18 πρωταθλήματα Ιταλίας με το τελευταίο 2 μόλις χρόνια πριν. 5 κύπελλα Ιταλίας. 6 σούπερ καπ Ιταλίας. 7 φορές πρωταθλήτρια Ευρώπης. 2η στην κατάταξη πίσω από τη Ρεάλ με 9, όμως κατά πολλούς η διαχρονικά καλύτερη ομάδα του κόσμου μιας και στη Ρεάλ πιστώνεται πως μετά τα 6 πρωταθλητριών τις δεκαετίες '50 και '60 - με απουσία Αγγλίας, ανταγωνισμού και παρουσία βασιλιά Φράνκο για όσους γνωρίζουν - η βασίλισσα έκανε 32 ολόκληρα χρόνια να επανέλθει στο θρόνο της και μάλιστα πολλές χρονιές δεν συμμετείχε καν σε τελική φάση κυπέλλων πρωταθλητριών ή Champions League. Η Μίλαν με σταθερή πορεία κορυφής και με κύπελλα το '63, το '69, το '89, το '90, το '94, το '03 και το '07 και σε άλλες τόσες σχεδόν συμμετοχές σε τελικούς, κατέχει για πολλούς την διαχρονικότερα και ποδοσφαιρικά καλύτερη ομάδα στον πλανήτη. Συνεχίζουμε......2 φορές κυπελλούχος Ευρώπης το '68 και το '73, κάτοχος σούπερ καπ Ευρώπης 5 φορές. Επίσης 3 διηπειρωτικά και ένα παγκόσμιο κύπελλο συλλόγων. Σούμα: 29 ιταλικά τρόπαια, 14 ευρωπαικα, 4 παγκοσμια. Σύνολο 47 τρόπαια βαμμένα στα ροσονέρι!!
Η Μίλαν έχει ακόμα να επιδείξει και ψήγματα μεγάλης ομάδας όταν μπόρεσε να σταθεί στα πόδια της μετά από 2 υποβιβασμούς το 1980 και το 1982 και αναγεννήθηκε από τις στάχτες της ρε χρόνο dt αφού ανέβηκε στη Serie A to 1983 και με την ανάληψη του προεδρικού θώκου της από τον μεγιστάνα των καναλιών και μετέπειρα cavalliere και πρωθυπουργό της χώρας Σίλβιο Μπερλουσκόνι το 1986, απογειώθηκε φτάνοντας από την Serie B και την ανυποληψία της περιόδου 1982-1983 στο πρωτάθλημα του 1988 και την κορυφή της Ευρώπης το 1989 και το 1990 όταν με προπονητή τον Αρίγκο Σάκι, την περίφημη ολλανδική τριπλέτα Μάρκο Φαν Μπάστεν-Ρουντ Γκούλιτ-Φράνκ Ράικαρντ, μεγάλους Ιταλούς ποδοσφαιριστές όπως ο Ντοναντόνι, ο Μαλντίνι, ο Κοστακούρτα, ο Μπαρέζι και το απόλυτο total football που εφάρμοζε μάγεψε όλη την ποδοσφαιρική Ευρώπη που την ανέδειξε μαζί με τον Άγιαξ του Γιόχαν Κρόιφ τις καλύτερες και θεαματικότερες ομάδες του 20ού αιώνα.
Η φανέλα της Μίλαν θεωρείται από τις βαρύτερες - αν όχι η βαρύτερη - στην ευρωπαική ποδοσφαιρική πραγματικότητα. Και αυτό το έχουμε διαπιστώσει πολλές φορές με πρόσφατο παράδειγμα τους περσινούς διπλούς αγώνες με την πολυδιαφημισμένη Μπαρτσελόνα του Μέσι και των εκατομμυρίων που μέσα στο Σαν Σίρο ηττήθηκε με 2-0 και αν ο Αλέγκρι ήταν πιο προσεκτικός στη ρεβάνς ίσως να την έιχε αποκλείσει.
Φυσικά δεν μιλάμε για μια ομάδα με ιστορία και παλιά δόξα μόνο που τώρα είναι στην κατηγορία των κατεστραμμένων. Μιλάμε για την 2η σε μπάτζετ ομάδα στην Ιταλία, με παίκτες όπως ο Κακά, ο Ελ Σαραουί, ο Μπαλοτέλι, ο Μοντολίβο, είναι η 2η λαοφιλέστερη ομάδα στην Ιταλία με ενεργότατο λαό και η 1η σε φανς σε όλο τον κόσμο από την Ιταλική χερσόνησο.
Αυτή λοιπόν η ομάδα με αυτά τα δεδομένα και στην ιστορία της και στην προεδρία της και στα ταμεία της και στο ρόστερ της αυτή τη στιγμή βολοδέρνει στην 13η θέση του Καμπιονάτο, θέση που με συνδυασμό αποτελεσμάτων όπως νίκη ή ισοπαλία σήμερα της Τορίνο και νίκη αύριο της Μπολόνια μπορεί να γίνει 15η. 15η σε πρωτάθλημα 20 ομάδων, σημαίνει 3 θέσεις πάνω από τη ζώνη του υποβιβασμού και όλα αυτα όχι στις 2 ή 3 πρώτες αγωνιστικές, αλλά διανύοντας αισίως την 11η αγωνιστική ημέρα και με πρόγραμμα βατό με όλα τα δύσκολα ματς - εκτός του ντέρμπυ με τη Γιουβέντους στο Τορίνο -στην έδρα της ως τώρα από τα οποία έχει συλλέξει μολις 12 βαθμούς σε 11 παιχνίδια. Η απόσταση δε από την κορυφή και τις θέσεις του Τσάμπιονς Λιγκ, αφήστε το καλύτερα κυμαίνεται μεταξύ 16 και 21 βαθμών, ενώ πλέον είναι άθλος και η έξοδος απλά στην Ευρώπη αφού οι ροσονέρι απέχουν 10 ολόκληρους βαθμούς ήδη από την 4η Βερόνα και 5η Ίντερ. Με το πρόγραμμα δε, όπως είπαμε εξαιρετικά βαρύ από εδώ και πέρα, γεγονός που με την εικόνα που βλέπουμε και χωρίς την άμεση αλλαγή της, αν η ομάδα δεν λεγόταν Μίλαν και δεν είχε πρόεδρο τον Μπερλουσκόνι θα μπορούσαμε να υποθέσουμε ακόμη και τα χειρότερα. Ναι, να υποβιβαστεί.
Η Μίλαν αυτή τη βδομάδα, μετά την εκτός έδρας ήττα από την Πάρμα, είχε Τετάρτη και Σάββατο 2 ματς στην έδρα της. Με την Λάτσιο και με την Φιορεντίνα αντίστοιχα. Μετά την αποτυχία του 1-1 με την Λάτσιο την Τετάρτη γράψαμε εδώ τον τίτλο '' ως πότε αλέγκρος ο Μπερλουσκόνι?? '' δηλαδή ως πότε θα κρατάει τον Αλέγκρι και αμέσως την επόμενη μέρα δίνοντας την σεναριακή μας άποψη για το πως θα πάει το Σ/Κ δώσαμε σίγουρο άσο την Μίλαν, δεδομένου ότι δεν μπορεί με αυτά τα στοιχεία που προαναφέραμε συν το όνομα της να αποτύχει έστω και με '' Χ '' σε δέυτερο σερί εντός έδρας ματς μέσα στην εβδομάδα και με την Φιορεντίνα σε κακή κατάσταση! Ποντάραμε επίσης στο ότι ο Αλέγκρι θα προσπαθήσει έστω και την ύστατη στιγμή να ΄σωσει το τομάρι του ή τουλάχιστον να μην παραδώσει στα χέρια του επόμενου κοτζάμ Μίλαν λίγο πάνω από την ζώνη του υποβιβασμού στην χειρότερη θέση της από τον υποβιβασμό του 1982. Αποτύχαμε παταγωδώς σε όλα τα άκρως λογικά σενάρια, εκτεθήκαμε - και νομίζω δεν ήμουν ο μόνος - και το χειρότερο απ' όλα ποντάροντας στο '' δεν πάει άλλο '' της χάσαμε και τα λεφτά μας, αφού η '' Νούλα '' ( η Μιλανούλα αν το θέλετε ολόκληρο ) όχι απλά δεν κέρδισε αλλά έχασε άνετα και καθαρά με 0-2.
Διαπιστώνουμε και μόνοι μας πως οι 4 πρώτες παραγράφοι δεν συνάδουν με τις 2 τελευταίες. Για άλλη ομάδα ομιλούν οι πρώτες 4 και για άλλη οι αλλές 2. Στις 4 πρώτες αναφερόμαστε στην Μίλαν, στις 2 τελευταιες στην Νούλα. Συγνώμη αλλά νυσάφι. Φταίει η φυγή του μεγάλου Prince Boateng? Φταίει ο Αλέγκρι? Φταίει η τύχη? Το φεγγάρι? Η δύση του ηλίου? Δεν ξέρω....Επειδή όμως έχω δει, έχω ζήσει και γνωρίζω τι εστί Μίλαν, αυτό Μίλαν δεν το λες!
Η λυση που προτείνω εγώ καταρχάς είναι η προφανής. Ενασχόληση του Μπερλουσκόνι λίγο περισσότερο με την μεγάλη του αγάπη όπως λέει, με την αιτία που έγινε πρωθυπουργός με την ομάδα δηλαδή, άμεση παραπομπή του Μασιμιλιάνο Αλέγκρι ( που φαίνεται πως δικαίως ή αδίκως πρέπει να την πληρώσει ως καπετάνιος αφού οι ναύτες του μάλλον πάνε να τον φάνε ), τράβηγμα αυτιών ειδικά στους καλοπληρωμένους, πρόσληψη προπονητή έξυπνου και γνώστη των δεδομένων και στόχο αυτοσκοπό την έξοδο στην Ευρώπη, που όπως φαίνεται από το πρωτάθλημα πλέον είναι δύσκολη ως ανέφικτη. Αν η Μίλαν μείνει εκτός Ευρώπης θα είναι καταστροφή. Και για το πρεστίζ και για τα ταμεία και για την προσέλκυση παικτών. Η λύση λοιπόν κατ' εμέ είναι μία. Πρέπει να επικεντρωθεί είτε στο κύπελλο - που είναι δύσκολο μιας και Γιούβε, Ρόμα, Νάπολι θα το διεκδικήσουν και αυτό - ή να στραφεί στον στόχο της κατάκτησης του Europa League!
Μα θα μου πείτε Champions League παίζει και ως τώρα πάει και καλά. Ε ας μην πάει. Το Champions League έτσι κ αλλιώς δεν το παίρνει με τίποτα και η είσοδος στους ''16'' ή στους ''8'' ( γιατί παρακάτω δεν πάει ότι και αν γίνει ) δεν δίνει ούτε δόξα, ούτε τόσα χρήματα, ούτε το εισιτηριο για έξοδο στην Ευρώπη την επόμενη σεζόν και μάλιστα ακούραστα χωρίς προκριματικά καλοκαιριάτικα.
Πρέπει να βγει 3η στον όμιλο, να πάει Europa και να το χτυπήσει. Αν δείτε τις ομάδες του Europa για μια στρωμένη και στα καλά της φετινή Μίλαν δεν τρομάζουν.
Για μένα, είναι ο μόνος τρόπος περίσωσης της χρονιάς με τον πιο πρακτικό, σωστό, όμορφο και δοξασμένο τρόπο. Με ένα ευρωπαικό κύπελλο. Γιατί αν δεν βγει Ευρώπη με τα σημερινά δεδομένα ο Σίλβιο πρέπει να δώσει πολύ σημασία κ πολλά λεφτά το καλοκαίρι ώστε να μην παραμείνει '' Νούλα '' η μεγάλη του αγάπη για πολύ καιρό. Και όπως τον βλέπω, δεν τον κόβω......
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου