Πέμπτη 23 Ιανουαρίου 2014

Κεφάλαιο Στέφενς. Τα δεδομένα που παραδόξως δεν λέγονται.....




        Τον Ιούνιο του 2013 ο μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ ΠΑΟΚ, Ιβάν Σαββίδης προβαίνει σε μια δική του μεγάλη κίνηση και φέρνει προπονητή μια μεγάλη προσωπική του επιθυμία, ακυρώνοντας πλήρης ευθυνών τις προτάσεις του επιτελείου του και ρισκάροντας νέα επιβράδυνση στην ανεύρεση του προπονητή. Φέρνει στον ΠΑΟΚ, τον Χουμπ Στέφενς. Εμβληματική προσωπικότητα, ψηφισμένος καλύτερος προπονητής της Σάλκε για τον περασμένο αιώνα, με πολλές περγαμηνές σε όλες τις ομάδες που θήτευσε και με την στάμπα του '' συνταγματάρχη '' ή '' στρατηγού '', μιας και παντου ήταν το απόλυτο αφεντικό. Αυτό δηλαδή που έψαχνε ο ΠΑΟΚ πέρυσι με τις μνήμες της περιόδου Δώνη, νωπές.
       Απανταχού, οι φίλοι του ΠΑΟΚ, μα και πολέμιοί του περίμεναν ανάλογες μεταγραφικές κινήσεις ή τουλάχιστον σωστά δομημένο μεταγραφικό σχεδιασμό. Τουναντίων, λες και το έκαναν επίτηδες οι ιθύνοντες των μεταγραφικών κινήσεων, ο καλοκαιρινός μεταγραφικός σχεδιασμός ήταν χειρότερος από ποτέ στον ΠΑΟΚ.
Οι ποιοτικές λύσεις ( πλην Λούκας ) ήρθαν καθυστερημένα, το πολυπόθητο δεκάρι ήταν ο δανεικός κιόλας Νίνης ενώ ο σχεδιασμός περιελάμβανε προετοιμασία χωρίς τη βασική τωρινή ομάδα, με 3 δεξιά μπακ, 3 αριστερά, έναν μόνο στόπερ ( Βίτορ ) και έναν 31χρονο Ισπανό ονόματι Ινίγο Λόπεθ, που ακόμα δεν γνωρίζουμε τον λόγο περιήγησής του στα μέρη μας.
Επίσης δανεική απόκτηση σέντερ φορ και μάλιστα ενός παιδιού επηρεασμένο από τραυματισμούς χωρίς αυτοπεποίθηση και παιχνίδια στα πόδια του ( Νέτσιντ ).
Λες και ήθελαν να τον εκθέσουν........

      Έχουμε μιλήσει για τα λάθη του Χουμπ Στέφενς ειδικά μετά την 4άρα από τον Ολυμπιακό, για τα κολλήματά του, για τη μη συμμετοχή του στις θερινές μεταγραφές, όλα όμως με ελαφρυντικά.
Πως βάσει αποτελέσματος είναι εύκολο να κρίνεις και πως ο φετινός ΠΑΟΚ αποτελεί βαρύ φορτίο ευθύνης και δυσκολία διαχείρισης......
Ο Στέφενς αρχίζει την σεζόν με ένα πλάνο που απέδιδε. Στοχ πλήρως αποδοτικός, Λούκας πλαισιωμένος από καλό Νίνη και Κλάους, ανέβαινε παιχνίδι με παιχνίδι, Βίτορ, λαχείο αμυντικό αλλά και.....επιθετικό, σημειώνοντας 6 γκολ σε 8 αγώνες, Κατσουράνης ηγέτης.
Σιγά σιγά ο Στοχ '' δεν ''. Τα αμυντικά χαφ έχουν αργό τέμπο ανάπτυξης και προβλήματα, ο Κατσουράνης χάνει τη σταθερότητά του, ο Λούκας ντεφορμαρίζεται, η επιθετική γραμμή χωλαίνει και ο μόνος διασωθής από τον άθλιο καλοκαιρινό μεταγραφικό σχεδιασμό, ο Μιγκέλ Βίτορ, τραυματίζεται!
Εκεί, μπαινει το θέμα, πως θα αντιδράσει ο Στέφενς. Ο προπονητής των 1,6 εκατομμυρίων συμβόλαιο. Ο στρατηγός. Που έπρεπε να δείξει τι μπορεί να κάνει τη στιγμή που τ' άλογα άρχισαν να μη τραβάνε.
Όλοι ποντάρουν πως θα λακίσει, θα βροντήξει, θα αποδώσει ευθύνες και δεν θα μπορεί να του πει και κανένας τίποτα. Με λαικισμό, φανφαρισμό και διοικητικές προτροπές ( όπως ΟΛΟΙ οι προκάτοχοί του, ιδίως ο τελευταίος ) να έπαιρνε τον κόσμο με το μέρος του. Τον κόσμο που θα τον δικαιολογούσε πλήρως ακόμη και αν έχανε κάθε Κυριακή, με την αιτία να βρίσκεται ΜΟΝΟ στις μεταγραφές.
Αμ δε.....Ο Ολλανδός έδειξε με τον εμφατικότερο των τρόπων πως γνωρίζει ποδόσφαιρο και ήρθε για να νικήσει ή τουλάχιστον να κάνει τα πάντα γι αυτό και όχι να κρυφτεί. Και μάλιστα με σωστό τρόπο και με τίποτα δωρισμένο από πουθενά. Ήξερε πως ήταν μόνος. Ήξερε πως πρέπει να καταθέσει όλα του τα όπλα και να πολεμήσει μέχρις εσχάτων κόντρα σε όλα τα φαινόμενα.
Αυτό μάλλον δεν αρέσει σε κάποιους, οπότε ας δούμε τα αυτονόητα, που από ότι φαίνεται δεν είναι, σε ένα ελληνικό λαό πλήρως άμπαλο στην πλειονότητά του, δίχως αναγνώριση στο '' σωστό μα διαφορετικό '' που έχει μάθει να εκτιμά ΜΟΝΟ αυτούς που τους χαιδέυουν τ' αυτιά και του μεταφέρουν εύκολες συζητήσεις και βολευτικές λύσεις, που μπορεί να αντιληφθεί ένας μικρόμυαλος και προκατειλλημένος. Άλλωστε αυτοί, σε τέτοιους απευθύνονται.......

Με αυτό λοιπόν το ΕΛΛΙΠΕΣΤΑΤΟ ρόστερ, συν τις ατυχίες, ο Στέφενς διάλεξε τον δύσκολο και μοναχικό δρόμο της γνώσης, της εμπειρίας. του '' ποδοσφαιρικού ματιού '' και του '' κεφαλιού '' του.
Ο δεκάλογος που ακολουθεί μπορεί να χαρακτηριστεί δεκάλογος ενός τρελού, ενός παρεξηγημένου, ενός απομονωμένου τύπου που γνωρίζει μπάλα ίσως περισσότερο από οποιονδήποτε πέρασε από αυτή τη χώρα στα σύγχρονα χρόνια και φυσιολογικά όπως πάντα σε αυτή τη χώρα, το '' διαφορετικό '',  '' ασυνήθιστο '', '' απρόσμενο '' και '' πρωτόγνωρο '', βάλλεται από παντού......




1) ΠΛΑΝΟ. Κυριαρχικό ποδόσφαιρο κατοχής και νοοτροπία νικητή στον ΠΑΟΚ


Ο Στέφενς έχει μεταφέρει στην ομάδα αυτό που ίσως δεν είχε ποτέ. Νοοτροπία νικητή. Ο ΠΑΟΚ μπαίνει στα παιχνίδια κυριαρχικά με κατοχή σε ποσοστιαία δεδομένα-ρεκόρ. Βασική συνέπεια αυτού οι τόσες ανατροπές. Ο ΠΑΟΚ μπαίνει για να κερδίζει. Η ομάδα βγάζει στο παιχνίδι της πιο πολλές τελικές προσπάθειες από ποτέ, μπαινει '' για πλάκα '' στην αντίπαλη περιοχή και δημιουργεί πολλές ευκαιρίες για γκολ στο 99% των παιχνιδιών της.
Το ότι δεν έχει ικανό σέντερ φορ σε αυτό το γρήγορο σύστημα να βάλει την μπάλα στα δίχτυα είναι θέμα της διοίκησης και φυσικά αν σε κάθε παιχνίδι ήταν εύστοχες οι μισές έστω από τις κραυγαλέες ευκαιρίες για γκολ, τότε είναι βέβαιο πως θα είχαμε άλλη συζήτηση. Σε αυτή τη χώρα όμως έχουμε μάθει να κρίνουμε εφήμερα και ΠΑΝΤΑ βολευτικά βάσει αποτελέσματος και δεν εξετάζουμε την περίπτωση πως χωρίς αυτή τη δουλειά ίσως τα πράγματα να ήταν πολύ χειρότερα ή πόσο λίγο θέλει αυτό το '' πολύ καλό '' που δεν μας ικανοποιεί να γίνει '' τέλειο ''. Ένας ικανός σέντερ φορ, είναι το '' τσικ '' της απογείωσης για όποιον παρακολουθεί και αντιλαμβάνεται τον φετινό ΠΑΟΚ.
Το περιβόητο ΠΛΑΝΟ, λοιπόν υπάρχει, όσο και αν λυπεί μερικούς και μεταφέρουν στους αμνούς τους το αντίθετο. Πλάνο επιθετικογένες, πλάνο νίκης, πλάνο ενέργειας, πλάνο ανάπτυξης από τα πλάγια με συγκλίνοντα άκρα και εξτρέμ. Με ένα τεχνίτη και ικανό επιθετικό, θα μιλούσαμε για εντελώς άλλα αποτελέσματα.
Όχι πως για τον τίτλο, θα άλλαζε κάτι σε μια χώρα που ο πρώτος δεν χάνει ποτέ, αλλά θα αποφεύγονταν οι γκρίνιες και οι τωρινές ανόητες μικροαστικές προστριβές......


2) Άριστη γνώση του ρόστερ και ουσιώδης προετοιμασία


Όσο περνά ο καιρός, ο Ολλανδός όλο και εξελίσσει την γνώση του περί του ρόστερ. Γι αυτό και οι κινήσεις του είναι κατά μεγάλο ποσοστό σωστές και δε φοβάται να προβεί σε καινοτομίες αν κρίνει πως οι ανάγκες ενός παιχνιδιού το επιβάλλουν.
Ρίσκο όμως που έγκειται σε σοβαρούς όρους βασισμένο εξ' ολοκλήρου στην άριστη γνώση του ρόστερ της ομάδας. Παίρνει από τον κάθε παίκτη, το μέγιστο δυνατό των δυνατοτήτων του και τον αναγκάζει να προσαρμοστεί στο σύστημα της ομάδας και όχι η ομάδα σε αυτόν. Επίσης το σύγχρονο ποδόσφαιρο απαιτεί ταχύτητα και πνευμόνια. Οι παίκτες του ΠΑΟΚ αν και μερικοί είναι εξαιρετικά αργοί στο παιχνίδι τους, παίζουν μεστά, με ενέργεια και σε φουλ ρυθμούς τρεξίματος.
Η φυσική κατάσταση λοιπόν των παικτών ώστε να έχουν τα ψυχικά και αθλητικά αυτά αποθέματα ( των τόσων ανατροπών ) είναι άριστα δουλεμένα στην προπόνηση, ξέροντας ο Ολλανδός πως τα πνευμόνια είναι το άλφα και το ωμέγα στο χτίσιμο αθλητικού συνόλου που με λίγους - σχετικά - ποιοτικούς ποδοσφαιριστές σκοπεύει να στοχεύει στην κορυφή.
Είναι χαρακτηριστική η ειδοποιός διαφορά της φυσικής κατάστασης των παικτών που ήρθαν νωρίτερα και έκαναν προετοιμασία με τον Στέφενς το καλοκαίρι και των υπολοίπων....


3) Επιτελείο


Για να πετύχει το εγχείρημα '' ταχύτητα, ενέργεια και φυσική κατάσταση '' ειδικά σε ποδοσφαιριστές που τα προηγούμενα χρόνια δεν είχαν συνηθίσει αυτούς τους ρυθμούς και μάλιστα με ελαχιστοποίηση της ζημίας, χρειάζεται ειδικά διαμορφωμένο επιτελείο. Πέρυσι με τον Γιώργο Δώνη και το επιτελείο του στον πάγκο το νούμερο 1 πρόβλημα στην ομάδα ήταν οι τραυματισμοί. Και μάλιστα οι τραυματισμοί από θλάσεις, είδος τραυματισμού οφειλόμενο στην κόπωση, κακή προετοιμασία και διαχείρισης του αθλητή.
Το επιτελείο με Τόνι Λόκχοφ ( στην ουσία ένας δεύτερος προπονητής και δεξί χέρι του Χουμπ ) και τον εξάιρετο γυμναστή Ονιέκε ( ό,τι καλύτερο σε τέτοια θέση κατά πολλούς στην ιστορία του ΠΑΟΚ ) έχουν σχεδόν μηδενίσει το πρόβλημα αυτό και μάλιστα με πολύ πιο επίπονα προγράμματα από πέρυσι, κάτι που φαίνεται και εντός αγωνιστικού χώρου.


4) Τα εν οίκω μη εν δήμω


Ακόμα και όταν όλοι βλέπουν ελλείψεις στο ρόστερ ή για απόδοση παικτών, ο Στέφενς διατηρεί την σοβαρότητα και ακεραιότητά του και δεν εκθέτει ούτε τις διοικητικές ενέργειες, ούτε τους παίκτες.
Ο εύκολος δρόμος θα ήταν να το κάνει. Όμως ως μια μορφή πατέρα προστατεύει τα παιδιά του από την κριτική και δεν δίνει δικαιώματα για την δουλειά και την ομάδα του.
Ακόμα και όταν οι πληροφορίες λένε '' Γκάζια Στέφενς στην προπόνηση '' ή '' Δυσφορία Στέφενς για μεταγραφές '' 'η '' Κατσάδιασμα Στέφενς '' είναι απόρροια ρεπορτάζ. Ο Ολλανδός είναι Σφίγγα.
Άλλο τι κάνει σαν προπονητής του ΠΑΟΚ, στη δουλειά του, με τους παίκτες του και με την άρχουσα διοίκηση και άλλο με το κοινό και τους δημοσιογράφους και άλλο πως κάνει τη δουλειά του.
Δεν κατινίζει, δεν κιτρινίζει και δεν βολεύεται σε πισώπλατες λύσεις αποδίδοντας ευθύνες, όπως πολλοί θα ήθελαν. Σοβαρή, ώριμη, υπέυθυνη και αντρική συμπεριφορά.
Συμπεριφορά αψεγάδιαστη, τουλάχιστον γι αυτούς που αφενός ξέρουν να κρίνουν, αφετέρου κρίνουν μόνοι τους......


5) Τακτική και κοουτσάρισμα


Πολλοί ΠΑΟΚτσήδες, μα και πολλοί από τους υπόλοιπους '' Ελληνάρες '' μιλούν για κακό κοουτσάρισμα ( βασικά ανύπαρκτο κοοουτσάρισμα ) και 'ελλειψη τακτικής. Όλοι αυτοί ας κατονομάσουν ΕΝΑ παιχνίδι που είδαν όλα αυτά. Εκτός του παιχνιδιού με τον Ολυμπιακό και την περίπτωση του Λίνο πάνω στον Κάμπελ, σε όλα τα άλλα παιχνίδια ( και όσο ο Ολλανδός μάθαινε την ομάδα του ) το κοουτσάρισμα του Στεφενς ήταν πολύ καλό με το ρίσκο να παίρνεται όποτε έπρεπε. Στις περισσότερες των περιπτώσεων ( με Άρη, Ξάνθη, Ατρόμητο, Παναθηναικό, Πλατανιά, Εργοτέλη, Καραγκάντι, Άλκμααρ έξω ) οι αλλαγές άλλαξαν τον ρου και το αποτέλεσμα του παιχνιδιού σε άλλες απλά βελτίωσαν την εικόνα. Όπως και με το σύστημα.
Όσο για την τακτική, εγώ και κινήσεις μακριά από τη μπάλα βλέπω και overlap και σωστή ανάπτυξη και ανεβασμένα μπακ και πλάνο πίεσης στη μπάλα και στο χώρο.
Τώρα, να βαφτίσω έλλειψη τακτικής τις αγωνιστικές ή σωματικές αδυναμίες ορισμένων παικτών όπως την αργοπορία στα αμυντικά χαφ ή την ανικανότητα πολλές φορές της γραμμής κρούσης σε έτοιμα γκολ, δεν θα το κάνω.......
Θα μισούσα το άθλημα και την ίδια την αντίληψη της ελληνικής γλώσσας, αν προέβαινε σε τέτοιο διάβημα! Δεν λέγεται έλλειψη τακτικής αυτό. Ίσα, ίσα.....
Και όμως το πιπίλισμα της  καραμέλας '' Ο Στέφενς δεν έχει τακτική και δεν κοουτσάρει '' είναι πια εξαπλωμένο από δόλιους μεταφορείς της τέταρτης εξουσίας, ακόμα και σε άτομα που δεν έχουν δει ούτε ένα ματς του ΠΑΟΚ, φέτος.....


6) α) Δικαιοσύνη και κριτήριο συμμετοχής βάσει δουλειάς. β) Rotation και βελτίωση ατομικών αδυναμιών. γ) Πειθαρχία = πρωταθλητισμός


α) Σε πάρα πολλά παιχνίδια του ΠΑΟΚ φέτος έχουμε δει αλλαγές θέσεων ενώ υπάρχουν διαθέσιμοι στη θέση αυτή. Έχουμε δει επίσης συνεχή παρουσία κάποιου ή σκωτσέζικο ντουζ με κάποιους παίκτες που μία είναι στην αποστολή ακόμη και βασική 11άδα και την άλλη είναι εκτός.
Αυτό συμβαίνει γιατί ο Χουμπ Στέφενς ακολουθεί σύστημα δικαιοσύνης. Είναι υπέρμαχος της σκληρής δουλειά την οποία και ανταμοίβει. Συνεπώς παίζει σε κάθε αγώνα αυτός που είναι περισσότερο έτοιμος από τον άλλο. Παραδείγματα, Σκόνδρας σε ρόλο αριστερού μπακ ενώ υπήρχαν τρεις στην αρχη, Νίνης αμυντικό χαφ, Κωνσταντινίδης κεντρικός μέσος.
β) Επίσης διατηρεί όλους του παίκτες σε εγρήγορση δίνοντας σε όλους όποτε κρίνει τις ευκαιρίες τους κάνοντας ένα σωστό rotation και βελτιώνοντας παράλληλα με αυτόν τον τρόπο τους ποδοσφαιριστες που νόμιζαν πως πήραν φανέλα βασικού στο σπίτι τους και είτε περνούσαν στάδιο ντεφορμαρίσματος είτε δεν δούλευαν όπως έπρεπε στην προπόνηση.
Ευκαιρίες πήραν όλοι που εκρινε ο Ολλανδός. Πήρε ο Ολίσε, πήρε ο Λόρενς, ο Βούκιτς, ο Νέτσιντ, ο Λόπεθ, ο Κατσικάς, ο Σπυρόπουλος, ο Νίνης. Ανεξαρτήτου αποτελέσματος.
γ) Ο Στέφενς, ακόμη, δίνει πολύ βάση στον πειθαρχικό τομέα τόσο μέσα στο γήπεδο όσο και στις προπονήσεις, μη διστάζοντας να γκρεμίσει ή αναβάλλει την ιεραρχία των επιλογών του για κάτι τέτοιο, θεωρώντας - σωστά κατ' εμέ - πως η πειθαρχία και ο σεβασμός στον προπονητή και τον συνάδελφο είναι από τα σημαντικότερα στοιχεία του αθλητισμού.
Κατ' επεκταση και του πρωτ-αθλητισμού!
 Το παράδειγμα με τον Χακόμπο, επαληθεύει της γραφής το αληθές, με τον Γλύκο να πραγματοποιεί μακράν την καλύτερη σεζόν της καριέρας του, αρπάζοντας την τελευταία του ίσως ευκαιρία ανάδειξης από τα μαλλια......


7) Θέμα Γκαρσία. Ευθύνεται κάπου ο Στέφενς?


Μίλησαμε πριν για δικαιοσύνη και ευκαιρίες. Υπάρχει όμως ένα και μοναδικό '' αγκάθι '' σε αυτό τον στατιστικό ισχυρισμό.
Ο παραγκωνισμός του συμβολικού αρχηγού αυτής της ομάδας του Πάμπλο Γκαρσία. Το γεγονός αυτό με λύπησε ιδιαίτερα αλλά το περίμενα από την πρώτη στιγμή. Όμως ουδεμία σχέση με την λύπη μου αυτή, έχει ο Στέφενς.....
Ο λόγος είναι απλός, λογικός, αθλητικός, ποδοσφαιρικός, μα σχεδόν ΚΑΝΕΙΣ δεν τον ανέφερε με αποτέλεσμα ο '' πολύς '' κόσμος να ενστερνιστεί και υιοθετήσει άλλη άποψη, είτε ξεσηκωτική υπέρ του Πάμπλο, είτε απαξιωτική κατά του Πάμπλο. Λιγότερο όποιο και περισσότερη λογική, ωστόσο θα έκανε καλό εκατέρωθεν.
 Όταν έναν ποδοσφαιριστή στα 36 του, ένας προπονητής σαφώς κομπλεξαρισμένος από την βαριά προσωπικότητα του Ουρουγουανού, τον αφήνει χωρίς λόγο και αιτία ΕΝΑ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΧΡΟΝΟ χωρίς παιχνίδι και μάλιστα η θέση του ποδοσφαιριστή αυτού είναι αυτή του αμυντικού μέσου, θέση που αποτελεί την πιο απαιτητική σε φυσική κατάσταση στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, τότε υπάρχει ποτέ περίπτωση ο επόμενος προπονητής που είναι σαφώς πιο απαιτητικός να τον υπολογίζει στα 37 του (πλέον) μετά από ένα χρόνο απραξίας?
Ο κομπλεξαρισμένος προπονητής φυσικά δεν είναι ο Στέφενς αλλά ένας άλλος, προηγούμενος, που με κατινισμούς, '' σου 'πα, μου 'πες '' και την αμέριστη βοήθεια και υποστήριξη γνωστών-αγνώστων στην ΠΑΕ ΠΑΟΚ, , χαντάκωσε στην ουσία την όποια μετέπειτα καριέρα του Γκαρσία, τουλάχιστον στον ΠΑΟΚ, χωρίς ο ίδιος να εμφυσήσει ΤΙΠΟΤΑ διαφορετικό ως παρακαταθήκη στην ομάδα στον ένα χρόνο παρουσίας του στη Τούμπα.
Ο Στέφενς δεν είναι ιεραπόστολος. Κάθε άλλο. Είναι τεχνοκράτης. Και ως τεχνοκράτης και μέσα από τις προπονήσεις αλλά και του στυλ παιχνιδιού που επέβαλλε αλλά και τις άμεσες απαιτήσεις της ομάδας, έκρινε πως ο Πάμπλο ( του ενός χρόνου απραξίας, ως αμυντικό χαφ και στα 37 του, επανάληψη μήτηρ πάσης μαθήσεως ) δεν μπορεί να βοηθήσει.
Είμαι πεπεισμένος πως αν ο Στέφενς ερχόταν το καλοκαίρι του 2012 αντί του 2013, τα πράγματα - με τον πρώτο ως τότε σε συμμετοχές από το 2008, Πάμπλο Γκαρσία - θα είχαν εντελώς διαφορετική τροπή.
Όπως και να έχει ήταν κύριος απέναντί του, τον εκτιμά βαθύτατα, όπως και ο ίδιος χαίρει της εκτίμησης του Πάμπλο, κάτι που ο ίδιος επιβεβαίωνε λέγοντας πως ο Στέφενς είναι δίκαιος με όλους. Και ξέρουμε καλά πόσο δύσκολο είναι να πει ο Πάμπλο Γκαρσία τέτοια κουβέντα. Ένας άνθρωπος έντιμος, εξηγημένος, βαθιά σκεπτόμενος που μετράει τις λέξεις και τις εκφράσεις του.
Άλλο λοιπόν Δώνης με Γκαρσία, άλλο Στέφενς με Γκαρσία. Ο πρώτος τον '' σκότωσε '', ο δεύτερος απλά διαπίστωσε το '' θάνατο ''. Αν για πολλούς είναι το ίδιο, δεν συμμετέχω σε αυτή τη παράνοια.....


8) Κεντροευρωπα'ι'κό σύστημα τεχνοκρατίας, απόδοσης και εξέλιξης


Ο Χουμπ, κατηγορείται για κάτι που όταν έφυγε ο Δώνης εμείς οι ίδιοι - αλλά και άλλοι φίλαθλοι θα ήθελαν για τις ομάδες τους - επιθυμούσαμε σε ένα προπονητή. Λέγαμε για πυγμή, για πρωτοβουλίες, για ξεσκαρταρίσματα και είμασταν εναντίον της λογικης να παίζει κάποιος για να παίζει επειδή δεν υπάρχουν λύσεις χωρίς να είναι άξιος της '' φανέλας '' ή του εγχειρήματος του προπονητή. Κεντροευρωπα'ι'κό σύστημα τεχνοκρατίας, απόδοσης και εξέλιξης δηλαδή ή πιο λιανά '' όποιος δεν μου κάνει, φέυγει ''.
Μάλλον δεν ξέρουμε τι θέλουμε.......Γιατί έφτασε η χρονική στιγμή να έρθει τέτοιος προπονητής, να πράξει αυτό το μοντέλο και να κατηγορηθεί, από τους ίδιους που εξυμνούσαν και ονειρέυονταν κάτι ανάλογο, για απόρριψη πολλών παικτών και έκθεση της διοικησης και των μεταγραφών. Η γνώμη μου? Καλά τους έκανε..........Μόνο έτσι, πας μπροστά, ΕΑΝ ΘΕΣ ΒΕΒΑΙΑ!
Ευκαιρίες όπως είπαμε έδωσε σε όλους. Όμως μερικοί δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα και πολλές φορές εξέθεσαν και ζημίωσαν την ομάδα. Αυτοί λοιπόν μετά από σύντομη διαπίστωση αλλά και μη διόρθωση με σκληρή δουλειά αποχώρησαν από την ομάδα. Έτσι είχαμε ένα γενικό ξεσκαρτάρισμά στο ρόστερ μιας και οι Λόπεθ, Λόρενς, Νέτσιντ αποτελούν ήδη παρελθόν. Κωνσταντινίδης δόθηκε δανεικός, Κατσικάς μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας ενώ μάλλον το καλοκαίρι θα γυρίσει στην Πάρμα και ο Σωτήρης Νίνης. Ίσως φύγει και ο Γιώργος Γεωργιάδης, ένας ποδοσφαιριστης με μεγάλο ταλέντο αλλά με μικρή εξέλιξη και όρεξη για δουλειά.
Απ' την άλλη πλευρά, σε παίκτες που δείχνουν κατανόηση και του παραγκωνισμού τους μα και των απαιτήσεων του προπονητή και της ομάδας καθώς και όταν βλέπει θέληση βελτίωσης από αυτούς, ο Στέφενς εχει κατ' ιδίαν συζητήσεις μαζί τους με αποτέλεσμα εκείνοι να γυρίζουν καλύτεροι στον αγωνιστικό χώρο. Λούκας, Στοχ, Σπυρόπουλος, Σκόνδρας, Ολίσε επιβεβαιώνουν το παραπάνω.
Και όμως ακόμα και με αυτή την πολιτική ( που θέλαμε στον ΠΑΟΚ πέρσι όταν ο Δώνης δεν άλλαζε το δίδυμο Κουμάλο-Βιβιάν στην άμυνα, μη λέγοντας κουβέντα ), τον κατηγορούμε.......


9) Αλχημείες. Αναπαραγωγή του ρόστερ


Εκεί για μένα φάνηκε η τεράστια γνώση, εμπειρία, δουλειά και '' ποδοσφαιρικό μάτι '' του Ολλανδού. Γιατί το να βάζεις τον καθένα στη θέση του και να μην τον αλλάζεις είναι το εύκολο και το βρίσκεις και φτηνότερα και παντού. Ή το να ζητάς παίκτες συνεχώς το ίδιο.
Το να σε έχουν ΕΚΘΕΣΕΙ μεταγραφικά, να σου '' στραβώνει '' και ό,τι έχεις χτίσει ( λόγω τραυματισμών κτλ ) και να μη μιλάς αλλά να βρίσκεις λύση και με τον τρόπο αυτό να ΑΝΑΠΑΡΑΓΕΙΣ το ρόστερ με άμεσο αποτέλεσμα και σε αγωνιστικό επίπεδο αλλά και σε ταμειακό, μιας και οι διορθωτικές κινήσεις του Ιανουαρίου δεν θα είναι τόσες, όσες αν γινόταν κάτι ανάλογο και δεν είχες Στέφενς.......
Ο Κίτσιου κάπου ξεχασμένος αμυντικό χαφ στο περσινό ντουλάπι του Δώνη και προοριζόμενος για δανεικός, μέσα σε 2 προπονήσεις επιλέχθηκε από τον Στέφενς να ακολουθήσει την ομάδα στην προετοιμασία και γυρίζοντας από αυτή τον είδαμε σε ρόλο δεξιού μπακ. Αυτή τη στιγμή αποτελεί τον πιο φέρελπι και σύγχρονο ποδοσφαιριστή στη θέση αυτή.
Άλλη περίπτωση αυτή του Τζαβέλλα. Έχοντας στόπερ που δεν τον ικανοποιησαν ( Λόπεθ, Κατσικάς ) και με δεδομένη την ατυχία του Βίτορ, ο Στέφενς είδε στον Βυρωνιώτη αριστερό μπακ-χαφ τα προσόντα, την σπιρτάδα και την αντίληψη του κεντρικού αμυντικού και έτσι στο παιχνίδι με τον Άρη τον είδαμε στη θέση αυτή και μάλιστα είναι από τους διακριθέντες μέχρι στιγμής. Δεν είναι βέβαια στόπερ, αλλά με τη μη βοήθεια από τη διοίκηση στο θέμα αυτό, ο Ολλανδός βρήκε την κατάλληλη λύση αφαιρώντας μάλιστα σε μέγιστο βαθμό την ανησυχία αυτή για το άμεσο μέλλον.
Στις επιτυχίες του και η επάνοδος του Έργκους Κάτσε, με την ταχύτητα που δίνει στη ανασταλτική γραμμή ο νεαρός μέσος, κάτι που με τον παραγκωνισμό του Αλβανού μεσοαμυντικού, ήταν δύσκολο να διακρίνει καθαρά ένας άπειρος προπονητής και να δει σε ένα παίκτη που τις περισσότερες φορές προπονούνταν μόνος του, πως αυτός ίσως έχει το στοιχέιο που του λείπει σε αυτή τη γραμμή.
Ο κόσμος επίσης, αδυνατεί να καταλάβει το αυτονόητο.......Πως ο Ολλανδός τις αλχημείες τις κάνει γιατί δεν έχει άλλη επιλογή ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΠΕΙΔΗ είναι ξεροκέφαλος.
Με βαθύ και συνάμα αξιόλογο ρόστερ, δεν θα προέβαινε σε καμμία από αυτές.
Και είναι προς τιμήν του.....
Ο Στέφενς, με τη δυστοκία της ομάδας του στην επίθεση και την δυσαναλογία με τις τελικές προσπάθειες που παράγει, έχει ζητήσει σέντερ φορ.
Μέχρι στιγμής η διοίκηση δεν έχει φέρει, προς απογοήτευση του Ολλανδού που ΚΑΙ ΠΑΛΙ δεν γκρινιάζει, δεν κρύβεται πίσω από αυτό, δεν σταυρώνει τα χέρια του και έχει δει στον Σεκού Ολίσε μια λύση στον επιθετικό τομέα.
Αν δεν του φέρουν τελικά φορ και αν του ''βγει '' ΚΑΙ αυτή η αλχημεία και δούμε τον εξτρέμ Ολίσε, αξιόλογο σέντερ φορ, τότε η υπόκλιση πρέπει να ακολουθήσει δικαιωματικά και απλόχερα......


10) Μεταγραφικές εισηγήσεις Στέφενς. Κινήσεις ουσίας


Μετά το καλοκαιρινό φιάσκο στις μεταγραφές το μπαλάκι ( έτσι μας είπαν τουλάχιστον ), ερρίφθη στον Χουμπ Στέφενς για να επιλέξει τις διορθωτικές κινήσεις του Ιανουαρίου.
Από τις επιλογές που του δόθηκαν, ο Στέφενς έκανε κινήσεις ουσίας με δύο παίκτες της ίδιας σχολής με εκείνον αλλά και του μοτίβου της αμεσότητας, ευχρησίας και πολυθεσίας στο ελλιπές ρόστερ του ΠΑΟΚ. Ενώ θα μπορούσε να ζητήσει τα πάντα και να τον δικαιώσουν όλοι ζήτησε 3 μεταγραφές για 5 θέσεις!!!!!! Στέφενς.....
Η πρώτη ήταν για τον περιβόητο ΣΕΝΤΕΡ ΦΟΡ που η διοίκηση δεν έχει φιλοτιμηθεί να φέρει ακόμα αναγκάζοντας σε νέες αλχημείες τον 60χρονο έμπειρο τεχνικό.
Η δεύτερη ήταν στις θέσεις αμυντικού χαφ και στόπερ. Εκεί πήρε τον επίσης Ολλανδό Χέντβιγκες Μαντούρο από την Σεβίλλη, με συνδυασμό και των δύο θέσεων.
Η τρίτη ήταν στις θέσεις κεντρικού οργανωτή ( 10άρι ) και χαφ εξτρέμ. Εκεί αποκτήθηκε με εισήγηση Στέφενς ο διεθνής Βέλγος πρώην αρχηγός της Άλκμααρ, Μάαρτεν Μάρτενς, προερχόμενος μάλιστα από φουλ σεζόνς. Άρα με 2 παίκτες καλύπτει ως τώρα 4 θέσεις και με δεδομένο τις αλχημείες στο θέμα Κίτσιου, Τζαβέλλα καλύπτει άλλες 2. Respect........
Και αναμένουμε τον πολυπόθητο φορ, ΑΝ και ΠΟΤΕ.......
Επίσης, ο Στέφενς έχει παρεξηγηθεί από πολλούς στις επίμονες δηλώσεις του πως δεν χρειάζεται η ομάδα προσθήκη στόπερ. Ακόμα και τώρα μετά τον νεό τραυματισμό του Μιγκέλ Βίτορ.
 Ο Ολλανδός όμως δεν είναι χθεσινός. Με τις αλχημείες του έχει υπερκεράσει μια απόσταση μέχρι το καλοκαίρι και γνωρίζει πολύ καλά πως η αναζήτηση του ΠΟΙΟΤΙΚΟΥ ΣΤΟΠΕΡ τον Δεκέμβρη είναι δύσκολη και δεν θέλει να φορτώσε '' τζάμπα '' κίνηση στην ΠΑΕ. Είναι μετρημένος και σοβαρός, σε αντίθεση με κάποιους άλλους εκεί.......
Με το δεδομένο εισηγήθηκε στην διοίκηση την απόκτηση του 32χρονου Αμερικανού ανασταλτικού μέσου Ζερμαίν Τζόουνς που μένει ελεύθερος από τη Σάλκε να διαπραγματευτεί την μεταγραφή του. Πρόκειται για μια εξαιρετική περίπτωση που θα δώσει άλλο αέρα και ταχύτητα τόσο στη μεσοαμυντική λειτουργία της ομάδας, όσο και στην ανάπτυξη.
Έτσι ο Μαντουρο θα αγωνίζεται πιστά και απαρέγκλιτα ως κεντρικό αμυντικό πλάι στον Κατσουράνη, τον Τζαβέλλα ή τον Βίτορ όταν επιστρέψει......Άρα όντως δεν χρειάζεται προσθήκη στόπερ, αν έρθει η εισήγηση του Στέφενς ή κάτι άλλο ανάλογο .




# Συμπέρασμα από όλα αυτά: Huub, continue...........
Αν η απάθεια, είναι για μερικούς, προσόν και ΑΥΤΟ ΕΠΙΘΥΜΟΥΣΑΝ ΑΠΟ ΕΣΕΝΑ, τότε αυτοί είναι σε λάθος δρόμο και όχι εσύ!
Σεβασμός στον προπονητή της ομάδας του ΠΑΟΚ. Κανένας άλλος κατά τη γνώμη μου, με αυτά που του δίνουν μα πιο πολύ με αυτά που ΔΕΝ του δίνουν, δεν θα κατάφερνε καλύτερα.......
Δεν θα μας κάνετε να ξεχάσουμε και αυτά που ξέρουμε!



ΥΓ: Στο παιχνίδι κυπέλλου με τον Ηρακλή στη Τούμπα, ο Στοχ ήταν αγνώριστος.
Ήταν ξανά μια ομάδα μόνος του, εκτός του ότι σκόραρε δις. Επειδή στη χώρα αυτή αν δεν μας ενημερώσει καλά ο '' βοσκός '' δρούμε ως αμνοί και σκανδαλοθηρούμε βερμπαλίζοντας μόνο στα αρνητικά ενώ τα θετικά να τοποθετούμε στην ευκολη λύση της τύχης, υπάρχει εξήγηση για την πρόοδο του Στοχ και το έγραψαν μόνο λίγοι δημοσιογράφοι, με τους περισσότερους να σιωπούν.
Ο Χουμπ Στέφενς λοιπόν, υπολογίζοντας πολύ στον '' καλό Στοχ '' και βλέποντας την κατακόρυφη πτώση του, σε συνδυασμό με την βελτιωμένη δουλειά και προσπάθειά του στην προπόνηση, '' είδε '' το πρόβλημα στις δυνάμεις και την φυσική κατάσταση μετά το πρωτο '' πέταγμα '' του βραχύσωμου Σλοβάκου στις φάσεις που ξεκινά.
Συζήτησε λοιπόν με τον Στοχ για την καλοκαιρινή του προετοιμασία στη Φενέρ, πριν τον δανεισμό του στον ΠΑΟΚ. Κατάλαβε πως δεν λάθεψε στην εκτίμησή και έτσι μετέφερε το πρόβλημα στον γυμναστή του, τον Ονιέκε, όπου αυτός με τη σειρά του, ( μάστερ στο επάγγελμα όπως προαναφέραμε ), εξέδωσε ειδικό πρόγραμμα εκγύμνασης και βελτίωσης της φυσικής κατάστασης του παίκτη.
Η απόδοση, λοιπόν, στην τύχη και η εθελοτυφλία σε τέτοια θέματα είναι από ανεύθυνη μέχρι χυδαία. Γιατί επειδή ακριβώς αυτά δεν τα κάνει όποιος και όποιος ( και μερικούς αυτή η ακέραια γνώση του Στέφενς προς το άθλημα και τον αθλητή τους ενοχλεί ), στοιχηματίζω μεγάλο ποσό πως αν σε αυτή την καινοτομία προέβαινε κάποιος άλλος ( αγαπημένος, ίσως ) σε κάποια άλλη εποχή ( κοντινή και χαλεπή ), θα το είχαν σίγουρα πάνω από 3 μέρες πρωτοσέλιδο, ακόμη και ειδικό αφιέρωμα.
Ο προπονητής του ΠΑΟΚ, Χουμπ Στέφενς έχει πολλά να δείξει ακόμα, όμως. Για κακή τύχη πολλών. Και δυστυχώς οι περισσότεροι εξ' αυτών των '' πολλών '' είναι πόλοι της ίδιας της ομάδας......
To be continue.......



Δευτέρα 13 Ιανουαρίου 2014

Φάκελος '' Δανεισμοί ''. 7+7 λόγοι, που αλλάζουν παντελώς τον χάρτη.

     




       Στα τέλη της δεκαετίας του '90, στις παρυφές της νέας χιλιετίας, η FIFA - σε απόλυτη συμφωνία με την UEFA - καινοτομώντας και εξελίσσοντας τον περιβόητο '' νόμο Μποσμάν '' που έδινε την δυνατότητα σε μία ομάδα να μεταγράψει παραπάνω από 2 ξένους ή κοινοτικούς στο ρόστερ της, έδωσε εντολή για ελέυθερους δανεισμούς, τόσο από χώρα σε χώρα, όσο και στην ίδια τη χώρα, με την ρήτρα και τις συμφωνητικές λεπτομέρειες να τις αφήνει στη δικαιοδοσία τόσο του αθλητικού νόμου κάθε κράτους, όσο και των ποδοσφαιρικών σωματείων που '' έδιναν τα χέρια '' για κάποιο δανεισμό. Δανεισμοί υπήρχαν βεβαίως και πριν, όμως όχi σε τόση ευρεία γκάμα και ελευθερία, χαρακτηριστικά στοιχεία της τελευταίας 15ετίας.
Όσο καινοτόμο και να είναι όμως αυτό το μοντέλο μεταγραφικής πολιτικής, τόσο - και ειδικά τα τελευταία χρόνια που παγκόσμια οικονομική κρίση έχει κάνει την εμφάνιση της παντού - έχει μετατραπεί σε παντελή αλλαγή του ποδοσφαιρικού, αθλητικού, οικονομικού, επενδυτικού χάρτη με την συχνή και αλόγιστη χρήση του.
Επίσης απορίες, σχετικά με την χαμηλή απόδοση των δανεικών παικτών, με τον αριθμητικό όγκο των αχρείαστων μεταγραφικών κινήσεων συγκριτικά με παλαιότερες εποχές, με το κύρος των επενδύσεων, όπως και η καταρράκωση ταλέντων, πλανόνται πάνω από όλη την ποδοσφαιρική Ευρώπη αλλά και τη χώρα μας. Πλανόνται και παίζουν γροθιές με τα θετικά στοιχεία αυτού του αν μη τι άλλο εξελικτικού μοντέλου που θέσπισε η FIFA που όμως όπως σε όλα τα πράγματα, ήθελε μέτρο. Και όταν έχεις να κάνεις με δισεκατομμύρια και με υπέρογκες επενδύσεις, το μη μέτρο, ο λεπτός χειρισμός και η πλήρης εκμετάλλευση ενός θεσμού-νόμου που σου '' λύνει τα χέρια '' και σου προσδίδει το λιγότερο δυνατό ρίσκο, είναι αναπόφευκτα............
Πάμε να δούμε την αιτιολόγηση της εναντίωσής μου στους δανεισμούς. Τον λόγο, ουσιαστικά, που γράφεται αυτό το άρθρο, που δεν θέλει να εκφράζει μια γενική γνώμη ακροβασίας, μα να τεκμηριώσει της γραφής το αληθές, τόσο από την πλευρά των αθλητών που δίνονται δανεικοί, όσο και από την πλευρά των επενδυτών που αποκτούν παίκτες είτε δανεικούς για άμεση χρήση στο ρόστερ τους, είτε για να δώσουν δανεικούς με τις πεπαλαιωμένες και φτηνές πλέον εξηγήσεις του τύπου '' να ψηθούν '' ή '' να διορθωθούν ''.......:

 
- Αθλητής:

1) Ψυχολογία και Συγκέντρωση

Όποιον προπονητή - ανεξαρτήτως είδους αθλήματος - και να ρωτήσουμε, αμφότερα τα δύο παραπάνω θα μας τα εξάγει ως το άλφα και το ωμέγα για ένα αθλητή. Η ψυχολογία του '' δανεικού '' που άλλα σχεδίαζε και άλλα του βγαίνουν στην πορεία είναι συνήθως χαμηλή. Απόρροια της χαμηλής ψυχολογίας, που πηγάζει από το ότι η ομάδα που ονειρεύτηκε με την μεταγραφή ή την προώθησή του να παίξει ίσως δεν τον χρειάζεται ( άρα δεν νιώθει χρησιμότητα, επίσης άλφα και ωμέγα σε ΟΜΑΔΙΚΟ άθλημα ), αλλά και του γεγονότος πως στη νέα ομάδα δεν είναι μόνιμος και δεν ξέρει ούτε εκεί αν τον εμπιστεύονται αφού δεν είναι δικός τους, είναι και η μηδαμινή ή ελάχιστη επί το πλείστον συγκέντρωση στο σωματείο που αγωνίζεται. Συγκέντρωση που θα του προσέφερε απλόχερα το συμβόλαιο. Λύση ευθύνης και υπευθυνότητας για να συγκεντρωθεί στη δουλειά του στη νέα του ομάδα, ως καθαρά υπολογίσιμος από αυτή.Ο δανεικός ποδοσφαιριστής, ειδικά ο ευαίσθητος, ευερέθιστος με γεννετήσια κακή ψυχολογία, περνά τις δικές του αντιφάσεις, εκφάνσεις και εσωτερικούς πολέμους. Στην ουσία κρίνεται από το ξενέρωμά του, που είναι προ'ι'όν της χαμηλής ψυχολογίας και της αποσυγκέντρωσης στον καινούργιο στόχο. Να επιστρέψει εκεί που '' τζάμπα '' χάρηκε όταν υπέγραψε ή να μείνει μοιραία στο χαμηλό επίπεδο. Στοιχεία συνήθως αναπόφευκτα που είναι σε βάρος και του ίδιου αλλά και της ομάδας που τον δανείζεται....
Συν ότι αισθάνεται όσο ποτέ όχι αν αθλητής αλλά σαν προ'ι'όν ραφιού! Καταρράκωση ψυχισμού και κατ' επέκτασιν επαγγελματισμού, ειδικά σε νέους ποδοσφαιριστές ή σε ποδοσφαιριστές προερχόμενους από τραυματισμό, που αμέσως διακατέχονται με αίσθημα ανυπολογισίας!

2) '' Αγροτικό ''
Ο δανεικός ποδοσφαιριστής τις περισσότερες φορές, μη θέλοντας να πιστέψει μια σκληρή ή απαλή αλήθεια, βλέπει τον προσωρινό προορισμό ακριβώς ως έχει. Προσωρινό. Το μεταφράζει δηλαδή σαν το '' αγροτικό '' του. Σαν να έχει διοριστεί και να πρέπει να περάσει από επαρχία ή από συνοικεία για να καταλήξει εκεί που έχει ήδη αποκτηθεί. Αποτέλεσμα αυτού, ερασιτεχνικές συμπεριφορές.....

3) Ελλειψη υπευθυνότητας
Ο δανεικός ποδοσφαιριστής και σχεδόν στο 100% των πιθανοτήτων ο ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται περισσότερο επαγγελματικά παρά λατρευτικά στο χώρο του αθλήματος, όπως και αυτός που ΔΕΝ έχει οψιόν αγοράς στον δανεισμό του, δεν λειτουργεί με υπευθυνότητα. Αποδίδει καιροσκοπικά και δεν βελτιώνει τίποτα προς όφελος της ομάδας σε περίπτωση που στραβώσει κάτι με την αποδοσή του. Ειδικά αν είναι '' όνομα '' ή έχει πέσει χαμηλά χωρίς να το περιμένει η συμπεριφορά του στον αγωνιστικό χώρο και στα αποδυτήρια μπορεί να είναι ολέθρια και καταλυτική για τυχόν αποτυχία της ομάδας που τον δανείζεται γι αυτό το μικρό διάστημα.....Ξέρει πως σύντομα θα είναι παρελθόν, οπότε παραπέμπεται στη λογική να μην είναι άνεργος γι αυτό το διάστημα. Λογική αντιποδοσφαιρική, αντιεπαγγελματική, φυσική όμως αν το δούμε βάσει ανθρώπινων και συναιθηματικών νόμων που μας διέπουν, συμπαντικά.....Κανείς μας δεν θα βελτιωνόταν και δεν θα δούλευε κάπου που δεν είχε κανένα μέλλον. Εδώ μπαίνει άλλη μια αντίφαση, με το συμβόλαιο!

4) Μη μέλος της ομάδας
Όταν ένας ποδοσφαιριστής πάει δανεικός σε ένα σύλλογο, τις περισσότερες των περιπτώσεων νιώθει μια σκάλα κάτω από τους υπόλοιπους που έχουν συμβόλαιο και γνωρίζουν πως θα δουλέψουν και η δουλειά τους θα πιστωθεί είτε με επιβράβευση είτε με διακοπή. Επίσης νιώθει παροδικός, προσωρινός και δεν έχει καμμία διάθεση για νέους κύκλους, νέες συνήθειες, αγάπη προς τον τόπο, την ομάδα, το σύνολο. Νιώθει '' έξω από τα νερά '' του. Νιώθει πως περιμένει την επόμενη μετάθεση. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μη βελτίωση της απόδοσης και μη διακινδύνευσης τόσο τραυματισμού, όσο και φήμης, σε μία ομάδα που δεν θα είναι ανάλογη τους βεληνεκούς τους και ίσως τον παρασύρει στον όλεθρο και την μετριότητά της.

5) Αβεβαιότητα
Μεγάλο θέμα ενός δανεικού είναι η αβεβαιότητα. Νιώθει όπως είπαμε πριν σαν ΠΡΟΙΟΝ και όχι σαν άνθρωπος που υπολογίζουν σε αυτόν, ειδικά η ομάδα που διάλεξε να πορευτεί. Οι ψυχολογικοεγκεφαλικές τριβές λοιπόν αυτές, ειδικά σε εσωτερικές αναζητήσεις, φτάνουν σε σημείο τον ποδοσφαιριστή να έχει διαρκή επικοινωνία με τον μάνατζερ, με γραφείο ή κατευθείαν με τους ιθύνοντες της ομάδας που ανήκει για το τι μέλλει γενέσθαι. Όταν για παράδειγμα μια μεγάλη ομάδα σε παιρνει από μια μέτρια και τελικά καταλήγεις δανεικός σε άλλη μικρότερης δυναμικής και εμβέλειας από τη πρώην μέτρια τότε η αβεβαιότητα κυριαρχεί. Και η παροιμία '' ουδέν μονιμότερον του προσωρινού '' αφαιρεί σε ένα σημαντικό βαθμό τα όποια όνειρα και τονώνει την αβεβαιότητα αυτή, σε βάρος και πάλι της ομάδος που δανείζεται τον εν λόγω ποδοσφαιριστή.....Τον ποδοσφαιριστή που όπως είπαμε κρίνεται ουσιαστικά από το '' ξενέρωμα του '' και την ξαφνική προσγείωσή του.
Παραδείγματα η ανέλιξη και δουλειά του Λούκας στον ΠΑΟΚ που έχει συμβόλαιο και είναι μέλος της ομάδας με τον Στοχ που όσο δεν ξεκαθαρίζει το θέμα του μέλλοντός του, όλο και θα απομακρύνεται από τον Στοχ του Αυγουστου και του Σεπτεμβρίου. Όπως και ο Ολίσε, όπως και ο Νίνης, επίσης δανεικοί. Άλλο παράδειγμα του αβέβαιου και προβληματικού Σεμπάστιαν Λέτο στον Ολυμπιακο το 2009, ως δανεικού από την Λίβερπουλ και του άλλου Σεμπαστιάν Λέτο της τριετίας που ακολούθησε στον Παναθηναικό, όπου οι τότε πολυμετοχικοί '' πράσινοι '' τον ένταξαν στην ομάδα με συμβόλαιο.
Συμβόλαιο = σιγουριά, ευθύνη και ωριμότητα!

6) Απαξίωση αισθήματος αρχικής επιβράβευσης μιας μεταγραφής σε μεγάλο κλαμπ
Παλαιότερα μια μεταγραφή επαρχιώτη ποδοσφαιριστή ή ποδοσφαιριστή ομάδας συνοικείας σε μεγάλη ομάδα πόλης πυροδοτούσε πανηγύρια και διθυράμβους συγχαρητηρίων στον πανευτυχή εκείνη τη στιγμή, ποδοσφαιριστή, που μπροστά του διαγραφόταν μέλλον λαμπρό, βάσει αποκλειστικά της σκληρής δουλειάς, τύχης και ταλέντου του. Τώρα, αυτά δεν αρκούν. Όπως επίσης το να μεταγραφείς σε μεγάλο κλαμπ δεν είναι πλέον το δύσκολο βήμα. Η πιθανότητα να σταλείς δανεικός είναι παραπάνω του 50%, και τις περισσότερες φορές είναι και προφορικής συμφωνίας αποτέλεσμα. Οπότε, ούτε πανηγύρια, ούτε θριαμβολογίες. Η ρομαντικότητα έχει χαθεί στο βωμό του συμφέροντος.

7) Προσωπικά κίνητρα και όχι ομαδικά
Πάμε στην περίπτωση τώρα ένας δανεικός πραγματικά να παίζει καλά, πραγματικά να βελτιώνεται, πραγματικά να βοηθά. Παραδείγματα όχι τοσα όσο στις προηγούμενες περιπτώσεις αλλά αρκετά ώστε να μπει και αυτή η κατηγορία τους λόγους.
Ακόμα και αυτοί οι ποδοσφαιριστές ωστόσο έχουν προσωπικά κίνητρα από όλο αυτό που πράττουν. Είτε βοηθούν την ομάδα και είναι μαζί στο θέμα του συμφέροντος - που αποτελεί την καλη περίπτωση - όπως δηλαδή του Βιειρίνια στον ΠΑΟΚ που το 2008 ήρθε δανεικός από την Πόρτο και κέρδισε και αυτός συμβόλαιο στον ΠΑΟΚ και ο ΠΑΟΚ από αυτόν, αφού ο Πορτογάλος έγραψε ιστορία με τα ασπρόμαυρα ή βοηθούν παροδικά και με συγκεκριμένο συμφέρον προσωπικό όπως αυτό του Μήτρογλου που βοήθησε Πανιώνιο και Ατρόμητο όσο κανείς άλλος, μα απότερος σκοπός του ήταν η επιστροφή του στον Πειραιά και τον Ολυμπιακό, κάτι που δικαίως κατάφερε. Παρόλ' αυτά σε ένα ομαδικό άθλημα δεν χωρούν προσωπικά συμφέροντα, άρα και αυτή η περίπτωση στη δική μου τη λογική μοιάζει αντιποδοσφαιρική και στο 90% των περιπτώσεων ο παικτης βοηθά μεν την ομάδα, με συμφέρον δε, να ρίξει μάυρη πέτρα πίσω του και να αποδείξει στην ομάδα που ανήκει, την αξία του. Γι αυτό και η επιλογή παιχνιδιών από τους δανεικούς σε τέτοιες ομάδες.....




- Παράγοντας-Επενδυτής:

1) Απώλεια εμπορικής έννοιας του ρίσκου
Προ δανεισμών, οι παράγοντες μετριάζαν τις κινήσεις τους, στο μέτρο του δυνατού και του σίγουρου. Παράλληλα έτρεμαν το ενδεχόμενο ένας παίκτης να '' μη τους βγει '' και '' τι θα τον έκαναν ''. Έπαιρναν δηλαδή ρίσκο. Τώρα με την ασφαλιστική δικλείδα των δανεισμών, αν κάποιος παίκτης δεν τους ικανοποιήσει δεν προσπαθούν ΚΑΘΟΛΟΥ περί της βελτίωσή τους, παρά και για επιτέλεση άλλων σκοπών αλλά και για εξοικονόμηση τον στέλνουν δανεικό. Άρα καθόλου ρίσκο και μηδενικό χάσιμο. Απώλεια της έννοιας του ρίσκου, σημαίνει απώλεια σημαντικού στοιχείου του επιχειρείν. Ταυτόχρονα, αποκαμακρύνεται η κρίση και κριτική για έναν εύστοχο παράγοντα και έναν άστοχο. Με καλές γνωριμίες και καλή σχετικά οικονομική κατάσταση, η '' χασούρα '' μπορεί να μετατραπει ακόμα και σε κέρδος και η άστοχη κίνηση θα περάσει στα αζήτητα αφού το ταμείο δεν θα είναι μείον, ακόμα και αν ο παράγοντας δεν έχει ξαναδεί ποδόσφαιρο.

2) Απώλεια πραγματικής θέλησης απόκτησης ενός ποδοσφαιριστή και απαξίωση πραγματικών '' ποδοσφαιρικών ματιών '' 
Παλαιότερα υπήρχαν οι λεγόμενες '' καψούρες '' των προέδρων. Καψούρες που έκαναν τα πάντα για να τις ικανοποιήσουν και κινούνταν σε μία κατεύθυνση. Και φυσικά αυτές οι 3 το πολύ 4 καψούρες αποκτούνταν με σκοπό την αρχική ενδεκάδα και αν όχι μια αξιόπιστη λύση. Τώρα υπάρχει η λογική '' του κιλού και ό,τι φαγωθεί '' με κανένα αίσθημα ευθύνης και θέλησης προς κάποιο ποδοσφαιριστή. Οι κινήσεις γίνονται σαν ψώνια σε σούπερ μάρκετ, με την ασφάλεια του δανεισμού και του μελιστάλακτου μέλλοντος του μεγάλου κλαμπ, που ενδέχεται να έχει αποκτήσει 15 με 20 παίκτες και να παίζουν μόλις ο ένας ή οι δύο από αυτούς. Τραγικό και για τις δύο πλευρές.
Επίσης στο βωμό του παζαριού χάνονται και τα πραγματικά '' ποδοσφαιρικά μάτια ''. Έχει μια ομάδα μικρότερης οικονομικής επιφάνειας και βεληνεκούς μια έμπνευση με ένα ποδοσφαιριστή από έναν ειδικό. Μονομιάς ανακατέυεται το '' μεγάλο ψάρι '' και με τη λογική της ασφαλιστικής δικλείδας του δανεισμού αποκτά άλλον ενα ποδοσφαιριστή, που στην μικρότερη ομάδα θα ήταν ηγέτης με λαμπρό μέλλον ενώ στην μεγαλύτερη πιθανότατα θα '' καεί '' και από τη πλευρά του παράγοντα δεν υπάρχει ούτε ρίσκο, ούτε ευθύνη, ούτε έλλειμμα, που σε περίπτωση μονιμότητος του παίκτη όσο λέει το συμβόλαιό του στην ομάδα που μεταγράφηκε, ίσως η κίνηση να μη γινόταν καν - φοβούμενοι το ρίσκο - και έτσι το '' ποδοσφαιρικό μάτι '' να έπαιρνε την ηθική και υλική ικανοποίηση που του αρμόζει.

3) Συμβολή στην καταρράκωση μιας ποδοσφαιρικής καριέρας
Ηθελημένα ή άθελα, οι διοικήσεις που προωθούν ή αποκτούν ένα ποδοσφαιριστη και τον στέλνουν δανεικό τον κατατάσσουν ως προιον, ως πιονι και ταυτόχρονα ως μη υπολογίσιμο μέλος. Αυτό όπως είπαμε πριν στο κεφάλαιο '' αθλητής '' ενδέχεται να καταρρακώσει την καριέρα ένος ποδοσφαιριστή που χάνει την εμπιστοσύνη του, την καλή ψυχολογία του και την συγκέντρωσή του και μάταια τις περισσότερες φορές παίρνει την κατιούσα. Μερικοί βελτιώνονται βέβαια, όμως είναι λίγοι και αποτελούν εξαιρέσεις ψυχισμού και θέλησης. Είναι ωστόσο πολύ σκληρό να υπόκειται ένας αθλητής όλα αυτά, μπαίνοντας σ αυτό το τρυπάκι.

4) Μοιραία απόκτηση σχέσεων μεταξύ σωματείων
Αναφορικά με τις μετακινήσεις σε μία χώρα, μοιραία το σωματείο που δανείζει και μάλιστα όγκο παικτών μπορεί να χαρακτηριστεί από το φίλαθλο κοινό ως αφεντικό και η μικρότερη ομάδα που δανείζεται ως παράρτημα. Χαρακτηρισμός άλλοτε δίκαιος, άλλοτε άδικος, αλλά ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΟΛΑ ΚΑΘΑΡΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ , εφόσον υπάρχει στην μέση το τρανταχτό αυτό ψεγάδι, ο κόσμος θα απομακρύνεται από τα γήπεδα και το άθλημα βλέποντας τους δανεικούς σαν ένα ακόμα αγκάθι σε '' βρωμιές '' μετά τους διαιτητές και το '' στοίχημα ''. Και ο κόσμος πρέπει να επιστρέψει, ειδικά στη χώρα μας. Όπως γινόταν τις προηγούμενες δεκαετίες προ της εν λόγω έξαρσης των δανεισμών, όπου το κάθε σωματείο είχες τους ποδοσφαιριστές όλοδικούς του, με το παρόν τουλάχιστον αυτών προδιαγραφόμενο στην πόλη και το γήπεδο που τους θαύμαζε ο κόσμος κάθε Κυριακή.

5) Έλλειψη κριτηρίου αξιολόγησης προπονητικών επιλογών και ποιότητας σκάουτινγκ, τόσο, όσο παλιά
Σε μία ομάδα ή οργανισμό καλύτερα ζάπλουτο με πολλές λύσεις και γνωριμίες, οι δανεισμοί παικτών αποτελούν ενα ακόμη μαξιλάρι για το την αποφόρτιση του scouting team και του προπονητή. Παλαιότερα, ο προπονητής έπρεπε να κάνει ΜΕΤΡΗΜΕΝΕΣ και ΜΕΣΤΕΣ  κινήσεις που αν δεν του έβγαιναν, τότε ήταν στην πυρά. Όπως και το σκάουτινγκ. Αυτό πλέον συμβαίνει επί το πλείστον σε μικρότερα σωματεία, ενώ στα μεγάλα μπορεί ο καθένας να κάνει τα πειράματά του να φέρει όσους παικτες θέλει και με τη λογική της ισχυρής διοίκησης και των δανεισμών και το αγωνιστικό αποτέλεσμα να είναι καλό ( και ας μη παίζει το 80% των αποκτηθέντων ) και το οικονομικό σκέλος να μην έχει ζημία. Άρα εφόσον ο καθρέφτης είναι το γήπεδο και το ταμείο δεν είναι μείον, θέλει ειδίκευση και θράσος για να κριθεί σωστά και αμερόληπτα ένας προπονητής ή οι σκάουτερς με '' λυμμένα χέρια '', σε αντιδιαστολή με παλαιότερους που ίσχυε '' οθωμανικό δίκαιο '' σε περίπτωση ατυχούς πρότασης, αφού αυτή θα συνοεδευόταν υποχρεωτικά με συμβόλαιο.

6) Εύκολες και φτηνές επιλογές δανεικών, παρά σαφή οικονομική ενίσχυση
Άλλο ένα στοιχείο, υπέρ των επενδυτών. Με φτηνές λύσεις και παραβλέποντας τα παραπάνω φέρνουν ποδοσφαιριστές είτε εγνωσμένης είτε αγνώστου αξίας, για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Ποδοσφαιριστές εφήμερης χρήσης, με κανένα περαιτέρω κέρδος μεταπώλησης, μόνο και μόνο γλιτώνοντας βραχυπρόθεσμα και καιροσκοπικά τα 5/6 της αξίας των, με τον απλό δανεισμό και όχι απόκτησής τους. Αν μη τι άλλο αυτό δεν καταδεικνύει σαφή οικονομική ενίσχυση, παρά '' να περάσει η κοψοχρονιά και βλέπουμε ''.

7) Απώλεια της έννοιας του '' dealing ''
Αυτό εμένα μου δειχνει ο δανεισμός από τη πλευρά των παραγόντων. Μια προσέγγιση εμπορική, τεχνοκρατική. Προσέγγιση προιόντος και όχι ανθρώπου. Προσέγγιση μηδενικού ρίσκου, προσέγγιση ανευθυνότητας.
Συμβόλαιο σημαίνει πίστη στον ποδοσφαιριστή. Σημαίνει ευθύνη και από τη μία και από την άλλη πλευρά. Σημαίνει ευκαιρία, σημαίνει ταύτιση. Σημαίνει εκατέρωθεν εμπιστοσύνη. Στην σιγουριά από τη μία στη δουλειά από την άλλη. Δανεισμός σημαίνει τα αντίθετα. Ανευθυνότητα, καιροσκοπία, απρόσωπη προσέγγιση. Μπούσουλα προς το κοινό '' πως σήμερα είναι αύριο δεν είναι '' και '' πως σήμερα είναι αυτός, αύριο άλλος ''. Αυτά ακριβώς και με υπογραφές. Γιατί δεν λέω πως και το συμβόλαιο μπορεί να σπάσει. Αλλά άλλο '' μπορεί '', ΄΄ενδέχεται '' και άλλο είναι εξ' αρχής δεδομένο και προδιαγεγγραμένο.
Και στην περίπτωση της απόκτησης δανεικού και στην μετάθεση δανεικού ισχύει το ίδιο. Αυτός ο νομος, δινει την ευκαιρία στο παράγοντα για ελαχιστοποίηση του παλαιού, παραδοσιακου dealing. Τον αποποιεί από τις ευθυνες και την προσωπικότητά του και στη μέση μπαινουν μόνο η οικονομική επιφάνεια και η δυναμική του οργανισμού που διοικεί ή διαχειρίζεται. Με λίγα λογια οι μάχες δεν υπάρχουν πια και αν υπάρξουν ΠΑΝΤΑ κερδίζει το χρήμα, όπου με τους '' δανεισμούς '' δεν ξοδεύεται ως επένδυση πίστης αλλά ως καιροσκοπικό προιόν κέρδους.






# Πολλά θα μπορούσαμε να πούμε για τους δανεισμούς και την αντιμετώπιση αυτού του όλεθρου και εξελισσόμενης αθλητικής μάστιγας, που όπως βλέπουμε δεν είναι καθόλου λεπτομέρεια και αλλάζει όλο το χάρτη σε όλους τους τομείς. Αθλητικούς και μη.
Να πούμε για ρήτρες, για δικλέιδες, για περιορισμούς. Για μένα επειδή και αυτά να υπάρξουν, θα βρεθεί τρόπος νόμιμων κλαδικών παρενθέσεων και παραπομπών, ώστε αργά ή γρήγορα και κατά περιπτώσεις να μη λυθεί το πρόβλημα, θα πάω με τη λογική του Μεγάλου Αλεξάνδρου όταν καλέστηκε να λύσει τον Γόρδιο Δεσμό. Καλώ λοιπόν την FIFA σε ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ κάθε είδους δανεισμού. Είναι καιρός οι πρόεδροι και οι ποδοσφαιριστές να έρθουν μπροστά στις ευθύνες τους και τις αθλητικές και νοητικές τους ικανότητες αντίστοιχα. Είναι καιρός να πισωγυρίσουμε, αφού το εγχείρημα ΑΠΕΤΥΧΕ, πριν έρθει η καταστροφή και η απόλυτη σαλαμοποίηση του ποδοσφαίρου.
Είναι καιρός ο ποδοσφαιριστής να πιστώνεται και να πληρώνει το τίμημα της δουλειάς του, στο περιβάλλον που υπέγραψε, ο παράγοντας να πιστώνεται αντιστοίχως το ρίσκο και την επιτυχία ή αποτυχία και ο κόσμος να επιστρέψει έστω και δειλά στα γήπεδα, ταυτιζόμενος με τους παίκτες της ομάδας του.
Στο δρόμο του λάθους, όπου και αν σταματήσουμε είναι σωστό και το ποδόσφαιρο, Monopoly, δεν πρέπει να γίνει!