες έχουν εχθρούς, οι μικρές, συμπάθειες.
Το φετινό που παρά τα όσα διαδραματίστηκαν και του ΙΣΟΠΑΛΟΥ εν τελει αποτελέσματος, οι οπαδοί των άλλων ομάδων έκαναν ΚΑΖΟΥΡΑ στον ΠΑΟΚ και καζούρα μάλιστα που αν δεν είχες εικόνα του παιχνιδιού θα νόμιζες πως έληξε 4 και 5-0, ξεπέρασε κάθε προηγούμενο, ξεπερνά κάθε λογική μα και φαντασία. Καταδεικνύει βεβαίως του λόγου το αληθές. Πως ο ΠΑΟΚ πλέον δεν είναι γίγαντας, μόνο στα δικά μας μάτια.......
Και αυτό μόνο χαρά μπορεί να μας δώσει. Συμπαθητικοί δεν ήμασταν και ούτε ποτέ θα είμαστε. Συμπαθητικοί είναι αυτοί που πέφτουν και εκείνοι που βολεύουν. Η κινηματική δύναμη, Π.Α.Ο.Κ., η ΜΟΝΗ ομάδα στον κόσμο με τόση δυσαναλογία όγκου ενεργού λαού και πρωτοφανούς μαζικής αφοσίωσης με '' ράφι '' ( γραμμένο στο βιβλίο ρεκόρ Γκίνες ), δεν τα είπε '' καλά '' ΠΟΤΕ και σε ΚΑΝΕΝΑΝ.......
ΥΓ4: Η ανακοίνωση της ΠΑΕ ΠΑΟΚ εκτός από πρέπουσα είναι και κόλαφος. Μπορεί να άργησε, να αποσιωποίησε μέχρι εκνευρισμού αλλά όπως και να το κάνουμε αυτή η ανακοίνωση είναι ό, τι πιο συγκεκριμένο και στοχευμένο έχει τυπώσει ποτέ ποδοσφαιρική ανώνυμη εταιρία στην Ελλάδα.
Όλα με ονόματα, όπως πρέπει. Λιτή και ουσιώδης, όσο καμμία άλλη.
Δεν πάει άλλο. Και η επικρότηση τέτοιων πράξεων πλέον, είναι μονόδρομος. Δεν αρέσει σε κανέναν αυτή η κατάσταση, που λυμαίνει τον ελληνικό ποδοσφαιρικό χώρο προς μονό όφελος.
Δεν αρέσει σε κανέναν αυτό που επικρατεί ΜΟΝΟ εδώ. Και σε όποιον αρέσει να ψάξει το μυαλό και τις αρχές του. Το θέμα έχει ξεφύγει από το οπαδικό. Έχει πάει στο νοητικό και ηθικό.
Η συνέχεια, μετά από αυτό, σίγουρα θα είναι μεγάλη. Το βέβαιο είναι πως δεν θα βαρεθούμε.
Ας κρατήσουν οι χοροί.......
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου