Παναθηνα'ι'κός-Ολυμπιακός.....Κοινοί παίκτες, οι μεγάλες εκατέρωθεν προδοσίες κ η ιστορία της μεγαλύτερης παρολίγον προδοσίας: Της μεταγραφής του Σαραβάκου στον Ολυμπιακό!

Το να μιλήσουμε για στατιστικά, αναλύσεις, προβλέψεις για το σαββατιάτικο ντέρμπυ νομίζω είναι χρονοβόρο κ κουραστικό. Επίσης το να μιλήσουμε για το χρονικό των προαναγγελθέντων εγκλημάτων των δεδομένων δηλαδή που μάταια κατατάσσουν αυτούς τους 2 ως αιώνιους αντιπάλους ανεξάρτητα με την αγωνιστική τους κατάσταση, είναι κ αυτό αναμφίβολα ένα μεγάλο θέμα που είτε χρίζει πλήρους ανάλυσης κ πολλαπλών σχολιασμών ίσως κ επικρίσεων είτε το αφήνουμε στη γνώση, διακριτικότητα, νόηση κ μνήμη του καθενός. Προτιμώ το 2ο, άλλωστε όλοι γνωρίζουν τα περί ΠΟΚ προπολεμικά κ μεταπολεμικά, τα περί καμωμάτων χούντας κ στους 2 αυτούς συλλόγους ( τότε που ο ΠΑΟΚ ανακυρησσόταν από το France Football καλύτερη ομάδα των Βαλκανίων μαζί με τον Ερυθρό Αστέρα κ όμως πήρε μόλις ένα κύπελλο στην 7ετία, τη στιγμή που αυτοί οι 2 μοίραζαν τις κούπες, τις συνεργασίες κ τις κρατικές επιχορηγήσεις), τους συνεταιρισμούς κ τις βοήθειες να μην αφανιστεί ο ένας ή ο άλλος ( υπόθεση λουλουδιών - δωροδοκίας του Παναθηναικού, με τον Ολυμπιακό να ψηφίζει να παραμείνει Α' Εθνική ο αιώνιος κατά τα άλλα αντίπαλος του ή το 1991 επί Σαλιαρέλη στον Πειραιά - στο απώγειο των σκανδάλων - κ η επική δήλωση Γιώργου Βαρδινογιάννη όταν ήταν να πέσει ο Ολυμπιακός από χρέη λέγοντας πως δεν γίνεται να πέσει η καλύτερη ομάδα της Ελλάδας(!!!) και ότι αν γίνει αυτό θα τον βοηθήσω εγώ ο ίδιος να επανέλθει και, και, και ) που δηλώνουν πως μαζί δεν κάνουνε κ χώρια δεν μπορούνε.
Μέχρι όμως ή ο ένας ή ο άλλος φτάσουν στο έσχατο σημείο εξαθλίωσης είτε τις εποχές που δεν είχαν άλλο εχθρό να βγάλουν απ' τη μέση για να τα μοιράζονται( βλέπε ΑΕΚ, ΠΑΟΚ, Άρη, Λάρισα ), ενστερνίστηκαν την οπαδική έχθρα ( που είναι γνήσια, περί αυτού δεν χωρά αμφιβολία ) κ είχαν φοβερές διαμάχες και εντός αγωνιστικού χώρου αλλά και εκτός. Υπήρχαν εποχές που το να είσαι Παναθηναικός και να αρπάξεις παίκτη κ μάλιστα σημαντικό από τον Ολυμπιακό - και το αντίστροφο -ήταν σημαντικότερο στο πρεστίζ του προέδρου κ του οπαδού ακόμα κ από τίτλο. Πάμε να δούμε λοιπόν ποιοι είχαν την πορεία Παιανία-Ρέντη, ποιοι την αντίθετη κ ποιοι απλά υπήρξαν κ στις 2 ομάδες με ενδιάμεσους σταθμούς.....
Το ταξίδι μας στο χρόνο για να βρούμε την πρώτη απευθείας μετακίνηση από τον έναν στον άλλον γυρίζει στο πολύ μακρινό 1927 όταν ο Λεωνίδας Καλογερόπουλος αφήνει το '' τριφύλλι '' της καλής αθηνα'ι'κής κοινωνίας για να αγωνιστεί στη νεοσύστατη λα'ι'κή ομάδα από τον Πειραιά με έμβλημα τον δαφνοστεφανωμένο έφηβο, τον Ολυμπιακό. Η επόμενη μετακίνηση χρονολογείται 31 χρόνια μετά  το 1958 και ανήκει κ πάλι στον Ολυμπιακό όταν ο Κώστας Παπάζογλου αφήνει τον Παναθηναικό για τον μεγάλο του αντίπαλο. 1976 κ πάλι ο Ολυμπιακός είναι αυτός που αρπάζει παίκτη από τον Παναθηναικό κ αυτός είναι ο ένας εκ των σέντερ φορ του ο Χάρης Γραμμός. Μετά από 2 χρόνια παίρνει εν μέσω μεγάλων αντιδράσεων και τον Αντώνη Αντωνιάδη και έτσι οι μετακινήσεις από πράσινο στρατόπεδο στο κόκκινο φτάσουν τις 4. Η απάντηση δίνεται την ίδια χρονιά με την μετακίνηση του μεγάλου σταρ του Ολυμπιακού Γιώργου Δεληκάρη στον Παναθηναικό. Ο Παναθηναικός στα χρόνια της προεδρίας του Γιώργου Βαρδινογιάννη όχι απλά εξαλείφει τις 4 πρότερες αρπαγές αλλά σπάει όλα τα ρεκόρ δείχνοντας την ισχύ του κ παίρνοντας κυριολεκτικά όποιον ήθελε από το πειραιώτικο στρατόπεδο. Το καλοκαίρι του 1981 παίρνει τον Μάικ Γαλάκο κ τον Γιάννη Κυράστα, το 1985 τους Νίκο Σαργκάνη, Νίκο Βαμβακούλα κ το 1990 τον Στράτο Αποστολάκη. Με τον τελευταίο υπήρξαν τεράστιες αντιδράσεις, που ανάγκασαν την αθλητική επιτροπή να αναβάλλει το σουπερ καπ εκείνης της χρονιάς τον Αύγουστο του 1990. Η επόμενη μετακίνηση είναι ερυθρόλευκη κ αφορά τον Ελληνοαυστραλό Κρις Καλατζή το καλοκαίρι του 1992, για να ακολουθήσει η αχρείαστη απάντηση του Βαρδινογιάννη το 1994 με την απόκτηση του Τάσου Μητρόπουλου ο οποίος δεν αγωνίστηκε ούτε σε ένα ματς κ επέδτρεωε μετά από 2 σεζόν αποχής από το ποδόσφαιρο για να κλεισει την καριέρα του στον Ολυμπιακό την περίοδο 1997-1998.  Το καλοκάιρι του 2004 ο Σωκράτης Κόκκαλης κάνει την κινηση της χρονιάς κ φέρνει τον πρωταθλητή Ευρώπης στο Euro της Πορτογαλίας κ πρώην τερματοφύλακα του Παναθηναικού Αντώνη Νικοπολίδη στο λιμάνι. Ο Νικοπολίδης πέρασε 7 χρόνια καταξίωσης κ ομαδικής κ προσωπικής ηρεμίας κ δόξας στον Ολυμπιακό, γεγονός που όταν έγινε η μεταγραφή δεν περίμενε κανένας. Η τελευταία μετακίνηση από Παναθηναικό σε Ολυμπιακό έλαβε χρόνο το επόμενο καλοκαίρι ( 2005 ) με την αρπαγή του Κύπριου επιθετικού Μιχάλη Κωνσταντίνου. Η αντίστοιχη τελευταία μεταγραφική επιτυχία από τον Ολυμπιακό, σημειώθηκε 19 χρόνια μετα την απόκτηση του Στράτου Αποστολάκη με την απόκτηση του Αργεντινού μέσου Σεμπάστιαν Λέτο, ο οποίος όμως ανηκε στη Λίβερπουλ κ με αυτή διαπραγματεύτηκε ο Παναθηναικός το καλοκάιρι του 2009. Όπως κ να 'χει όμως την σεζόν 2008-2009 ο Λέτο αγωνιζόταν στον Ολυμπιακό κ από την επόμενη σεζόν στον Παναθηναικό, άρα θεωρείται μετακίνηση.
Άλλοι πάικτες που έπαιξαν έστω κ χωρίς απευθείας μετακίνηση και στις 2 ομάδες είναι ο Λάκης Σοφιανός, ο Λευτέρης Πουπάκης, ο Γιώργος Καπουράνης ( το '95 βγήκε κ ένα ιστορικό σύνθημα για λόγου του μετά από ένα γκολ του στο Καραισκάκη ) και ο Γιώργος Χ. Γεωργιάδης.
Μεγαλύτεορ ντόρο από όλες τις μεταγραφές όμως έκανε μία που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Του παίκτη που ήταν ο πρώτος κ ο τελευταίος παίκτης της ομάδας που οι Παναθηναικοί τον έβλεπαν όπως οι Κουβανοί τον Τσε κ τον Φιντέλ. Του Δημήτρη Σαραβάκου. Η ιστορία αυτή είναι γνωστή πιο πολύ στους παλιούς.Είναι μία ιστορία γεμάτη μυστήριο, σκοταδισμό αλλά κ την σιγουριά πως αν δεν ξεσπούσε έγκαιρα το σκάνδαλο Κοσκωτά ο Σαραβάκος το 1989 θα ήταν παίκτης του Ολυμπιακού όπως ο συμπαικτης του Κώστας Αντωνίου που είχε αρχίσει ήδη προπονήσεις με την ερυθρόλευκη φανέλα. Στο παρακάτω έγκυρο κ διασταυρωμένο κείμενο ρίχνεται φως - έστω κ ελάχιστο - σε αυτή την υπόθεση που άρχισε να εκτυλλίσεται σαν σιριαλ το φθινόπωρο του 1988 μετά από μία εκδήλωση του ΠΣΑΠ κ έληξε στην οδό Βουκουρεστίου 6 μήνες μετά....Στην εξέλιξή του βέβαια, έσπασε ταμεία:

Καλοκαίρι του 1988. Ο Κοσκωτάς είναι μέσα στα πράγματα και - όπως έχουμε αναφέρει και στο άρθρο "Κοσκωτάς / Σαλιαρέλης : Οι εργολάβοι των πέτρινων χρόνων" - οι πιθανές μεταγραφικές κινήσεις του συζητιούνται όλο το καλοκαίρι στα αθλητικά πηγαδάκια. Τα ονόματα που ακούγονταν προκαλούσαν ίλιγγο : Γιούργκεν Κλίνσμαν, Πάολο Φούτρε, Λάγιος Ντέταρι... Ονόματα που μόνο στη φαντασία των οπαδών θα μπορούσαν να υπάρξουν ή μόνο αν έρχονταν στα... βαθιά τους γεράματα για τα τελευταία τους ένσημα.

Ο Κοσκωτάς κυνηγούσε τον - μεγάλο αστέρι, τότε - Πάολο Φούτρε. Αριστερός χαφ-εξτρέμ "σφαίρα" ο Πορτογάλος (στα 22 του τότε) με απίστευτη τεχνική κατάρτιση και ρεπερτόριο που θα'κανε και τον Κριστιάνο Ρονάλντο να... κοκκινίζει, είχε κάνει μια εκπληκτική τριετία στην Πόρτο (1984-1987) και είχε τραβήξει το ενδιαφέρον του Κοσκωτά. Ο Φούτρε είχε πάρει μεταγραφή στην Ατλέτικο Μαδρίτης το καλοκαίρι του 1987 και ο Κοσκωτάς προσπαθούσε να "ψήσει" τους Ισπανούς αφ'ενός για να πουλήσουν προσφέροντας το μυθικό ποσόν των 3 δισ. δραχμών, τον Φούτρε αφ'ετέρου να πεί το "ναι" έναντι 1,5 δισ. δραχμών το χρόνο. Πέραν όμως των ξένων που είχε βάλει στο στόχαστρο ανά την Ευρώπη, ο Κοσκωτάς επιχείρησε να κάνει το "colpo grosso" παίρνοντας απ'τον Παναθηναϊκό δύο ποδοσφαιριστές : Έναν πολύ χρήσιμο μέσο που άκουγε στο όνομα Κώστας Αντωνίου και μια "σημαία", μια "ζωντανή ιστορία", που άκουγε στο όνομα Δημήτρης Σαραβάκος. Ακουγόταν τότε οτι ο Γιώργος Βαρδινογιάννης - προσωπικός φίλος του Ανδρέα Παπανδρέου - προσπαθούσε να εκμεταλλευθεί τις γνωριμίες του για να χαλιναγωγήσουν τον ανερχόμενο μεγαλοεκδότη / μεγαλοαπατεώνα και να του "συστήσουν" να "είναι προσεκτικός". Η εκδίκηση του Κοσκωτά θα ήταν να χτυπήσει το Βαρδινογιάννη μέσω του ποδοσφαίρου : Προτείνοντας συμβόλαια με απίστευτα λεφτά στους πιο "Παναθηναϊκόφρονες" παίκτες της ομάδας του. Ιδού λοιπόν το ιστορικό των μεταγραφών των δύο παικτών που "τα μιλήσανε, τα συμφωνήσανε" με τον Κοσκωτά (στην περίπτωση του Αντωνίου φόρεσαν και την ερυθρόλευκη φόρμα και έκαναν και προετοιμασία) αλλά οι μεταγραφές τους δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ.

Ο Δημήτρης Σαραβάκος γεννήθηκε στις 29/07/1961 και ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα απ'τον Πανιώνιο. Την παρθενική του εμφάνιση την έκανε τη σεζόν 1977-1978 όταν και προωθήθηκε στην ομάδα των ανδρών καθώς το ταλέντο του δε χωρούσε πλέον στις ομάδες των μικρών. Αγωνιζόμενος είτε σαν δεύτερος επιθετικός είτε σαν δεξιός εξτρέμ, την επόμενη σεζόν (1978-1979) πήρε 9 συμμετοχές, τη σεζόν 1979-1980 πήρε 12 συμμετοχές και απ'την επόμενη σεζόν έγινε βασικότατο στέλεχος του Πανιωνίου και "άνοιξε λογαριασμό" και με τα γκολ. Αναλυτικά η πορεία του στον Πανιώνιο :

1977-1978 : 1 συμμ.
1978-1979 : 9 συμμ.
1979-1980 : 12 συμμ.
1980-1981 : 33 συμμ., 4 γκολ
1981-1982 : 31 συμμ., 13 γκολ
1982-1983 : 28 συμμ., 8 γκολ
1983-1984 : 28 συμμ., 10 γκολ

Η πολύ καλή σεζόν του το 1983-1984 και οι καλές εμφανίσεις του με την εθνική ομάδα τράβηξαν τον ενδιαφέρον του Παναθηναϊκού που "έκλεισε" τη μεταγραφή με τον Πανιώνιο στο άψε-σβήσε, καθώς παραδοσιακά οι δύο ομάδες είχαν άριστες σχέσεις. Έτσι το καλοκαίρι του 1984 ο Σαραβάκος βρέθηκε στον Παναθηναϊκό, στον οποίο "με το καλημέρα" έγινε το αστέρι της ομάδας (και πουλέν του Γιώργου Βαρδινογιάννη), σημειώνοντας 15 γκολ σε 23 συμμετοχές. Ο Σαραβάκος έγινε "σημαία" για τον Παναθηναϊκό και μεγάλο αστέρι της ομάδας, γνωρίζοντας την αποθέωση είτε έπαιζε καλά είτε όχι. Σπεσιαλίστας στις εκτελέσεις φάουλ και πέναλτι, αλλά και σπεσιαλίστας στο να... κερδίζει μουσαντένια πέναλτι. Στην καριέρα του στον Παναθηναϊκό, η σπαραξικάρδια κραυγή του όταν έπεφτε, έχοντας ταυτόχρονα τα χέρια και τα πόδια ψηλά, με το κεφάλι να έχει κλίση προς τα πίσω, ήταν το απόλυτο highlight του. Δεκάδες πέναλτι και φάουλ σε καλό σημείο κέρδισε ο πρόεδρος της σχολής των ιπτάμενων θεατρίνων τα οποία ως επι το πλείστον επωφελήθηκε ο Παναθηναϊκός. Οι Σουηδοί της Γκέτεμποργκ έχουν να λένε ακόμα για τα δύο τραβηγμένα απ'τα μαλλιά πέναλτι που κέρδισε ο Παναθηναϊκός και μετέτρεψε σε γκολ ο Σαραβάκος (το πρώτο πάντως, στη Σουηδία, το'χε κερδίσει ένας μαθητής του Σαραβάκου, ο Θανάσης Δημόπουλος). Τέλος πάντων, ο Σαραβάκος - που παράλληλα είχε γίνει και βασικό στέλεχος της εθνικής μας ομάδας - ήταν το απόλυτο ίνδαλμα στον Παναθηναϊκό και στην πρώτη του τετραετία στην ομάδα είχε την εξής συγκομιδή :

1984-1985 : 23 συμμ., 15 γκολ
1985-1986 : 29 συμμ., 15 γκολ
1986-1987 : 23 συμμ., 13 γκολ
1987-1988 : 26 συμμ., 5 γκολ

...και κάπου εκεί έρχεται ο Κοσκωτάς. Ένας Κοσκωτάς, "φορτωμένος" με το συμβάν Αντωνίου, που περιγράψαμε παραπάνω, έψαχνε να βρεί τρόπο να εκδικηθεί το Βαρδινογιάννη και να κερδίσει τις εντυπώσεις, ταπεινώνοντας παράλληλα τον πρόεδρο του Παναθηναϊκού που παρέμενε πανίσχυρος στο παρασκήνιο. Η ιδέα λέγεται οτι έπεσε απ'τον "μικρό" Κοσκωτά, το Σταύρο."Γιώργο, να τους πάρουμε κάποιον που να τους πονέσει πολύ". Ο Κοσκωτάς ζήτησε να του φέρουν μια λίστα με τους παίκτες του Παναθηναϊκού που συμπληρώνουν πενταετία ή οκταετία το χειμώνα ή προσεχές καλοκαίρι. Με το που πήρε τη λίστα, το βλέμμα του έπεσε σε ένα όνομα : Δημήτρης Σαραβάκος. "Αυτό είναι", σκέφτηκε ο Κοσκωτάς, "θα του πάρω το Σαραβάκο και θα τους ξεφτιλίσω". Ο Κοσκωτάς ήξερε πως αυτή τη φορά δε μπορούσε κανείς να του πεί για γηγενείς, ομογενείς και... ιθαγενείς, οπότε ήταν αποκλειστικά στα χέρια του να κάνει μια προσφορά που ο μεν Σαραβάκος να μη μπορεί να αρνηθεί και ο δε Βαρδινογιάννης να μη σκεφτεί καν να τη "χτυπήσει" δίνοντας παραπάνω χρήματα.

Βρισκόμαστε πάντα στο Σεπτέμβριο του 1988. Ο Κοσκωτάς έψαχνε την ευκαιρία να "ξεμοναχιάσει" το Σαραβάκο χωρίς να γίνει αντιληπτός για να τον "κόψει". Και βρήκε την ευκαιρία, σε μια εκδήλωση του ΠΣΑΠ, όπου επρόκειτο μεταξύ άλλων να τιμηθεί και ο Σαραβάκος. Ο στόχος εντοπίστηκε, ο Σαραβάκος συνομιλούσε με κάποιους, όταν άκουσε μια φωνή απο πίσω του να λέει :"Θα κάνω δώρο το Σαραβάκο στα γεννέθλια του γιού μου". Ο Σαραβάκος σάστισε και γύρισε να δεί ποιός ήταν και η σαστιμάρα του μεγάλωσε ακόμα περισσότερο όταν είδε μπροστά του τον πελώριο όγκο του Κοσκωτά. Ο Κοσκωτάς έσφιξε το χέρι του Σαραβάκου κοιτάζοντας τον κατάματα και του είπε τέσσερις λέξεις όλες κι όλες : "Εμείς θα τα πούμε". 

Ο Σαραβάκος θεώρησε ως κίνηση εντυπωσιασμού την κίνηση του Κοσκωτά και δεν έδωσε σημασία. Όταν όμως χτύπησε το τηλέφωνο του και άκουσε τον Κοσκωτά στην άλλη γραμμή να του λέει πως υπάρχει κάτι πολύ σημαντικό που πρέπει να συζητήσουν, χωρίς να υπάρχει καμμία δέσμευση από πλευράς του, ο Σαραβάκος βραχυκύκλωσε. Η περιέργεια μπορεί να σκότωσε τη γάτα, αλλά ο Σαραβάκος - αν και κατα βάθος ήξερε - ήταν περίεργος να ακούσει τι ήταν αυτό το σημαντικό δια στόματος Κοσκωτά. Η συνάντηση έγινε και ο Κοσκωτάς έριξε τις βόμβες στο Σαραβάκο : "Δεσμεύομαι οτι θα φύγεις χωρίς καμμία υποχρέωση. Μόνο να με ακούσεις. Μπορώ να κάνω τα πάντα για σένα, γιατί το αξίζεις. Ξέρεις, λήγει το συμβόλαιο σου και πρέπει να σκεφτείς το αύριο. Τώρα μπορεί να μην έχεις υποχρεώσεις, αλλά αύριο μεθαύριο οι ανάγκες σου θα είναι μεγαλύτερες. Θα σου λύσω το πρόβλημα όλης σου της ζωής και μια μέρα θα μ'ευγνωμονείς γι'αυτό". Ο Σαραβάκος είχε μείνει "κάγκελο". Ο Κοσκωτάς είδε τη σαστιμάρα του Σαραβάκου και συνέχισε : "Θα μιλάει για εμάς όλη η Ευρώπη. Θα φέρω τον Κλίνσμαν κι άλλους που δε μπορώ τώρα να σου πώ. Φαντάζεσαι τον εαυτό σου δίπλα στον Κλίνσμαν;". Ο Σαραβάκος προσπάθησε να μιλήσει, αλλά οι λέξεις δεν έβγαιναν απ'το στόμα του. Ο Κοσκωτάς έδειξε κατανόηση : "Σε καταλαβαίνω, έχεις ενδοιασμούς. Σκέφτεσαι το παρελθόν σου, τον κόσμο...". Ο Σαραβάκος έγνεψε καταφατικά. Ο Κοσκωτάς τον επανέφερε όμως στη... γραμμή πυρός : "Σκέψου όμως το μέλλον σου. Επαγγελματίας είσαι. Εδώ υπουργοί αλλάζουν κόμματα". Κάπου εκεί η συνάντηση των δύο έλαβε τέλος. Ο επίλογος της συνάντησης ήταν η δέσμευση που απαίτησε ο Κοσκωτάς : "Σκέψου το καλά και απάντησε μου. Πρέπει να ξέρω, δικαιούμαι να ξέρω"...

Ο Σαραβάκος δε μπόρεσε να κλείσει μάτι μετά τη συνάντηση, ενώ όλα αυτά είχαν επίδραση και στην απόδοση του εντός αγωνιστικών χώρων. Ο Σαραβάκος είχε δεσμευτεί οτι θα απαντήσει. Στο μυαλό του γύριζαν δεκάδες σκέψεις, η αποθέωση απ'τους Παναθηναϊκούς, τα γαμωσταυρίδια των Ολυμπιακών για τα πέτσινα πέναλτι και φάουλ που έπαιρνε κατά συρροήν, αλλά και η ενδεχόμενη πρόταση του Κοσκωτά που σίγουρα θα απείχε έτη φωτός απ'τις αποδοχές του στον Παναθηναϊκό. Ο Σαραβάκος κανόνισε άλλη μια συνάντηση με τον Κοσκωτά, που όμως ήταν απασχολημένος και έστειλε τον αδελφό του, Σταύρο. Ο ανήσυχος Σαραβάκος κομπιάζει και ο μικρός Κοσκωτάς αναλαμβάνει να τον... ξεμπλοκάρει : "Μην ανησυχείς, ο πρόεδρος είπε "Ότι θες", οπότε δε μας εμποδίζει τίποτα, θα τα βρούμε αρκεί να θέλεις". Ο Σαραβάκος αποδέχεται να κάνει χρήση της πενταετίας του και να πάει στον Ολυμπιακό, αρκεί να πάρει το ποσό των 600.000.000 δραχμών. Το θέλετε σε ευρώ; 1.760.822 ευρώ. Όσο δηλαδή μια καλή μεταγραφή εν έτει 2008, 20 χρόνια αργότερα δηλαδή. Αρκεί να σκεφτεί κανείς οτι τόσα χρήματα έχει λαμβάνειν στο περίπου ο προερχόμενος απ'τη Ρεάλ Μαδρίτης, Ραούλ Μπράβο, απ'τον Ολυμπιακό για τη σεζόν 2007-2008!

Ο Σαραβάκος περίμενε οτι μετά τη βόμβα... 600 μεγατόνων που έριξε, ο μικρός Κοσκωτάς θα κόμπιαζε και θα επικοινωνούσε με το "μεγάλο". Αμ δε. "Εντάξει, εξακόσια!" κάνει ο Σταύρος Κοσκωτάς. Ο Σαραβάκος είχε μείνει αποσβολωμένος και λίγο έλειψε να τον μαζέψουν οι κύριοι με τα άσπρα όταν άκουσε το πακέτο των υπόλοιπων παροχών : "1.000.000 δραχμές ετήσιο μισθό, ειδικά πριμ συμμετοχών, τερμάτων και τίτλων, σπίτι και επαγγελματική αποκατάσταση των συγγενών στη Γραμμή ΑΕ (εκδοτικός όμιλος του Κοσκωτά) και την Τράπεζα Κρήτης". Ο Σταύρος Κοσκωτάς έφυγε ευτυχής απ'το ραντεβού αφού είχε φέρει εις πέρας την αποστολή που του ανέθεσε ο αδελφός του Γιώργος, ενώ ο Σαραβάκος έφυγε με το ποσό των 600.000.000 να στριφογυρίζει συνεχώς στο μυαλό του.

Λίγες ημέρες αργότερα, στις 01.00 μετά τα μεσάνυχτα, έγινε το "κινηματογραφικό" ραντεβού στο άλσος της Νέας Σμύρνης. Ο Σαραβάκος ειδοποιήθηκε να πάει να συναντήσει το Σταύρο Κοσκωτά για να εισπράξει την προκαταβολή του, όπως του είπαν. Ο διεθνής ποδοσφαιριστής έμεινε κάγκελο μόλις είδε τι τον περίμενε : Δύο βαλίτσες της Τράπεζας Κρήτης με 50.000.000 μετρητά η κάθε μία (100.000.000 δραχμές μετρητά, δηλαδή) και ένα κλειδί θυρίδας της Τράπεζας, στην οποία υπήρχαν τα συμβόλαια που θα υπέγραφαν οι δύο πλευρές με το πέρας της πενταετίας και μια επιταγή 500.000.000 δραχμών. Για τη θυρίδα 202Α έγινε ειδική διευκρίνιση : "Υπάρχουν δύο κλειδιά. Ένα εσύ και ένα ο πρόεδρος". Ο Σαραβάκος έφυγε σα νεκροζώντανος απ'το ραντεβού, έχοντας 2 βαλίτσες που είχαν συνολικά 100 εκατομμύρια δραχμές, ζεστά ζεστά. Τα χρήματα τα πήγε στο σπίτι του και τα έκρυψε εκεί. Δε διακινδύνευε να πάει να καταθέσει τόσα χρήματα σε καμμία τράπεζα.

Μόλις έχει μπεί ο Οκτώβριος και οι φήμες κυκλοφόρησαν σχεδόν αμέσως, με τους Παναθηναϊκούς να αρνούνται να το πιστέψουν και τους Ολυμπιακούς να σκαρώνουν σύνθημα : "Στη θυρίδα 202, είναι του Μήτσου το δελτίο"... Ο Σαραβάκος δε μπορούσε να το κρατήσει μυστικό. Συναντήθηκε με το Γιώργο Βαρδινογιάννη και του είπε τα καθέκαστα. Ο Βαρδινογιάννης κάθιδρος απ'τα ποσά και τις παροχές που δεν πρόκειται να έδινε ποτέ στο Σαραβάκο - όχι επειδή δε τα'χε - αρκέστηκε να πεί "κι εγώ στη θέση σου το ίδιο θα έκανα".

Πριν αλέκτωρ λαλήσαι τρις, αρχίζει ο πόλεμος των ΜΜΕ και ο Κοσκωτάς βάλλεται πανταχόθεν. Ακολουθεί η αποκάλυψη του σκανδάλου Κοσκωτά και ανακρίσεις, παραπομπές, ειδικά δικαστήρια... ένας χαμός. Στις 06/11/1988 ο Παναθηναϊκός κερδίζει τον Ολυμπιακό με 2-1 στο ΟΑΚΑ με το Σαραβάκο να πετυχαίνει το νικητήριο τέρμα με πέναλτι, για να του κάνει δριμύτατες παρατηρήσεις ο... Σταύρος Κοσκωτάς, λίγο πριν χαθεί απ'την καθημερινότητα του Ολυμπιακού. Σκηνές ροκ στις εξέδρες, με τους Παναθηναϊκούς να τραγουδούν "Σαραβάκος, οε οε οε" και τους Ολυμπιακούς να ανταπαντούν "... στη θυρίδα 202, είναι του Μήτσου το δελτίο"...

Οι Κοσκωτάδες εν τέλει εξαφανίστηκαν, αφήνοντας τον Ολυμπιακό έρμαιο του κράτους, φορτωμένο με ένα χρέος που ουδέποτε ο ίδιος επεδίωξε να δημιουργήσει. Ο Βαρδινογιάννης αντάμειψε το Σαραβάκο με νέο συμβόλαιο, συγχωρώντας τον - όπως έγραψαν τα (ελεγχόμενα απο τότε) ΜΜΕ - για την παρ'ολίγο "απιστία" του και η περιβόητη θυρίδα, η 202Α, ανοίχθηκε απ΄τον επίτροπο της Τράπεζας Κρήτης. Οτιδήποτε βρέθηκε εκεί κατασχέθηκε, όπως ήταν αναμενόμενο και ο Σαραβάκος έπειτα απο διαβουλεύσεις με την Τράπεζα Κρήτης, επέστρεψε τα 100.000.000 που είχε πάρει απ'τον Κοσκωτά.

Τα παραπάνω γεγονότα δεν επιδέχονται αμφισβήτησης και τα έχει εκμυστηρευτεί ο ίδιος ο Σαραβάκος σε συνέντευξη του στο περιοδικό "Active" το 1998, λίγο καιρό μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας. Όταν ρωτήθηκε "Είχες δίλημμα; Τι σκέφτηκες;", απάντησε "Εσύ τι θα σκεφτόσουν στη θέση μου;" και παραδέχτηκε οτι επέστρεψε τα πάντα στην τράπεζα, εκτός απ'το κλειδί της θυρίδας και τις δύο άδειες βαλίτσες της τράπεζας Κρήτης, που ζήτησε να κρατήσει ως "ενθύμιο". Όπως είπε χαρακτηριστικά : "Πως αισθάνομαι; Σα να κέρδισα τον πρώτο αριθμό του λαχείου, του πρωτοχρονιάτικου εννοείται, και να πλύθηκε μαζί με το πουκάμισο"...

Υ.Γ. : Ο Σαραβάκος έπαιξε άλλα 5 χρόνια στον Παναθηναϊκό πριν φύγει για να παίξει για μια διετία στην ΑΕΚ των Μελισσανίδη-Μπάγεβιτς. Το 1997 επέστρεψε για να κλείσει την καριέρα του στον Παναθηναϊκό, αλλά έκανε μόλις 2 συμμετοχές, μέχρι που μια μέρα έφυγε απ'την προπόνηση του Παναθηναϊκού και δεν ξαναγύρισε ποτέ. Ξαναγύρισε τώρα ως general manager της ομάδας του Παναθηνα'ι'κού.....

Πιστεύω πως αυτές οι ιστορίες είναι το αλατοπίπερο ενός ντέρμπυ αιωνίων γι αυτό κ τις παρέθεσα. Για αγωνιστική ανάλυση μετά το ματς.  Ευχαριστώ για τον χρόνο σας