Ο καλύτερος φετινός ΠΑΟΚ και το 3 σε 1 του Στέφενς......

   

Εγώ ήμουν εκείνος που στο ημίχρονο είχα σκάσει! Εγώ ήμουν εκείνος που στο 0-1 του Ουντότζι στο 58' προέβην στην χειρότερη διαδικτυακή μου πρωτοβουλία και έβρισα δημόσια τους παίκτες του ΠΑΟΚ με τις χειρότερες των ύβρεων, γιατί, έβλεπα μπροστά μου - μετά την ξεφτίλα του '' Καρα'ι'σκάκη - μια δεύτερη καπακωτή και χειρότερη. Έβλεπα ξανά το δρεπάνι της απαξίωσης, των τριγμών, του γοήτρου και καταρράκωσης της ιστορίας και οπαδικής ψυχολογίας να έρχεται. Έβλεπα ξανά την βάρκα του Αχέροντα να πλησιάζει. Έβλεπα ΑΥΤΟΝ τον Άρη να φλερτάρει με την 4η νίκη του τα τελευταία 30 χρόνια στη Τούμπα, στατιστικό γεγονός που καταδεικνύει την άψογη και συνεπή πελατειακή σχέση, την οποία αυτοί οι καλοπληρωμένοι παίκτες του ΠΑΟΚ στην πιο εύρωστη οικονομικά εποχή του θα έσπαγαν και θα γίνονταν σημείο αναφοράς και περιγέλου σε όλη τη χώρα. Ξανά! Μέσα σε 14 μέρες! Και αυτή τη φορά από κάτι παιδάκια, που θα έβγαιναν οι μεγαλύτεροι μάγκες της ιστορίας του ελληνικού ποδοσφαίρου, αν κατάφερναν απόψε να κερδίσουν. Σε μία ομάδα που τα 3-4 γκολ τα είχαμε εύκολα ακόμα και σε δύσκολους για εμάς καιρούς και με τα αρχικά αγωνιστικά δεδομένα απόψε, μιλούσαμε για 7 και 8. Και ήταν στο 60', 0-1! Τι έπρεπε να κάνω?? Σε αυτά τα δευτερόλεπτα είδα όλα αυτά και είπα αδικαιολόγητα πράγματα, τα οποία δικαιολογούνται ωστόσο, μέσα από το πρίσμα του υποψιασμένου και απογοητευμένου ΟΠΑΔΟΥ. Και μάλιστα ΟΠΑΔΟΥ του ΠΑΟΚ, που η παρόρμηση - πολλές φορές εκθετική - είναι η δεύτερη φύση του, γι αυτό και έχει διαλέξει πως αυτή η ομάδα του ταιριάζει ιδιοσυγκρασιακά και με τη σειρά της και η ομάδα το ίδιο!
    Όμως εκείνη την ώρα και ειδικά αν παίζει η ομάδα σου και τυχαίνει κάτι τέτοιο δεν βλέπεις με τα μάτια ούτε της λογικής, ούτε του ρεαλισμού. Και φυσικά ούτε του ποδοσφαιρικού γίγνεσθαι! Εκείνη την ώρα είσαι ο μεγαλύτερος άμπαλος του κόσμου. Και αν μετά κατασταλάζοντας, διαπιστώνοντας την ροή και ξαναβλέποντας το παιχνίδι, θυμηθείς τι έλεγες λίγη ώρα πριν στο αντίστοιχο στιγμιότυπο ή χρονική στιγμή θα ευχαριστείς τον Θεό που δεν ήσουν σε δημόσιο χώρο να λες όλα αυτά και να σε βγάζουν τα '' ψύχραιμα '' μάτια και αυτιά πιο άσχετο ποδοσφαιρικά και από την Μενεγάκη!
    Είπαμε λοιπόν τι έβλεπα την ώρα του ματς! Πάμε να δούμε μετά τώρα, μόλις πέρασε η επίρρεια! Ο ΠΑΟΚ ήταν ο καλύτερος φετινός ΠΑΟΚ. Και οι προβλέψεις και προτροπές για πολλά γκολ επαληθεύτηκαν. Απλά δεν έμπαινε η μπάλα μέσα. Παροιμιώδης ατυχία, φοβερή δυστοκία, απίστευτη γκίνια όμως και επικός Διούδης. Ένας Διούδης που έπιανε τα πάντα, ένας Διούδης που ακόμα και στα 3 γκολ του ΠΑΟΚ χωρίς άμυνα ακούμπησε και εκεί ακόμα τη μπάλα. Ενας Διούδης που πρέπει να ανάγκασε και τους ανθρώπους του ΠΑΟΚ αλλά και του Ολυμπιακού - που φημολογείται πως ψάχνουν τερματοφύλακα - να μην πάνε πολύ μακριά για την ανεύρεσή του! Οι προβλέψεις λοιπόν θεωρώ πως επαληθεύτηκαν, μιας και όταν έσπασε το ρόδι και μπήκε το πρώτο ακόμα και εκεί που ήταν το ματς τα άλλα 2 μπήκαν σχετικά εύκολα. Ένας ΠΑΟΚ, που σε μια Τούμπα που κυριολεκτικά κόχλαζε μίσος και αντρική περιφρόνηση για τον αντίπαλο, μια Τούμπα απ' τα παλιά, μπήκε πιο δυνατά παρά ποτέ και έκανε τον Άρη να φαίνεται χαμένος και ερασιτεχνική ομάδα! Ένας ΠΑΟΚ που έκλεισε το πρώτο ημίχρονο με 65-35 κατοχή μπάλας, τον αγώνα με 74-26 τοις εκατό, με κάποια επιμέρους διαστήματα ειδικά πριν το 1-1 και το 2-1 να έχει φτάσει έως και 85-15 τοις εκατό, με 23-6 τελικές προσπάθειες. Έναν ΠΑΟΚ που αν έμπαινε γρήγορα το πρώτο γκολ με τις απίστευτες ευκαιρίες του Σαλπιγγίδη και του Κατσουράνη, θα μιλούσαμε για άλλο παιχνίδι που ίσως έληγε με τα προβλεπόμενα σκορ. Έναν ΠΑΟΚ που ακόμα και μετά το γκολ του Άρη - κόντρα εντελώς στη ροή του παιχνιδιού - ισοφάριζε άμεσα με το τρομερό δοκάρι στο ψαλίδι του Αθανασιάδη, πάλι θα μιλούσαμε για άλλο ματς όπως και αν ο ανεκδιήγητος και εκνευριστικός ρέφερι Σιδηρόπουλος έδινε το καθαρό πέναλτυ, ένα λεπτό μετά την επίτευξη του 0-1 όταν η μπάλα σε σέντρα του Κίτσιου προσέκρουσε καθαρά στο χέρι του αμυντικού του Άρη. Έναν ΠΑΟΚ που ακόμα και στο φοβερό 20λεπτο 70' με 90' που πέτυχε τα 3 γκολ δεν ήταν ΚΑΙ εκεί ακόμα φοβερά άτυχος, θα μιλούσαμε πάλι για άλλο ματς με το σκορ να διαμορφώνεται στο 4 ή και στο 5-1. Και όμως με όλες αυτές τις συγκυρίες εναντίον του - και με την Τούμπα μετά το 0-1 να να κοχλάζει πλέον μίσος για την ίδια την ομάδα - ο ΠΑΟΚ, πάλι ανέτρεψε και στο τέλος ήταν ένα '' τσικ'' από τον θρίαμβο! Σε ένα παιχνίδι που στράβωσε και στράβωνε όσο κανένα άλλο, ο ΠΑΟΚ στάθηκε γίγαντας και σε αγωνιστικότητα και σε φρόνημα και σε ψυχή κάνοντας τον Άρη να συμβιβαστεί με την μοίρα του και ουσιαστικά ταπεινώνοντάς τον με την ευκολία κατοχής και επιθετικών λύσεων! Ο ΠΑΟΚ και ο Στεφενς........
      Ναι, ο Στέφενς! Ο Στέφενς που απόψε έκανε την μεγαλύτερη προπονητική και συμπερασματική για κόσμο και διοίκηση εν Ελλάδι προπονητική βραδιά του! Ρεσιτάλ και κονσέρτο μαζί! Και το κυριότερο? Νίκη και επίτευξη αγωνιστικών στόχων! 3-1 το σκορ, 3 σε 1 σε προσωπικές επιτυχίες για τον επικυρηγμένο - μετά την 4άρα - Ολλανδό που αν σήμερα δεν του έβγαινε κάτι νομίζω θα ήταν παρελθόν από τον πάγκο της ομάδας!
Τρία σε ένα, λοιπόν! Άριστα αποτελέσματα πειθαρχικών προσωπικών σκαλωμάτων ( βλέπε προ δέκα ημερών άρθρο για λάθη Στέφενς περί σκαλωματων πειθαρχίας σε βάρος της ομάδας ), σαφή μηνύματα στη διοίκηση για το ρόστερ και φυσικά νίκη με κυριαρχική και πειστική εμφάνιση και για ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ φοβερό κοουτσάρισμα από τον ίδιο που εκεί που έδειχνε πως ο Μιλίνκοβιτς το πήγαινε καλά, ο Χουμπ ( έχοντας και το υλικό βέβαια ) του πήρε την ταυτότητα!
        Να τα πιάσουμε ένα ένα! 1/3) Αριστα αποτελέσματα πειθαρχικών προσωπικών σκαλωμάτων: Θέλει μεγάλη μαγκιά - προπονητική και ανθρώπινη - μετά από ένα τόσο άσχημο και σημαντικό αποτέλεσμα όπως αυτό με τον Ολυμπιακό να τιμωρήσεις με αποκλεισμούς είτε από αποστολή, είτε από βασική αρχική 11άδα τους καλύτερους ποδοσφαιριστές σου σε επερχόμενο ντέρμπυ. Ο Στέφενς πατώντας στις αρχές του και την προσωπικότητά του, το έπραξε. Άφησε εκτός αποστολής τον Νίνη και στον πάγκο τους Λούκας, Στοχ που είχαν σερί κακών παιχνιδιών, ειδικά ο δεύτερος......Και μάλιστα τους έβαλε μέσα μετά το γκολ του Άρη σαν να τους λέει '' γυρίστε το αν θεωρείτε πως ειστε καλύτεροι από τους ήδη υπάρχοντες ''. Αποτέλεσμα? Λούκας και Στοχ έκαναν τη διαφορά δείχνοντας πως η δυσφορία και το '' ψυγείο '' τους έκαναν καλό. Ο Λούκας μπήκε στη θέση του κουρασμένου Σαλπιγγίδη και ο Στοχ σε αυτή του ανύπαρκτου Ολίσε, του Λιβεριανού που αποτελεί μαζί με τον Νέτσιντ μακράν τις μεγαλύτερες απογοητέυσεις του φετινού ΠΑΟΚ. Αμφότεροι δείχνουν πως δεν μπορούν να βοηθήσουν ποτέ και καλύτερα είναι να μην ξαναπαίξουν ποτέ μέχρι να δωθούν πίσω στην ΤΣΣΚΑ Μοσχας. Ο Ισπανός έκανε μία από τις καλύτερες και μεστότερες εμφανίσεις του, πέτυχε το 1-1 που ξεκλείδωσε ουσιαστικά το ματς ενώ ο Σλοβάκος ήταν ο παίκτης που γνωρίσαμε και θαυμάσαμε στα πρώτα του ματς τον Αύγουστο και Σεπτέμβριο με την ασπρόμαυρη φανέλα. Κινητικός, με πληθώρα και πλουραλισμό επιλογών, με μαγικές ενέργειες όπως αυτή που πέρασε από τα πόδια 2 παίκτες του Άρη και με μεγάλη συμμετοχή στα δύο πρώτα γκολ με την πάσα στον Λίνο που προήλθε η ισοφάριση και το σουτ αλά Στοχ που το ριμπάουντ του έγινε γκολ από τον Στέφανο Αθανασιάδη. Ο Στοχ κατάλαβε, γύρισε κεφάτος, ο Λούκας το ίδιο και μαζί με τον Βούκιτς απέδειξαν πως πέτυχαν την έμμεση προτροπή του προπονητή τους να γυρίσουν αυτοί το ματς, αν είναι ικανοί! Και ήταν! Πιστέψτε με, όμως δεν θα ήταν, αν στη θέση του Ολλανδού ήταν ένας δειλός προπονητής που δεν τους έδινε να καταλάβουν πως όποιος δεν δουλεύει, δεν αμοίβεται, όποιος και αν είναι, όσα λεφτά και να του μπαινουν κάθε μήνα στον τραπεζικό του λογαριασμό! Τέτοιο Στοχ θέλουμε να βλέπουμε και νομίζω - έλεω Χουμπ - υγεία να 'χει το παιδί, αυτόν θα βλέπουμε......
       Πάει το πρώτο! Βαθιά υπόκλιση στην ισχυρή και αμετάκλητη - στον τρόπο δουλειάς του -προσωπικότητα του ανθρώπου που κάθεται στον πάγκο της ομάδας! 2/3) Άριστη μεταφορά μηνυμάτων στη διοίκηση: Όπως είπαμε ο Στέφενς απέκλεισε Νίνη από την αποστολή, άφησε έξω Λούκας, Στοχ και έβαλε στη θέση τους ( σε ένα παιχνίδι με αντίπαλο ναι μεν ντέρμπυ αλλά με πολύ αδύναμο Άρη ) τους Ολίσε και Λόρενς! Ο Ολίσε όπως προαναφέραμε δεν μπόρεσε να προσφέρει απολύτως τίποτα, παρά απογοήτευση και ο Λόρενς αν και πολύ παθιασμένος άντεξε καλά 25 λεπτά και βαριά ένα ημίχρονο σε φουλ ρυθμό! Επίσης απέκλεισε από την αποστολή  τους πιθανώς χρήσιμους ( για εμάς όχι όμως για τον Χουμπ ) Σπυρόπουλο, Γεωργιάδη, Λόπεθ και άφησε εκτός 11άδας τον Κατσικά. Δηλαδή εν απουσία Βίτορ και ενώ είχε στη διάθεσή του 2 στόπερ ( Λόπεθ, Κατσικά ) εκείνος προτίμησε να βάλει στόπερ τον Τζαβέλλα ( και ας μην είχε παίξει ποτέ εκεί ) ενώ μια δεύτερη σκέψη που του πέρασε από το μυαλό ήταν ο Σκόνδρας ( επίσης πρωτόγνωρη εμπειρία θα ήταν και για εκείνον ) δίπλα στον Κατσουράνη. Στόπερ κανονικό από τους διαθέσιμους ούτε που του περνούσε από το μυαλό να βάλει. Αυτό αφενός το έκανε όπως εξήγησε στη συνέντευξη τύπου γιατί ο Άρης στην κόντρα επίθεση που λογικά πάντα θα έβγαινε ήθελε κολλημένο στον αντίπαλο και γρήγορο κεντρικό αμυντικό, αφετέρου όμως για να δείξει στη διοίκηση την γύμνια που υπάρχει σε θέμα ποιότητας και βάθους και πως όσοι πάικτες και αν αποκτήθηκαν το καλοκαίρι, δεν του κάνουν! Άρα δεν κάνουν στην ομάδα που ο ίδιος ( παίρνοντας το χρίσμα και το ''1'' στην παρουσίασή του στο Μακεδονία Παλλάς τον Ιούνιο από τον πρόεδρο ) θέλει να χτίσει και να βασιστεί! Έδειξε με τον πειστικότερο και δικό του τρόπο πόσο λάθος ήταν ο μεταγραφικός σχεδιασμός. Επίσης, έτσι όπως εξελίχθηκε το ματς φάνηκε - αν όχι πεντακάθαρα λόγω ατυχίας, αλλά φάνηκε εν τέλει - πως χωρίς Λούκας και Στοχ η ομαδα αυτή που χτίστηκε με τόσα όνειρα και φιλοδοξίες το καλοκαίρι δεν μπορεί να κερδίσει ούτε αυτόν τον Άρη και μάλιστα μέσα στη Τούμπα! Όλα αυτά συνδυάστηκαν με την παρουσία του Ιβάν Σαββίδη στις κερκίδες και αυτό κάνει ακόμα πιο πετυχημένο το μηνυμα του Ολλανδού προς την διοίκηση και τον ίδιο τον πρόεδρο εν όψει των χειμερινής μεταγραφικής περιόδου! Ξεσκαρτάρισμα και ΜΕΤΑΓΡΑΦΕΣ! Μεταγραφές ουσίας, μεταγραφές λύσεων!!!
          3/3) Τέλειο κοουτσάρισμα: Το μήνυμα εδόθει, το στοίχημα με Στοχ και Λούκας έπιασε, όμως δεν έφταναν μόνο αυτά για να ξεκλειδωθεί το στραβωμένο ματς, η ψυχολογία, ο προκλητικός διαιτητής και η άμυνα-λεωφορείο του αντιπάλου. Έπρεπε να κοουτσάρει! Να αλλάξει πράγματα! Και όχι όπως στο Καραισκάκη ανορθόδοξα! Σήμερα δεν τον έπαιρνε για πειράματα! Ξαναλέμε έπρεπε να κάνει αυτό που όλοι μας τον έχουμε κατηγορήσει πως δεν τον πολυκατέχει. Να κοουτσάρει! Το κατέχει όπως απέδειξε και μάλιστα σε υπερθετικό βαθμό! Το πρώτο ημίχρονο εξαιτίας της γκίνιας και του Διούδη δεν του βγήκε, ήταν 0-0. Πριν το γκολ βγάζει τον κουρασμένο Λόρενς και βάζει τον Βούκιτς και μετά το γκολ τον κουρασμένο επίσης Σαλπιγγίδη - που ανάγκαζε τον ακόμα μία φορά εκπληκτικό Κίτσιου να ανεβαίνει στην επίθεση αφήνοντας μάταια αμυντικά κενά - και έβαλε στη θέση του τον Λούκας.  Αποσύρει και τον χειρότερο του γηπέδου Σεκού Ολίσε και περνάει τον Στοχ! Αυτές ήταν οι καθοριστικές αλλαγές. Που ως φρέσκοι - ένα το κρατούμενο - και όχι φθαρμένοι στη γενική εικόνα και κούραση του ματς ανέβασαν κατακόρυφα την ενέργεια και ποιότητα της ομάδας. Μόνο που με το 4-2-3-1 του πρώτου ημιχρόνου αυτές οι αλλαγές δεν θα είχαν άμεσο - όπως ήθελε - αποτέλεσμα. Ο Χουμπ λοιπόν πήρε το πιο σωστό ρίσκο του στη μέχρι τώρα θητεία του στον πάγκο του ΠΑΟΚ και έπαιξε ένα πολύ καινοτόμο και ριψοκίνδυνο σύστημα που όμως διαβάζοντας καλά τον Άρη του βγήκε αμέσως, εξ' ού και οι τόσες τελικές και η τόση αποδοτικότητα και τα 3 μάλλον φυσιολογικά και εύκολα γκολ. Άλλαξε το σύστημα σε 4-3-3 ή μάλλον σε 4-1-3-2 που μετατρεπόταν σε ανέβασμα των πλάγιων μπακ σε 2-1-5-2 αφήνοντας μόνο του τον Τζιώλη αμυντικό μέσο, τον Κατσουράνη και τον Τζαβέλλα πίσω, μπακ-χαφ τους Λίνο, Κίτσιου ( που ειδικά από την πλευρά του Λίνο είχαμε φοβερές φάσεις προς το τέλος και το πρώτο γκολ ), εσωτερικούς μέσους ( και όχι πλάγια-γωνία ) τους Λούκας, Στοχ και 10άρι τον διθεσίτη Λάζαρ ( γι αυτό και η υπενθύμιση του Στέφενς προς το Ρουμάνο, σε χαρακτηριστικό highlight, πως είναι το '' 10 '' )!
Στοχ και Λούκας - ειδικά Στοχ - ήταν αχτύπητοι σε αυτή τη θέση, θέση που δεν χρειαζόνταν να συγκλίνουν αλλά ούτε να περιορίσουν τις αρετές τους στις γωνίες τους για σέντρες, παρά έβρισκαν τη μπάλα ακριβώς εκεί που ήθελαν και με το δυνατό και αποτέλεσμα δουλειάς σωστό passing game αλλά και με την μεγάλη διαφορά ποιότητας των δύο ομάδων ( γιατί είναι ένα πολύ επικίνδυνο σύστημα που αντεδείκνυται για άλλη περίπτωση τύπου Ολυμπιακού ή Ευρώπης πχ ) ο Στέφενς έκανε μια χαψιά τον Μιλίνκοβιτς ( που το είχε πάει στα μέτρα του εντελώς ως τότε το παιχνίδι ), ο ΠΑΟΚ έκανε την ανατροπή και λίγο έλειψε να διασύρει τον αντίπαλό του, που μέχρι το 70' έφευγε με το 2πλο από την Τούμπα και μέχρι το 80' με την ισοπαλία. Να λοιπόν που όταν θέλει ο Χουμπ, κοουτσαρει κιόλας! Και κοουτσάρει και περίφημα και άκρως θεαματικά και αποτελεσματικά, δείγμα επαγγελματισμού και απόδειξης πως τελικά τον είχε διαβάσει τον Άρη και δεν είχε συνεπαρθεί από το γενικό χάος των 14 τελευταίων ημερών! Είναι μεγάλη δουλειά που ο ΠΑΟΚ έχει τέτοιο προπονητή στον πάγκο του.......


ΥΓ1: Περαστικά στον άτυχο της βραδιάς, Βασίλη Τριανταφυλλάκο! Του εύχομαι σιδερένιος και πάλι στα γήπεδα σύντομα! Έναν πολύ καλό παίκτη και απ' ότι ξέρω πολύ καλό και σοβαρό παιδί, που βοηθά πολύ και ουσιαστικά τον Άρη!
ΥΓ2: Αστάνα και Καζακστάν τώρα, γερά! Να τελειώνουμε......
ΥΓ3: Στις εξέδρες ήταν ο Βιε'ι'ρίνια, ο οποίος μιλώντας μετά στα ελληνικά στην κάμερα της Nova το είπε ευθαρσώς πλέον πως αν και είναι πολύ καλά στην Βόλφσμπουργκ, θα ήθελε σύντομα να γυρίσει στον ΠΑΟΚ! Γνώμη μου είναι πως αν ο Ιβάν θέλει να εντυπωσιάσει και να μας ευχαριστήσει, από εκεί να αρχίσει! Η αμοιβαιότητα μας με τον Αντρέ είναι και θα είναι κάτι μοναδικό και όσο πιο γρήγορα τον ξαναέχουμε τόσο καλύτερα και για τους δύο!

Οι πιθανοί μας αντίπαλοι στο Μουντιάλ, σύμφωνα με το ranking της Fifa!!!

   


 Όπως είχαμε πει, η εθνική Ελλάδας με αυτή τη Ρουμανία μόνο αν δεν έβαζε γκολ και μάλιστα νωρίς μπορεί να είχε πρόβλημα και αυτό λόγω έδρας, η εθνική ομάδα της Ρουμανίας ακόμα και μετά το αυτογκόλ-δώρο που ισοφάρισε δεν έπεισε σε καμμιά περίπτωση. Μάλιστα με αυτή τη ρουμανική άμυνα ( όπως την είχαμε δει στο ''εντός '' )  είχαμε προβλέψει και γκολ και μάλιστα στο πρώτο μισάωρο. Επετεύχθησαν ως πρόβλεψη και ροή αγώνος και τα 2 με τον φονιά Κώστα Μήτρογλου να βάζει το γκολ στο 23ο λεπτό και στην ουσία εκεί να αλλάζει αρχικά άρδην το παιχνίδι και εν τέλει να το καθορίζει κιόλας! Μεγάλη και πιο εύκολη από ότι θα περίμενε και ο πιο αισιόδοξος, πρόκριση για την εθνικη μας - η πρώτη φορά που συμμετέχουμε σε 2 συνεχόμενα παγκόσμια κύπελλα και διεύρυνση του προηγούμενου ρεκόρ που μας ήθελε παρόντες για πρώτη φορά σε 3 συνεχόμενες εθνικές διοργανώσεις, ρεκόρ που τώρα αυξάνεται στις 4 ( Euro 2008, 2012, Μουντιάλ 2010,2014). Επίσης μεγάλη δικαίωση Φερνάντο Σάντος και κάποιων κακώς αμφισβητημένων διεθνών μας!!!
    Μετά τα πανηγύρια, τα επινίκια και τα άξια συγχαρητήρια σε όλους, αυτό που μας καίει είναι η επόμενη μέρα. Και ποια είναι αυτή? Μα φυσικά η κλήρωση της 6ης Δεκεμβρίου στην Μπα'ί'α της Βραζιλίας, εκεί που θα δούμε ποιοι θα είναι οι αντίπαλοί μας στη γιορτή πλέον! Στο Μουντιάλ της Βραζιλίας το καλοκαίρι! Μετά και την πρόκριση της Πορτογαλίας και της Γαλλίας οι συμμετέχουσες φτάσαν αισίως τις 30 και μαζί με τις ήδη προκρινόμενες Μεξικό και Ουρουγουάη ( απομένουν οι τυπικού χαρακτήρα αυριανές ρεβάνς με Νέα Ζηλανδία και Ιορδανία αντίστοιχα ) συμπληρώνεται το παζλ των 32 συμμετεχόντων στην παγκόσμια γιορτή, με την εθνική μας περήφανα και πανάξια εδώ και λίγες ώρες μέσα σε αυτές!!!!
   Από τώρα λοιπόν, από σήμερα το βράδυ, βρήκαμε μέσα από το σάιτ της Fifa το ranking που θα καθορίσει τα γκρουπ δυναμικότητας της κλήρωσης. Γκρουπ, που θα μας καταδείξουν τους 24 πιθανους αντιπάλους της εθνικής μας ομάδας, καθώς και τους 7 που θα αποφύγει το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα, τις ομάδες δηλαδή που θα βρισκόμαστε στο ίδιο γκρουπ δυναμικότητας, άρα δεν υπάρχει δυνατότητα κλήρωσης μαζί τους! Θυμίζω στα δυο προηγούμενα παγκόσμια κύπελλα η εθνικής μας είχε αντιπάλους την Αργεντινή, την Βουλγαρία και την Νιγηρία το 1994 στο μουντιάλ της Αμερικής με τραγικό απολογισμό αποτελεσμάτων ( 3 ήττες και τέρματα 0-10 ) και το 2010 στη Νότια Αφρική τις ίδιες, μόνο που στη θέση της Βουλγαρίας, ήταν αυτή τη φορά  Νότια Κορέα, με απολογισμό μία νίκη ( με τη Νιγηρία 2-1 ) και 2 ήττες από Νότια Κορέα στη πρεμιέρα και από Αργεντινή του κόουτς Μαραντόνα στο match ball του ομίλου!
Αναλυτικά τα γκρουπ δυναμικότητας της φάσης των '' 32 ''  του μουντιάλ της Βραζιλίας από το επίσημο ranking της Fifa, για την κληρωση της 6ης Δεκεμβρίου:

1ο γκρουπ:  Βραζιλία, Ισπανία, Γερμανία, Αργεντινή, Κολομβία, Βέλγιο, Ουρουγουάη, Ελβετία!

2ο γκρουπ ( με συμμετοχή της εθνικής μας άρα οι υπόλοιποι 7 δεν είναι πιθανοί μας αντίπαλοι ): Ολλανδία, Ιταλία, Αγγλία, Ρωσία, Κροατία, Πορτογαλία, Ελλάδα, Βοσνία!

3ο γκρουπ: Ακτή Ελεφαντοστού, Αλγερία, Χιλή, Γαλλία, Εκουαδόρ, Γκάνα, Νιγηρία, Καμερούν!

4ο γκρουπ: ΗΠΑ, Ονδούρα, Ιαπωνία, Ιράν, Νότια Κορέα, Αυστραλία, Μεξικό, Κόστα Ρίκα!


# Από ότι βλέπουμε η συνεχής άνοδος της εθνικής μας από το έπος του 2004 και μετά στα ranking της ΟΥΕΦΑ που μετουσιώνεται σε ευκολότερες προκριματικές κληρώσεις, συνεπώς σε πιο εύκολες προκρίσεις και περισσότερους βαθμούς μας έχει τοποθετήσει στο 2ο γκρουπ δυναμικότητας στη Fifa, αποφεύγοντας πολλές μεγάλες εθνικές ομάδες ( πολλές από αυτές δε και εκ των φαβορί για κατάκτηση του τροπαίου ) που θα ήταν τροχοπέδη στις προσπάθειες μας. Όλοι οι αντίπαλοι ωστόσο είναι ικανότατοι και δυνατοί, γι αυτό άλλωστε και βρίσκονται στο παγκόσμιο κύπελλο.....
Επίσης οι τακτικές συνοδοί μας στα 2 προηγούμενα μουντιάλ ( Αργεντινή, Νιγηρία ) βρίσκονται και πάλι παρούσες και μάλιστα εκ των πιθανών αντιπάλων μας, μιας και βρίσκεται στο πρώτο γκρουπ δυναμικότητας η πρώτη, στο τέταρτο η δεύτερη. Λέτε να έχουμε τρίτο repeat μετά το 1994 και το 2010??
Αν και πιστεύω ακράδαντα και απόλυτα πως όλα στο γήπεδο και στο χορτάρι φαίνονται, όπως βλέπω τα γκρουπ μου έχει έρθει μια ιδεούλα τύχης. Ελβετία, Αλγερία, Ονδούρα!!! Νομίζω - θεωρητικά πάντα - θα είναι η ευκολότερη δυνατή κλήρωση και όπως και να το κάνουμε η πρόκριση έστω στους '' 16 '' για πρώτη φορά στην ιστορία μας, θα κριθεί αυτοσκοπός!!!
Όλα όμως ξαναλέω κρίνονται στους αγωνιστικούς χώρους! Αυτό μας έχει διδάξει τόσα χρόνια το ίδιο το άθλημα.......

#  Κλήρωση στις 6 Δεκεμβρίου λοιπόν! Βατή κλήρωση για την Ελλάδα ευχόμαστε, όσο το δυνατόν καλύτερη πορεία και καλό, ποιοτικό και θεαματικό παγκόσμιο κύπελλο! Ευχαριστούμε για άλλη μια φορά τον Φερνάντο Σάντος και τους διεθνείς μας που μας έχουν ωσεί παρόντες ακόμα μια φορά σε ένα ακόμη μεγάλο ραντεβού....!!!!

Οι Ρουμάνοι '' mister '' μας....

Το άκουσμα της Ρουμανίας στα μπαράζ για το μουντιάλ του 2014 στα γήπεδα της Βραζιλίας μας θύμισε πολλούς '' γνωστούς '' μας. Ειδικά οι Ρουμάνοι ποδοσφαιριστές που ήρθαν για μικρό ή μεγάλο διάστημα να βγάλουν τον επιούσιο στην Ελλάδα είναι πάρα πολλοί. Τόσο πολλοί που η πλήρης ανεύρεση και καταγραφή τους - και μάλιστα χωρίς πηγή - θα είναι χρονοβόρα και κατά πολύ μεγάλο ποσοστό ελλιπής. Ποιον να πρωτοθυμηθούμε?? Τον μάγο Ντουρονίκολαε που ήρθε μαζί με τον Νορβηγό Άρνε Ντόκεν στα τέλη της δεκαετίας του '70 στον Παναθηναικό, τον γεμάτο περγαμηνές αλλά δύστροπο χαρακτήρα '' λύκο '' Ντάνουτ Λούπου που ήρθε στον Παναθηναικό γεμάτος διακρίσεις το καλοκαίρι του 1990 και λίγους μήνες μετά ανακρίθηκε ως ο φερόμενος αρχηγός ρουμάνικης σπείρας διαρρηκτών που εξαρθρώθηκε από την ΕΛ.ΑΣ με δεκάδες ληστείες στο κέντρο της Αθήνας, τον τίμιο εργάτη Άντον Ντόμπος της διετίας 1996-1998 στην ΑΕΚ?? Τον μεγάλο Στέφαν Στόικα με γεμάτη πενταετία στη Λάρισα από το '91 ως τον υποβιβασμό του '96 και στη Βέροια ως το '99, ίσως το πιο πετυχημένο Ρουμάνο που επέλεξε τη χώρα μας για πολλά χρόνια στη καριέρα του? Τον παικταρά των μάνατζερ, αλλά ανύπαρκτο εν Ελλάδι Λίνκαρ??Τον μικρό μάγο αλλά χωρία γκάμα, δουλειά και διάρκεια Λουτσιάν Σανμαρτεάν του Παναθηναικού που πρωταγωνίστησε στο πρωτάθλημα του 2004?? Τον Κοσμίν Μπαρκαουάν με θητείες σε ΠΑΟΚ και ΟΦΗ??  Ή τους σημερινούς διεθνείς κιόλας με την εθνική τους,Κοστίν Λαζάρ ( στον ΠΑΟΚ από το καλοκαίρι του '11 ) και Γκο'ι'άν του Αστέρα Τρίπολης? Είναι πολλοί και ακόμα και τώρα που είπα πολλούς, γνωρίζω πως έχω ξεχάσει ή και αγνοώ άλλους τόσους.....
Γι αυτό και επέλεξε ένα σίγουρο θέμα. Ένα θέμα πιο περιεκτικό με περισσότερη ουσία και ξεχωριστή θύμηση. Τους - όλους και όλους - 6 Ρουμάνους προπονητές που εργάστηκαν στην Ελλάδα:

1) Έμεριχ Γιένε'ι'

Ο 76χρονος σήμερα Ρουμάνος - από ουγγρική μειονότητα - προπονητής δεν ήταν απλά ένας από τους πολλούς. Είναι μαζί με Ντέτμαρ Κράμερ ( Άρης ) Στέφαν Κόβατς ( Παναθηναικός ) και Λιούπκο Πέτροβιτς ( ΠΑΟΚ, Ολυμπιακός ) στο κλαμπ των προπονητών-κατόχων κυπελλου πρωταθλητριών ομάδων  που εργάστηκαν σε ομάδες της χώρας μας. Η δική του επιτυχία μάλιστα δεν ήταν σε οποιαδήποτε ομάδα, αντιθέτως ήταν ο δημιουργός και εμπνευστής της μεγαλύτερης έκπληξης πρωταθλήτριας Ευρώπης στην ιστορία του θεσμού αφού μαζί του η Στεάουα Βουκουρεστίου - μετά από μια συγκλονιστική πορεία και έναν αλησμόνητο τελικό στη Σεβίλλη με την Μπαρτσελόνα ( με τον ηρωικό Ντουκαντάμ να αποκρούει 4 πέναλτυ στη διαδικασία της ρουλέτας ) - στεφόταν πρωταθλήτρια Ευρώπης για το 1986, κάνοντας όλη την Ευρώπη να παραμιλά και όντας ο ίδιος για πάντα στο πάνθεον των ηρώων της Στεάουα και του ρουμανικού αθλητισμού. Παράλληλα, σε όποια ομάδα είχε εργαστεί είχε αφήσει έργο, όπως και στην εθνική Ρουμανία στις 2 θητείες του ( με τελευταία στο Euro του 2000, που οι Ρουμάνοι έφτασαν μέχρι τους ''8'' ). Αυτόν λοιπόν τον προπονητή πέτυχε να φέρει στην '' πλατεία '' ο Πανιώνιος το καλοκαίρι του 1995. Δυστυχώς επιβεβαιώνοντας τον κανόνα πως στο γήπεδο φαίνονται όλα και πως το θέμα προπονητή είναι και θέμα τύχης και συγκυριών ο Πανιώνιος με τον Γιένει προπονητή πάει από το κακό στο χειρότερο και ο Ρουμάνος δάσκαλος και πρώην πρωταθλητής Ευρώπης παραιτείται από τα καθήκοντά του τον Φεβρουάριο του 1996. Η ομάδα της Νέας Σμύρνης δεν καταφέρνει τελικά να κρατηθεί στην κατηγορία εκείνη την περίοδο, βιώνοντας τον δεύτερο ( μετά του '93 ) και τελευταίο μέχρι σήμερα υποβιβασμό της!

2) Ντουμίτρου Ντουμιτρίου

Το καλοκαίρι του 1997 η ΑΕΚ του Τροχανά θέλει να απο-μπαγεβιτσοποιηθεί και μετά την μεταβατική χρονιά με τον Πέτρο Ραβούση στον πάγκο, βρίσκει στο πρόσωπο του πολυνίκη με τη Στεάουα Βουκουρεστίου Ρουμάνου προπονητή Ντουμίτρου Ντουμιτρίου τον νέο κατασκευαστή της νέας ΑΕΚ στη μετά Μπάγεβιτς εποχή. Ο Ρουμάνος προπονητής πιστώνεται τις 4 στις 4 νίκες στα ντέρμπυ με Ολυμπιακό και Παναθηναικό και την πορεία ως τα προημιτελικά του κυπέλλου κυπελλούχων - με το αξέχαστο παιχνίδι με την Λοκομοτίβ και την ευκαιρία του Ντέμη για το 1-2 ( 0-0 ο πρώτος αγώνας στη Φιλαδέλφεια ) και αμέσως μετά αδόκητα το 2-1 και αποκλεισμός με την ΑΕΚ να φτάνει μια ανάσα από τα ημιτελικά μετά από 21 χρόνια και τη μεγάλη ομάδα του Μπάρλου - αλλά χρεώνεται την κακή πορεία στο πρωτάθλημα ( 3η θέση και μακριά από τις άλλες 2 ) όπως και τον αποκλεισμό στο κύπελλο και απομακρύνεται στο τέλος της σεζόν 1997-1998. Επίστρέφει ωστόσο στην Ελλάδα το καλοκαίρι του 2001 για να εργαστεί στον Πανιώνιο που με χαμηλής ποιότητας ρόστερ καταφέρνει να τερματίσει 6ος και για λίγα δευτερόλεπτα να μη βγει Ευρώπη, μιας και ο Ηρακλής την τελευταία αγωνιστική στο Καυταντζόγλειο ισοφάρισε σε 1-1 το γκολ των κυανέρυθρων που τους έστελνε 5ους. Ο Ρουμάνος παραιτήθηκε στο τέλος της σεζόν 2001-2002, όντας ο μόνος Ρουμάνος προπονητής που συμπλήρωσε 2 ολόκληρες και γεμάτες σεζόν στην Ελλάδα, με το πέρασμά του να χαρακτηρίζεται επιεικώς επιτυχημένο!

3) Άνχελ Ιορντανέσκου
Μετά την μοιραία - έλεω Σμάιχελ - εξέλιξη στο Ελλάδα-Δανία που δεν μας πήγε τελικά στο μουντιάλ της Γαλλίας το 1998, η ομοσπονδία απολύει τον Κώστα Πολυχρονίου και επιζητώντας το βαλκανικο-ευρωπαικό μοντέλο φέρνει προπονητή τον Ρουμάνο Άνχελ Ιορντανέσκου, πρώην ομοσπονδιακό προπονητή της χώρας του με επιτυχημένες πορείες στα μουντιάλ 1994 και 1998. Η παρουσία του και η χημεία του με τους Έλληνες παίκτες όμως είναι αντιστρόφως ανάλογη της μέχρι πρότινος πορείας του, το ένα άσχημο αποτέλεσμα διαδέχεται το άλλο και τελικά ο Ρουμάνος προπονητής απομακρύνεται γρήγορα σχετικά, - τον Μάρτιο του '99 μετά το Ελλάδα-Νορβηγία 0-2 στο ΟΑΚΑ - και αφήνει τη θέση του στο Βασίλη Δανιήλ.

4) Ίλιε Ντουμιτρέσκου
Σαν παίκτης τεράστιος! Σαν προπονητής όμως δεν θα το λέγαμε! Βίος και πολιτεία στην Ελλάδα η πορεία του ιδιόρρυθμου Ίλιε Ντουμιτρέσκου που όταν ήρθε για λογαριασμό της ΑΕΚ - σε προγραμματισμό μέχρι να βγει η σεζόν ώστε να προγραμματιστεί με τον Σάντος η επόμενη - τον Φλεβάρη του 2004 κανείς δεν φανταζόταν πως μεσα σε 5,5 χρόνια - μέχρι τον Αύγουστο του 2009 - θα έχει εργαστεί σε άλλες 5 - πέραν της ΑΕΚ - ελληνικές ομάδες. Συνοπτικά, Φλεβάρης 2004 ως Ιούνιος 2004 ΑΕΚ, επιστρέφει τον Ιανουάριο του 2005 για λογαριασμό του Αιγάλεω και απομακρύνεται τον Ιούνιο του ίδιου έτους λόγω διαμαχών με διοίκηση και οργανωμένους για να αναλάβει τον Ακράτητο από τον οποίο θα απολυθεί τον Οκτώβρη ( στο '05 είμαστε ακόμα ) και μετά από ένα μήνα θα αναλάβει την Καλλιθέα και θα κάτσει εκεί 3 μήνες φεύγοντας εσπευσμένα, αποτυχημένος τον Ιανουάριο του 2006 από το Ελ Πάσο. Ένα μήνα μετά, Φλεβάρη του 2006, παίρνει τη σκυτάλη από τον Γιώργο Κωστίκο και αναλαμβάνει, σε μια πολύ δύσκολη οικονομικά περίοδο για την ομάδα, τον ΠΑΟΚ με τον οποίο κάνει ΚΑΙ καλοκαιρινή προετοιμασία ( για πρώτη φορά σε ομάδα μέχρι τότε!!!! ) αλλά απομακρύνεται τον Οκτώβρη του ίδιου έτους. Απέχει 3 χρόνια από τη χώρα κάνοντας γυρολογίες και επιστρέφει να αναλάβει την ομάδα του Πανθρακικού τον Απρίλιο του 2009. Στην Κομοτηνή κάθισε 4,5 μήνες και έφυγε μετά την πρώτη αγωνιστική της περιόδου 2009-2010 ( Αύγουστο του 2009 ) επικαλούμενος προσωπικούς λόγους. Η πορεία του μετέπειτα ανάλογη, με αποκορύφωμα την 6μηνη άμισθη οικειοθελή θητεία του στη Στεάουα πριν 2 χρόνια. Ευτυχώς - μέχρι στιγμής τουλάχιστον - εμείς εδώ γλιτώσαμε καθώς φαίνεται μια και καλή από τον κύριο Ίλιε....!!!

5) Λάζλο Μπόλονι

Ο εικονιζόμενος 60χρονος προπονητής ήταν η καλύτερη δυνατή επιλογή για τον ΠΑΟΚ το καλοκαίρι του 2011, όταν και η ομάδα της Θεσσαλονίκης έψαχνε ικανό προπονητή-δάσκαλο να απογειώσει το υπάρχον ρόστερ. Ο Ρουμάνος, με ουγγρικές ρίζες, όπως ο Γιένε'ι' του οποίου ήταν το αγαπημένο του παιδί στη μεγάλη Στεάουα του 1986, είχε όλα τα φόντα και τις περγαμηνές να το κάνει αυτό. Στις αποσκευές της πορείας του είχε μια ζηλευτή καριέρα ως ποδοσφαιριστής και ακόμα πιο ζηλευτή ως προπονητής με την αναγέννηση 2 γαλλικών ομάδων της Νανσί τη δεκαετία του '90 και της Ρεν την τριετία 2003-2006, νταμπλ με τη Σπόρτινγκ Λισαβόνας το 2002, Τσάμπιονς Λιγκ Κόλπου με την Αλ Τζαζίρα το 2007 και πρωταθλητής και καλύτερος προπονητής της χρονιάς στο Βέλγιο για το 2009 με την Σταντάρ Λιέγης. Ο μεγαλύτερος ηθικός τίτλος του βέβαια ήταν η παραδοχή του Κριστιάνο Ρονάλντο που ποτέ δεν κρύβει πως ο Ρουμάνος ήταν εκείνος που τον ανέδειξε στη Σπόρτινγκ και είχε αυτή την πορεία μετά, ονοματίζοντας τον σαν τον μέντορά του. Σοβαρός, μεστός, φιλαλήθης και ειλικρινής, ποτέ δεν μίλησε με μισόλογα, ούτε έκρυψε την αλήθεια ακόμα και αν έθιγαν την ίδια τη διοίκηση της ομάδας, όπως δεν έκρυψε και την δυσφορία του αφενός όταν τον '' παρέλυσαν '' διώχνοντάς του από την ομάδα 2 από τους 3 καλύτερους παίκτες του κορμού που είχε φτιάξει ( Βιειρίνια, Κοντρέρας για την αδειοδότηση της ΟΥΕΦΑ, Ιανουάριος 2012 ) αφετέρου όταν η τότε διοίκηση του ΠΑΟΚ - προ Σαββίδη τον Ιούνιο του 2012 - μηχανευόταν χαζούς και πισώπλατους τρόπους να τον απομακρύνει. Ο Μπόλονι με την έξυπνα δεκτική του συμπεριφορά σε όλα ( ακόμα και σε πρόταση μείωσης μισθού στο '' μισό '' ) τους υποχρέωσε αναγκαστικά να τον διώξουν και να ξεμπροστιαστούν για τον αρχικό δόλιο σκοπό τους, πως έτσι και αλλιώς τον είχαν για απόλυση ώστε να έρθει στη θέση του ο προσυμφωνημένος και '' δικός τους '' Γιώργος Δώνης....Ο Μπόλονι κάθισε μόλις μια σεζόν στον πάγκο του δικεφάλου ( 2011-2012 ), όμως είναι άξιο σημείο αναφοράς και για την ιστορία του ΠΑΟΚ αλλά και σαν προσωπικότητα που αδικήθηκε από τις συγκυρίες και δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει το έργο του. Του πιστώνεται η ιστορική νίκη-πρόκριση μέσα στο Λονδίνο επί της Τότεναμ στις 30 Νοεμβρίου 2011, η πρωτειά και οι βαθμοί συγκομιδής σε έναν πολύ δύσκολο όμιλο στο Europa League καθώς και όλη η πορεία ως τους '' 32 '' που αν δεν έφευγαν ξαφνικά οι 2 προαναφερθέντες '' αναντικατάσταστοι '', ποιος ξέρει που θα είχε φτάσει εκείνη η ομάδα, που μόνος του ο Ρουμάνος πάλευε εναντίον όλων εντός και εκτός ομάδας......Το πιο σημαντικό του έργο πάντως είναι η ενασχόλησή του με το τμήμα ακαδημιών του ΠΑΟΚ, ένα μοντέλο που το έφερε ο Μπόλονι ξανά στη χώρα μας και το εφαρμόζουν πλέον σε πολλές ομάδες, καθώς φυσικά και στον ΠΑΟΚ που λόγω του Ρουμάνου κατανόησε πως υπάρχουν και αυτά τα παιδιά και όχι μόνο μεταγραφές και μάνατζερς.....Σταφυλίδης, Κίτσιου, Κάτσε, Παπαδόπουλος, Τζανδάρης, Πέλκας και τόσοι άλλοι δεν θα υπήρχαν σαν κεφάλαια του ΠΑΟΚ ή θα υπήρχαν πολύ πιο μετά και δεν γνωρίζουμε σε ποια μορφή και ηλικία, αν δεν υπήρχε σε εκείνο το χρονικό σημείο ο Λάζλο Μπόλονι να τους '' κοιτάξει ''......Η αδιαμφισβήτητη προπονητική ικανότητα του Ρουμάνου - όταν έβρισκε διοικητική σοβαρότητα και ηρεμία -  τεκμηριώθηκε την επόμενη σεζόν ( 2012-2013) με κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ Ασίας με την Αλ Κορ από το Κατάρ!

6) Στέφαν Στόικα

Ο Ρουμάνος πρώην ποδοσφαιριστής της Λάρισας και της Βέροιας - και μάλιστα ιδιαίτερα αγαπητός - ανέλαβε φέτος ( μέσα Οκτώβρη ) τη Βέροια ύστερα από εντολή εμπιστοσύνης του μεγαλομετόχου της '' βασίλισσας '' Γιώργου Αρβανιτίδη. Άντεξε όλες και όλες 10 μέρες, μιας και μετά από 2 άσχημα αποτελέσματα, ένα στο πρωτάθλημα και ένα κύπελλο, αποχώρησε για να δώσει τη θέση του για 2η φορά φέτος στον υπηρεσιακό και ίσως και μόνιμο για φέτος ( αφού οι Ημαθιώτες έχουν αλλάξει 5 φορές προπονητή από την αρχή της σεζόν), Στέφανο Γα΄ι'τάνο!

# Μαζί με αυτούς τους 6 θα ήταν σωστό να αναφέρουμε και άλλους 2 Έλληνες αλλά ρουμανοτραφείς προπονητές. Οι εν λόγω γεννήθηκαν στην Ελλάδα, όμως είναι κατά μία ουσία Ρουμάνοι γι αυτό και η ξεχωριστή κατηγορία.
Ο πρώτος είναι ο αείμνηστος Νταν Γεωργιάδης. Γεννημένος στην Ιθάκη αλλά μεγαλωμένος και σπουδαγμένος ποδοσφαιρικά και μη στο Βουκουρέστι. Μεγάλος προπονητής και μεγάλη προσωπικότητα με τεράστια προπονητική καριέρα και θητείες τόσο σε πολλές ομάδες του εξωτερικού, όσο και εν Ελλάδι ως ομοσπονδιακός προπονητής την περίοδο 1968-1969, της Παναχα'ι'κής ( 1969-1970 ), του Ολυμπιακού ( 1970-1971 ), της Λάρισας ( 1974-1975 ), του Πανιωνίου 2 φορές ( 1975-1976 και τη χρονιά του πρώτου κυπέλλου 1978-1979 ) και των Τρικάλων ( 1982-1983 ).....
Ο δεύτερος - με το προσωνύμιο '' Ρουμάνος '' να τον ακολουθούσε πάντα και ακόμα να τον ακολουθεί σε όλους τους σταθμούς της πολυετούς προπονητικής του καριέρας - είναι ο γεννημένος στο Διδυμότειχο το 1949 αλλά μεγαλωμένος στη Ρουμανία, γνωστός μας Γιάννης Μαντζουράκης, νυν προπονητής της Καλλονής. Προπονητής που σε όποια ομάδα πήγε πρόσφερε, ουσιώδης, φίλος με τους ποδοσφαιριστές και γνώστης. Οι σταθμοί της καριέρας του '' Ρουμάνου '' στην Ελλάδα ?? Το διευκρινίζουμε γεωγραφικά γιατί είχε και Κύπρο σε πολλά ενδιάμεσα σημεία στο μενού! Ακόμα και για Ελλάδα μόνο, όμως θα βαρεθούμε να γράφουμε. Αλλά οφείλουμε να τους γράψουμε: 1982-1983 Χαλκίδα, 1983-1985 Αιγάλεω, 1985-1986 Καβάλα, 1990-1992 Πιερικός, 1993-1996 Λάρισα, 1996-1999 Skoda Ξάνθη, 2000 Ολυμπιακός, 2004-2006 ξανά Skoda Ξάνθη, 2007-2008 Βέροια, 2008 για τρίτη φορά Skoda Ξάνθη, 2008-2009 ΟΦΗ, 2011 Καβάλα, 2011-2012 Καλλονή και 2013-2014 Καλλονή ξανά!

## Άξιο αναφοράς είναι πως από τους γηγενείς Ρουμάνους προπονητές ΚΑΝΕΙΣ δεν πήρε τίτλο στην Ελλάδα. Οι 2 που πρόσφεραν ήταν αδιαμφισβήτητα ο Μπόλονι ( πιο πολύ σε θέματα δομής ) κατ' αρχάς και ο Ντουμιτρίου σε ΑΕΚ και Πανιώνιο κατά δευτερο λόγο, αλλά ούτε αυτοί πανηγύρισαν έναν τίτλο. Οι υπόλοιποι πέρασαν και δεν ακούμπησαν, παρά τις περγαμηνές που τους συνόδευαν, στατιστικά στοιχεία που αν μη τι άλλο μας δείχνουν πως το '' ξένο '' δεν είναι πάντα καλό και καλυτερα θα ήταν στις τόσες θητείες του Ντουμιτρέσκου για παράδειγμα ή το καταστροφικό 9μηνο του Ιορντανέσκου ή το '' πείραμα Γιένει '', να μπορούσαν να έχουν δοθεί σε έναν Ελληνα προπονητή και η απορία '' πόσο χειρότερα θα μπορούσε να πάει '' πιστεύω δεν θα είχε πιο αρνητικό πρόσημο της παρούσας ιστορίας, όπως την έφραψαν οι παραπάνω......

Θες γκολ! Αλλιώς, why not?

    Την Παρασκευή στο Καρα΄ι'σκάκη γίναμε μάρτυρες μιας διπλής δικαίωσης! Η μία της εθνικής μας, που πολλοί ακόμα και στα ελληνικά ενδότερα την είχαν υποτιμήσει για τη ποιότητα των παικτών και το θέαμα που παρουσίαζε - μάλιστα πολλοί υποστήριζαν μέγα κάζο από τους Ρουμάνους - με το τελικό 3-1 αλλά ειδικά με την κυριαρχική εικόνα της εθνικής που θα μπορούσε άνετα να τελειώσει την πρόκριση από το πρώτο ματς, ευτυχώς τους ακύρωσε. Η δεύτερη του προπονητή. Του καρπουζά από το Εστορίλ ( όπως και εγώ προσωπικά πολλές φορές - χαριτολογώντας η μη - τον αποκαλώ ) του Φερνάντο Σάντος, που για ακόμα μια φορά μας έδειξε την ποιότητα, γνώση, ρεαλιστικότητα και εμπειρία του στη διαχείριση τέτοιων παιχνιδιών. Η μεγαλύτερη δικαίωση του Σάντος όμως ήταν αφενός πως το σίγουρο under και 1-0 που έλεγαν όλοι, είχε εξαλειφθει από το 20λεπτο με το σκορ ήδη στο 2-1, αφετέρου η διαχείρισή του όταν του στράβωσε σε εισαγωγικά το ματς ( που ήθελε το μηδέν παθητικό ) και ισοφάρισε 1-1 με αυτό το αστείο γκολ η Ρουμανία. Δεν ήταν μόνο το άμεσο 2-1 που κακά τα ψέμματα είναι και θέμα τύχης και συγκυρίας, μα πιο πολύ η μετέπειτα εικόνα της εθνικής που έφερε φυσιολογικά το 3ο τέρμα και άλλες 3-4 ευκαιρίες να φτάσει το σκορ σε διαστημικά επίπεδα, με μια εθνική που έχουμε να την δούμε τόσο επιθετική και θεαματική σε τόσο σημαντικό παιχνίδι από το παιχνίδι με τη Ρωσία τον Ιούνιο του 2012 στην πρόκριση στους '' 8 '' στο περασμένο Euro, όπως σωστά επισήμανε ο Σωτηρακόπουλος στη μετάδοση.
     Να πω την αλήθεια, εγώ όλο αυτό ή σχεδόν αυτό το περίμενα. Και η λογική είναι απλή. Όχι πως δεν ήμουν μέσα σε αυτούς που σιχτίριζα από το θέαμα που έβλεπα όποτε έπαιζε η εθνική. Επίσης δεν αρνούμαι πως ήμουν μέσα σε αυτούς που θεωρούσαν πως ο Σάντος καταστρέφει το ποδόσφαιρο ( από παλιά ) και πως οι περισσότεροι από τους Έλληνες διεθνείς την '' έχουν δει '' και χρειάζονται μια ομαλή ή ανώμαλη προσγείωση. Όμως ήμουν σίγουρος πως αυτή η εθνική Ρουμανίας και μάλιστα χωρίς τον βασικό της τερματοφύλακα - έναν από τους καλύτερους της Ευρώπης - Ταταρουσάνου και τον μακράν καλύτερο αμυντικό της Κίρικες, δεν μπορεί να τους προσφέρει με τίποτα αυτή την προσγείωση και ειδικά μεσα στην Ελλάδα. Η λογική μου απλή. Περισσότερο εγκεφαλική παρά ποδοσφαιρική. Όταν, μετά τους 2 προαναφερθέντες απόντες οι σταρς της ρουμανικής ομάδας είναι ο Λάζαρ ( ένας παίκτης που φέτος ειδικά στον ΠΑΟΚ - σε ελληνικό κλαμπ δηλαδή- είναι από τους χειρότερους του παίκτες ), ο Γκο'ι'άν ( στόπερ του Αστέρα Τρίπολης, που στην αρκαδική πρωτεύουσα αναπολούν τον Σανκαρέ ) και μετά οι καλοί αλλά όχι μεγάλοι παίκτες Μαρικά, Στάνκου, Μαξίμ, Τανάσε, όπως και ο επιθετικογενής - χωρίς όμως όπλα - προπονητής τους Βίκτορ Πιτούρκα, δεν μπορούσα να μην ποντάρω μόνο στον άσο και ίσως και με σκορ καλό. Όπως και έγινε. 3-1. Ένα 3-1 που με δεδομένη την εικόνα των Ρουμάνων τους αφήνει πλήρως ευχαριστημένους που δεν έφυγαν με κανένα '' τάλιρο '' από τον Πειραιά. Και μάλιστα δεν τους περίμενα τόσο κακούς, ειδικά αμυντικά. Ακόμα και τον αρχηγό τους τον αριστερό μπακ της Γουέστ Χαμ, τον Ρατ, που ήταν ο μόνος που είχα σε μια κάποια εκτίμηση, ο Τοροσίδης τον έκανε σε κάποιες φάσεις ότι ήθελε........
     Όμως τα μυαλά μας και ιδιαίτερα τα μυαλά των Ελλήνων διεθνών δεν πρέπει να παίρνουν αέρα. Το 3-1 στην ουσία και στο 90% των αποτελεσμάτων και πιθανών συγκυριών είναι σαν 1-0. Έτσι πρέπει να το βλέπουμε όλοι και να σας πω την αμαρτία μου, εγώ πιστέυω πως αν δεν σκοράρουμε εκεί, ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ!
     Όπως το βλέπω βεβαίως και το πιθανολογώ, γκολ εκεί θα περάσουμε οπωσδήποτε. Και μην το περάσουμε και γρήγορα. Πριν το μισάωρο εννοώ. Το επιχειρηματολογικό στήριγμά μου στη βεβαιότητα αυτή είναι η αμυντική λειτουργία, εικόνα μα πάνω απ' όλα διάταξη του Πιτούρκα στο Καραισκάκη. Σε ένα παιχνίδι που η Ρουμανία δεν καιγόταν και για γκολ και έπρεπε να διαφυλάξει πιο πολύ τα νώτα της για να πάει αλώβητη το πράγμα στο Βουκουρέστι, εκείνος έβαλε τους αμυντικούς του - και μάλιστα με δεδομένη την απουσία του Κίρικες - σε μια γραμμή με μεγάλη απόσταση μεταξύ τους και με τα άκρα να μη συγκλίνουν ποτέ αμυντικά και να είναι και αυτά επιθετικογενή. Και όλα αυτά χωρίς φοβερό κέντρο που χρειάζεται για να παίξεις έτσι.
Βούτυρο στο ψωμί του Σάντος όλο αυτό και όπως θυμάμαι και από ένα ΠΑΟΚ-Άρης 4-1 τον Νοέμβριο του 2009 που ο Κούπερ έκανε χωρίς '' άλογα '' το ίδιο λάθος-καρμπόν με του Πιτούρκα την Παρασκευη, αναγκάζοντας τον Σάντος όπως και τότε έτσι και τώρα να δεχθεί το δώρο και να εφαρμόσει την ΜΟΝΗ περίπτωση καμπής και εξέλιξης παιχνιδιού που θα βγάλει την ομάδα να παίξει επιθετικά. Τότε 4-1, τώρα 3-1 αντί για 4,5 ακόμα και 6-1. Ο Σάντος έκανε μια χαψιά τον Πιτούρκα. Γι αυτό και βλέπαμε μια εθνική χάρμα οφθαλμών. Επιθέσεις επί επιθέσεων από παντού. Από άξονα, από άκρα - που όταν περνούσε είτε ο Χολέμπας, είτε ο Τοροσίδης τον αντίστοιχο Ρουμάνο ακραίο μπακ συνέκλιναν όποτε ήθελαν - στην περιοχή '' του Κουτρούλη ο γάμος '' και κατοχή συντριπτική. Και ο Πιτούρκα εκεί, στα ίδια. Ακόμα και μετά το 3ο γκολ δεν τους γύρισε πίσω και ότι γίνει στο Βουκουρέστι αλλά εκεί, ρίσκαρε το ντόρτι ή το τάλιρο που έτσι και ερχόταν δεν γύριζε, ακόμα και αν έβγαζε κάρτα εθνικότητας στον Ρονάλντο, τον Μέσι και τον Νειμάρ για τον επαναληπτικό. Λέω λοιπόν με το φτωχό μου μυαλό εγώ, έπαιξες έτσι εκτός έδρας που δεν σε χάλαγε τίποτα είδικά μετά το γκολ που έβαλες και 2-1 που έγινε έπρεπε να αράξεις. Γκολ τους έβαλες. Δεν άραξες. Θα αράξεις τώρα που κυνηγάς 2 γκολ και μέσα στο άγχος κιόλας? Δηλαδή δεν κυνηγούσες τίποτα και έπαιξες έτσι, με αποστάσεις με τέτοια αμυντική και μεσοαμυντική συμπεριφορά και τώρα που κυνηγάς πίσω θα είσαι αλλιώς?? Χειρότερος λογικά θα είσαι! Άρα γι αυτό πιστεύω πως αν και μάλλον θα φάμε γκολ, θα βαλουμε και εμείς και ίσως όχι μόνο ένα. Έτσι δε και το βάλουμε και νωρίς νομίζω τέλειωσε η μπουγάδα εκεί. Μακάρι να βγω αληθινός και λογικά θα βγω......
Αν τώρα - ω μη γέννοιτο - δεν είμαστε σοβαροί, ο αντίπαλός μας που θα είναι ο κακός και υπερόπτης εαυτός μας, κερδίσει κσι δεν πετύχουμε γκολ πιστεύω πως θα αποκλειστούμε. Και αυτό γιατί στο Βουκουρέστι δεν θα είναι όπως εδώ. Αυτοί θα τα παίξουν όλα για όλα. Ομάδα, κερκίδα έθνος. Και οι Ρουμάνοι μόνο μαλακοί δεν είναι. Αν και λιγότερο ποιοτικοί και έμπειροι από 'μας αν μας βρουν '' μπόσικους '' και πάρουν την ψυχολογία του αγώνα αυτοί μας τέλειωσαν. Είτε με 2-0 είτε με παραπάνω. Μη ξεχνάμε πως προκρίθηκαν δια πυρός, σιδήρου, συδυασμού αποτελεσμάτων και τύχης απο τον όμιλο αφήνοντας έξω την Τουρκία όπως και επίσης πως αν εξαιρεθεί η Ολλανδία όσοι έχουν περάσει από εκεί τα τελευταία 3 χρόνια έχουν φύγει με 2 και άνω γκολ στις αποσκευές τους. Είναι ομάδα δυνατή, ομάδα με μέταλλο, ομάδα με τύχη, ομάδα που εκεί που δεν την μετράς εκείνη αναγεννάται ομάδα που έτσι και τους '' πάει '' το ματς, μεθαύριο, δεν θα το αφήσουν ανεκμετάλλευτο και εκεί που είμαστε σίγουροι και όλοι θα κάτσουμε την Τρίτη να δούμε το επισφράγισμα της πρόκρισης της εθνικής μας στο Μουντιάλ, αν δεν είμαστε όπως πρέπει σοβαροί, φοβάμαι πως μάταια θα δούμε το κολαστήριο του Βουκουρεστίου να γέρνει. Γιατί ξαναλέω αν συγκυριακά γίνει καμμιά στραβή και ΔΕΝ βάλουμε γκολ αυτοί θα το πάρουν το ματσάκι και εκεί που αποθεώνουμε τον προπονηταρά Πορτογάλο προπονητή, το '' καρπουζάς από το Εστορίλ '' που τον λεω εγώ θα μοιάζει κοπλιμέντο μπροστά σε αυτά που θα ακούσει......
Ειδικά αν ο Πιτούρκα κρύβει ένα τελευταίο χαρτί και καταφέρει να μας '' κοιμίσει '' και το πάρει, κάτι που φυσικά απευχόμεθα.....
Γι αυτό λέω! Θες γκολ! ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ! Δες το σαν 0-0 όχι σαν 3-1, αλλιώς, ξέρω γω? Ρουμανία είναι και αν κοιμηθείς χάνεις από πορτοφόλι μέχρι αυτοκίνητο......
Γιατί και παραδοσιακά να το πάμε, δεν έχουμε ζήσει και τα καλύτερα σε ρουμανικό έδαφος και σε εθνικό και σε συλλογικό επίπεδο, τι να πρωτοθυμηθώ......Ου κοιμηθείς, λοιπόν!


# Την Τρίτη στις 9, όλα! Καλή επιτυχία στην εθνική μας και να φέρει από το Βουκουρέστι ΜΕ ΟΠΟΙΟΝ ΤΡΟΠΟ την πρόκριση που ΑΞΙΖΕΙ και ΠΡΕΠΕΙ και σαν ομάδα και σαν έθνος!!!


ΥΓ1. Σημειακά, το Ρουμανία-Ελλάδα το βλέπω αμφίπλευρο σκοράρισμα ( goal-goal ), σημείο δεν μπορώ να πω. Στα άλλα βλέπω πρόκριση Γαλλίας γιατί χωρίς Γαλλία δύσκολα θα γίνει μουντιάλ ( άποψή μου ) και με τον Πλατινί στον προεδρικό θώκο της UEFA οπότε στο Γαλλία-Ουκρανία, εύκολα ή δύσκολα, δίκαιο ή άδικα, αγωνιστικά ή παρασκηνιακά εκεί βλέπω άσο και μάλιστα αν έλεγα σκορ θα έλεγα 2-0 ( για παράταση ) ή 4-1. Στο άλλο, Σουηδία-Πορτογαλία βλέπω μεγάλη μάχη. Μάλλον η Πορτογαλία εκεί ένα γκολ θα το βάλει οπότε θα προκριθεί. Σημειακά το βλέπω under, goal-goal δηλαδή 1-1. Αν όμως η Πορτογαλία επανέλθει στα μαγικά τότε βλέπω 2πλο από εδώ μέχρι την Στοκχόλμη. Η ίδια η Πορτογαλία έχει αδικήσει ως τώρα τον εαυτό της.

ΥΓ2. Πολλοί έλεγαν μετά την κλήρωση πως ατυχήσαμε. Έλεγαν πως από την σκληροτράχηλη Ρουμανία, καλυτερα οι Ισλανδοί θα τους ρίχναμε 2 εκτός έδρας και άλλα 3 εδώ και θα τελειώναμε. Σε αυτούς λοιπόν που είχαν δει την Ισλανδία σαν άλλο Λιχτεστάιν, λησμονώντας πως αυτή η ομάδα προκρίθηκε σε έναν όμιλο-φωτιά στα μπαράζ του παγκοσμίου κυπέλλου, έλεγα πως χίλιες φορές καλύτερα η Ρουμανία που την '' ξέρουμε '' πάνω κάτω. Και εμείς και ο Σάντος. Την Παρασκευή οι '' ψαράδες '' του βορειότερου κράτους της Ευρώπης έφεραν παίζοντας μάλιστα και με παίκτη λιγότερο 0-0 με την Κροατία. Μια Κροατία που αν την συγκρίνουμε με την Ελλάδα είναι όπως και να το κάνουμε καλύτερη. Για να έβλεπα τους ίδιους Ελληνάρες που πανηγύριζαν την Παρασκευή, αν παίζαμε εμείς στην απομακρυσμένη και άγνωστη Ισλανδία που δεν γνωρίζουμε κανένα παίκτη, καμμιά φιλοσοφία, καμμιά τακτική τους και ερχόμασταν με κανά τρίμπαλο με χιόνι και φιλετάκι ξιφία πάνω, τι θα λέγαμε?? Ή ένα τέτοιο σκορ ή ακόμα και λιγότερο με την άμυνα και τα πνευμόνια που έχουν αυτοί θα γύριζε στην Ελλάδα? ΟΥΤΕ ΚΑΝ....... Άλλωστε η άμυνα, τα πνευμόνια και η αγνωμοσύνη των αντιπάλων της στον όμιλο έφερε το αήττητο στο Ρέικιαβικ και εν τέλει την πρόκριση στα μπαράζ.......
Όσο για τους Κροάτες? Έτσι όπως πιστεύω θα πάνε την Τρίτη στο '' εντός '' ,με τον φόβο να φυλάει τα έρ'μα, με τα αγωνιστικά στοιχεία των Ισλανδών, το γεγονός πως οι αντίπαλοί τους έτσι και αλλιώς πετυχημένοι έιναι και με το 0-0 εκτός έδρας σύμφωνα με στατιστικές υπηρεσίες κατά 60% περίπου να ΜΗΝ δίνει πρόκριση, του βλέπω να πέφτουν θύματα απροόπτου και τους Ισλανδούς εδώ που έφτασαν να ολοκληρώνουν το εθνικό τους έπος και να ψάχνουν αντιηλιακά για το καλοκαίρι στη Βραζιλία.....Χ βλέπω με γκολ εγώ προσωπικά, 1-1 εκεί δηλαδή (άρα πρόκριση Ισλανδών) και γιατί όχι και διπλό ( 0-1, 1-2 ) με μια Κροατία όλη μπροστά να βάλει το πολυπόθητο γκολ-λύτρωση! Άσο, να με συγχωρέσουν οι Κροάτες και ας με διαψεύσουν αγωνιστικά, δεν βλέπω! Παρά τα υπέρ τους δεδομένα, τα οποία για μένα αλλάζουν σε δευτερόλεπτα......

ΥΓ3. Δεν σταματώ να τραγουδώ ποτέ!!!! Πάμε Ελλαδάρα!!!!


   

Τα λάθη του Στέφενς.....

 Ήταν απόγευμα της 13ης Ιουνίου του 2013, όταν μέσω της επίσημης ιστοσελίδας της ΠΑΕ ΠΑΟΚ ( σε μία μέρα που η απεργία των δημοσιογράφων είχε αναγκάσει τον αγωνιώδη κόσμο του δικεφάλου να κάνει συνεχείς ανατροφοδοτήσεις στο site ) η διοίκηση Ιβάν Σαββίδη και το επιτελείο της έδιναν τέλος στο πολύκροτο και δίμηνο θρίλερ-θέμα του περιβόητου προπονητή και μάλιστα με τον καλύτερο τρόπο. Ο 60χρονος Ολλανδός Χουμπ Στέφενς με πολλές εμπειρίες σε υψηλότατο επίπεδο, τίτλους ( με αποκορύφωμα το κύπελλο ΟΥΕΦΑ το 1997 με τη Σάλκε και η ψηφοφορική ανάδειξη από τους φίλους της ομάδας σε καλυτερο προπονητή του συλλόγου για τον αιώνα που πέρασε ), θητείες σε Ρόντα, Σάλκε ( 2 φορές ), Αμβούργο, Σάλτσμπουργκ. Αιντχόβεν και με τη στάμπα του στρατηγού σε όποια ομάδα θήτευσε έδειχνε πως θα ήταν αυτός που θα κάνει τον ΠΑΟΚ ομάδα, που με την αμέριστη βοήθεια της πλέον ισχυρής διοίκησης θα έκανε τον ΠΑΟΚ πρωταγωνιστή. Αναμφισβήτητα, πρόκειται για έναν από τους μεγαλύτερους - αν όχι ο μεγαλύτερος - προπονητές που βάσει προτερων δεδομένων και περγαμηνών, ήρθαν να δουλέψουν στη χώρα μας και αυτό αντικατοπτριζόταν πλήρως στον βασιλικό παχυλό ετήσιο μισθό του που αγγίζει το 1.600.000 ευρώ, χωρίς να υπολογίζονται σε αυτό το νούμερο, τα μπόνους επίτευξης στόχων. Ο κόσμος ξεσηκώθηκε και παρά τις ελλιπείς - σύμφωνα με προβλέψεις, ανάγκες και διοικητικές υποσχέσεις - μεταγραφές υπήρχε ενθουσιασμός τόσο στην πρώτη προπόνηση, όσο και στα διαρκείας ( τηρουμένων των αναλογιών ), όπως και γενικά σε όλο το περασμένο καλοκαίρι. Όλα αυτά βεβαίως για τον στρατηγό. Για τον Χουμπ......
    Ο Ολλανδός έδειξε από την αρχή πως ήθελε τον ΠΑΟΚ νικητή, όπως μπορούμε να διακρίνουμε και από τα καλοκαιρινά ευρωπαικά παιχνίδια ( που λίγο έλειψε να εισέλθουμε ανέλπιστα τους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ ), όπως και στη συνέχεια με τις συνεχείς ανατροπές και νίκες της ομάδας σε παιχνίδια που είτε '' στράβωναν '', είτε οι ίδιοι οι παίκτες '' τα στράβωναν ''. Νοοτροπία νικητή, νοοτροπία κυρίαρχου στο παιχνίδι, στοιχείο που αν μη τι άλλο έλειπε χρόνια από τον ΠΑΟΚ. Επίσης έχει να επιδείξει σεμινάρια rotation, καθώς και πως να καταφέρνει έναν παίκτη που δεν μοιάζει αποδοτικός και χρήσιμος όπως ήταν ή όπως θα έπρεπε να είναι, να τον βελτιώνει αισθητά, κάνοντας το αυτονόητο. Να τον αφήνει στον πάγκο. Τα παραδείγματα Λούκας, Σκόνδρα, Σαλπιγγίδη, Νίνη, Τζαβέλλα που έμειναν στον πάγκο και γύρισαν μεταμορφωμένοι, αποδεικνύουν του λόγου και του έργου το αληθές....
   Όμως όπως και κάθε προπονητής και μάλιστα κεντροευρωπαικής και ολλανδογερμανικής κουλτούρας ( θυμίζω τα τερτίππια του συμπατριώτη του, Τάις Λίμπρεχτς, στον Ολυμπιακό, ενός προπονητή εγνωσμένης αξίας που όμως προβλημάτιζε εν τέλει ) έχει τα '' κουσούρια '', τα κολλήματά του και όπως κάθε άνθρωπος έχει κάνει και τα λάθη του. Λάθη που δεν πιστοποιούνται μόνο σε αγωνιστικό επίπεδο ( που άλλωστε αυτός ξέρει καλύτερα από τον καθέναν μας, τους παίκτες του και τις δυνατότητές τους και πόσο μάλλον όταν λέγεσαι Χουμπ Στέφενς ), αλλά είναι οφθαλμοφανή και γενικής φύσεως. Να πω σε αυτό το σημείο, πως τα αίτια έχουν δοθεί πολύ πιο πριν από το κυριακάτικο 4-0 στο ντέρμπυ με τον Ολυμπιακό. Το ξεγύμνωμα της ομάδας στο Καραισκάκη είναι η αφορμή αυτού εδώ του άρθρου για έναν άνθρωπο που πανηγύριζα και θριαμβολογούσα ( δικαίως ) όταν υπέγραψε, που μετά το ντέρμπυ είχε την μαγκιά και ειλικρίνεια να βγει ηγετικά αυτός στον κόσμο να μιλήσει, αμέσως την επόμενη μέρα και έναν άνθρωπο που εμπιστεύομαι όσο κανέναν για να χτίσει σωστά, σε υγιή δομή και βάση, τον νέο ΠΑΟΚ. Όμως το δίκαιο είναι, τα διαπιστωμένα λάθη να ειπωθούν κ ας αφεθούν να τα κρίνει η ιστορία και το μέλλον, όπως άλλωστε και το καθετί.....

Στους 5 μηνες της παρουσίας του Στέφενς στην Ελλάδα, τη Θεσσαλονίκη και τον ΠΑΟΚ έχω διαπιστώσει τα εξής λάθη:



1) Ακύρωση μεταγραφών, πρόχειρα, χωρίς να έχει να προτείνει ανάλογες εναλλακτικές λύσεις και ακατανόητη πίστη στις ικανότητες του Σέκου Ολίσε, πριν καν τον δει και προπονήσει.....

Τον Ιούνιο όταν ήρθε ο Στέφενς στον ΠΑΟΚ, εκει λίγο μετά τα εργομετρικά αποφάσισε να κρίνει τις μεταγραφές του δικεφάλου. Είχαν αποκτηθεί ήδη ο Ισπανός αμυντικός Ινίγο Λόπεθ από τη Γρανάδα και ο Γιάννης Σκόνδρας από τον Ατρόμητο. Ο ΠΑΟΚ ήταν σε προφορική συμφωνία και με τον Σωκράτη Φυτανίδη, τον Πορτογάλο Πίντο του Ανόβερο και τον πρώην παίκτη του Παναθηναικού Ιμπρα'ί'μ Σισοκό που αγωνιζόταν με επιτυχία την περασμένη περίοδο δανεικός στους '' πράσινους '' από την Βόλφσμπουργκ ( γνώστης δηλαδή της ελληνικής πραγματικότητας ). Με το που έρχεται ο Χουμπ μιλά με τα καλύτερα λόγια για το υπάρχον ρόστερ, ακυρώνει τις μεταγραφές Φυτανίδη, Πίντο που ήταν σχεδόν τελειωμένες ενώ με τον Σισοκό ( που το θέμα είχε προχωρήσει τόσο που ο τεχνικός διεθυντής Κλάους Αλόφς είχε ήδη ανακοινώσει την παραχώρηση του Ιβοριανού με πώληση στον ΠΑΟΚ, ενώ το ίδιο είχε γραφτεί και στο site της γερμανικής ομάδας ) ο Στέφενς βλέποντας και συγκρίνοντας ΜΟΝΟ τα στατιστικά του Σισοκό στον Παναθηναικό και του Ολίσε στον ΠΑΟΚ κατά την περίοδο 2012-2013 διεμήνυσε στην ΠΑΕ - χωρίς επαναλαμβάνω να έχει εικόνα των παικτών - να μην αποκτηθεί ο Σισοκό και να δανειστεί για ένα ακόμη χρόνο από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας ο Ολίσε, που είχε καλυτερα στατιστικά. Το ότι δεν είχε εικόνα του τι έκανε, αποδείχθηκε εμπράκτως για τον ίδιο λίγες εβδομάδες μετά που η αγωνιστική και επαγγελματική ανωριμότητα του Λιβεριανού τον εξόργιζε, με συνέπεια να τον έχει συνεχώς εκτών πλάνων και για εμάς στα τελευταία ματς που βλέπουμε έναν Ολίσε να απογοητεύει συνεχώς. Μήπως θα ήταν καλύτερο να παίρναμε τον φτηνότερο και κλεισμένο Σισοκό?? Μήπως αν ο αντι-Στοχ ή ο αντι -Λούκας ήταν ο σοβαρότερος Σισοκό θα ήταν καλύτερα τα πράγματα? Συν ότι πέραν του Σισοκό ο Στέφενς απέρριψε και τη θέληση του Αμπντουλ Καμαρά να παραμείνει στην ομάδα, που με τους παίκτες που ΔΕΝ ήρθαν και ΔΕΝ πρότεινε ο Ολλανδός, θα ήταν στα πιτς μια αξιόπιστη λύση, αλλά εντάξει αυτό! Το άλλο με τον Σισοκό ήταν απ' τ' Άγραφα!!! Χουμπ, το ρίσκο σου απέτυχε το είδες και μόνος σου. Στατιστικώς δεν κόβουμε κανέναν και αν το έκανε Έλληνας προπονητής αυτό δεν ξέρω που θα βρισκόταν. Σαν να μην έφταναν να τόσα '' κοψίματα '' μεταγραφών-λύσεων, ο Ολλανδός δεν αντιπρότεινε κανέναν παίκτη ρίχνοντας το μπαλάκι στη διοίκηση να προτείνει παίκτες και αν τους εγκρίνει ο Ολλανδός να αποκτούνται. Ευτυχώς ο Πορτογάλος στόπερ Μιγκέλ Βίτορ '' βγαινει '' και με το παραπάνω γιατί θα είχαμε μεγάλα προβλήματα με Κατσουράνη-Κατσικά όπως είδαμε στο Καραισκάκη. Λάθος σου, Χουμπ όλο αυτό. Διότι, Χουμπ, αν είναι να μην πάρω από την δική σου δυναμική και γνώση και περιμένω από τον Τσιστιακόφ και τον Βρύζα, έμενα και με τον Δώνη!!! Ελπίζω τον Γενάρη να καταλάβεις πως αυτοί σε εκθέτουν και να το πάρεις πάνω σου......

2) Ύμνοι σε ρόστερ ενώ ήταν ελλιπέστατο για πρωταθλητισμό, αντί να θέσει '' βέτο ''.....

Εξ' αρχής το μόνο που θυμάμαι ( εκτός του 11880 ) από τον Στέφενς ( είτε λόγω διπλωματίας, είτε λόγω ηρεμίας στα αποδυτήρια γιατί το γεγονός αυτοί οι συγκεκριμένοι παίκτες να του έδειξαν στοιχεία Μαραντόνα έστω και μία φορά το θεωρώ απίθανο ) είναι να λέει για το ρόστερ ότι είναι πλήρες και με πολλούς καλούς ποδοσφαιριστές. Κατανοούμε πως του άρεσε να δουλευει με νεαρούς ποδοσφαιριστές - εξ' ου και η ανάδειξη Κίτσιου από το πουθενά και ίσως και Τζανδάρη στο μέλλον - αλλά το να θεωρούσε αυτό το ρόστερ ποιοτικό και άξιο πρωταθλητισμού και το χειρότερο, πλήρες ( με ένα ρόστερ με εμφανείς ελλείψεις στην αμυντική γραμμή κυρίως, κάτι που δεν χρειαζόταν να είσαι ειδήμων για να το καταλάβεις ) είναι από υπερβολικό έως τραγικό. Κάτι που παρατήρησε και ο ίδιος ο Στέφενς πολύ γρήγορα - χωρίς βέβαια να το παραδεχτεί λόγω φόβου για άμεσα πυρά για δηλώσεις του ελάχιστο καιρό πριν, περί ποιότητας και πληρότητας - όταν εκτός του Ολίσε που προαναφέραμε, ο Ολλανδός προπονητής έδειξε από τέλη Αυγούστου κιόλας την δυσφορία τους με μεταγραφές που του '' φόρτωσαν '' ( μονίμως εκτός 11άδας και αποστολής Σπυρόπουλος και Λόπεθ ) ενώ και είναι εμφανές πως προσπαθεί να κάνει ότι μπορεί και να βρει - ανεπιτυχώς και άδοξα πολλές φορές - αγωνιστική χημεία για τους εναπομείναντες που ήδη σε κάποιους η λαιμητόμος των προαναφερθέντων πλησιάζει.....Στέλλα ή μάλλον καθαρά, Χουμπ, είναι αργά για δάκρυα και ότι διορθωθεί πλέον τον Γενάρη. Ήθελέ στα και παθέ στα! Η εμπειρία και το κύρος σου, επέβαλλαν βέτο, προτάσεις και επαφή ΔΙΚΗ ΣΟΥ με τη διοίκηση και όχι '' άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε '' !!!
Εκτός και αν είδες τον 36άρη Λίνο, Τουράμ, τον Τζιόλη, Μακελελέ, τον Νίνη, Ζιντάν και τον Λάζαρ, Ντάβιντς, άρα είσαι '' μυρωδιάς ''! Οι τίτλοι και η πορεία σου όμως, μόνο για '' μυρωδιά '' δεν σε θέλουν......

3) Η τιμωρία για βελτίωση απόδοσης ποδοσφαιριστών πάνω και από το συμφέρον της ομάδας....

Είπαμε πριν στη σύντομη περιγραφή των πρωτότυπων καινοτομιών που έχει φέρει στην ομάδα με την έλευση του, πως την κακή απόδοση την τιμωρεί και πως αυτή η τιμωρία τις πιο πολλές φορές έχει αποτέλεσμα την διόρθωση και αγωνιστική συμμόρφωση του ποδοσφαιριστή. Αυτή η παραδειγματική τιμωρία ( που εφαρμόζεται συνήθως με αποκλεισμό του παικτη για ενα ή περισσότερα παιχνίδια από την αποστολή ή στον πάγκο για τουλάχιστον 90 λεπτά ) πρέπει να μην αντιβαίνει στα συμφέροντα της ομάδας και κατά περίπτωση να αναβάλλεται είτε για επόμενο παιχνίδι είτε επ' άπειρον, όσο οι αγωνιστικές ανάγκες το επιβάλλουν. Ο Χουμπ Στέφενς, βλέπουμε, πως μπροστά στο να μην έχει άμεση τιμωρία ο παίκτης για ένα κακό παιχνίδι, δεν βάζει τίποτα. Πρόσφατο παράδειγμα στην πανωλεθρία του Πειραιά, όλος ο κόσμος έβλεπε από νωρίς που χώλαινε ο ΠΑΟΚ και από που έκανε ο Ολυμπιακός όλες τους τις επιθέσεις. Από τον Κάμπελ, με ένα Λίνο ανεπαρκέστατο που ήταν ηλίου φαεινότερον πως είχε τεράστιο πρόβλημα. Αποτέλεσμα? 4-0 με τα 4 γκολ του Ολυμπιακού όπως και 3-4 άλλες ευκαιρίες να γίνονται ΜΟΝΟ από εκεί. Ο Στέφενς το μόνο που έκανε ήταν να βγάλει τον άφαντο Στοχ και να βάλει τον πιο άφαντο Ολίσε. Όλοι αναρωτήθηκαν γιατί δεν έβαλε τον Τζαβέλλα να σκορτσάρει και να κολλήσει σαν βδέλλα πάνω στον Κάμπελ. Η απάντηση είναι απλή. Ο Τζαβέλλας ήταν εκτός αποστολής, rotation παραδειγματισμού από τον Ολλανδό για την κακη εμφάνιση του Έλληνα αριστερού οπισθοφύλακα στο Ισραήλ. Σαν να μην έφτανε αυτό, είχε και τον Σπυρόπουλο εκτός αποστολής ( δηλαδή από τους 3 διαθέσιμους αριστερούς μπακ, δεν πήρε κανέναν για αναπληρωματικό ) ενώ ακόμα και όταν έβλεπε ( πριν το 2ο γκολ ) την βάρκα του Αχέροντα να πλησιάζει να πάρει τον Λίνο, αυτόν και την ομάδα του δεν έβαλε ούτε τον Κιτσιου στον αγώνα να παίξει δεξιά, βάζοντας τον νέο και με εμπειρία στη θέση από τα ματς με τη Σάλκε ( αν και με ανάποδο πόδι ) Σκόνδρα να μαρκάρει τον δραστήριο χαφ-εξτρέμ των ερυθρολεύκων. Λέτε κοτζάμ Στέφενς να μη σκέφτηκε τα απλά και απλο'ι'κά που μόλις είπα εγώ ένας από τους εκατομμύρια '' προπονητές της κερκίδας και του καναπέ ''??? Φυσικά τα σκέφτηκε και φυσικά ξέρει πως έκανε λάθος, αλλά τον ενδιέφερε να μείνει πιστός στο δόγμα του, παρά να σώσει ότι μπορούσε από αυτόν τον εφιάλτη που ζήσαμε όλοι την Κυριακή! Βέβαια δεν περίμενε τέτοιο διασυρμό, να όμως που ήρθε και εμείς ξεφτιλιστήκαμε όσο ποτέ και αυτός εκτέθηκε.......Ανάλογες περιπτώσεις σαν του Τζαβέλλα είχαμε πολλές ( πχ κάποιες φορές που ο Βούκιτς έμενε εκτός αποστολής ) , που όμως δεν πληρώθηκαν με κακά αποτελέσματα και έτσι πέρασαν στο '' ντούκου ''......

4) Εμφανής η '' απόσταση '' Στέφενς-παικτών......
Αν και ο Στέφενς έχει καλή σχέση με τους ποδοσφαιριστές του και αυτοί με τη σειρά τους τον σέβονται και σαν άνθρωπο και σαν προπονητή, είναι εμφανής μια απόσταση μεταξύ τους, ειδικά σε θέματα ψυχολογίας! Θέματα που θα έπρεπε όταν τα διαπιστώνει να μιλά ο ίδιος στον παίκτη του και να προσπαθεί - πριν αυτά βγουν στο γήπεδο εις βάρος της ομάδας - να του τα λύσει. Γι αυτό πολλές φορές βλέπουμε παίκτες του ΠΑΟΚ ( Στοχ το πιο πρόσφατο παράδειγμα ) να απολογούνται στον κόσμο και στους δημοσιογράφους για το '' κακό φεγγάρι '' τους, ενώ θα έπρεπε αυτά τα θέματα να λυθούν ή τουλάχιστον να ερευνηθεί η επίλυση τους εντός ομάδος....Ο Στέφενς είναι προπονηταράς, είναι δάσκαλος, είναι μεγάλη αξία μυαλού και ποδοσφαιρικής γνώσης όμως η ηλικία ίσως ή οι παραστάσεις τον έχουν κάνει να χάσει αυτό που είχε στη Σάλκε το '97 όταν και κατέκτησε το κύπελλο ΟΥΕΦΑ.....Το προσόν του ψυχολόγου, του φίλου και του μύστη στους παίκτες του! Και αν αυτό φαίνεται χαζό να θυμίζουμε τις περιπτώσεις μεγάλων προπονητών, που κάηκαν λόγω αυτών χωρίς να το αξίζουν προπονητικά και βάσει έργου στην ομάδα. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα του Όσιμ στον Παναθηναικό που με την απόσταση, την αυστηρότητα και τις ιδιομορφίες του κατάφερε στα 2 χρόνια παρουσίας ( '92-'94 ) του να φτιάξει μία ομάδα καινούργια και ολόδική του, που αμφισβητούνταν από όλους και πάνω από όλα από τα ίδια τα αποτελέσματα και αυτή η ΙΔΙΑ ομάδα στα 2 επόμενα χρόνια του μη προπονητή αλλά ψυχολόγου και μύστη Χουάν Ρότσα να παίρνει νταμπλ το '95, πρωτάθλημα και πορεία ως τα ημιτελικά και ιστορική εκτός έδρας νίκη επί του μεγάλου Άγιαξ το '96......

5) Κολλήματα σε συστήματα και σε θέσεις παικτών, που πολλές φορές μη μπορώντας να αντεπεξέλθουν εκθέτουν εαυτούς, ομάδα και προπονητή.....
Πλήρως κατανοητό αυτό που λέω. Ας πάμε κατευθείαν στο πρώτο. Συγκλίνοντες Στοχ και Λούκας. Στην αρχή αυτό με το '' ανάποδο πόδι '' του δεξιοπόδαρου Στοχ στα αριστερά και του αριστεροπόδαρου Λούκας στα δεξιά πήγαινε καλά και έβγαζε πολλά και ανέλπιστα γκολ. Τώρα όμως που οι περισσότερες ομάδες όταν ήταν να παίξουν με τον ΠΑΟΚ το περίμεναν και προετοιμάζονταν γι αυτό, σε συνδυασμό με τον μη πλουραλισμό των κινήσεων του παίκτη σε αντίθετη πλευρά με αντίθετο πόδι στο man to man μαρκάρισμα και με το διαρκές ντεφορμάρισμα του Στοχ, αυτό πρέπει να αλλάξει και να πάει ο καθένας στην πλευρά του. Να δούμε δηλαδή τον Στοχ στα δεξιά και τον Λούκας στα αριστερά με την ευρεία γκάμα κινήσεων που θα προσφέρει η κανονικη πλευρά και την αδιαμφισβήτητη ποιότητά τους να μας δείξουν τι μπορούν να κάνουν. Επίσης ο Ολλανδός έχει ένα κόλλημα με τον έναν μόνο φουνταριστό σε 4-5-1 ή 4-2-3-1, ή τον Σαλπιγγίδη ή τον Αθανασιάδη ή ίσως και τον Νέτσιντ, ένα σύστημα που θέλει είτε ικανότατο φορ περιοχής που να βγάζει τα κάστανα μόνο του, είτε φοβερό κέντρο να του δώσει τη μπάλα εκεί που θέλει ακριβώς και να σκοράρει και το ίδιο. Γενικά στο ποδόσφαιρο, το 4-5-1 σαν σύστημα, είναι σαν το μίνι ή το ντεκολτέ. Για να δείξει, θέλει προσόντα. Τα οποία προσόντα δεν διαθέτει ο ΠΑΟΚ αυτή τη στιγμή, παικτικώς και σε μονάδες. Με το 4-4-2 ή το 4-2-2-2 πάμε πολύ καλύτερα, όπως έδειξαν και τα αποτελέσματα και οι τελικές προσπάθειες, όποτε το εφάρμοσε ο Χουμπ. Επίσης μεγάλο θέμα εκτός από τις αντίθετες πλευρές Στοχ, Λούκας είναι τα '' σκαλώματα '' που τρώει ο Στέφενς με το να αναδείξει νέα ταλέντα στους ποδοσφαιριστές του και να του προσφέρουν τα ίδια από άλλη θέση. Και το κακό είναι πως επιμένει. Έβαζε για παράδειγμα τον ορκισμένο δεξιοπόδαρο Σκόνδρα  να παίζει αριστερά και έτσι είχαμε και στην άμυνα από αριστερά συγκλίνοντα εκτός του Στοχ πιο μπροστά. Αποτελέσματα με Σκόνδρα αριστερά? 2-0 ήττα στο Αγρίνιο, 2-3 από τη Σάλκε στη Τούμπα....Πάλι καλά που ο Γιάννης είναι φύσει φιλότιμος και μαχητής και προσπάθησε πολύ και έμαθε από αυτή τη θέση, όσο μπορούσε και όπως είπαμε και πριν θα ήταν μια καλή λύση η μετατόπισή του αριστερά πάνω στον Κάμπελ στο ματς με τον Ολυμπιακό. Μόνο σε πολύ έκτατες περιπτώσεις όμως, Χουμπ, όχι στα καλά του καθουμένου....Άλλους παίκτες που έκαψε και καίει ακόμα σε αυτές τις θέσεις όποτε αγωνίζονται είναι του Νίνη αμυντικό χαφ ( που βάσει αποδοτικότητας καλύτερα βάλ' τον τερματοφύλακα παρά εκεί ) και το άλλο το τραγικό που έχει σκεφτεί τελευταία είναι πως να μην πάρεις ΤΙΠΟΤΑ από τον επιθετικό Κλάους. Και στο Καραισκάκη και στο Ισραήλ τον έβαλε στον άχαρο ρόλο του κρυφού πίσω από τον φουνταριστό Σαλπιγγίδη. Να τρώει το ξύλο δηλαδή ο Κλάους, που αποτελεί τον ΜΟΝΟ παίκτη που '' στα καλά '' του είναι το καλύτερο φορ περιοχής μακράν από τους υπόλοιπους μέσα στην ομάδα. Βάλε τον Βούκιτς, Χουμπ, εκεί αν θες, αυτόν ναι! Τον ντελικάτο σέντερ φορ Αθανασιάδη να τρωει το ξύλο, να βάζει πλάτη, να σου φτιάχνει παιχνίδι μην τον ξαναβάλεις ούτε για ένα 10λεπτο!

6) Πολλοί ποδοσφαιριστές ουσιαστικά '' εκτός ομάδας ''......

Στις 4 Σεπτεμβρίου ο Έργκους Κάτσε έκανε το μοιραίο, ανήθικο και βλακώδες λάθος και ανέβασε σε χώρο κοινωνικής δικτύωσης φωτογραφία του με μπλούζα του UCK. Ξέραμε λοιπόν πως μόνο αυτός ουσιαστικά θα είναι εκτός ομάδας μέχρι να πάρει μεταγραφή. Αμ δε....Εκτός του Κάτσε, ετκός του Λόπεθ και του Σπυρόπουλου που προαναφέραμε και εκτός του Γκαρσία ( που είναι η μόνιμη απορία γιατί δεν πάιρνει έστω μια ευκαιρία ), δεν έχουμε ξαναδεί στην ομάδα παικτες που αν ρωτήσεις κάποιον που δεν ασχολείται και όπως εμείς θα πει πως έχουν φύγει από τον ΠΑΟΚ. Ποιος ξανάδε τον Ιρλανδό τον Λόρενς? Ποιος τον Γεωργιάδη?? Και αν δεν ντεφορμαριζόταν ο Στοχ θα είχαμε ξεχάσει και τον Ολίσε.....Όλοι είδαμε την τραγική εμφάνιση του Κατσικά στο ντέρμπυ με τον Ολυμπιακό. Μήπως αυτό έγινε γιατί έπαιξε μόλις για 2η φορά φέτος, όχι απλά 11άδα, αλλά γενικά ματς? Μήπως ναι μεν Κατσικάς είναι, αλλά πιο ανέτοιμο Κατσικά δεν είχαμε δει ποτέ, λόγω της μηδενικής συμμετοχής τους φέτος ( όχι μηδαμινής απλά και αλληγορικά, μηδενικής κυριολεκτικά και αριθημτικά μέχρι να τραυματιστεί ο Βίτορ ). Μήπως και οι υπόλοιποι παραγκωνισμένοι χρειαστούν κάποια στιγμή και δεν έχουν ούτε ένα παιχνίδι στα πόδια τους από τον καλοκαίρι ως σήμερα που μιλάμε και μάταια και αυτοί μας κρεμάσουν?? Γιατί μιλάμε για ανυπαρξία, όχι απλά μη συμμετοχή!!





# Αυτά που υπεραναλύσαμε, τα κάναμε γιατί ο τίτλος λέει '' τα λάθη του Στέφενς ''. Αν αναλύαμε τα σωστά του ως τώρα θα ήταν το διπλάσιο ή το τριπλάσιο κείμενο. Στον Ολλανδό πιστώνεται η αγωνιστική αλλαγή νοοτροπίας νικητή που έφερε στην ομάδα, που είναι αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς, πείρας και ποιότητας, όπως και από το ότι αν δεν επιστρατεύει τα '' κουσούρια '' του, παίρνει το 1000% από όποιον παίκτη βάζει να αγωνιστεί και να βοηθήσει στην επίτευξη των στόχων της ομάδας σε ένα παιχνίδι.....Ελπίζουμε να μην ξαναείμαστε εδώ να επισημάνουμε αυτά τα λάθη που δικαίως ως τώρα δεν μπορούμε να του βάλουμε το '' άριστα '', που θέλαμε πολύ! Όμως ο χρόνος θα τα δείξει όλα!!!!
Ο Χουμπ Στέφενς είναι κεφάλαιο στον ΠΑΟΚ αυτή τη στιγμή και πολλές άλλες ομάδες θα ήθελαν να έχον την τύχη μας!!! Αξίζει την πίστη και την εμπιστοσύνη μας!!!

Τα match-ball της εθνικής!!

Την Παρασκευή 15 Νοεμβρίου του 2013 η εθνική Ελλάδος μπαίνει στον αγωνιστικό χώρο του '' Γεώργιος Καρα'ι'σκάκης '' με στόχο ένα σκορ πρόκρισης που θα μπορέσει να υπερασπιστεί στο Βουκουρέστι απέναντι στους φιλόδοξους Ρουμάνους σε 2 παιχνίδια νοκ-άουτ, σε match-ball, όπως άλλωστε μπορεί να χαρακτηριστεί κάθε μπαράζ και μάλιστα με ένα τόσο μεγάλο ηθικό και αγωνιστικό έπαθλο. Την συμμετοχή στο μουντιάλ της Βραζιλίας. Η εθνική Ελλάδος στην ιστορία της έχει βρεθεί σε ανάλογα παιχνίδια, που είτε έπαιζε πραγματικά match-ball, δηλαδή σε περίπτωση νίκης της περνούσε εκείνη σε τελική φάση σε περίπτωση οποιουδήποτε άλλου αποτελέσματος περνούσε η αντίπαλος της ( όπως με τη Ρωσία τη '93 ή τη Δανία το '97 και το 2005 ή τα επίσης μπαράζ με την Ουκρανία το 2009 ), είτε ήθελε νίκη απέναντι σε αδιάφορους αντιπάλους ώστε να πιστοποιήσει και σφραγίσει και μαθηματικά την πρόκριση της σε τελική φάση ευρωπαικού ή παγκοσμίου κυπέλλου ( όπως με την Γεωργία το 2011 ή με την Μάλτα το 2007 ). Η εθνική μας ομάδα ( η εθνική '' αγαπημένη '' από την επική πορεία και κατάκτηση του Euro 2004 στην Πορτογαλία ) έχει δώσει 14 match ball! Είτε σε μορφή μπαράζ, είτε σε βαθμολογική μάχη, είτε σε μαθηματική εξασφάλιση της πρόκρισης. Την Παρασκευή και την ερχόμενη Τρίτη με την Ρουμανία, θα είναι το 15ο, το οποίο ελπίζουμε να μπει στο πάνθεον των μεγάλων προκρίσεων της εθνικής σε ένα ακόμη παγκόσμιο κύπελλο, όπως μας έχει συνηθίσει τα τελευταία χρόνια που από το 2004 και έπειτα μετράμε αισίως 3 στις 3 συμμετοχές σε Euro ( 2004,2008,2012 ) και 1 στις 2 συμμετοχές σε μουντιάλ ( 2010 ). Εξέλιξη σημαντική και άξια αναφοράς, ειδικά τις στιγμές που γυρίζουμε την πλάτη στην εθνική μας ομάδα, ξενερώνουμε και πολλές φορές την κατακρίνουμε λησμονώντας πως μέχρι και πριν 9 χρόνια βλέπαμε με το '' κυάλι '' και ως σπάνια και μακρινή ανάμνηση την συμμετοχή μας σε τελική φάση, μιας και είχαμε μόλις 2 παρουσίες ως εθνική Ελλάδος ποδοσφαίρου και αυτές αποκαρδιωτικές ( ειδικά η δεύτερη ), στο Euro 1980 και στο μουντιάλ της Αμερικής το 1994. Ας θυμηθούμε αυτά τα 14 match ball, 6 επιτυχημένα αλλά και τα 8 που για ένα '' τσικ '' τις περισσότερες φορές δεν είδαμε την εθνική μας εκεί που της άξιζε, δεν είδαμε την εθνική μας να αλλάζει τον ρου της ιστορίας. Γιατί όπως και να το κάνουμε η ιστορία είναι συλλογή και βήματα από λεπτομέρειες.......

Οι προκρίσεις!!

1) Euro 1980

- Ήταν 12 Σεπτεμβρίου του 1979 όταν στο γήπεδο της Λεωφόρου, 20.000 Έλληνες στις κερκίδες και περί τα 15.000.000 σε χώρα και ομογένεια περίμεναν το match ball της εθνικής του Αλκέτα Παναγούλια και την πρόκριση για πρώτη φορά στα τελικά κάποιας διοργάνωσης, έπειτα από 4 αποτυχίες στις λεπτομέρειες το '54, το '70, το '76 και το '78. Η νίκη επί της μεγάλης Σοβιετικής Ένωσης του Μπλαχίν και των υπολοίπων ήρθε με ένα γκολ του Τάκη Νικολούδη πριν καν συμπληρωθεί το 10λεπτο και έμεινε ως το τέλος. Είχε προηγηθεί το εντυπωσιακό 8-1 επί της Φιλανδίας και έτσι με μετέπειτα ισοβαθμία με τους Φιλανδούς είχαμε το πλεονέκτημα. Οι Φιλανδοί έχασαν από την Ουγγαρία, έφεραν ισοπαλία με την Σοβιετική Ένωση και έτσι με υποθήκη το 8-1 και το γκολ του Νικολούδη προπαραμονή του Τιμίου Σταυρού του 1979, η εθνική προκρίθηκε για πρώτη φορά σε τελικά ευρωπα'ι'κού κυπέλλου.

2) Μουντιάλ 1994

- 17 Νοέμβρη - ανήμερα της γιορτής του Πολυτεχνείου - του έτους 1993. Με βαριά υποθήκη το πέναλτυ-γκολ του Στράτου Αποστολάκη ( κερδισμένο από τον Νίκο Τσιαντάκη ) στη Βουδαπέστη επί της Ουγγαρίας στις 31 Μαρτίου 1993 όπου έδωσε κατά τεράστιο ποσοστό την πρόκριση, η εθνική Ελλάδος μπροστά σε 75.000 θεατές στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας ήθελε με νίκη επί της ισχυρής Ρωσίας να σφραγίσει την πρόκριση και πρωτιά για πρώτη φορά στην ιστορία της σε τελικά παγκοσμίου κυπέλλου. Το ΟΑΚΑ κόχλαζε όσο ποτέ και εξεράγγην ( επίσης, όσο ποτέ ) όταν ο Νίκος Μαχλάς έστειλε με κεφαλιά την μπάλα στα δίχτυα στο 69ο λεπτό. Τελικό σκορ 1-0, η Ελλάδα πρώτη στον ομιλο, η Ελλάδα στο μουντιάλ της Αμερικής και ο Αλκέτας Παναγούλιας είχε οδηγήσει ξανά αυτός - μετά την πρόκριση στο ευρωπαικο του '80 - την εθνική μας σε ένα μεγάλο ραντεβού.....Η κακή συνέχεια όσον αφορά εκείνο το μουντιάλ χρίζει όμως απογοητευτικής ανάλυσης, έτσι θα μείνουμε σε εκείνη τη μαγική βραδιά του Νοέμβρη στο ΟΑΚΑ.....

3) Euro 2004

Ολοι έχουμε μείνει στο τι έγινε στο έπος της Πορτογαλίας όπου η Ελλάδα έκανε την μεγαλύτερη έκπληξη του παγκόσμιου αθλητισμού κατακτώντας το ανέλπιστα. Όμως ιδιαίτερη μνεία και αναφορά πρέπει να γίνει στο πως η εθνική μας ομάδα προκρίθηκε πρώτη στον προκριματικό της όμιλο, γεγονός εξόχως σημαντικό, μιας και αν δεν γινόταν αυτό δεν ξέραμε καν αν θα βρεθούμε στη Πορτογαλία. Είναι αυτό που είπαμε πριν με το ντόμινο λεπτομερειών που δημιουργίουν την ιστορία. Η εθνική μας ομάδα με 3 επικές νίκες στα 3 τελευταία παιχνίδια της προκριματικής φάσης έφτασε από 3η να καταλήξει πρώτη, αρχίζοντας το μικρό έπος από τη Σαραγόσα στις 7 Ιουνίου του 2003 που με το γκολ του Στέλιου Γιαννακόπουλου στο 42' η ομάδα του Ότο Ρεχάγκελ έφευγε με το 2πλο. Ισπανία-Ελλάδα 0-1. Τέσσερις μέρες μετά - 11 Ιουνίου 2003 - στην καυτή Λεωφόρο, ο Άγγελος Χαριστέας έδινε την πρωτιά όταν στο 86ο λεπτό έκανε το ιστορικό 1-0 επί της Ουκρανίας και η πρόκριση στο Euro 2004 απείχε πλέον 3 βαθμούς. Στο match ball της Λεωφόρου στις 11 Οκτωβρίου 2003 με την αδιάφορη - πλην σκληρή - Βόρεια Ιρλανδία. Το χρυσό γκολ το πέτυχε ο Βασίλης Τσιάρτας με πέναλτυ στο 69ο λεπτό, στο ίδιο λεπτό που ο Μαχλάς 10 χρόνια πριν έστειλε την εθνική στο μουντιάλ. Όμως τώρα η συνέχεια δεν θα ήταν ίδια. Τώρα η συνέχεια θα ήταν ολόχρυση και πέρα από κάθε ελληνική, ποδοσφαιρική, ανθρώπινη φαντασία........

4) Euro 2008

Πολυτεχνείο ξανά - 17 Νοεμβρίου 2007 - και η εθνική του μυθικού Ότο ψάχνει ένα βαθμό απέναντι στην αδύναμη και αδιάφορη Μάλτα για να πάει στα γήπεδα της Αυστρίας και της Ελβετίας να υπερασπιστεί το στέμμα της πρωταθλήτριας Ευρώπης που είχε κατακτήσει το 2004. Τελικά βρίσκει τρεις και μάλιστα εμφατικά με 5-0 με 3 γκολ του Φάνη Γκέκα και από ένα των Μπασινά και Αμανατίδη. Είχε προηγηθεί ένα μήνα πριν - 17 Οκτωβρίου 2007 - η ουσιαστικά πρόκριση ώστε να έρθει η μαθηματική εξασφάλιση με τη Μάλτα όταν με γκολ του Γιάννη Αμανατίδη η εθνική Ελλάδος κέρδιζε τη Τουρκία μέσα στην Πόλη με 0-1 και την εκτόπιζε στη 2η θέση. Από θέμα παραγωγικότητας, θεάματος, σταθερότητας και βαθμολογικής συγκομιδής ήταν η καλύτερη παρουσία της εθνικής μας σε προκριματική φάση, με μόνο μελανό σημείο της πορείας αυτής το ντροπιαστικό 1-4 από τους Τούρκους, μέσα στον Πειραιά, παραμονή της 25ης Μαρτίου του 2007, αποτέλεσμα και συγκυρία που στοιχειώνει ακόμα, αλλά δεν στοίχισε κάτι παραπάνω στο θέμα πρόκρισης.....

5) Μουντιάλ 2010

Η εθνική Ελλάδος του Ότο Ρεχάγκελ ξανά τερματίζει δεύτερη στον προκριματικό όμιλο με αποτέλεσμα η πρόκριση να κρίνεται σε διπλό αγώνα μπαράζ όπως τώρα με την Ρουμανία. Τότε αντίπαλος ήταν η Ουκρανία. Στο πρώτο παιχνίδι στο ΟΑΚΑ ( 14 Νοεμβρίου 2009 ) το 0-0 δεν δίνει και πολλές ελπίδες πρόκρισης και η μόνη βάση για υποθέσεις γι αυτήν ήταν το μηδέν στην άμυνα, ώστε περνώντας ένα γκολ εκεί όλα θα ήταν καλά. Αυτό έγινε και στις 18 Νοεμβρίου του 2009 στην Ντόντμπας Αρένα του Ντόνετσκ ο Δημήτρης Σαλπιγγίδης φύτεψε τι ουκρανικές ελπίδες στο κρύο και παράλληλα με το 0-1 που κρατήθηκε από την γρανιτένια ελληνική άμυνα μέχρι το τέλος μας έδωσε την πρόκριση στο παγκόσμιο κύπελλο της Νοτίου Αφρικής!!

6) Euro 2012

Ήταν 7 Οκτωβρίου του 2011 όταν η εθνική Ελλάδος του Φερνάντο Σάντος πλέον φιλοξενούσε στο Καραισκάκη την πρωτοπόρο του προκριματικού ομίλου Κροατία με στόχο να την κερδίσει και να την '' καβαλήσει ''. Αυτό γίνεται και με ένα γκολ του Σαμαρά στο 71' και του Γκέκα στο 79' η εθνική κερδίζει 2-0 και πάει να προκριθεί και μαθηματικά, 4 μέρες αργότερα - 11 Οκτωβρίου 2011 - στο τρίτο συνεχόμενο της ευρωπαικό κύπελλο στο match ball με την σκληροτράχηλη Γεωργία στη Τιφλίδα. Σε ένα ματς-θρίλερ η Γεωργιανοί προηγούνται στο 19' με τον Ταργκαμάτζε κει ενώ όλα έδειχναν άδοξο αποκλεισμό από το πουθενά ή περιορισμό στη 2η θέση και με συνδυασμό άλλων απωλειών άλλων δεύτερων πρόκριση έρχεται με φοβερό σουτ ο Φωτάκης στο 79' και ισοφαρίζει. Η εθνική αναπτερώνεται και στο 85' ο χρυσός Αγγελος Χαριστέας χαρίζει με άλλο ένα μεγάλο γκολ του την νίκη-πρόκριση στην εθνική Ελλάδος ( 1-2 ).......




Τα '' παραλίγο '' !!! 'Αλλοτε δίκαια και άλλοτε άδικα και οδυνηρά, με αποκορύφωμα το 1997....


1) Μουντιάλ 1954

Η πρώτη σοβαρή απόπειρα πρόκρισης σε τελική φάση παγκοσμίου κυπέλλου από την εθνική Ελλάδος - δηλαδή σε ματς που αν κέρδιζε περνούσε στο μουντιάλ - έγινε στις 28 Μαρτίου 1954 με αντίπαλο την πανίσχυρη τότε ενωμένη Γιουγκοσλαβία. Από νωρίς το πρωί είχαν μαζευτεί στα πέριξ του γηπέδου της Λεωφόρου Αλεξάνδρας οι Έλληνες φίλαθλοι για να δουν πολλές ώρες μετά τον γνωστό μας - από τις προπονητικές περιπέτειες μετέπειτα στη χώρα μας με θητεία σε Ολυμπιακό, Απόλλων Αθηνών, Διαγόρα Ρόδου, ΑΕΚ και Εθνικό- , Τόζα Βεσελίνοβιτς να κάνει το 0-1 στο 51' και να θάβει τις ελπίδες των Ελλήνων και της εθνικής ομάδας του Χέλμη και των παδιών του για συμμετοχή σε παγκόσμιο κύπελλο, που όπως ήθελε και δίδαξε η ιστορία, αυτό θα αργούσε πολλά χρόνια......

2) Μουντιάλ 1970

Ήταν 16 Νοεμβρίου του 1969 όταν στο Βουκουρέστι η ελπιδοφόρα ηρωική εθνική Ελλάδος με προπονητή τον Λάκη Πετρόπουλο βρισκόταν με μεγάλο 2πλο επί της πανίσχυρης Ρουμανίας στο μουντιάλ του Μεξικό. Το 2πλο δεν ήρθε, ήρθε όμως μια ιστορική ισοπαλία με γκολ του Δομάζου δτο 50', - είχε προηγηθεί η Ρουμανία με τον Ντεμπρόφσκι στο 36' - ώστε η Ελλάδα βάσει αποτελέσματος και εμφανίσεως σε μια έδρα που την είχαν τελειωμένη να αποχωρήσει με το κεφάλι ψηλά.....

3) Euro 1976
Στο Ντίσελντορφ  της Δυτικής Γερμανίας στις 11 Οκτωβρίου 1976 γράφτηκε η μεγαλύτερη παραλίγο ιστορία και ο μεγαλύτερος παραλίγο αποκλεισμός της τότε μεγαλύτερης ομάδας και παγκόσμιας πρωταθλήτριας Δυτικής Γερμανίας. Γιατί το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα του Αλκέτα Παναγούλια - που με νίκη έθετε εκτός Euro την πρωταθλήτρια κόσμου τότε - όχι απλά αντιστάθηκε σθεναρά, όχι απλά δυσκόλεψε, όχι απλά έκανε τους υπερόπτες δυτικογερμανούς να βλεπουν φαντάσματα αλλά εκεί στο 68' όταν ο τεράστιος Γιουπ Χάινκες έκανε το 1-0 υπέρ τω πρωταθλητών κόσμου και όλοι στοιχημάτιζαν '' τώρα που άνοιξε η βάνα, που θα σταματήσει το νερό '', η εθνική Ελλάδος ισορρόπησε και ισοφάρισε 1-1 με τον Γιώργο Δεληκάρη στο 78' και μέχρι το τέλος προσπαθούσε εκείνη απέναντι στους αποσβολωμένους Γερμανούς να πάρει το 2πλο πρόκρισης, με το σφύριγμα της λήξης να μοιάζει βάλσαμο για τους πρωταθλητές κόσμου που χειροκρότησαν θερμά την μόνη εθνική ομάδα που για ένα '' τσικ '' δεν τους κέρδισε και δεν τους απέκλεισε μέσα στην έδρα τους την τρέχουσα δεκαετία.....

4) Μουντιάλ 1978
Στις 28 Μα'ί'ου 1977 η εθνική μας ομάδα με τον Λάκη Πετρόπουλο προπονητή αναζητούσε διπλό πρόκρισης στο μουντιάλ της Αργεντινής και μαθηματικής εξασφάλισης στο επόμενο ματς τον Οκτώβρη. Αντίπαλος της η ξεφτισμένη αλλά ακόμα ισχυρη εθνική Ουγγαρίας και μάλιστα μέσα στη Βουδαπέστη. Τα όνειρα όμως αποδείχτηκαν προ-θερινής νυκτός, αφού οι Ούγγροι στο τέταρτο του αγώνα ήταν ήδη 2-0 μπροστά με Πουσκάι στο 13' και Νιλάζι στο 15', με το επιστέγασμα της βραδιάς το τελικό 3-0 στο 88' από τον Φαζέκας!

5) Euro 1988
25η Μαρτίου του 1987 και η εθνική ομάδα της Ελλάδος του Μίλτου Παπαποστόλου φέρνει ένα ιστορικό 1-1 μέσα στο Ρότερνταμ απέναντι στην πανίσχυρη ολλανδική υπερδύναμη του Ρίνους Μίχελς του total football και των Φαν Μπάστεν, Γκούλιτ, Ράικαρντ, 1-1 που κάνει άισθηση σε όλο τον κόσμο, μιας και η εθνική Ελλάδας έδειχνε ικανή να κυνηγήσει μέχρι το τέλος τους Ολλανδούς. Στο Ντε Κάιπ η εθνική προηγήθηκε 0-1 με τον Σαραβάκο στο 5ο λεπτό και ισοφαρίστηκε στο 56' από τον μεγάλο Μάρκο Φαν Μπάστεν. Όλα έδειχναν πως το Ελλάδα-Ολλανδία την τελευταία αγωνιστική θα ήταν το ματς φωτιά που θα έκρινε την πρόκριση. Όμως οι Ολλανδοί ήταν ανώτεροι των αναμενομένων και κέρδισαν όλα τα υπόλοιπα παιχνίδια στην προκριματική φάση, καθιστώντας ως match ball για το εθνικό αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα το ματς με την Ουγγαρία στη Βουδαπέστη στις 14 Οκτωβρίου 1987, όπου με διπλό εκεί τα έπαιζε όλα για όλα μετά από λίγες μέρες με την Ολλανδία. Τελικό Ουγγαρία-Ελλάδα ξανά 3-0 όπως και πριν 10 χρόνια στο ίδιο στάδιο ( Νεπ Στάντιον ) αυτή το φορά μάλιστα πολύ πιο εύκολα, μιας και στο πρώτο τέταρτο το σκορ ήταν ήδη 3-0 με γκολ του γνωστού μας Λάγιος Ντέταρι στο 4', του Μπόγκναρ στο 12' και του Μέζαρος στο 15'. Για την ιστορία, το αδιάφορο πλέον επερχόμενο Ελλάδα-Ολλανδία έληξε φιλικά 0-3. Η εθνική Ολλανδίας τότε πήρε πιο εμφατικά και θεαματικά από ποτέ το Euro με φοβερές εμφανίσεις και εκπληκτικό γκολ του Μάρκο Φαν Μπάστεν στον τελικό με τη Σοβιετική Ένωση και πολλοί λενε ως σήμερα πως αυτή η εθνική με αυτό το ρόστερ αν δεν τύχαινε στα προκριματικά με την ίσως καλύτερη Ολλανδία όλων των εποχων, θα είχε προκριθεί και ίσως πήγαινε και καλά σε εκείνο το ευρωπαικό κύπελλο....

6) Euro 1992
 Πορτογαλία και Ελλάδα πήγαιναν χέρι χέρι, με ίδια αποτελέσματα μεταξύ τους ( 3-2 στην Αθήνα, ήττα 1-0 στη Λισαβώνα ) και σε συνδυασμό με τα κακά αποτελέσματα της πρωταθλήτριας Ευρώπης Ολλανδίας ήθελαν να προκριθούν οι δυο τους αφήνοντας έξω τους '' οράνιε ''. Για να γίνει όμως αυτό εφικτό για την εθνική μας έπρεπε στις 4 Δεκεμβρίου 1991, ο Αντώνης Γεωργιάδης και οι διεθνείς του να σκεφτούν κάτι που θα σταματούσε τους ορκισμένους για νίκης πρωταθλητές Ευρώπης Ολλανδούς και να τους έπαιρναν έστω την ισοπαλία που θα τους διατηρούσε στην τρίτη θέση. Αυτό όσο εύκολο ακουγόταν ( δεδομένου έδρας και δύο αποτελεσμάτων ) τόσο δύσκολο φάνηκε αφού οι μπαρουτοκαπνισμένοι και αμφισβητημένοι Ολλανδοί πάτησαν τους Έλληνες και το 0-2 στο Καυταντζόγλειο με γκολ των Μπέργκαμπ στο 37' και Μπλιντ στο 87' μόνο τιμητικό και τυχερό μπορεί να θεωρηθεί.

7) Μουντιάλ 1998
Αναμφισβήτητα το μεγαλύτερο '' παραλίγο '' και το μεγαλυτερο ελληνικό '' αχ '' και '' κρίμα '' σε προκριματική φάση παγκοσμίου κυπέλλου. Η εθνική μας βρίσκεται στους 13 βαθμούς, δεύτερη. Πρώτη είναι η Δανία με 16 που μας έχει κερδίσει το Πάρκεν της Κοπενχάγης με 2-1, άρα με νίκη μας σε παραπάνω αξία από αυτή είμαστε πρώτοι και παρόντες σε 2ο συνεχόμενο παγκόσμιο κύπελλο. Τρίτη είναι η Κροατία με 12. Θρίλερ.......Στις 11 Οκτωβρίου 1997 στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας οι 75.000 φίλοι της εθνικής και όσα εκατομμύρια είδαν το ματς από την τηλεόραση έχουν να θυμούνται ένα κρεσέντο μονολόγου από τους Έλληνες διεθνείς, απίστευτες χαμένες ευκαιρίες, τους ποιοτικότατους Δανούς ( πρωταθλητές Ευρώπης 1992 και με πολύ καλές παρουσίες στα μουντιάλ ) να βλέπουν την τύχη να μη τους γυρνά την πλάτη ποτέ και τον μυθικό τους τερματοφύλακα Πίτερ Σμάιχελ να βγάζει το ένα μετά το άλλο, με αποκορύφωμα το απίστευτο χαμένο τετ α τετ του Αλέξη Αλεξανδρή στο 88ο λεπτό ( φωτό πιο πάνω.....) , τετ α τετ που παρά την μεγάλη καριέρα του Ελληνα επιθετικού, ακόμα τον στοιχειώνει. Τελικο αποτέλεσμα, Ελλάδα-Δανία 0-0, σε ένα ματς που με ελάχιστη δόση φυσιολογικής τύχης η Ελλάδα θα το είχε κερδίσει με 3 ή 4-0. Στο άλλο παιχνίδι την ίδια ώρα με γκολ του μεγάλου Νταβόρ Σούκερ, του Σόλντο και του Μπόκσιτς η Κροατία περνούσε με 1-3 από την Λιουμπλιάνα ( το γκολ των Σλοβένων ο γνωστός μας Ζλάτκο Ζάχοβιτς ) και προκρινόταν ως δεύτερη στα τελικά του γαλλικού παγκοσμίου κυπέλλου του 1998, αφήνοντας την ηρωική μα άτυχη όσο ποτέ Ελλάδα του Κώστα Πολυχρονίου στην τρίτη θέση με 14 βαθμούς. Είναι ευνόητο πως αν έμπαινε το τετ α τετ του Αλεξανδρή ή μία από τις δεκάδες ευκαιρίες της εθνικής μας και το σκορ ήταν 1-0 η εθνική μας θα τερμάτιζε πρώτη στον όμιλό της, συμμετέχοντας αυτή στο παγκόσμιο κύπελλο, οι Κροάτες θα ήταν τρίτοι και δεν θα έπαιρναν ποτέ την πρόκριση για το μουντιάλ εκείνο που έφτασαν μια ανάσα από τον τελικό ( έλεω Λιλιάν Τουράμ και διοργανώτριας Γαλλίας ), αφότου στο μουντιάλ της Γαλλίας ο Σούκερ και η παρέα του έφτασαν ως τα ημιτελικά και παίρνοντας την τρίτη θέση στο μικρό τελικό με την Ολλανδία. Είναι άλλο ένα παράδειγμα - το χαρακτηριστικότερο ίσως - αυτού που είπαμε στην αρχή με την συλλογή λεπτομερειών που για ένα '' τσικ '' θα έγραφαν την ιστορία εντελώς διαφορετικά.......!!!!!

8) Μουντιάλ 2006
Η πρωταθλητρια Ευρώπης του 2004, εθνική Ελλάδος του Ότο Ρεχάγκελ, με κάκιστη πορεία στα προκριματικά του μουντιάλ στον όμιλό της, εκμεταλλευόμενη ωστόσο την κακή πορεία και των άλλων συνδιεκδικητών της πρόκρισης στο μουντιάλ της Γερμανίας, έφτασε στο σημείο με νίκη κόντρα στη Δανία στην Κοπεγχάγη να έχει τον πρώτο λόγο για πρόκριση. Η εθνική μας αν και καλύτερη στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα πληγώθηκε στο 40ο λεπτό και το γκολ του Γκράαβγκαρντ διαμόρφωσε το τελικό και καταδικαστικό 1-0, στέλνοντας την Δανία στο μουντιάλ και μη υλοποιώντας το συνθηματικό όνειρο της Πορτογαλίας και του Καλλιμάρμαρου στην υποδοχή των ηρώων πρωταθλητών Ευρώπης '' σε 2 χρόνια στη Γερμανία, φέρτε μας, φέρτε μας τη Βραζιλία ''....

Η Γερμανία ποτέ δεν ήρθε και έτσι αυτη η εκπληκτική εθνική ομάδα έκανε ένα διάλειμμα στις συνεχείς παρουσίες της σε τελικές φάσεις τα τελευταία χρόνια, στατιστικό γεγονός που απευχόμαστε για την Παρασκευή και την Τρίτη θέλοντας να δούμε την εθνική μας για πρώτη φορά παρούσα σε 2 συνεχόμενα παγκόσμια κύπελλα.....Αυτό που δεν είδαμε το '98 δηλαδή, έλεω ατυχίας και Σμάιχελ!!!!



Καλή επιτυχία στην εθνική μας ομάδα!!!!!!!!!

Ο Χουμπ δεν τα λέει, για να τα πει.....

Ακούσαμε χθες, στην συνέντευξη τύπου τον πλήρως συνειδητοποιημένο επαγγελματία αλλά ωραίο και έξυπνο τύπο Χουμπ Στέφενς που έχει την τύχη φέτος να διαθέτει για προπονητή ο ΠΑΟΚ να δίνει βαρύνουσα σημασία στο σημερινό ματς, όπως είχε κάνει και μετά το παιχνίδι του Σαββάτου με τον Εργοτέλη που όλοι του μιλουσαν λες κει είχε μόνο τον Ολυμπιακό μετά, χωρίς άλλο παιχνίδι ενδιάμεσα. Μάλιστα πολυ σωστά απάντησε σε επίμονη τάση δημοσιογράφου προς ερωτήσεις που κατέληγαν στο Ολυμπιακός-ΠΑΟΚ, πως η δουλεια του δεν είναι να βλέπει τα επόμενα ματς αλλά αυτό που πάιζει τώρα και κάθε φορά.
Καταρχάς, τον παραδέχομαι που ακολουθά μια γραμμή χωρίς παρεκλίσεις και είναι σφίγγα στα θέματα που έχει προαποφασίσει να μην δώσει βάση και πληροφορίες. Μετά από τόση επιμονή και τόσες ντρίπλες απ' τους δημοσιογράφους κατάφερε να μην πει κουβέντα για το ντέρμπυ της Κυριακής!
Δεύτερον, πολλοί νομίζουν πως το κάνει από δήθεν σοβαρότητα ή επαγγελματισμό ή με σκοπό να αποφορτίσει το τεταμένο - όσο πλησιάζει η Κυριακή - κλίμα. Κάθε άλλο, ούτε ψυχαναλυτής κοινού έχει σπουδάσει, ούτε ξενέρωτος είναι να μην του αρέσει η ίντριγκα πριν απο ντέρμπυ και μάλιστα ντέρμπυ κορυφής εκτός έδρας. Απλά ΟΝΤΩΣ αύριο το ματς είναι πάρα πολύ σημαντικό για τον ΠΑΟΚ, αν όχι σχεδόν ίδιας σημασίας με της Κυριακής. Αν δεν το βλέπουμε οπαδικά και με φανατισμένα γυαλιά, έτσι είναι. Ξέρει τι κάνει ο Χουμπ.....
Να πω το πολυπόθητο '' γιατί '' τώρα. Πρώτα απ' όλα, ο Χουμπ Στέφενς ξέρει πολύ καλά πως με ενδεχόμενη νίκη ή καλή εμφάνιση συνοδευόμενα με όχι υπερβολική κόπωση των ποδοσφαιριστών, τα '' παιδιά του '' όπως αποκαλεί τους παίκτες θα ενθαρρυνθούν και θα πάνε με αυτοπεποίθηση και πίστη στους εαυτούς τους στο Καραισκάκη. Με ήττα, θα αρχίσουν οι γκρίνιες, ότι χειρότερο πριν από ντέρμπυ που θα κρίνει πολλά. Επίσης η σημαντικότητα και το κίνητρο του αγώνα είναι διπλό. Είναι βαθμολογικό, είναι και αγχολυτικό για τη συνέχεια.
Ο Χουμπ τίποτα δεν λέει τυχαία και πόσο μάλλον δεν επιμένει τυχαία. Η Μακάμπι Χάιφα βρίσκεται σε κακό φεγγάρι και ας παίζει στην έδρα της και ας παίζει το τελευταίο της χαρτί. Είναι σχεδόν χαμένη και γενικά, δεν είναι καλά. Η βαθμολογία έχει ως εξής: ΠΑΟΚ 7, Άλκμααρ 5, Σαχτέρ 2, Μακάμπι 1. Αν η Μακάμπι κερδίσει - πάμε με το χειρότερο σενάριο - και δεν κερδίσει η Άλκμααρ τη Σαχτέρ κινδυνεύει ακόμη και η πρόκριση. Γιατί στην Αστάνα στις 28 Νοεμβρίου στις 5 το απόγευμα ώρα Ελλάδας λόγω του πολικού ψύχους σε μια πόλη και χώρα κοντά στη Μογγολία, πολλά χιλιόμετρα μακριά, ποιος μου λέει εμενα πως ο ΠΑΟΚ θα πάρει σίγουρα διπλό ώστε αύριο να κάνει '' φιλικό '' εν όψει ντέρμπυ με την Μακάμπι? Και αν κάποιος το υποστηρίζει αυτό τότε γιατί εκεί μέσα οι Καζάκοι ( οι οποίοι θυμίζω τι χουνέρι πήγαν να μας κάνουν στην Τούμπα ) είναι αήττητοι με νίκη επί της Σέλτικ τον Αύγουστο και ισοπαλίες με Μακάμπι και Άλκμααρ τώρα? Θέλετε λοιπόν να σας πω τι απογίνεται το φαβορί ΠΑΟΚ με ήττα σήμερα και ήττα ή ισοπαλία πάνω με την Άλκμααρ αύριο να μην έχει κερδίσει? Χαμός, πανζουρλισμός και εκεί που τά 'χουμε ξεκάθαρα θα παίζει τελευταία αγωνιστική όλη η 4άδα για την πρόκριση....Πείτε τώρα ότι απόψε κερδίζει η Άλκμααρ, που είναι και το φυσιολογικό και εμείς χάνουμε. Πρώτον δεν ξέρουμε τι θα κάνουμε στην Αστάνα, που είπα πριν και δεύτερον δεν ξέρουμε τι μας μηχανεύουν στο Αλκμάαρ-Μακάμπι οι Ολλανδοισραηλινοί ούσα η μία στους 8 και η άλλη στους 4 βαθμους, γιατί θυμίζω το δικό μας ματς στο Καζακστάν θα γίνεται 3 ώρες νωρίτερα, τότε. Αν φέρουμε Χ τώρα εμείς αυριο, εντάξει εκεί τελειώνουμε την Μακάμπι, εκτός συγκλονιστικότατου απροόπτου είμαστε στους ''32'' αλλά χάνουμε προσωρινά έστω την πρώτη θέση. Προσωρινά μέχρι το παιχνίδι με την Άλκμααρ στην Τούμπα ώστε με νίκη πάμε πρώτοι. Με άλλο αποτέλεσμα όμως 2οι.
Θα μου πουν τώρα μερικοί σιγά, την προκριση θέλουμε τι πρώτοι τι δεύτεροι.....Εντάξει, απ' το όλοτελα κάλλιο και δεύτερος, αλλά με αυτή την κληρωση που σου έφερε από το πρώτο γκρουπ δυναμικότητας την Άλκμααρ και από τα άλλα τις άλλες 2, ε σαν ΠΑΟΚ πρέπει και είναι η ευκαιρία σου να βγεις πρώτος όπως έκανες -ανέλπιστα τότε, το 2011 - που πέταξες έξω την Τότεναμ. Και το άλλο....Γιατί δηλαδή, τζάμπα και χωρίς λόγο, πρώτα ο Θεός, τον Φλεβάρη να παίξεις με υποψήφιους πρώτους και με υποψήφιους καλύτερους τρίτους από το Τσάμπιονς Λιγκ και να μην έχεις μια πιο χαλαρή κλήρωση? Πρέπει σώνει και ντε πάλι στο παρά πέντε όλα και πάλι να πας να βγεις ήρωας από τους ''32'' και πιθανότατα αν σου κάτσει καμμιά Βαλένθια κτλ να φύγεις νωρίς ενώ κάτι άλλα χωριά θα συνεχίζουν? Ή και το άλλο, γιατί οι παίκτες σου να κάνουν μέχρι Δεκέμβρη μήνα τους κασκαντέρ πρόκρισης? Γεγονός που αν συμβεί θα βάλει τους ποδοσφαιριστές του ΠΑΟΚ σε μια διαδικασία '' τώρα τρέχα ''. Διαδικασία αχρείαστη που θα τους βαρύνει και κουράσει για τα δύσκολα εγχώρια παιχνίδια - που απ' ότι φαίνεται η κούρσα με τον Ολυμπιακό έτσι θα πάει όλη τη χρονιά - και δεν θα επιτρέψει στον Στέφενς το rotation ειδικά στο μακρύ και επίπονο ταξίδι του Καζακστάν!!
Με νίκη απόψε στο Ισραήλ και με ιδιαίτερη και πρέπουσα σημασία στο παιχνίδι όπως πολύ σωστά επισημαίνει ο Ολλανδος, προκρίνεσαι και μαθηματικά και θέλεις 2 βαθμούς στα 2 εναπομείναντα παιχνίδια. Είσαι δηλαδή 100% στους ''32'' και 95% πρώτος.
Και όλα αυτά στην ευκαιρία της απογοήτευσης, της κάτω βόλτας και του κακού φεγγαριού αγωνιστικά της Μακάμπι που τό 'χει ήδη παρατημένο το θέμα και αν από την αρχή δεν της δώσεις τα περιθώρια και είσαι σοβαρός, παίρνεις ωραίο και ΧΡΗΣΙΜΟ διπλό. Θα πω, το πιο χρήσιμο, εγώ. Από τα παραπάνω δεδομένα αυτό βγαίνει. Είναι ευκαιρία να το ξεμπερδεύουμε, γιατί δηλαδή να μην το κάνουμε? Επειδή θα σκεφτόμαστε τον Ολυμπιακό? Όχι δα....
Όπως με τον Παναιτωλικό, που σκεφτόμασταν την Σάλκε. Με τραγικό όπως θυμόμαστε το αποτέλεσμα αφότου και από τη Σάλκε αποκλειστήκαμε και αυτό το στοιχειωμένο ματς στο Αγρίνιο είναι αυτή τη στιγμή η αριθμητική μας διαφορά από τον Ολυμπιακό. Με σοβαρότητα και νίκη εκεί θα είμασταν τώρα 28-28 και θα πηγαίναμε αλλιώς στο ντέρμπυ....
Γιατί άλλο, αν χάσεις το -3 και άλλο το -6 και άλλο αν νικήσεις το +3 ( που με τον 2ο γύρο στην Τούμπα μάλλον είσαι πρωταθλητής) και άλλο η ισοβαθμία.Θέλετε τα ίδια και εδώ?? Δεν νομίζω.....
Ο Χουμπ λοιπόν ξέρει τι κάνει και τι λέει. Έχει απόλυτο δίκαιο! Το ματς με τη Μακάμπι είναι μέχρι στιγμής το σημαντικότερο! Το ματς κλειδί! Είναι η ευκαιρία να τελειώνουμε και πρέπει να είμαστε σοβαροί, συγκεντρωμένοι και να το κάνουμε! Μόνος στόχος λοιπόν το 2πλο και αν μπορούμε, χωρίς κλατάρισμα.....

Σοβαρά, πειθαρχημένα, ομαδικά, δυνατά απ' την αρχή, και καλή επιτυχία!

ΥΓ. Χουμπ, είσαι μεγάλος και το καταλαβαίνουμε όλοι καλύτερα, μέρα με τη μέρα........

Βρε, αν δεν σ' ερωτευόμουνα, θά 'κανα το δικό μου.....

Σωτήριον έτος 2008, καλοκαίρι. Λέω σωτήριο γιατί με την κατακλύζουσα καθημερινότητα και τον αρνητισμό λόγω των σφοδρών για τη χώρα και για εμάς δεδομένων από τότε να έχει αλλάξει τα πάντα γύρω μας, 5 χρόνια πριν μοιάζουν αρχαιότητα και άλλος κόσμος!
Ο - ομιλών για παίκτες '' σαρδέλες '' που δεν μπορούν να κοντράρουν τους παίκτες '' αστακούς '' των άλλων ομάδων με αποτέλεσμα την περασμένη σεζόν η ομάδα να τερματίζει 9η -, τότε προπονητής του ΠΑΟΚ Φερνάντο Σάντος βάζει ότι μέσον είχε παρέα με Βρύζα και Ζαγοράκη ώστε να '' φτιάξουν '' τον πλέον συσπειρωμένο και πάντοτε μοναδικό κόσμο του δικεφάλου που σε μια ομάδα 9η και εκτός Ευρώπης ξεπέρασε τα 20.000 διαρκείας στην Τούμπα για την σεζόν 2008-2009. Μαζί και εγώ και το έχω ακόμα, στη θύρα 6. Με τα κονέ τους λοιπόν και συγκριτικά με ότι χρηματικό διέθεταν ( δεν υπήρχε ταμείο Σαββίδη φυσικά τότε ούτε καν στον ορίζοντα ) η διοίκηση Ζαγοράκη ψωνίζει από το πάνω ράφι και φέρνει στην Τούμπα τους Πάμπλο Κοντρέρας, Μάρκος Αντόνιο, Κώστα Χαλκιά, Ζλάταν Μουσλίμοβιτς, Βλάνταν Ίβιτς, Ηλία Αναστασάκο, Ιμπραχίμα Μπακαγιόκο, Πάμπλο Γκαρσία που με την πλαισίωση στον Σέρτζιο Κονσε'ι'σάο έκαναν την ομάδα ανταγωνιστικότατη και σημείωσε μία απ' τις μεγαλύτερες προόδους κατάταξης αφού τερμάτισε στη 2η θέση της βαθμολογίας από 9ος την προηγούμενη χρονιά. Φυσικά στην Αθήνα εκείνο το καλοκαίρι όλοι ασχολούνταν με τον πολυμετοχικό Παναθηναικό ( που είδαμε τα χα'ί'ρια του ) και με τη μαμά Ντιόγκο που ήρθε στο λιμάνι με το γιο της να υπογράψει στον Ολυμπιακό ( έρημα χάλια ) περιορίζοντας σε μονόστηλα τις μεταγραφές του ΠΑΟΚ, οι οποίες αν γίνονταν σε ερυθρόλευκο, πράσινο ή και κιτρινόμαυρο τότε φόντο θα ήταν επί μέρες πρωτοσέλιδα. Ήταν όπως ξαναείπα εποχές χωρίς Σαββίδη και οι αθηναικές με την πρόστυχα ψεύτικη στάμπα των πανελληνίων εφημερίδων δεν έβλεπαν κέρδος από τον ΠΑΟΚ - όπως τώρα -  και έτσι δεν έγραφαν ούτε τα απαραίτητα. Τι Παναχα'ι'κή, τι ΠΑΟΚ γι αυτούς! Χυδαιότης, χυδαιοτήτων......
Μέσα σ' αυτούς τους παίκτες είχε έρθει στον ΠΑΟΚ δανεικός από την Πόρτο και ένας πιτσιρικάς - και σε κοψιά και σε ηλικία - Πορτογάλος ονόματι Αντελίνο Βιειρίνια. Αντρέ το χα'ι'δευτικό του αντι για Αντελίνο ενίοτε. Αρχίσαν οι δούλοι, χομπίστες των Αθηνών: χαχαχαχα Βεργίνα? Η μπύρα?? χαχαχαχ....Βιρινια? Βερίνο? Είναι οι ίδιοι που έλεγαν τον Μουσλίμοβιτς Μουλαομέροβιτς έτσι και καλά '' δεν τον θυμάμαι '' και ας τους τα κάρφωνε καθε Κυριακή ειδικά την πρώτη χρονιά του. Εντάξει ρε φίλε ο Κοντρέρας μου λέγανε πες εντάξει και ο Γκαρσία αλλά με Βεργίνα που πας? Και πέθαιναν στα γέλια όλοι μαζί ( γιατί γνωρίζουμε πολύ καλά πως το μόνο που ενώνει τους 3 των Αθηνών σε ένα κοινό σκοπό είναι η μείωση της αξίας του ΠΑΟΚ και του ΠΑΟΚτσή ). '' Παικταράς '' τους έλεγα εγώ και περίμενα την έναρξη του πρωταθλήματος - 29 Αυγούστου στο Παγκρήτιο με τον ΟΦΗ -. Συνέχιζαν τα γέλια!
Το πρωτάθλημα αρχίζει ο ΠΑΟΚ έχει 7 βαθμούς στους πρώτους 3 αγώνες. Όλοι έψαχναν πως, γιατί, δεν γίνεται και αναρωτιόντουσαν '' πότε πήρε τόσους πάικτες ο ΠΑΟΚ?? ''! Η απάντηση βρισκόταν στον αγωνιστικό χώρο, στα μονόστηλα, στις καλοκαιρινές κοροιδίες. Στο ντέρμπυ της 2ης αγωνιστικής στην Τούμπα με την ΑΕΚ ο '' Βεργίνα '' έκανε τις πρώτες του δηλώσεις: '' Δεν έχω ξαναδεί τέτοιο κόσμο, ότι και αν μου έλεγαν ήταν τίποτα, δεν μπορούσα να φανταστώ κάτι τέτοιο '' και '' στη Θεσσαλονίκη είναι φοβερά και ειδικά όταν παίζεις στον ΠΑΟΚ, σε αγκαλιάζουν όλοι. Όταν έφυγα από την Πορτογαλία ήμουν απογοητευμένος, τωρα όχι, τελικά η ζωή σου επιφυλάσσει εκπλήξεις ''. Το πρώτο σκίρτημα ήταν γεγονός.....
Στο ντέρμπυ της 4ης αγωνιστικής με τον Άρη στην Τουμπα, ο ΠΑΟΚ κατεβαίνει να εκμεταλλευτεί το στραβοπάτημα του Ολυμπιακού στην Κρήτη και να πάει ανέλπιστα και χωρίς κανείς να το περιμένει πριν την έναρξη του πρωταθλήματος, πρώτος στη βαθμολογία. Ο Βιειρίνια πλέον είναι Βιειρίνια και είναι βασικός. Όμως το '' κατσίκι '' Ισπανός κάγκουρας - με θητεία μετέπειτα και στον ΠΑΟΚ - Βιτόλο του κάνει ένα ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΌ μαρκάρισμα προς το πλάγιο εκεί στη θύρα των επισήμων, μαρκάρισμα από αυτά που κόβουν όχι μόνο καριέρες αλλά και περπατήματα!! Για καλή του τύχη δεν τον βρίσκει καλά-καλά και η γνωμάτευση του γιατρού για τον δανεικό μικροκαμωμένο Πορτογάλο είναι 5 μήνες εκτός αγωνιστικών χώρων. Ο ΠΑΟΚ κερδίζει 1-0 με γκολ του Πάμπλο Κοντρέρας ύστερα από εκτέλεση φάουλ του Μουσλίμοβιτς. Η νίκη και η πρωτοπορία στο πρωτάθλημα ( που δυστυχώς δεν γινόταν να κρατηθεί για πολύ ) ήταν αφιερωμένα στον τραυματία Αντρέ Βιειρίνια. Ο Πορτογάλος είπε εκείνη τη βδομάδα πως θα επιστρέψει δυνατότερος δείχνοντας επιμονή στο ίσως μεγάλο όπως αποδεικνυόταν αίσθημά του αλλά κανείς δεν ήταν διατεθειμμένος να τον πιστέψει. '' Πάει τέλειωσε αυτός, χαχαχα '' η εμετική λαική χαβούζικη και χομπίστικη ετυμηγορία, '' σας τά 'χα πει για τον Βεργίνα '' η χειρότερη, που θεωρούσε προφανώς πως το διάλεξε να τραυματιστεί....Και όμως τέτοια μυαλά κυκλοφορούν και όχι μόνο βλέπουν μπάλα αλλά σου την λένε και από πάνω επειδή έτυχε να διαλέξουν τον εύκολο δρόμο του νικητή....
Οι μέρες και οι μήνες κυλούν, ο ΠΑΟΚ κάνει όλη την Ελλάδα να τον χαζεύει ανέλπιστα μιας και είναι ο μόνος που κάνει πως απειλεί τον Ολυμπιακό ( έναν Ολυμπιακό κλάσεις ανώτερο και σε παίκτες και σε μπάτζετ με Γκαλέτι και Μπελούτσι τότε να κάνουν όσο όλος ο ΠΑΟΚ και να παίρνουν και ρέστα ). Ιανουάριος του 2009 και ο Βιειρίνια επιστρέφει με γκολ επί του Πανθρακικού. '' χαχαχα εντάξει ρε ναι παικταράς ο Βερίνιο ( το άλλαξαν ) έβαλε γκολ στη Ρεάλ μπράβο ''. Δήλωση του μετά το ματς, όντας δανεικός από την Πόρτο ξαναλέω: Είμαι παίκτης του ΠΑΟΚ, ο ΠΑΟΚ με στήριξε 5 μήνες, το ξέρω πως είμαι δανεικός αλλά τουλάχιστον μέχρι το καλοκάιρι στον ΠΑΟΚ θα παίζω, Καλή επιτυχία στην Πόρτο αλλά εδώ παίζω τώρα εγώ. Εξομολόγηση.........
Φτάνει Ιούνιος, ο Αντρέ Βιειρίνια έχει ξεσπάσματα μεγάλου παίκτη μα η γενική του παρουσία κρίνεται μέτρια εμφανώς επηρεασμένος από την αποχή και από τον τραυαμτισμό του. Αίνιγμα είναι η στάση του ΠΑΟΚ. Θα ρισκάρει να τον αγοράσει ή θα τον αφήσει στην Πόρτο? Ο Βιειρίνια εκείνες τις μέρες είχε πει: Δεν ξέρω τι θα γίνει και ίσως ακουστεί γραφικό, μα εδώ στον ΠΑΟΚ τους έχω όλους στην καρδιά μου. Συγκινητική σχεδόν ερωτική εξομολόγηση σε κάτι που δεν ξέρεις σίγουρα αν σε θέλει, πάντως το θες εσύ......
Η απάντηση λίγες μέρες μετά. Συμβόλαιο 3,5 ετών με ασπρόμαυρα το δικαιώματα του παίκτη 85% και της Πόρτο το υπόλοιπο 15. Βιειρίνια: '' Είναι η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής μου. Ευχαριστώ τον Θεό την διοίκηση του ΠΑΟΚ που με στήριξε τόσο, τον κόσμο που είναι ο καλύτερος του κόσμου. Θα προσπαθήσω με όλες μου τις δυνάμεις να φανώ αντάξιος αυτού που έγινε σήμερα. Θα μου έρχεται στο μυαλό πάντα και όσο είμαι εδώ δεν θα σας προδώσω ποτέ.  Μόνο ΠΑΟΚ! ''.....Η τελική εξομολόγηση ενός μεγάλου έρωτα και αρχή μιας μεγάλης αγάπης!!!! Απέμεναν τα λόγια και η ανταπόδωση να γίνουν πράξεις....Σε μια εποχή που ο κόσμος του ΠΑΟΚ έψαχνε όσο ποτέ παίκτη να ταυτιστεί!
Ακολούθησε μια χρονιά εκπληκτική και για τον Βιειρίνια και για τον ΠΑΟΚ, ο οποίος χωρίς κανείς να τον υπολογίζει και με το 1/10 του μπάτζετ των άλλων 2, παραμέρισε το κακό ξεκίνημα κάλυψε διαφορά 12  και 10 βαθμών από Παναθηναικό και Ολυμπιακό αντίστοιχα κέρδισε τον Ολυμπιακό μέσα στη χρονιά 3 φορές - πρωτοφανές για τους ερυθρόλευκους -, τον Παναθηναικό στην Τούμπα με 2-1 στο ματς-τίτλου και αν δεν υπήρχε ο ανεκδιήγητος Σπάθας να τον σφάξει στο Χαριλάου με το δεκανίκι της Αθήνας - Άρη - να τα δίνει όλα ώστε να μην βγει ο ΠΑΟΚ πρωταθλητής, ο ΠΑΟΚ θα έπαιρνε το πιο μάγκικο πρωτάθλημα στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ο Βιειρίνια εκέινη την ημέρα έκλαιγε με αναφιλητά και ακύρωσε το flash interview, στέλνοντας τον Ίβιτς. Η χρονιά δεν πήγε χαμένη βέβαια αφού κέρδισε ολοκληρωτικά στα πλέι οφ τους αντιπάλους του και πήρε την δευτερη προνομιούχο θέση για τα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ. Στην δεύτερη νίκη του εκείνη τη χρονιά στο στάδιο Καραισκάκη επί του Ολυμπιακού το οποίο σημανε και το κλειδωμα της 2ης θέσης και το τέλος Κόκκαλη βγήκε στο αεροδρόμιο και ένα επινοητικότατο συνθηματάκι για Καμίνια και Βιειρίνια. Ο Βιειρίνια είπε εκείνο το βράδυ: '' Θέλω να μείνω για πάντα στον ΠΑΟΚ ''.....Καψούρα, αγάπη, αφοσίωση.....
Ο Βαγγέλης Μαρινάκης με στόλo πλοίων και κοζίων αναλαμβάνει τον Ολυμπιακό. Πρώτος του στόχος για παίκτη είναι αυτός που θα τελειώσει την ψυχολογία του αντιπάλου που την περασμένη χρονιά έθεσε εκτός πορείας και στόχων τους ερυθρόλευκους. Δίνει γη και ύδωρ για να αγοράσει τον Αντρέ Βιειρίνια από τον ΠΑΟΚ. Εκείνος του απαντά '' Δέχτηκε να σας μιλήσω γιατί θέλω να αφοσιωθώ στη δουλειά μου, σε λίγες μέρες παίζουμε αγώνα, έχω συμβόλαιο μου αρέσει εδώ ''.....Πίστη.....
Στο ματς με τον Άγιαξ ο Βιειρίνια βάζει το πρώτο γκολ και πάει στη θύρα 4 να το πανηγυρίσει έξαλλα. Είναι ένας από εμάς. Είναι ΠΑΟΚ. Η ομάδα δεν προκρίνεται αλλά ο Βιειρίνια πιο ΠΑΟΚ από όλους εχει την απάντηση και στο άλλο ματς και ας είναι η πανίσχυρη Φενέρ. Γκολ σπάνιο μεγάλης κλάσης και πρόκριση στο άλλο ματς. Θαρρείς ακούραστος βάζει και άλλο ένα στον Πανσερραικό την Κυριακή χορεύοντας τανγκό όλη την άμυνα. Ακολουθεί μια χρόνια εκπληκτικότερη από την προηγούμενη με έναν Βιειρίνια να δείχνει ασταμάτητος, παιρνοντας πολλά ματς - όπως το εντός με την ΑΕΚ, την Βιγιαρεάλ, τον Ολυμπιακό και πολλούς άλλους - εντελώς μόνος του. Ο Μαρινάκης επιστρεφει τα Χριστούγεννα, ξανά η χυλόπιτα ζεστή.  Σε έναν Μαρινάκη που τότε ειδικά κανείς δεν του έλεγε όχι. Στο ντέρμπυ κυπέλλου στο Καραισκάκη η εικόνα του σκόρερ του 1-1 στο 85' Βιειρίνια να πανηγυρίζε μπροστάσ την 7 είναι από τις μαγικότερες όλων των εποχών. Το μόνο μελανό σημείο της χρονιάς ο ντροπιαστικός αποκλεισμός από την ΑΕΚ στην Τούμπα. Και εκεί μόνο Βιειρίνια και μετά Γκαρσία βγήκαν και είπαν 2 πελώρια '' ΣΥΓΝΩΜΗ ''......
Η χρονιά περνά, ο απλήρωτος πολλές φορές Βιειρίνια δέχεται συνεχείς κρούσεις και χρηματικές και ψυχολογικές από τον Μαρινάκη που του τάζει λεφτά, τσάμπιονς λιγκ και τίτλους. Ο Βιειρίνια κλείνει τα τηλέφωνα.....Είναι εδώ. Μετα το φιάσκο Φλωρίδη και μετά τον εκπληκτικό ξεκίνημα του Βιειρίνια που δείχνει πως στο πρόσωπο του Λάζλο Μπόλονι θα γίνει φανταστικότερος από ποτέ, ο Μαρινάκης - με ρήτρα συμβολαίου για τον Βιειρίνια 4 εκατομμύρια ευρώ - του δίνει 5. Ο Πορτογάλος διερωτάται από τον μάνατζέρ του και λέει ένα μεγαλοπρεπές όχι και σκάει και ένα χαμόγελο. Είπε μάλιστα πως η γυναικά του είναι απο Θεσσαλονίκη και είναι έγκυος που να πάω αλλού θα αφήσω τον ΠΑΟΚ? Εδώ ξαναγεννήθηκα εδώ βρήκα τα πάντα......Εκτίμηση και τόνωση της αγάπης.....
Επιτέλους - μέχρι αποδείξεως του εναντίον - είχαμε βρει ένα παίκτη, ΠΑΙΚΤΑΡΑ κιόλας να λέει όχι, να μένει στον ΠΑΟΚ. Ότι δεν βρήκαμε τους Έλληνες, το βρήκαμε στον Πορτογάλο.....
Η ΠΑΕ τότε έβαλε ρήτρα για ελληνική ομάδα 8 εκατομμύρια στον Βιειρίνια.
Ο καιρός περνούσε ο Βιειρίνια γινόταν όλο και καλύτερος και στα κέφια του δεν τον σταματούσε κανείς. Όμως τα λεφτά λίγα και όποτε μπορούσαν. Τον Δεκέμβρη πριν το ματς με τη Ρουμπίν ( τελευταίο ευρωπαικό και γκολ με τη φανέλα του ΠΑΟΚ ) σκάει βόμβα. Αν ο ΠΑΟΚ δεν βρει άμεσα λεφτά δεν θα συμμετάσχει στους ''32'' και θα περάσει η αντίπαλος τον Φλεβάρη χωρίς αγώνα....Η πώληση του Κοντρέρας στη Κόλο Κόλο έναντι 2,5 εκατομμυρίων ήταν δεδομένη αλλά όλοι αναρωτιόμασταν τι θα γίνει με τον Αντρέ. Ο Μαρινάκης μετά το ματς με την Δόξα Δράμας στο Καυταντζόγλειο ( το τελευταίο γενικά για τον Πορτογάλο στον ΠΑΟΚ, 18-12-2011 ) διεμηνύει πως είναι έτοιμος να καλύψει αυτή την υπέρογκη ρήτρα και να ντύσει τον Βιειρίνια στα ερυθρόλευκα. Ο Βιειρίνια γνωριζοντας πως αν πήγαινε στον Ολυμπιακό ναι μεν θα πρόδιδε αλλά από την άλλη θα έλυνε το οικονομικό πρόβλημα του ΠΑΟΚ μια και καλή, για πρώτη φορά δεν αρνήθηκε. Δεν είπε τίποτα βασικά. Εκεί άρχισαν να φουντώνουν οι φήμες και κάθε ώρα ο Βιειρίνια ήταν για τα ΜΜΕ ντυμένος στα ερυθρόλευκα. Εμείς βλέποντας αυτό νιώσαμε προδομένοι για το ίνδαλμά μας και πολλοί από εμάς κατακρίναμε τον Πορτογάλο με γλώσσα βαριά που αρμόζει και δικαιολογείται όμως για έναν τοσο προδομένο από όλους λαό.


'' Κοίτα να δεις που έμπλεξα, θα σκάσω απ' το κακό μου........Πάνω που ετοιμαζόμουνα το ίδιο να σου πω............
Βρε, αν δε σ' ερωτευόμουνα θά 'κανα το δικό μου.......Εγώ να δεις τι θά 'κανα, μα έλα που σ' αγαπώ ''



Αυτούς τους στίχους από τη γνωστή ντουετο-μπαλάντα του Γιάννη Μηλιώκα, φαίνεται να αντάλλαξαν νοερά ο Αντελίνο Βιειρίνια και ο περήφανος και ευέξαπτος λαός του ΠΑΟΚ....Ο Βιειρίνια όμως πραγματικά ερωτεύτηκε και είναι ακόμα ερωτευμένος με τον δικέφαλο και εμείς πραγματικά τον αγαπήσαμε! Γιατί εν ριπεί οφθαλμού, εκεί που μέχρι και η wikipedia και τα stats τον είχαν για παίκτη του Ολυμπιακού βρήκε τη χρυσή τομή με τον Ζήση Βρύζα, ταξίδεψε ινγκόγκνιτο στις 3 Ιανουαρίου 2012 στη Γερμανία και υπέγραψε έναντι 4,5 εκατομμυρίων ευρώ στη Βολφσμπουργκ κάνοντας μας να μας πέσει η γλώσσα για ότι προλάβαμε να πούμε και σε κάτι άλλους, από λιμένα μεριά, να λένε '' δεν τον θέλαμε  ποτέ ''.  Μετά την υπογραφή του και τις τυπικές φωτογραφίες στη νεά του ομάδα, είπε στο Βρύζα '' είμαστε εντάξει?? '', ο Βρύζας υποχρεωμένος από την ακεραιότητα του χαρακτήρα που είχε μπροστά του του απάντησε γελαστός με ένα καταφατικό νεύμα και του είπε θα τα πούμε αύριο.Το καλύτερο δώρο στην ομαδα και τον λαό αυτό. Στον εαυτό του όχι γιατί αναγκασμένος έφυγε, όπως και να είχε η κατάσταση αυτός ήθελε να μείνει.
 Εδώ τώρα μετά απο τοσο καιρό όντας καθολικά ερωτευμένος με τον ΠΑΟΚ χαίρεται που βρήκε τον δρόμο του με τον Ιβάν Σαββίδη και όποτε έχει ρεπό είναι στην πόλη, είναι στην Τούμπα, είναι στις προπονήσεις ενω έχει φτιάξει και δική του ακαδημία στη Νεάπολη.
Την επομένη - 4 Ιανουαρίου 2012 στο παιχνίδι με τον Λεβαδειακό στη Τούμπα- βουρκωμένος από την αδόκητη και απροσμενη φυγή του πάτησε για τελευταία φορά - μέχρι νεοτέρας θέλουμε να ελπίζουμε - το χορτάρι της Τούμπας, του σπιτιού του όπως εκείνη τη μέρα δήλωσε κατην επομένη έφυγε για τη νέα του ομάδα......
Από τότε από εκείνη τη πλευρά έπαιξαν πολλοί και όλοι αποθεώνονταν μόνο μία φορά. Όταν έβαζαν γκολ ή έκαναν κίνηση αλά Βιειρίνια με αυτό το απίστευτο σπάσιμο συγκλίνοντας στην περιοχή. Κανείς όμως σαν εκείνον. Γεωργιάδης, Καμαρά, Ολίσε, Λάζαρ, Λούκας ακόμα κ αυτός ο παικταράς και βιρτουόζος ο Στοχ δεν μπορούν τελικά να συγκριθούν. Ο τελευταίος όταν έβαλε το γκολ στη Σάλκε αυτόν θύμισε, γι αυτό και η τόσο αποθέωση. Οι μνήμες της θύμησης δεν σβήνουν.
Ο Αντρέ είναι από το πιο ξεχωριστά κομμάτια μας. Σε κάθε επισκεψη στη Θεσσαλονίκη όλοι - ηθελημένα και μη - τον ακολουθούν να δουν που πάει και αν κατευθύνεται προς τα γραφεία. Εκείνος το αντιλαμβάνεται, χαίρεται και προχωρά με την ελπίδα πως τώρα πλέον με τον Ιβάν Σαββίδη θα του καλυφθεί η ρήτρα για να ξαναγυρίσει. Είναι μια αρρωστημένη κατάσταση που κρατά εδώ και περίπου 2 χρόνια, αλλά όπως σε κάθε παντοτινό έρωτα όλα είναι αρρωστημένα και δεν μπορούν να εξηγηθούν ή περιγραφούν με πεζή λογική κινήσεων.....
Πάντα θα θυμόμαστε τις κινήσεις του, πάντα τα σηκώματά μας από τις καρέκλες, τις πολυθρόνες, τις θέσεις όταν συνέκλινε ή έμπαινε στη περιοχή. Παντα θα θυμομαστε το κατατεθέν σημα της καρδιάς (φωτό....) που έκανε σε όλους μας εισπράττοντας και εκείνος το ίδιο. Γι αυτό και τωρα στον σοβαρό τραυματισμό του δεν τον ξέχασε η Τούμπα και νομίζω και αυτόν όπως και αυτόν τον πρώτο του '08 μαζί θα τον περάσουμε,σε μια ανιδιοτέλεια με την μόνη υποψία ιδιοτέλειας ο κρυφός πόθος και των 2 να ξανασυγκλίνει και να ξανακάνει την '' καρδιά '' στην Τούμπα!!!
Την Κυριακή παίζουμε στο Καραισκάκη με τον Ολυμπιακό. Ξέρουμε καλά πως σε αυτό το ματς-τίτλου με τον Ιβαν Σαββιδη πρόεδρο πλέον, με τον Χουμπ Στέφενς προπονητή, με συμπαικτες στο κέντρο Στοχ, Λουκας, Νινη, με την φετινη ψυχολογία ο Αντρίκος θα ήταν αυτός που θα συμπλήρωνε το παζλ ως το σημαντικότερο κομμάτι. Ο Αντρίκος που γνωρίζει πολύ καλά ως μπαρουτοκαπνισμένος εδώ πως είναι να είσαι πειρατής, πως είναι να είσαι ΠΑΟΚ και όχι μόνο να πάιζεις για να πληρώνεσαι από τον ΠΑΟΚ.....
 Την Κυριακή ο Αντρίκος θα έπαιζε με τον μνηστήρα, με τον μνηστήρα που τελικά ποτέ δεν του δόθηκε. Και ο ΠΑΟΚ ως άλλος Οδυσσέας, - έστω μόνο στο γλυκοκοίταγμα του αντιπάλου προέδρου και στις αποδοκιμασίες όλων εκεί για κατι ( ίσως το μοναδικό αυτά τα 17 χρόνια) που όσα πρωταθλήματα και αν πήραν, δεν μπόρεσαν να αγοράσουν ποτέ -  θα είχε την διπλάσια ψυχική δύναμη να τον τιμωρήσει, δύναμη την οποία θα του έδινε αυτός ο παικτης/ σύμβολό, που θα έδειχνε στους - ποιοτικότατους μα άμαθους από προ Σαββίδη,  ΠΑΟΚ- συμπαικτες του πως είναι να μην προσκυνάς ΠΟΤΕ!!!